uwzględniając Traktat ustanawiający Unię Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego(1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
(1) Unia jest Umawiającą się Stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. ("UNCLOS"), podpisała Umowę Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. ("Umowa Narodów Zjednoczonych o zasobach rybnych") i przyjęła Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. ("Porozumienie FAO"). Postanowienia te przewidują przede wszystkim, że wszystkie państwa mają obowiązek podjąć odpowiednie działania w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami morskimi i współpracować ze sobą w tym celu.
(2) Celem wspólnej polityki rybołówstwa, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa(3), jest zagwarantowanie takiej eksploatacji żywych zasobów wodnych, która zapewnia zrównoważone warunki środowiskowe i społeczno-ekonomiczne.
(3) Nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane (NNN) połowy są jednym z poważniejszych zagrożeń dla zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz naruszają podstawy wspólnej polityki rybołówstwa i międzynarodowych działań na rzecz wspierania lepszego zarządzania zasobami oceanicznymi. Połowy NNN stanowią również poważne zagrożenie dla różnorodności biologicznej, którym należy się zająć zgodnie z celami określonymi w komunikacie Komisji pt. "Zatrzymanie procesu utraty różnorodności biologicznej do roku 2010 i w przyszłości".
(4) FAO przyjęła w 2001 r. międzynarodowy plan działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, który to plan został zatwierdzony przez Unię. Ponadto regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem ustanowiły - przy czynnym wsparciu Unii - szereg środków, których celem jest przeciwdziałanie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom.
(5) Zgodnie ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi oraz mając na względzie skalę i pilność problemu, Unia powinna znacznie nasilić swoje działania przeciwko połowom NNN i przyjąć nowe środki regulacyjne obejmujące wszystkie aspekty tego zjawiska.
(6) Działania Unii powinny być wymierzone przede wszystkim przeciwko postępowaniu objętemu definicją połowów NNN, które w najpoważniejszym stopniu szkodzi środowisku morskiemu, trwałości stad ryb oraz sytuacji społeczno-ekonomicznej rybaków przestrzegających zasad ochrony zasobów połowowych i zarządzania nimi.
(7) Zgodnie z definicją połowów NNN niniejsze rozporządzenie powinno obejmować swoim zakresem działalność połowową prowadzoną na pełnym morzu oraz na wodach morskich znajdujących się pod jurysdykcją lub zwierzchnictwem państw nadbrzeżnych, w tym na wodach morskich znajdujących się pod jurysdykcją lub zwierzchnictwem państw członkowskich.
(8) Aby należycie zająć się wewnętrznym wymiarem połowów NNN, konieczne jest, aby Unia przyjęła niezbędne środki mające na celu zwiększenie stopnia przestrzegania zasad wspólnej polityki rybołówstwa. Do czasu zmiany rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa(4) przepisy związane z tym celem powinny zostać uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu.
(9) Przepisy unijne, a w szczególności tytuł II rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, przewidują kompleksowy system mający na celu monitorowanie zgodności z prawem połowów prowadzonych przez statki rybackie Unii. Obecny system obowiązujący dla produktów rybołówstwa pochodzących z połowów wykonywanych przez statki rybackie z państw trzecich i przywożonych do Unii nie zapewnia równorzędnego poziomu kontroli. Ten słaby punkt stanowi istotną zachętę dla podmiotów zagranicznych prowadzących połowy NNN do wprowadzania swoich produktów do obrotu na terenie Unii i zwiększania dochodowości swojej działalności. Jako największy na świecie rynek zbytu i importer produktów rybołówstwa Unia ponosi szczególną odpowiedzialność za dopilnowanie, by produkty rybołówstwa przywożone na jej terytorium nie pochodziły z połowów NNN. Należy zatem wprowadzić nowy system, który zapewni należytą kontrolę łańcucha dostaw produktów rybołówstwa przywożonych do Unii.
(10) Przepisy unijne regulujące wstęp statków rybackich pływających pod banderami państw trzecich do portów Unii należy zaostrzyć w celu zapewnienia należytej kontroli legalności produktów rybołówstwa wyładowywanych przez statki rybackie pływające pod banderami państw trzecich. Powinno to w szczególności oznaczać, że prawo wstępu do portów Unii powinny otrzymywać jedynie te statki rybackie pływające pod banderami państw trzecich, które są w stanie przedstawić dokładne informacje o legalności swoich połowów i uzyskać potwierdzenie tych informacji od swojego państwa bandery.
