Czy pracownikowi można udzielić urlopu po zwolnieniu lekarskim trwającym dłużej niż 30 dni, bez uprzedniego wykonania badań kontrolnych dopuszczających do pracy?
Czy pracownikowi można udzielić urlopu po zwolnieniu lekarskim trwającym dłużej niż 30 dni, bez uprzedniego wykonania badań kontrolnych dopuszczających do pracy?
W sytuacji opisanej w pytaniu zaleca się skierowanie pracownika na badania kontrolne przed udzieleniem mu urlopu wypoczynkowego.
Chociaż w wyroku z dnia 20 marca 2008 r., II PK 214/07, OSNP 2009, nr 15-16, poz. 194, Sąd Najwyższy uznał, że "nie jest sprzeczne z przepisami prawa pracy (art. 165 pkt 1 i art. 229 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm. - dalej k.p.) rozpoczęcie zaplanowanego urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po ustaniu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą pracownika, która trwała dłużej niż 30 dni", to jednak w innych orzeczeniach prezentował zdecydowanie odmienne stanowisko. W wyroku z dnia 4 kwietnia 2000 r., I PKN 565/99, OSNP 2001, nr 17, poz. 530 SN przyjął, że "rozpoczęcie przez pracownika korzystania z udzielonego mu przez pracodawcę urlopu wypoczynkowego jest równoznaczne ze stawianiem się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności w rozumieniu art. 53 § 3 k.p., chyba że nie było podstaw do udzielenia tego urlopu z powodu przedłużającej się niezdolności do pracy". Na niedopuszczalność udzielenia urlopu pracownikowi niezdolnemu do pracy, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę w wyroku z dnia 18 maja 2006 r., III PK 26/06, LEX nr 551013, uznając że takie działanie byłoby sprzeczne z celem urlopu wypoczynkowego. Podobnie wypowiedział się SN w wyroku z dnia 28 października 2009 r., II PK 123/09, LEX nr 551056 - "niezdolność do pracy wyłącza możliwość korzystania z urlopu zgodnie z jego przeznaczeniem, w związku z czym udzielenie urlopu w okresie niezdolności do pracy jest prawnie niedopuszczalne, także wówczas, gdy pracownik wyraził na to zgodę".
Reasumując, w świetle zdecydowanej większości orzecznictwa Sądu Najwyższego udzielenie urlopu wypoczynkowego w sytuacji, gdy pracownik nie posiada orzeczonej zdolności do pracy jest nieprawidłowe.
Kamil Szymański
W sytuacji opisanej w pytaniu zaleca się skierowanie pracownika na badania kontrolne przed udzieleniem mu urlopu wypoczynkowego.
Chociaż w wyroku z dnia 20 marca 2008 r., II PK 214/07, OSNP 2009, nr 15-16, poz. 194, Sąd Najwyższy uznał, że "nie jest sprzeczne z przepisami prawa pracy (art. 165 pkt 1 i art. 229 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm. - dalej k.p.) rozpoczęcie zaplanowanego urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po ustaniu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą pracownika, która trwała dłużej niż 30 dni", to jednak w innych orzeczeniach prezentował zdecydowanie odmienne stanowisko. W wyroku z dnia 4 kwietnia 2000 r., I PKN 565/99, OSNP 2001, nr 17, poz. 530 SN przyjął, że "rozpoczęcie przez pracownika korzystania z udzielonego mu przez pracodawcę urlopu wypoczynkowego jest równoznaczne ze stawianiem się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności w rozumieniu art. 53 § 3 k.p., chyba że nie było podstaw do udzielenia tego urlopu z powodu przedłużającej się niezdolności do pracy". Na niedopuszczalność udzielenia urlopu pracownikowi niezdolnemu do pracy, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę w wyroku z dnia 18 maja 2006 r., III PK 26/06, LEX nr 551013, uznając że takie działanie byłoby sprzeczne z celem urlopu wypoczynkowego. Podobnie wypowiedział się SN w wyroku z dnia 28 października 2009 r., II PK 123/09, LEX nr 551056 - "niezdolność do pracy wyłącza możliwość korzystania z urlopu zgodnie z jego przeznaczeniem, w związku z czym udzielenie urlopu w okresie niezdolności do pracy jest prawnie niedopuszczalne, także wówczas, gdy pracownik wyraził na to zgodę".
Reasumując, w świetle zdecydowanej większości orzecznictwa Sądu Najwyższego udzielenie urlopu wypoczynkowego w sytuacji, gdy pracownik nie posiada orzeczonej zdolności do pracy jest nieprawidłowe.
Kamil Szymański
Autor:
