W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 października 1932 r. Kodeks karny wojskowy (Dz. U. R. P. Nr 91, poz. 765) wprowadza się następujące zmiany:
"Przestępstwo jest wówczas popełnione wobec zebranych żołnierzy, gdy prócz przełożonego i sprawcy zebranych było służbowo przynajmniej jeszcze trzech żołnierzy.";
3)
w art. 46 § 1 skreśla się wyrazy: "albo jeżeli nieobecność w jednostce trwała dłużej niż 6 miesięcy.";
4)
po art. 90 dodaje się art. 90-a o brzmieniu:
"Art. 90-a. Żołnierz, który lekkomyślnie lub przez niedbalstwo powoduje zaginięcie broni lub amunicji,
"§ 1. Oficer, odbywający karę aresztu wojskowego zwykłego, lub żołnierz, odbywający karę dyscyplinarną aresztu domowego (kabinowego), który nie stosuje się do przepisanego sposobu odbywania aresztu,
podlega karze więzienia do lat 2 lub twierdzy.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do żołnierzy, nie wymienionych w art. 3 § 1.".
Art. 2.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.