(11) Przeładunki na morzu nie podlegają należytej kontroli państw bandery lub państw nadbrzeżnych i są dla podmiotów prowadzących połowy NNN zwyczajowym sposobem na zatajanie nielegalnego charakteru ich połowów. Uzasadnione jest zatem, aby Unia zezwalała na operacje przeładunkowe wyłącznie, jeżeli odbywają się one w wyznaczonych portach państw członkowskich, w portach państw trzecich pomiędzy unijnymi statkami rybackimi, lub poza wodami unijnymi pomiędzy unijnymi statkami rybackimi i statkami rybackimi zarejestrowanymi jako transportowce pod auspicjami regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem.
(12) Należy określić warunki, procedury i częstotliwości, według których państwa członkowskie będą prowadziły - zgodnie z zasadami zarządzania ryzykiem - działania polegające na sprawdzaniu, przeprowadzaniu inspekcji i weryfikowaniu.
(13) Prowadzenie ze Unią handlu produktami rybołówstwa pochodzącymi z połowów NNN powinno być zabronione. By zakaz ten był skuteczny oraz, aby zapewnić, by wszystkie znajdujące się w obrocie handlowym produkty rybołówstwa przywiezione do Unii lub z niej wywiezione były produktami pozyskanymi zgodnie z międzynarodowymi środkami ochrony i zarządzania oraz, w stosownych przypadkach, z innymi odpowiednimi przepisami obowiązującymi dany statek rybacki, należy wprowadzić system świadectw mający zastosowanie do całego handlu produktami rybołówstwa prowadzonego ze Unią.
(14) Unia powinna uwzględniać ograniczone możliwości krajów rozwijających się w zakresie wprowadzania systemu świadectw.
(15) W ramach tego systemu warunkiem koniecznym dla przywozu produktów rybołówstwa do Unii jest posiadanie świadectwa. Takie świadectwo powinno zawierać informacje wskazujące na legalność produktów nim objętych. Powinno zostać zatwierdzone przez państwo bandery statków rybackich, które dokonały danego połowu, zgodnie z jego wynikającym z prawa międzynarodowego obowiązkiem zapewnienia przestrzegania przez statki rybackie pływające pod jego banderą międzynarodowych zasad ochrony zasobów połowowych i zarządzania tymi zasobami.
(16) Konieczne jest, by system świadectw miał zastosowanie do wszystkich produktów rybołówstwa morskiego przywożonych do Unii i z niej wywożonych. System ten powinien mieć również zastosowanie do produktów rybołówstwa, które zostały przewiezione lub przetworzone w państwie niebędącym państwem bandery, zanim znalazły się na terytorium Unii. W odniesieniu do tych produktów powinny zatem obowiązywać szczególne wymogi, mające gwarantować, że produkty wprowadzane na terytorium Unii nie są produktami innymi niż te, których legalność została zatwierdzona przez państwo bandery.
(17) Ważne jest, by zapewnić - bez uszczerbku dla rozmiarów i częstotliwości wymiany handlowej - jednakowy poziom kontroli wszystkich przywożonych produktów rybołówstwa poprzez wprowadzenie szczególnych procedur przyznawania statusu zatwierdzonego podmiotu gospodarczego.
(18) Wywóz połowów pochodzących ze statków rybackich pływających pod banderami państw członkowskich powinien również podlegać - w ramach współpracy z państwami trzecimi - systemowi świadectw.
(19) Państwa członkowskie, do których mają zostać przywiezione produkty, powinny mieć możliwość sprawdzenia ważności świadectw połowowych towarzyszących dostawie oraz powinny być uprawnione do odmowy zezwolenia na przywóz, jeżeli nie zostaną spełnione warunki określone w niniejszym rozporządzeniu, odnoszące się do świadectwa połowowego.
(20) Ważne jest, by działania polegające na sprawdzaniu, przeprowadzaniu inspekcji i weryfikowaniu odnoszące się do produktów rybołówstwa w tranzycie lub przeładunku były przeprowadzane przez państwa członkowskie miejsca ostatecznego przeznaczenia; ma to sprawić, że ich skuteczność będzie większa.
