Konwencja o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie. Londyn 1976.11.19.

Dz.U.86.35.175
KONWENCJA
o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, 1976,
sporządzona w Londynie dnia 19 listopada 1976 r.
W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 19 listopada 1976 r. została sporządzona w Londynie Konwencja o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, 1976.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że postanawia przystąpić do tej konwencji w imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie dnia 12 marca 1986 r.

(Tekst konwencji zawiera załącznik do niniejszego numeru)
ZAŁĄCZNIK

KONWENCJA

o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, 1976

sporządzona w Londynie dnia 19 listopada 1976 r.

Państwa-Strony niniejszej konwencji,

uznając celowość określenia w drodze umowy niektórych jednolitych przepisów dotyczących ograniczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie,

postanowiły zawrzeć w tym celu konwencję i uzgodniły, co następuje:

CZĘŚĆ  I

PRAWO DO OGRANICZENIA

Artykuł  1

Osoby uprawnione do ograniczenia odpowiedzialności

1. Właściciele statków i ratujący, określeni niżej, zgodnie z przepisami niniejszej konwencji mogą ograniczyć swoją odpowiedzialność z tytułu roszczeń wymienionych w artykule 2.
2. Określenie "właściciel statku" oznacza właściciela, czarterującego, zarządzającego i armatora statku morskiego.
3. Ratujący oznacza każdą osobę świadczącą usługi pozostające w bezpośrednim związku z akcjami ratowniczymi. Akcje ratownicze obejmują także działania określone w artykule 2 ust. 1 lit. d), e) i f).
4. Jeżeli jakiekolwiek roszczenia wymienione w artykule 2 zostały wniesione przeciwko jakiekolwiek osobie, za której działanie, zaniechanie albo winę odpowiedzialny jest właściciel statku lub ratujący, osoba ta jest uprawniona do skorzystania z ograniczenia odpowiedzialności przewidzianego w niniejszej konwencji.
5. Odpowiedzialność właściciela statku obejmuje w niniejszej konwencji odpowiedzialność z tytułu powództwa wytoczonego przeciwko samemu statkowi.
6. Ubezpieczyciel odpowiedzialności z tytułu roszczeń podlegających ograniczeniu zgodnie z przepisami niniejszej konwencji jest uprawniony do korzyści wynikających z niniejszej konwencji w takim samym zakresie jak ubezpieczony.
7. Powołanie się na ograniczenie odpowiedzialności nie oznacza uznania odpowiedzialności.
Artykuł  2

Roszczenia podlegające ograniczeniu

1. Z zastrzeżeniem artykułów 3 i 4, niezależnie od podstawy odpowiedzialności, następujące roszczenia stwarzają podstawę do ograniczenia odpowiedzialności:

a) roszczenia z tytułu śmierci, uszkodzenia ciała albo utraty lub uszkodzenia mienia (łącznie z uszkodzeniem urządzeń portowych, basenów, dróg wodnych i oznakowań nawigacyjnych), które zdarzyły się na statku lub w bezpośrednim związku z eksploatacją statku albo akcjami ratowniczymi, oraz z tytułu innych szkód wynikłych w ich konsekwencji;

b) roszczenia z tytułu szkody wynikłej z opóźnienia w przewozie morzem ładunku, pasażerów lub ich bagażu;

c) roszczenia z tytułu innych szkód spowodowanych naruszeniem praw innych niż prawa wynikające z umów, powstałych w bezpośrednim związku z eksploatacją statku lub akcjami ratowniczymi;

d) roszczenia z tytułu podniesienia, usunięcia, zniszczenia lub uczynienia nieszkodliwym statku, który zatonął, stał się wrakiem, wszedł na mieliznę lub został porzucony, wraz ze wszystkim, co znajduje się lub znajdowało się na takim statku;

e) roszczenia z tytułu usunięcia, zniszczenia lub uczynienia nieszkodliwym ładunku statku;

f) roszczenia innej osoby niż osoba odpowiedzialna z tytułu środków podjętych dla uniknięcia lub ograniczenia szkody, za którą osoba odpowiedzialna może ograniczyć swoją odpowiedzialność zgodnie z niniejszą konwencją, oraz dalszych szkód wyrządzonych przez te środki.

2. Roszczenia wymienione w ustępie 1 podlegają ograniczeniu odpowiedzialności nawet w razie wytoczenia powództwa wzajemnego albo żądania odszkodowania na podstawie umowy lub z innego tytułu. Jednakże roszczenia wniesione na podstawie ust. 1 lit. d), e) i f) nie stwarzają podstawy do ograniczenia odpowiedzialności w zakresie dotyczącym wynagrodzenia z tytułu umowy zawartej z osobą odpowiedzialną.
Artykuł  3

Roszczenia wyłączone z ograniczenia

Przepisy niniejszej konwencji nie mają zastosowania do:

a) 1 roszczeń z tytułu ratownictwa, łącznie z wszelkimi, przysługującymi w stosownych przypadkach roszczeniami z tytułu specjalnego wynagrodzenia, o których mowa w artykule 14 Międzynarodowej Konwencji o ratownictwie morskim z 1989 r. wraz ze zmianami, lub udziału w awarii wspólnej;

b) roszczeń z tytułu szkód spowodowanych zanieczyszczeniem olejami w rozumieniu Międzynarodowej konwencji o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z dnia 29 listopada 1969 r. lub każdej poprawki albo protokołu do niej, które weszły w życie;

c) roszczeń podlegających jakiejkolwiek międzynarodowej konwencji lub prawu wewnętrznemu regulującemu lub zakazującemu ograniczenia odpowiedzialności za szkody jądrowe;

d) roszczeń przeciwko właścicielowi statku o napędzie jądrowym z tytułu szkody jądrowej;

e) roszczeń pracowników właściciela statku lub ratującego, których obowiązki są związane ze statkiem lub akcjami ratowniczymi, łącznie z roszczeniami ich spadkobierców, osób pozostających na utrzymaniu lub innych osób uprawnionych do wysuwania takich roszczeń, jeżeli na podstawie prawa właściwego dla umowy o pracę między właścicielem statku lub ratującym a tymi pracownikami właściciel lub ratujący nie jest uprawniony do ograniczenia swojej odpowiedzialności z tytułu takich roszczeń albo jeżeli to prawo zezwala im tylko na ograniczenie ich odpowiedzialności do kwoty wyższej niż przewidziana w artykule 6.

Artykuł  4

Wyłączenie ograniczenia

Osoba odpowiedzialna nie będzie uprawniona do ograniczenia swojej odpowiedzialności, jeżeli zostanie udowodnione, że szkoda wynikła z jej własnego działania lub zaniedbania, popełnionych z zamiarem wyrządzenia szkody lub lekkomyślnie i ze świadomością, że szkoda może prawdopodobnie nastąpić.

Artykuł  5

Roszczenia wzajemne

Jeżeli osoba uprawniona do ograniczenia odpowiedzialności na podstawie przepisów niniejszej konwencji wysuwa roszczenie przeciwko powodowi z tytułu tego samego zdarzenia, ich wzajemne roszczenia ulegają potrąceniu, a przepisy niniejszej konwencji mają zastosowanie tylko do ewentualnej różnicy.

CZĘŚĆ  II

OGRANICZENIE ODPOWIEDZIALNOŚCI

Artykuł  6

Ogólne granice

1. 2 Granice odpowiedzialności dla roszczeń innych niż wymienione w artykule 7, wynikłych z każdego odrębnego zdarzenia, powinny być obliczone następująco:

a) w odniesieniu do roszczeń z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała:

i) 3,02 milionów jednostek obliczeniowych dla statku o tonażu nie przekraczającym 2 000 ton,

ii) dla statku o większym tonażu następujące kwoty dodane do wymienionej w i):

za każdą tonę od 2 001 do 30 000 ton - 1208 jednostek obliczeniowych;

za każdą tonę od 30 001 do 70 000 ton - 906 jednostek obliczeniowych; oraz;

za każdą tonę ponad 70 000 ton - 604 jednostek obliczeniowych ;

b) w odniesieniu do wszelkich innych roszczeń:

i) 1,51 milion jednostek obliczeniowych dla statku o tonażu nie przekraczającym 2 000 ton,

ii) dla statku o większym tonażu następujące kwoty dodane do wymienionej w i):

za każdą tonę od 2 001 do 30 000 ton - 604 jednostek obliczeniowych;

za każdą tonę od 30 001 do 70 000 ton - 453 jednostek obliczeniowych; oraz

za każdą tonę ponad 70 000 ton - 302 jednostek obliczeniowych.

2. Jeżeli kwota obliczona zgodnie z ust. 1 lit. a) nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń w nim wymienionych, kwota obliczona zgodnie z ust. 1 lit. b) będzie wykorzystana na zaspokojenie nie zapłaconej różnicy roszczeń wymienionych w ust. 1 lit. a), przy czym ta nie zapłacona różnica będzie służyła proporcjonalnemu zaspokojeniu roszczeń wymienionych w ust. 1 lit. b).
3. Jednakże, bez naruszania ustalonego w ust. 2 prawa do roszczeń z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała, Państwo-Strona może przewidzieć w swoim prawie wewnętrznym, że roszczenia z tytułu szkód w urządzeniach portowych, basenach, drogach wodnych i oznakowaniach nawigacyjnych będą miały pierwszeństwo przed innymi roszczeniami wymienionymi w ust. 1 lit. b).
4. Granice odpowiedzialności dla ratującego nie działającego ze statku lub działającego wyłącznie na statku lub dla którego to statku świadczy on usługi ratownicze powinny być obliczone jak dla tonażu 1500 ton.
5. W rozumieniu niniejszej konwencji tonaż statku oznacza tonaż brutto obliczony zgodnie z przepisami o pomierzaniu pojemności zawartymi w załączniku I do Międzynarodowej konwencji o pomierzaniu pojemności statków z 1969 r.
Artykuł  7

Granice z tytułu roszczeń pasażerskich

1. 3 W odniesieniu do roszczeń wynikłych z każdego odrębnego zdarzenia, z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała pasażerów statku, granicę odpowiedzialności właściciela statku stanowi kwota 175 000 jednostek obliczeniowych pomnożona przez liczbę pasażerów, do której przewożenia statek jest uprawniony zgodnie z certyfikatem okrętowym.
2. W rozumieniu niniejszego artykułu "roszczenia z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała pasażerów statku" oznaczają roszczenia wnoszone przez osobę przewożoną na statku lub w imieniu takiej osoby:

a) na podstawie umowy o przewóz pasażera lub

b) która, za zgodą przewoźnika, towarzyszy pojazdowi lub żywym zwierzętom przewożonym na podstawie umowy o przewóz towarów.

Artykuł  8

Jednostka obliczeniowa

1. Jednostką obliczeniową wymienioną w artykułach 6 i 7 jest Specjalne Prawo Ciągnienia określone przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Kwoty wymienione w artykułach 6 i 7 przelicza się na walutę krajową Państwa, na którego obszarze powołano się na ograniczenie, zgodnie z kursem obowiązującym w dniu ustanowienia funduszu ograniczenia, zapłaty lub ustanowienia zabezpieczenia, które zgodnie z prawem tego Państwa są równoznaczne z taką zapłatą. Kurs waluty krajowej w stosunku do Specjalnego Prawa Ciągnienia w odniesieniu do Państwa-Strony będącego członkiem Międzynarodowego Funduszu Walutowego ustala się zgodnie ze sposobem przeliczenia przyjętym przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy dla swoich transakcji i operacji w dniu, o którym mowa wyżej. Kurs waluty krajowej w stosunku do Specjalnego Prawa Ciągnienia w odniesieniu do Państwa-Strony nie będącego członkiem Międzynarodowego Funduszu Walutowego ustala się w sposób określony przez to Państwo-Stronę.
2. 4 Niezależnie od powyższego, te państwa, które nie są członkami Międzynarodowego Funduszu Walutowego i których prawo nie zezwala na stosowanie przepisów ustępu 1, mogą w czasie podpisywania bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo w czasie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, albo też w dowolnym późniejszym terminie oświadczyć, że granice odpowiedzialności przewidziane w niniejszej Konwencji, stosowane na ich obszarach, będą ustalane następująco:

a) w odniesieniu do artykułu 6 ustęp 1 litera a) kwota:

i) 30 milionów jednostek walutowych - dla statku o tonażu nie przekraczającym 2 000 ton;

ii) dla statku o większym tonażu następujące kwoty dodane do wymienionej w i)::

za każdą tonę od 2 001 do 30 000 ton - 12 000 jednostek walutowych;

za każdą tonę od 30 001 do 70 000 ton - 9 000 jednostek walutowych; oraz;

za każdą tonę ponad 70 000 ton - 6 000 jednostek walutowych; oraz

b) w odniesieniu do artykułu 6 ustęp 1 litera b) kwota:

i) 15 milionów jednostek walutowych - dla statku o tonażu nie przekraczającym 2 000 ton,

ii) dla statku o większym tonażu następujące kwoty dodane do wymienionej w i):

za każdą tonę od 2 001 do 30 000 ton - 6 000 jednostek walutowych;

za każdą tonę od 30 001 do 70 000 ton - 4 500 jednostek walutowych; oraz

za każdą tonę ponad 70 000 ton - 3 000 jednostek walutowych; oraz

c) w odniesieniu do artykułu 7 ustęp 1 kwota 2 625 000 jednostek walutowych, pomnożona przez liczbę pasażerów, do której przewożenia statek jest uprawniony zgodnie ze swoim certyfikatem.

Ustępy 2 i 3 artykułu 6 stosuje się odpowiednio do liter a) i b) niniejszego ustępu.

3. Jednostka walutowa wymieniona w ust. 2 odpowiada sześćdziesięciu pięciu i pół miligramom złota próby dziewięćset. Zamiana kwot, o których mowa w ust. 2, na walutę krajową jest dokonywana zgodnie z prawem zainteresowanego Państwa.
4. Przeliczenie wymienione w ostatnim zdaniu ustępu 1 i zamiana przewidziana w ust. 3 powinny być dokonane w taki sposób, aby była wyrażona w walucie krajowej Państwa-Strony, tak daleko jak to możliwe, taka sama realna wartość kwot wymienionych w artykułach 6 i 7, jaka jest wyrażona w jednostkach obliczeniowych. Państwa-Strony zawiadomią depozytariusza o sposobie przeliczenia zgodnie z ust. 1 lub o wyniku zamiany zgodnie z ust. 3 w czasie podpisywania bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia albo w czasie składania dokumentu wymienionego w artykule 16 oraz o wszelkich dokonanych zmianach.
Artykuł  9

Zbieg roszczeń

1. Granice odpowiedzialności ustalone zgodnie z artykułem 6 mają zastosowanie w razie zbiegu wszystkich roszczeń wynikających z każdego odrębnego zdarzenia:

a) przeciwko osobie lub osobom wymienionym w artykule 1 ust. 2, a także przeciwko każdej osobie, za której działanie, zaniechanie lub winę jest ona lub są one odpowiedzialne; albo

b) przeciwko właścicielowi statku świadczącemu usługi ratownicze z tego statku i ratującemu lub ratującym działającym z takiego statku oraz każdej osobie, za której działanie, zaniechanie lub winę jest on lub są oni odpowiedzialni; albo

c) przeciwko ratującemu lub ratującym nie działającym ze statku lub działającym wyłącznie na statku albo dla którego świadczą usługi ratownicze oraz każdej osobie, za której działanie, zaniechanie lub winę jest on lub są oni odpowiedzialni.

2. Granice odpowiedzialności ustalone zgodnie z artykułem 7 mają zastosowanie w razie zbiegu wszystkich roszczeń, które mogą wyniknąć z każdego odrębnego zdarzenia, skierowanych przeciwko osobie lub osobom wymienionym w artykule 1 ust. 2 w odniesieniu do statku wymienionego w artykule 7 i przeciwko każdej osobie, za której działanie, zaniechanie lub winę jest ona lub są one odpowiedzialne.
Artykuł  10

Ograniczenie odpowiedzialności bez ustanowienia funduszu ograniczenia

1. Można się powołać na ograniczenie odpowiedzialności niezależnie od ustanowienia funduszu ograniczenia określonego w artykule 11. Jednakże Państwo-Strona może zastrzec w swoim prawie wewnętrznym, że po wniesieniu powództwa do jego sądu w celu zasądzenia roszczenia podlegającego ograniczeniu osoba odpowiedzialna może powołać się na prawo do ograniczenia odpowiedzialności, tylko w razie gdy fundusz ograniczenia zgodnie z przepisami niniejszej konwencji został lub zostanie ustanowiony najpóźniej w czasie powołania się na prawo ograniczenia odpowiedzialności.
2. Jeżeli powołanie się na ograniczenie odpowiedzialności nastąpiło bez utworzenia funduszu ograniczenia, stosuje się odpowiednio przepisy artykułu 12.
3. Sprawy proceduralne wynikające z postanowień niniejszego artykułu będą rozstrzygane zgodnie z prawem wewnętrznym Państwa-Strony, w którym wniesiono powództwo.
CZĘŚĆ  III

FUNDUSZ OGRANICZENIA

Artykuł  11

Ustanowienie funduszu

1. Każda osoba, która może być odpowiedzialna, może ustanowić fundusz w sądzie lub w innym właściwym organie w każdym Państwie-Stronie, w którym wszczęto postępowanie prawne w sprawie roszczeń podlegających ograniczeniu. Fundusz powinien być ustanowiony w wysokości sumy takich kwot określonych w artykułach 6 i 7, jakie mają zastosowanie do roszczeń, za które ta osoba może być odpowiedzialna, łącznie z odsetkami od dnia zdarzenia pociągającego za sobą odpowiedzialność do dnia ustanowienia funduszu. Każdy ustanowiony w ten sposób fundusz będzie dostępny tylko dla realizacji roszczeń, w odniesieniu do których można powołać się na ograniczenie odpowiedzialności.
2. Fundusz może być ustanowiony albo przez złożenie sumy do depozytu albo ustanowienie gwarancji uznanej przez prawo Państwa-Strony, w którym ustanowiono fundusz, i uważanej za odpowiednią przez sąd lub inny właściwy organ.
3. Fundusz ustanowiony przez jedną z osób wymienionych w artykule 9 ust. 1 lit. a), b) lub c) albo ust. 2 lub przez jej ubezpieczyciela należy uważać za ustanowiony przez wszystkie osoby wymienione odpowiednio w artykule 9 ust. 1 lit. a), b) lub c) albo ust. 2.
Artykuł  12

Podział funduszu

1. Z uwzględnieniem postanowień artykułu 6 ust. 1, 2 i 3 oraz artykułu 7 fundusz powinien być podzielony między powodów proporcjonalnie do ich roszczeń skierowanych przeciwko funduszowi.
2. Jeżeli przed podziałem funduszu osoba odpowiedzialna lub jej ubezpieczyciel zaspokoją roszczenie skierowane przeciwko funduszowi, osoba ta do wysokości zapłaconej kwoty nabywa przez przejęcie prawa osoby uprawnionej do odszkodowania na podstawie niniejszej konwencji.
3. Z prawa przejęcia przewidzianego w ust. 2 mogą skorzystać także inne osoby niż w nim wymienione, w odniesieniu do każdej kwoty odszkodowania, którą mogły zapłacić, lecz tylko w takim zakresie, w jakim takie przejęcie jest dozwolone przez właściwe prawo wewnętrzne.
4. Gdy osoba odpowiedzialna lub każda inna osoba stwierdza, że może być zmuszona do zapłaty w terminie późniejszym w całości lub w części takiej kwoty odszkodowania, co do której mogłaby korzystać z możliwości prawa przejęcia stosownie do ust. 2 i 3, a zapłaciła odszkodowanie przed podziałem funduszu, sąd lub inny właściwy organ Państwa, w którym ustanowiono fundusz, może postanowić, że należy tymczasowo odłożyć wystarczającą sumę, aby osoba ta mogła zaspokoić swoje roszczenie przeciwko funduszowi w późniejszym terminie.
Artykuł  13

Wyłączenie innych powództw

1. Jeżeli ustanowiono fundusz ograniczenia zgodnie z artykułem 11, żadna osoba wysuwająca roszczenie przeciwko funduszowi nie będzie mogła dochodzić swych praw z tytułu tego roszczenia przeciwko innemu mieniu osoby, która lub w której imieniu ustanowiono fundusz.
2. Po ustanowieniu funduszu ograniczenia zgodnie z artykułem 11 każdy statek lub inne mienie należące do osoby, w której imieniu ustanowiono fundusz, zatrzymane lub zajęte w obrębie jurysdykcji Państwa-Strony z tytułu roszczenia, które może być wysunięte przeciwko funduszowi, albo każde zabezpieczenie może być zwolnione na postanowienie sądu lub innego właściwego organu tego Państwa. Jednakże zwolnienie takie należy zawsze zarządzić, jeżeli fundusz ograniczenia został ustanowiony:

a) w porcie, w którym powstało zdarzenie lub, jeżeli zdarzenie powstało poza portem, w pierwszym porcie zawinięcia, albo

b) w porcie przeznaczenia w stosunku do roszczeń z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała, albo

c) w porcie wyładunku z tytułu szkód w ładunku, albo

d) w Państwie, w którym dokonano zajęcia.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się tylko wtedy, gdy powód może wysunąć roszczenie przeciwko funduszowi ograniczenia przed sądem zarządzającym funduszem, a fundusz jest rzeczywiście dostępny i może być swobodnie transferowany w odniesieniu do tego roszczenia.
Artykuł  14

Właściwość prawa

Z uwzględnieniem postanowień niniejszej części przepisy dotyczące ustanowienia i podziału funduszu ograniczenia oraz wszystkie przepisy postępowania z tym związane podlegają prawu Państwa-Strony, w którym ustanowiono fundusz.

CZĘŚĆ  IV

ZAKRES ZASTOSOWANIA

Artykuł  15
1. Niniejsza konwencja ma zastosowanie, ilekroć jakakolwiek osoba wymieniona w artykule 1 domaga się ograniczenia odpowiedzialności przed sądem Państwa-Strony albo domaga się zwolnienia statku lub innego mienia bądź złożonego zabezpieczenia w obrębie jurysdykcji tego Państwa. Niezależnie od tego każde Państwo-Strona może wyłączyć w całości lub w części spod stosowania niniejszej konwencji każdą osobę wymienioną w artykule 1, która w czasie powoływania się przed sądem tego Państwa na przepisy niniejszej konwencji nie ma stałego miejsca zamieszkania albo nie ma głównej siedziby na obszarze Państwa-Strony lub żadnego statku, w odniesieniu do którego powołuje się na prawo ograniczenia lub żąda jego zwolnienia, a który w wyżej wymienionym czasie nie podnosi bandery Państwa-Strony.
2. Państwo-Strona może regulować szczególnymi przepisami prawa wewnętrznego system ograniczenia odpowiedzialności dla statków:

a) zgodnie z prawem tego Państwa, przeznaczonych do żeglugi po wodach śródlądowych;

b) poniżej 300 ton.

