Jakie kwalifikacje powinien posiadać lekarz podstawowej opieki zdrowotnej?
Czy każdy lekarz, także nieposiadający specjalizacji i niebędący w trakcie specjalizacji z medycyny rodzinnej, pediatrii lub interny, ma prawo do tworzenia listy pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej?

Prawo do tworzenia listy pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej i udzielania świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej ma lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu i nieposiadający specjalizacji oraz niebędący w trakcie specjalizacji z medycyny rodzinnej, pediatrii lub interny pod warunkiem, że udziela nieprzerwanie przed dniem wejścia w życie nowelizacji (tj. 29 września 2007 r.), przez okres nie krótszy niż 10 lat, świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej. Lekarz bez specjalizacji, który nie ma wymaganego okresu doświadczenia zawodowego w podstawowej opiece zdrowotnej zachowuje prawo do dalszej pracy w podstawowej opiece zdrowotnej tylko do dnia 31 grudnia 2017 r.

Zakres podmiotowy definicji lekarza podstawowej opieki zdrowotnej zawartej w art. 5 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) uległ zmianie w wyniku nowelizacji tej ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Nr 166, poz. 1172). Zgodnie z nową definicją ustawową za lekarza podstawowej opieki zdrowotnej uznaje się lekarza:
• posiadającego tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej;
• odbywającego szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny rodzinnej;
• posiadającego specjalizację II stopnia w zakresie medycyny ogólnej.

Nowela ma na celu dostosowanie definicji lekarza podstawowej opieki zdrowotnej do dyrektywy Rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mającej na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji (Dz. U. UE L 165 z 7.07.1991, str. 1 z późn. zm.). Celem zmian jest ograniczenie dotychczasowego kręgu lekarzy uprawnionych do udzielania świadczeń w podstawowej opiece zdrowotnej i wprowadzenie katalogu zamkniętego. Specjalizacja w dziedzinie medycyny rodzinnej będzie docelowo zasadniczą kwalifikacją niezbędną w podstawowej opiece zdrowotnej. Do kręgu osób uprawnionych do udzielania świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej dodano jednak lekarza - specjalistę II stopnia w zakresie medycyny ogólnej, gdyż specjalizacja ta została uznana za równorzędną ze specjalizacją w dziedzinie medycyny rodzinnej. Uprawnienia do pracy w podstawowej opiece zdrowotnej przyznano również lekarzom obywającym specjalizację w zakresie medycyny rodzinnej.

Jednocześnie nowelizacja uznaje "prawa nabyte" osób dotychczas udzielających świadczeń w podstawowej opiece zdrowotnej zachowując możliwość dalszego zawierania z nimi umów przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Stosownie do treści art. 14 nowelizacji, po dniu wejścia w życie nowelizacji (tj. 29 września 2007 r.), prawo do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej zachowuje lekarz:
• który posiada specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej lub specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie chorób wewnętrznych, lub specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie pediatrii;
• inny niż wymieniony w pkt 1, udzielający nieprzerwanie przed dniem wejścia w życie nowelizacji, przez okres nie krótszy niż 10 lat, świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej. Lekarz, który nie ma wymaganego okresu doświadczenia zawodowego w podstawowej opiece zdrowotnej zachowuje prawo do dalszej pracy w podstawowej opiece zdrowotnej do dnia 31 grudnia 2017 r.

Zaświadczenia potwierdzające posiadanie prawa do udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej wydaje, na wniosek lekarza, właściwa okręgowa rada lekarska.