NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie przepisów antydopingowych.

ZARZĄDZENIE
PREZESA URZĘDU KULTURY FIZYCZNEJ I TURYSTYKI
z dnia 21 lipca 1997 r.
w sprawie zasad odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie przepisów antydopingowych.

Na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639) zarządza się, co następuje:
§  1.
1.
Stosowanie przez zawodnika zabronionych środków farmakologicznych lub metod uznanych za dopingowe powoduje jego odpowiedzialność dyscyplinarną przewidzianą w regulaminach polskich związków sportowych, uwzględniających sankcje określone w Kodeksie Medycznym Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
2.
Przewidziane w zarządzeniu sankcje dyscyplinarne i tryb ich stosowania oraz przepisy dyscyplinarne właściwego polskiego związku sportowego mają zastosowanie wobec zawodników, trenerów, działaczy oraz innych osób, którym udowodnione zostanie naruszenie przepisów antydopingowych, obowiązujących w danej dyscyplinie sportu.
§  2.
1.
Zawodnik obowiązany jest poddać się kontroli antydopingowej na zawodach i poza nimi, w tym na zgrupowaniach, konsultacjach i treningach.
2.
Odmowa poddania się kontrolnym badaniom antydopingowym traktowana jest jak pozytywny wynik badania.
§  3.
1.
Polski związek sportowy lub klub sportowy po otrzymaniu ostatecznego wyniku kontroli antydopingowej obowiązany jest do wdrożenia postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego. Zawiadomienie o wyniku postępowania powinno być przekazane Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwanej dalej "Komisją", nie później niż 21 dni od otrzymania ostatecznych wyników badań.
2.
Zmiana terminu określonego w ust. 1 wymaga zgody przewodniczącego Komisji, udzielonej przed jego upływem.
§  4.
Ujawnienie u zawodnika efedryny, pseudoefedryny, fenylopropanolaminy lub katiny, wykrytych podczas kontroli przeprowadzonej na zawodach, stwarza domniemanie stosowania dopingu. Osoba zainteresowana ma możliwość obalenia tego domniemania w razie stwierdzenia małej ilości wykrytej substancji.
§  5.
W razie ujawnienia u zawodnika efedryny, fenylopropanolaminy, pseudoefedryny, kofeiny, strychniny i związków pokrewnych stosuje się następujące sankcje:
1)
karę 3-miesięcznej dyskwalifikacji za pierwsze przewinienie,
2)
karę 2-letniej dyskwalifikacji za drugie przewinienie,
3)
karę dożywotniej dyskwalifikacji za kolejne przewinienie.
§  6.
W razie ujawnienia u zawodnika innych zabronionych środków farmakologicznych oraz stwierdzenia stosowania metod uznanych za dopingowe stosuje się następujące sankcje:
1)
karę 2-letniej dyskwalifikacji za pierwsze przewinienie,
2)
karę dożywotniej dyskwalifikacji za drugie przewinienie.
§  7.
W razie odmowy poddania się badaniom kontrolnym lub niezgłoszenia się zawodnika do kontroli antydopingowej zaleca się następujące sankcje:
1)
pierwsza odmowa powinna pociągać za sobą karę do 2 lat dyskwalifikacji,
2)
każda ponowna odmowa powinna pociągać za sobą karę nie mniejszą niż 2 lata dyskwalifikacji.
§  8.
1.
Odpowiedzialność za stosowanie dopingu ponoszą również trenerzy, działacze oraz inne osoby, którym udowodnione zostanie naruszenie przepisów antydopingowych, polegające w szczególności na dostarczaniu, dystrybucji, handlu lub podawaniu zabronionych środków farmakologicznych, stosowaniu metod uznanych za dopingowe, wywieraniu presji bądź namawianiu do stosowania dopingu.
2.
Do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy § 5 i 6.
§  9.
W razie ujawnienia u zawodników nieletnich zabronionych środków farmakologicznych lub stosowania metod uznanych za dopingowe prowadzący postępowanie wyjaśniające lub dyscyplinarne zawiadamia o tym prokuratora.
§  10.
Sankcje nałożone na zawodników, trenerów, działaczy lub inne osoby są wiążące dla władz i organów wszystkich klubów i polskich związków sportowych.
§  11.
Osoba, przeciwko której ma być wszczęte postępowanie dyscyplinarne, powinna być poinformowana o przysługującym jej prawie do obrony, a także o postępowaniu odwoławczym.
§  12.
W toku postępowania dyscyplinarnego każdej obwinionej osobie przysługuje prawo do:
1)
ustanowienia obrońcy,
2)
uzyskania pełnej informacji na temat stawianych zarzutów,
3)
dostarczenia wszelkich dowodów,
4)
osobistego składania wyjaśnień.
§  13.
1.
Wszelkie przyjęte przez organ dyscyplinarny sankcje wchodzą w życie w trybie natychmiastowym, chyba że podjęta decyzja dyscyplinarna zawiera inne, wyraźnie określone dyspozycje.
2.
O decyzjach, o których mowa w ust. 1, należy poinformować pisemnie zainteresowane osoby.
§  14.
Na zasadach określonych w art. 41 ustawy o kulturze fizycznej osoba zdyskwalifikowana dożywotnio za stosowanie dopingu może zaskarżyć decyzję dyscyplinarną właściwego organu polskiego związku sportowego do Trybunału Arbitrażowego do Spraw Sportu przy Polskim Komitecie Olimpijskim.
§  15.
Komisja prowadzi ewidencję osób, na które nałożono karę dyskwalifikacji za naruszenie przepisów antydopingowych.
§  16.
Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1997.46.452

Rodzaj:zarządzenie
Tytuł:Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie przepisów antydopingowych.
Data aktu:1997-07-21
Data ogłoszenia:1997-07-29
Data wejścia w życie:1997-08-13