Państwo-Strona, która skorzysta z możliwości przewidzianej w niniejszym ustępie, zawiadomi depozytariusza o granicach odpowiedzialności przyjętych w prawie wewnętrznym lub o braku takich granic.

3. Państwo-Strona może regulować szczególnymi przepisami prawa wewnętrznego system ograniczenia odpowiedzialności, który będzie miał zastosowanie do roszczeń powstałych w przypadkach, w których interesy osób będących obywatelami innych Państw-Stron nie są w żaden sposób zaangażowane.
3bis. 5 Niezależnie od granic odpowiedzialności, o których mowa w artykule 7 ustęp 1, Państwo-Strona może regulować szczególnymi przepisami prawa wewnętrznego zasady odpowiedzialności, które będą miały zastosowanie do roszczeń z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała pasażerów statku, z tym zastrzeżeniem, że granica odpowiedzialności nie może być niższa niż określona w artykule 7 ustęp 1. Państwo-Strona, które skorzysta z możliwości, o której mowa w niniejszym ustępie, zawiadomi Sekretarza Generalnego o przyjętych granicach odpowiedzialności albo o braku ich istnienia.
4. Sądy Państwa-Strony nie powinny stosować niniejszej konwencji do statków zbudowanych lub przystosowanych i zatrudnionych do prac wiertniczych:

a) gdy to Państwo ustanowi w swoim prawie wewnętrznym wyższą granicę odpowiedzialności niż przewidziana w artykule 6, albo

b) gdy to Państwo stanie się stroną międzynarodowej konwencji regulującej system odpowiedzialności w odniesieniu do takich statków.

W przypadku, w którym ma zastosowanie lit. a), Państwo-Strona zawiadomi depozytariusza.

5. Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do:

a) poduszkowców;

b) pływających platform zbudowanych w celu badania lub eksploatacji naturalnych zasobów dna morskiego lub jego podłoża.

CZĘŚĆ  V

KLAUZULE KOŃCOWE

Artykuł  16

Podpisanie, ratyfikacja i przystąpienie

1. Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisu przez wszystkie Państwa w siedzibie Międzyrządowej Morskiej Organizacji Doradczej*) (zwanej dalej "Organizacją") od dnia 1 lutego 1977 r. do dnia 31 grudnia 1977 r., a następnie będzie otwarta do przystąpienia.
2. Wszystkie Państwa mogą stać się Stronami niniejszej konwencji przez:

a) podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; albo

b) podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, a następnie ratyfikowanie, przyjęcie lub zatwierdzenie; albo

c) przystąpienie.

3. Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie nastąpi przez złożenie odpowiedniego dokumentu w należytej formie Sekretarzowi Generalnemu Organizacji (zwanemu dalej "Sekretarzem Generalnym").

______

*) Obecnie Międzynarodowa Organizacja Morska (Dz. U. z 1984 r. Nr 31, poz. 161).

Artykuł  17

Wejście w życie

1. Niniejsza konwencja wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie jednego roku od dnia, w którym dwanaście Państw albo podpisze ją bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, albo złoży wymagany dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.
2. Jeśli w odniesieniu do Państwa, które składa dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia albo podpisuje niniejszą konwencję bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, zostaną spełnione wymagania co do wejścia w życie niniejszej konwencji, a przed datą jej wejścia w życie, to ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie albo podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia nabierze mocy w dniu wejścia w życie niniejszej konwencji lub w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie dziewięćdziesięciu dni od dnia podpisania lub złożenia dokumentu, zależnie od tego, który termin jest późniejszy.
3. W odniesieniu do każdego Państwa, które następnie stanie się Stroną niniejszej konwencji, wejdzie ona w życie w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie dziewięćdziesięciu dni od daty złożenia dokumentu przez to Państwo.
4. W stosunkach między Państwami, które ratyfikują, przyjmą lub zatwierdzą niniejszą konwencję albo przystąpią do niej, niniejsza konwencja zastępuje i uchyla Międzynarodową konwencję dotyczącą ograniczenia odpowiedzialności właścicieli statków morskich, sporządzoną w Brukseli 10 października 1957 r., oraz Międzynarodową Konwencję o ujednoliceniu niektórych przepisów dotyczących ograniczenia odpowiedzialności właścicieli statków morskich, podpisaną w Brukseli 25 sierpnia 1924 r.
Artykuł  18

