Decyzja wykonawcza 2020/2126 w sprawie ustalenia rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2021-2030 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/2126z dnia 16 grudnia 2020 r.w sprawie ustalenia rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2021-2030 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842(Tekst mający znaczenie dla EOG)
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 1 , w szczególności jego art. 4 ust. 3,
(1) Aby określić roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2021-2030 w sektorach objętych zakresem rozporządzenia (UE) 2018/842, odpowiednie obliczenia muszą opierać się na jak najdokładniejszych dostępnych danych. W związku z tym całkowite emisje gazów cieplarnianych, wchodzące w zakres rozporządzenia (UE) 2018/842 i przedłożone Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 2 , w 2020 r. ustala się w następstwie kompleksowego przeglądu. Przegląd ten został przeprowadzony przez Komisję wspomaganą przez Europejską Agencję Środowiska zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 i stanowi zweryfikowane dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych za lata 2005 i 2016-2018 zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/842.
(2) Dane równie dokładne jak zweryfikowane dane inwentaryzacyjne są wymagane w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych z instalacji stacjonarnych objętych zakresem dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 3 ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii ("EU ETS") oparty na unijnym rejestrze zweryfikowanych emisji z tych instalacji (zwanym dalej "rejestrem"). W zakresie, w jakim emisje z 2005 r. w rejestrze EU ETS nie odpowiadają obecnemu zakresowi dyrektywy 2003/87/WE lub rozporządzenia (UE) 2018/842, do celów dostarczania uzupełniających danych dotyczących emisji wykorzystuje się odpowiednie decyzje Komisji 4 przyjęte na podstawie dyrektywy 2003/87/WE lub decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE 5 , a także krajowe plany rozdziału uprawnień i korespondencja służbowa między Komisją a odpowiednimi państwami członkowskimi.
(3) Aby zapewnić spójność ustalonych rocznych limitów emisji ze zgłoszonymi emisjami gazów cieplarnianych na każdy rok w okresie od 2021-2030, roczne limity emisji państw członkowskich należy obliczać w ekwiwalentach CO2 poprzez zastosowanie tych samych wartości współczynników ocieplenia globalnego, tj. wartości określonych w 5. sprawozdaniu z oceny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu i wymienionych w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/1044 6 .
(4) Aby obliczyć roczny limit emisji dla każdego państwa członkowskiego na 2030 r. zgodnie z redukcją emisji gazów cieplarnianych w 2030 r. w odniesieniu do ich poziomów z 2005 r. określonych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2018/842, zastosowanie ma pięcioetapowa metoda.
(5) Po pierwsze, określa się wartość emisji gazów cieplarnianych w 2005 r. Od zweryfikowanej łącznej wielkości emisji gazów cieplarnianych za 2005 r. odejmuje się ilość emisji gazów cieplarnianych z instalacji stacjonarnych objętych zakresem dyrektywy 2003/87/WE, które istniały w 2005 r. W odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących w EU ETS po 2005 r. zastosowanie ma wielkość emisji z 2005 r. określona w decyzji 2013/162/UE. Rozszerzenie zakresu dyrektywy 2003/87/WE w 2013 r. jest odzwierciedlone przez obliczenie równoważnej wartości dla 2005 r. odpowiedniego dostosowania rocznego limitu emisji na 2020 r. zgodnie z decyzją nr 406/2009/WE, jak określono w decyzji wykonawczej 2013/634/UE. Zgodnie z wymogiem zawartym w art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/842 obliczenia odzwierciedlają również zmiany pokrycia instalacjami w latach 2005-2012, w taki sam sposób jak w decyzji (UE) 2017/1471.
(6) Po drugie, roczny limit emisji dla każdego państwa członkowskiego na 2030 r. oblicza się poprzez zastosowanie wartości procentowej określonej w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2018/842 do obliczonej wartości emisji na 2005 r.
(7) Po trzecie, średnią wielkość emisji gazów cieplarnianych objętych zakresem rozporządzenia (UE) 2018/842 w latach 2016, 2017 i 2018 dla każdego państwa członkowskiego oblicza się, odejmując średnią ilość zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych z instalacji stacjonarnych objętych zakresem dyrektywy 2003/87/WE w latach 2016, 2017 i 2018 w danym państwie członkowskim oraz emisje CO2 z lotnictwa krajowego od średniej łącznej zweryfikowanej emisji gazów cieplarnianych w latach 2016, 2017 i 2018.
(8) Po czwarte, oblicza się roczne limity emisji dla każdego państwa członkowskiego na lata 2021-2029. Są one ustalane na podstawie liniowej ścieżki począwszy od średniej ilości na lata 2016, 2017 i 2018 w pięciu dwunastych okresu od 2019 r. do 2020 r., a kończąc na rocznym limicie emisji na 2030 r. W przypadku Grecji, Chorwacji i Węgier liniowa ścieżka rozpoczyna się w 2020 r., ponieważ skutkuje to niższym przydziałem dla tych państw członkowskich.
(9) Na koniec koryguje się wartości rocznych limitów emisji. Uprawnienia w ramach EU ETS odnoszące się do emisji gazów cieplarnianych z instalacji stacjonarnych wyłączonych z EU ETS zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE, zgłoszone Komisji przez państwa członkowskie na mocy tego artykułu, w zakresie, w jakim są wyłączone z unijnego pułapu emisji na mocy tej dyrektywy począwszy od 2021 r., są zatem objęte zakresem stosowania rozporządzenia (UE) 2018/842. Następnie ilości odliczone od pułapu dodaje się do rocznych limitów emisji odpowiednich państw członkowskich na lata 2021-2030. Kwotę dostosowania określoną w załączniku IV do rozporządzenia (UE) 2018/842 dodaje się do rocznego limitu emisji na 2021 r. dla każdego państwa członkowskiego wymienionego w tym załączniku.
(10) Całkowite maksymalne ilości dla niektórych państw członkowskich po redukcji uprawnień w ramach EU ETS, które mogą być brane pod uwagę w celu zapewnienia zgodności danego państwa członkowskiego z przepisami w latach 2021-2030 zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2018/842, ustala się poprzez zastosowanie wartości procentowych zgłoszonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia do obliczonych wartości emisji gazów cieplarnianych w 2005 r.
(11) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmiany Klimatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
| W imieniu Komisji | |
| Ursula VON DER LEYEN | |
| Przewodnicząca |
- zmieniony przez art. 1 decyzji nr 2024/1884 z dnia 10 lipca 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.1884) zmieniającej nin. decyzję z dniem 31 lipca 2024 r.
- zmieniony przez art. 1 decyzji nr 2025/1405 z dnia 16 lipca 2025 r. (Dz.U.UE.L.2025.1405) zmieniającej nin. decyzję z dniem 6 sierpnia 2025 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2020.426.58 |
| Rodzaj: | decyzja |
| Tytuł: | Decyzja wykonawcza 2020/2126 w sprawie ustalenia rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2021-2030 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 |
| Data aktu: | 2020-12-16 |
| Data ogłoszenia: | 2020-12-17 |
| Data wejścia w życie: | 2021-01-06 |