W sprawie powstał negatywny spór o właściwość pomiędzy prezydentem miasta a wójtem gminy.

Oba organy uznały się za niewłaściwe miejscowo do rozpoznania wniosku instytutu medycyny o potwierdzenie prawa kobiety do świadczeń opieki zdrowotnej.

W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:

Prawo do świadczeń zdrowotnych dla cudzoziemców

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[631,112,23,9,7,1],"dataValuesNormalized":[17,3,1,1,1,1],"labels":["Pytania i odpowiedzi","Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Komentarze i publikacje","Akty prawne","Wzory i narz\u0119dzia","Procedury"],"colors":["#940C72","#EA8F00","#007AC3","#85BC20","#232323","#E5202E"],"maxValue":783,"maxValueNormalized":20}

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

Kobieta została przywieziona do instytutu medycyny z ulicy. Z akt sprawy nie wynikało, aby jej centrum spraw życiowych było powiązanie z którąkolwiek z miejscowości. Kobieta nie posiadała stałego miejsca pobytu oraz nie utrzymywała kontaktów z rodziną. Nie można zatem było ustalić jej miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego.

Czytaj: Prawo do ochrony zdrowia jest prawem konstytucyjnym>>>

NSA uznał, iż skoro nie można ustalić miejsca zamieszkania kobiety, o jakim mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581) ani miejsca jej pobytu, to organ właściwy miejscowo w sprawie potwierdzenia prawa świadczeniobiorcy do świadczeń zdrowotnych ustala to według reguł przewidzianych w art. 21 § 2 k.p.a., czyli według miejsca powodującego wszczęcie postępowania.

Postanowienie NSA z 23 października 2015 roku, sygn. akt I OW 114/15, prawomocne