Zastrzeżenia

1. 6 Każde Państwo może w czasie podpisania, ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia lub w każdym innym późniejszym czasie, zastrzec sobie prawo do:

a) wyłączenia stosowania artykułu 2 ustępu 1 liter d) i e);

b) wyłączenia roszczeń z tytułu poniesienia szkód w rozumieniu Międzynarodowej Konwencji o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkody spowodowane w związku z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych z 1996 r., bądź jakiejkolwiek jej zmiany lub protokołu do tej Konwencji.

Nie są dopuszczalne żadne inne zastrzeżenia do merytorycznych postanowień niniejszej Konwencji

2. Zastrzeżenia dokonane w czasie podpisania podlegają potwierdzeniu przy ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu.
3. Każde Państwo, które dokona zastrzeżenia do niniejszej konwencji, może je wycofać w każdym czasie w drodze notyfikacji przesłanej Sekretarzowi Generalnemu. Wycofanie to nabiera mocy w dniu otrzymania notyfikacji. Jeżeli notyfikacja stwierdza, że wycofanie zastrzeżenia nabierze mocy w dniu w niej wymienionym, a dzień ten jest późniejszy niż dzień otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego, wycofanie nabiera mocy w tym późniejszym dniu.
Artykuł  19

Wypowiedzenie

1. Niniejsza konwencja może być wypowiedziana przez Państwo-Stronę w każdym czasie po upływie jednego roku od dnia, w którym niniejsza konwencja weszła w życie w stosunku do tej Strony.
2. Wypowiedzenie nabiera mocy przez złożenie dokumentu Sekretarzowi Generalnemu.
3. Wypowiedzenie nabiera mocy w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie jednego roku od daty złożenia dokumentu lub takiego dłuższego okresu, który może być wymieniony w dokumencie.
Artykuł  20

Rewizja i poprawki

1. Organizacja może zwołać konferencję w celu rewizji lub poprawienia niniejszej konwencji.
2. Organizacja zwoła konferencję Państw-Stron niniejszej konwencji w celu jej rewizji lub poprawienia na wniosek nie mniej niż jednej trzeciej Stron.
3. Każdy dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, złożony po dniu wejścia w życie poprawki do niniejszej konwencji, będzie uważany za mający zastosowanie do konwencji w formie poprawionej, chyba że co innego wynika z dokumentu.
Artykuł  21

Rewizja kwot ograniczenia oraz jednostki obliczeniowej lub jednostki walutowej

1. Niezależnie od postanowień artykułu 20 Organizacja zwoła konferencję zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu tylko w celu zmiany kwot wyszczególnionych w artykułach 6 i 7 oraz artykule 8 ust. 2 albo zastąpienia jednej lub obydwu jednostek określonych w art. 8 ust. 1 i 2 innymi jednostkami. Zmiana kwot może być dokonana tylko z powodu znacznej zmiany ich realnej wartości.
2. Organizacja zwoła taką konferencję na wniosek nie mniej niż jednej czwartej Państw-Stron.
3. Decyzja o zmianie kwot lub zastąpieniu jednostek innymi jednostkami obliczeniowymi powinna być powzięta większością dwóch trzecich Państw-Stron obecnych i głosujących na takiej konferencji.
4. Każde Państwo składające dokument ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszej konwencji po wejściu w życie poprawki będzie stosować konwencję w formie poprawionej.
Artykuł  22

Depozytariusz

1. Niniejsza konwencja zostanie złożona Sekretarzowi Generalnemu.
2. Sekretarz Generalny:

a) przekaże należycie poświadczone odpisy niniejszej konwencji wszystkim Państwom zaproszonym na konferencję w sprawie ograniczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie oraz wszystkim innym Państwom, które przystąpią do niniejszej konwencji;

b) zawiadomi wszystkie Państwa, które podpiszą lub przystąpią do niniejszej konwencji, o:

i) każdym nowym podpisaniu i każdym złożeniu dokumentu oraz każdym zastrzeżeniu, łącznie z datami;

ii) dniu wejścia w życie niniejszej konwencji lub każdej poprawki do niej;

iii) każdym wypowiedzeniu niniejszej konwencji oraz dniu, w którym nabiera ono mocy;

iv) każdej poprawce uchwalonej zgodnie z artykułem 20 lub 21;

v) każdym zawiadomieniu wymaganym przez jakikolwiek artykuł niniejszej konwencji.

