Sprawa C-384/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 26 marca 2025 r. w sprawie T-449/21, Natixis/Komisja, wniesione w dniu 10 czerwca 2025 r. przez Natixis
Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 26 marca 2025 r. w sprawie T-449/21, Natixis/Komisja, wniesione w dniu 10 czerwca 2025 r. przez Natixis(Sprawa C-384/25 P)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 4 sierpnia 2025 r.)
Strony
Wnoszący odwołanie: Natixis (przedstawiciele: J.-J. Lemonnier, avocat, M. García, Solicitor)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:
- uwzględnienie odwołania w niniejszej sprawie i uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim oddalono w nim skargę wniesioną przez wnoszącego odwołanie w sprawie T-449/21 i obciążono wnoszącego odwołanie kosztami poniesionymi przez Komisję, oraz
- skorzystanie z przysługującej mu na mocy art. 61 akapit pierwszy zdanie drugie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej kompetencji do wydania ostatecznego orzeczenia w tej sprawie poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie AT.40324 1 (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją") w zakresie, w jakim dotyczy ona wnoszącego odwołanie; tytułem żądania ewentualnego - przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania oraz
- w każdym razie obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w związku z postępowaniem odwoławczym i postępowania przed Sądem.
Zarzuty i główne argumenty
Wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.
Zarzut pierwszy dotyczy tego, że Sąd nie zbadał, czy Komisja skorzystała z przysługującego jej uznania w celu stwierdzenia istnienia uzasadnionego interesu zgodnie z kryterium określonym w art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. (Dz.U. 2003, L 1, s. 1-25) oraz zgodnie z orzecznictwem Trybunału. Sąd nie określił, nie zinterpretował ani nie zastosował kryterium prawnego wymaganego do ustalenia istnienia uzasadnionego interesu na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1/2003. Uzasadnione interesy Komisji były ogólne, nie były charakterystyczne dla sprawy ani specyficzne dla sytuacji wnoszącego odwołanie. Sąd błędnie uznał, że Komisja wykazała uzasadniony interes w stwierdzeniu naruszenia, którego miał dopuścić się wnoszący odwołanie.
Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez uznanie, że Komisja nie naruszyła zasady proporcjonalności, stwierdzając naruszenie popełnione przez wnoszącego odwołanie. Sąd przeinaczył argumenty przedstawione przez wnoszącego odwołanie, w efekcie czego nie zbadał ich w pełni co do istoty i nie dokonał pełnej oceny kwestii, czy Komisja działała w sposób proporcjonalny.
Zarzut trzeci dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez uznanie, że Komisja nie naruszyła przysługującego wnoszącemu odwołanie prawa do obrony. Sąd błędnie nie uznał, że Komisja zakwalifikowała w sensie prawnym dodatkowe czynniki jako kolejny domniemany "uzasadniony interes" po raz pierwszy w zaskarżonej decyzji, aby uzasadnić skierowanie zaskarżonej decyzji do wnoszącego odwołanie. Wnoszący odwołanie został zatem pozbawiony możliwości przedstawienia uwag w przedmiocie tych dodatkowych czynników, a tym samym jego prawo do obrony zostało naruszone. Gdyby wnoszący odwołanie uzyskał te informacje w toku prowadzonego przez Komisję dochodzenia i gdyby stworzono mu możliwość przedstawienia uwag, byłby on w stanie lepiej zorganizować swoją obronę.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.4148 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-384/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 26 marca 2025 r. w sprawie T-449/21, Natixis/Komisja, wniesione w dniu 10 czerwca 2025 r. przez Natixis |
| Data aktu: | 2025-08-04 |
| Data ogłoszenia: | 2025-08-04 |