Sprawa C-228/24, Nordcurrent group: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 kwietnia 2025 r. - Nordcurrent group UAB v. Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 kwietnia 2025 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Mokestiniy gincy komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybes - Litwa) - "Nordcurrent group" UAB/ Valstybine mokesciy inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansy ministerijos
(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Dyrektywa 2011/96/UE - Wspólny system opodatkowania mający zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich - Zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu dywidend wypłacanych przez spółkę zależną niebędącą rezydentem spółce dominującej będącej rezydentem - Artykuł 1 ust. 2 i 3 - Klauzula zapobiegająca nadużyciom - Uznanie spółki zależnej za jednostkowe uzgodnienie, które nie jest rzeczywiste - Etapy jednostkowego uzgodnienia - Korzyść podatkowa)
(C/2025/3024)
Język postępowania: litewski
(Dz.U.UE C z dnia 10 czerwca 2025 r.)
Sąd odsyłający
Mokestiniy gincy komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybes
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: "Nordcurrent group" UAB
Druga strona postępowania: Valstybine mokesciy inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansy ministerijos
Sentencja
1) Klauzulę zapobiegającą nadużyciom zawartą w art. 1 ust. 2 i 3 dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich, zmienionej dyrektywą Rady (UE) 2015/121 z dnia 27 stycznia 2015 r.,
należy interpretować w ten sposób, że:
nie stoi ona na przeszkodzie praktyce krajowej, zgodnie z którą spółce dominującej odmawia się w państwie członkowskim jej siedziby zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu dywidend otrzymanych od spółki zależnej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim z tego powodu, że owa spółka zależna została uznana za jednostkowe uzgodnienie, które nie jest rzeczywiste, podczas gdy rzeczona spółka zależna nie jest spółką pośredniczącą, a zyski wypłacone w formie dywidend pochodzą z działalności wykonywanej w imieniu tej spółki zależnej, pod warunkiem że spełnione są przesłanki praktyki stanowiącej nadużycie.
2) Klauzulę zapobiegającą nadużyciom zawartą w art. 1 ust. 2 i 3 dyrektywy 2011/96, zmienionej dyrektywą 2015/121,
należy interpretować w ten sposób, że:
stoi ona na przeszkodzie praktyce krajowej, zgodnie z którą, bez wyjątku, na potrzeby uznania spółki zależnej z siedzibą w innym państwie członkowskim za jednostkowe uzgodnienie, które nie jest rzeczywiste, uwzględniana jest jedynie sytuacja istniejąca w momencie wypłaty dywidend, podczas gdy utworzenie tej spółki zależnej opierało się na uzasadnionych powodach handlowych, a rzeczywisty charakter jej działalności przed tym momentem nie został zakwestionowany.
3) Klauzulę zapobiegającą nadużyciom zawartą w art. 1 ust. 2 i 3 dyrektywy 2011/96, zmienionej dyrektywą 2015/121,
należy interpretować w ten sposób, że:
w sytuacji gdy spółka dominująca otrzymała dywidendy od spółki zależnej uznanej za jednostkowe uzgodnienie, które nie jest rzeczywiste, samo to uznanie nie wystarcza dla stwierdzenia, że spółka dominująca, korzystając ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu tych dywidend, uzyskała korzyść podatkową naruszającą przedmiot i cel dyrektywy 2011/96, ze zmianami.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.3024 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-228/24, Nordcurrent group: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 3 kwietnia 2025 r. - Nordcurrent group UAB v. Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos |
| Data aktu: | 2025-04-03 |
| Data ogłoszenia: | 2025-06-10 |