Sprawa C-267/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 14 marca 2014 r. w sprawie T-297/11 Buzzi Unicem SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 30 maja 2014 r. przez Buzzi Unicem SpA.

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 14 marca 2014 r. w sprawie T-297/11 Buzzi Unicem SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 30 maja 2014 r. przez Buzzi Unicem SpA

(Sprawa C-267/14 P)

Język postępowania: włoski

(2014/C 282/26)

(Dz.U.UE C z dnia 25 sierpnia 2014 r.)

Strony

Wnoszący odwołanie: Buzzi Unicem SpA (przedstawiciele: C. Osti, A. Prastaro i A. Sodano, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Uchylenie zaskarżonego wyroku w całości lub w części i w konsekwencji:

- stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości ze względu na brak lub niewystarczający charakter uzasadnienia i wynikające z tego naruszenie prawa spółki do obrony, a także zasady dobrej administracji;

- stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości ze względu na nadużycie i przekroczenie uprawnień oraz wynikające stąd odwrócenie ciężaru dowodu;

- stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub w części ze względu na przekroczenie uprawnień przyznanych Komisji w art. 18, naruszenie zasady proporcjonalności i zasady dobrej administracji, brak kontradyktoryjności wcześniejszego postępowania, z naruszeniem "Najlepszych praktyk" Komisji;

- uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim obciąża Buzzi Unicem kosztami postępowania w pierwszej instancji;

- obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania, a także postępowania w T-297/11.

Zarzuty i główne argumenty

A. Zarzut pierwszy - Naruszenie prawa, brak lub niewystarczający charakter uzasadnienia dotyczącego zastrzeżeń dotyczących naruszenia prawa do obrony i zasady dobrej administracji

W zarzucie pierwszym Buzzi Unicem twierdzi, że zaskarżony wyrok jest obarczony naruszeniem prawa i brakiem lub niewystarczającym charakterem uzasadnienia, w zakresie, w jakim stwierdza, że ogólne odniesienie do domniemanych naruszeń zawarte w decyzji o wszczęciu postępowania stanowi wystarczające uzasadnienie żądania udzielenia informacji na podstawie art. 18 ust., ponieważ odpowiada "minimalnemu poziomowi jasności" wymaganemu przez ten przepis w odniesieniu do przedmiotu i celu żądania.

B. Zarzut drugi - Oczywisty błąd w ocenie i naruszenie prawa w związku z zarzucanym nadużyciem i przekroczeniem uprawnień Komisji i wynikającym stąd odwróceniem ciężaru dowodu

W zarzucie drugim Buzzi Unicem podnosi, że Sąd popełnił oczywisty błąd w ocenie i naruszył prawo nie uwzględniając zarzutu dotyczącego nadużycia przez Komisję uprawnień polegającego na posłużeniu się żądaniem udzielenia informacji, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia nr 1/2003 ¹ , pomimo braku poszlak świadczących o naruszeniu, stwierdzając, że Buzzi Unicem nie wystąpiła z wyraźnym i uzasadnionym żądaniem mogącym być podstawą zbadania, czy istniały wystarczające poszlaki oraz nie uwzględniając zarzucanego odwrócenia ciężaru dowodu bez przedstawienia uzasadnienia.

C. Zarzut trzeci - Błąd co do okoliczności faktycznych i naruszenie prawa, nielogiczność uzasadnienia w odniesieniu do zarzucanego przekroczenia uprawnień w związku z art. 18 rozporządzenia nr 1/2003

W zarzucie trzecim Buzzi Unicem podnosi błędne zastosowanie zasad dotyczących obowiązku współpracy przedsiębiorstw, ze względu na stwierdzenie przez Sąd, że Komisja zgodnie z prawem zobowiązała przedsiębiorstwa do udzielenia nie tylko odpowiedzi na pytania dotyczące okoliczności faktycznych, lecz również informacji, o których wiedziała, że przedsiębiorstwo nimi nie dysponuje, oraz dodatkowych informacji, które mogła uzyskać samodzielnie.

D. Zarzut czwarty - naruszenie prawa i brak uzasadnienia w odniesieniu do zastrzeżeń dotyczących naruszenia zasady proporcjonalności i przekroczenia uprawnień w związku z art. 18

W zarzucie czwartym wnosząca odwołanie twierdzi, że zaskarżony wyrok jest obarczony brakiem lub niewystarczającym charakterem uzasadnienia oraz naruszeniem prawa w związku z naruszeniem zasady proporcjonalności i wynikającym z niego nadmiernym obciążeniem stron spowodowanym przez żądanie udzielenia informacji, przez powtórzenie i przeformułowanie tego żądania, przez przedstawienie propozycji nowych zmiennych i pytań, przez odmowę ograniczenia żądanych informacji, a także przez zażądanie decyzją informacji, które zostały już wcześniej udzielone.

E. Zarzut piąty - Naruszenie prawa i brak uzasadnienia w odniesieniu do naruszenia "Najlepszych praktyk" Komisji i naruszenia zasady dobrej administracji

W zarzucie piątym Buzzi Unicem podnosi naruszenie prawa w wyniku uznania przez Sąd, że Komisja nie naruszyła swoich "Najlepszych praktyk", kiedy po wezwaniu przedsiębiorstw do przedstawienia uwag do projektu decyzji, o której mowa w art. 18 ust. 3, zupełnie nie uwzględniła otrzymanych uwag i w istotny sposób zmieniła treść ostatecznej decyzji. Podniesiony został również brak uzasadnienia w odniesieniu do naruszenia przez Komisję zasady dobrej administracji poprzez sposób, w jaki wykonała ona swoje uprawnienie do żądania udzielenia informacji.

1 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U L 1, s. 1).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2014.282.20
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-267/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 14 marca 2014 r. w sprawie T-297/11 Buzzi Unicem SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 30 maja 2014 r. przez Buzzi Unicem SpA.
• Data aktu: 2014-08-25
• Data ogłoszenia: 2014-08-25