3. Po wejściu w życie niniejszej konwencji jej należycie poświadczony odpis zostanie przesłany przez Sekretarza Generalnego do Sekretariatu Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu rejestracji i publikacji zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.
Artykuł  23

Języki

Niniejsza konwencja została sporządzona w jednym egzemplarzu w językach angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, z których każdy tekst jest jednakowo autentyczny.

Sporządzono w Londynie dnia dziewiętnastego listopada tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego szóstego roku.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą konwencję.

1 Załącznik art. 3 lit. a) zmieniona przez art. 2 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.12.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 15 lutego 2012 r.
2 Załącznik art. 6 ust. 1:

- zmieniony przez art. 3 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.12.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 15 lutego 2012 r.

- zmieniony przez art. 3 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.2012.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 8 czerwca 2015 r.

3 Załącznik art. 7 ust. 1 zmieniony przez art. 4 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.12.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 15 lutego 2012 r.
4 Załącznik art. 8 ust. 2 zmieniony przez art. 5 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.12.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 15 lutego 2012 r.
5 Załącznik art. 15 ust. 3bis dodany przez art. 6 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.12.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 15 lutego 2012 r.
6 Załącznik art. 18 ust. 1 zmieniony przez art. 7 protokołu z dnia 2 maja 1996 r. (Dz.U.12.146) zmieniającego nin. umowę międzynarodową z dniem 15 lutego 2012 r.

Zmiany w prawie

Ustawa o emeryturach rocznika 1953 podpisana

Prezydent podpisał ustawę, na podstawie której ponownie przeliczona zostanie wysokość zaniżonych emerytur kobiet i mężczyzn z rocznika 1953. Według szacunków z nowej regulacji może skorzystać ok. 74 tys. osób. W większości przypadków średnia miesięczna podwyżka emerytur wyniesie 202 zł.

Krzysztof Sobczak 08.07.2020
Nowe mandaty od straży gminnej - za wjazd do czystej strefy i złą segregację śmieci

Straż gminna nałoży mandat za wjazd do strefy czystego transportu – przewiduje projekt rozporządzenia. Dodatkowe uprawnienie do nakładania mandatów ma też dotyczyć niezłożenia deklaracji śmieciowej lub jej zmiany oraz nieposiadania zadeklarowanego kompostownika przydomowego.

Katarzyna Kubicka-Żach 01.07.2020
KNF będzie skuteczniej nadzorował zagranicznych ubezpieczycieli

Komisja Nadzoru Finansowego będzie mogła nałożyć na członka zarządu zagranicznego zakładu ubezpieczeń karę za opóźnienie w wypłacie ubezpieczenia. Będzie mogła ona wynieść trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy, a jeżeli nie można go ustalić – 100 tys. złotych. Takie zmiany zakłada nowelizacja przepisów podpisana przez prezydenta.

Jolanta Ojczyk 01.07.2020
Płyn do e-papierosów bez akcyzy kolejne trzy miesiące

Minister finansów podpisał we wtorek rozporządzenie dotyczące zaniechania poboru podatku akcyzowego od płynu do papierosów elektronicznych oraz wyrobów nowatorskich. Przedsiębiorcy nie zapłacą podatku od 1 lipca do końca września 2020 roku. Do 30 czerwca wyroby były objęte zerową stawką podatku.

Krzysztof Koślicki 01.07.2020
Poborem opłaty elektronicznej za przejazd po drogach zajmie się skarbówka

Od 1 lipca 2020 r. szef Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) przejmie od Głównego Inspektora Transportu Drogowego pobór opłaty elektronicznej za przejazd pojazdem ciężkim (powyżej 3,5 tony) po płatnych drogach krajowych oraz pobór opłaty za autostrady na wyznaczonych odcinkach A2 i A4. Dotychczasowy system poboru opłat zostanie wygaszony do końca lipca 2021 r.

Krzysztof Koślicki 01.07.2020
Nowe przepisy mają zapewnić lepszą ochronę sieci 5G

Ujednolicenie procesów i czynności wymaganych do ochrony sieci i usług telekomunikacyjnych przed najnowszymi cyberzagrożeniami - to cel opublikowanego właśnie rozporządzenia dotyczącego minimalnych środków technicznych i organizacyjnych, jakie dla zapewnienia cyberbezpieczeństwa sieci i usług, powinni stosować przedsiębiorcy telekomunikacyjni.

Krzysztof Sobczak 30.06.2020
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.1986.35.175

Rodzaj: Umowa międzynarodowa
Tytuł: Konwencja o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie. Londyn 1976.11.19.
Data aktu: 19/11/1976
Data ogłoszenia: 30/09/1986
Data wejścia w życie: 01/12/1986