(21) W celu udzielenia pomocy organom kontrolnym państw członkowskich w realizacji ich zadań polegających na monitorowaniu legalności produktów rybołówstwa, które są przedmiotem handlu ze Unią, a także w celu ostrzegania podmiotów unijnych należy wprowadzić unijny system ostrzegania, mający na celu rozpowszechnianie w stosownych przypadkach informacji o uzasadnionych wątpliwościach odnośnie do przestrzegania przez niektóre państwa trzecie obowiązujących zasad ochrony i zarządzania.
(22) Niezbędne jest przyjęcie przez Unię środków o charakterze odstraszającym wobec statków rybackich prowadzących połowy NNN, wobec których - w przypadku takich połowów - ich państwo bandery nie podjęło należytych działań.
(23) W tym celu we współpracy z państwami członkowskimi, Unijną Agencją Kontroli Rybołówstwa, państwami trzecimi i innymi organami Komisja powinna zidentyfikować - zgodnie z zasadami zarządzania ryzykiem - statki rybackie podejrzane o prowadzenie połowów NNN; Komisja powinna zwracać się do danych państw bandery z prośbą o udzielenie informacji odnośnie do trafności swoich ustaleń.
(24) Aby ułatwić przeprowadzanie dochodzeń wobec statków rybackich, co do których przypuszcza się, że prowadziły połowy NNN, oraz aby zapobiec dalszym domniemanym naruszeniom, te statki rybackie powinny podlegać szczególnym wymogom odnoszącym się do kontroli i inspekcji prowadzonych przez państwa członkowskie.
(25) Jeżeli na podstawie otrzymanych informacji istnieją wystarczające powody, by uznać, że statki rybackie pływające pod banderą państwa trzeciego prowadziły połowy NNN oraz że właściwe państwa bandery nie podjęły skutecznych działań w przypadku takich połowów, Komisja powinna umieścić te statki we unijnym wykazie statków NNN.
(26) Jeżeli na podstawie otrzymanych informacji istnieją wystarczające powody, by uznać, że unijne statki rybackie prowadziły połowy NNN oraz że właściwe państwa członkowskie bandery nie podjęły w przypadku takich połowów skutecznych działań na mocy niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, Komisja powinna umieścić te statki we unijnym wykazie statków NNN.
(27) W reakcji na brak skutecznych działań ze strony państw bandery wobec statków rybackich pływających pod ich banderami i znajdujących się we unijnym wykazie statków NNN oraz aby ograniczyć dalszą działalność połowową tych statków, państwa członkowskie powinny podjąć wobec tych statków odpowiednie działania.
(28) Aby chronić prawa statków rybackich umieszczonych we unijnym wykazie statków NNN oraz prawa ich państw bandery, procedura umieszczania w wykazie powinna pozwalać państwu bandery na poinformowanie Komisji o podjętych środkach i, o ile jest to możliwe, powinna umożliwiać danemu właścicielowi lub agentom złożenie wyjaśnień na poszczególnych etapach procedury oraz pozwalać na wykreślenie statku rybackiego z wykazu, kiedy nie będzie już spełniać kryteriów umieszczenia w wykazie.
(29) Aby zapewnić jednolite ramy prawne w Unii oraz uniknąć zwiększenia się liczby wykazów statków rybackich prowadzących połowy NNN, statki rybackie znajdujące się w wykazach statków NNN przyjętych przez regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem powinny być automatycznie umieszczane w odpowiadającym im wykazie sporządzanym przez Komisję.
(30) Niewypełnianie przez niektóre państwa obowiązków spoczywających na nich na mocy prawa międzynarodowego jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu, które to obowiązki polegają na podjęciu właściwych działań w celu zapewnienia przestrzegania przez ich statki rybackie lub podmioty krajowe przepisów dotyczących ochrony zasobów połowowych i zarządzania tymi zasobami, jest jednym z głównych czynników sprzyjających połowom NNN; problem ten powinien zostać rozwiązany przez Unię.
(31) W tym celu Unia, oprócz prowadzenia działań na szczeblu międzynarodowym i regionalnym, powinna mieć prawo do uznania państw za niewspółpracujące na podstawie przejrzystych, jasnych i obiektywnych kryteriów opierających się na międzynarodowych standardach, i - po pozostawieniu tym państwom odpowiedniego czasu na ustosunkowanie się wobec wcześniejszego powiadomienia - do zastosowania wobec nich niedyskryminacyjnych, zgodnych z prawem i proporcjonalnych środków, w tym również środków handlowych.
(32) Przyjmowanie środków handlowych w odniesieniu do innych państw należy do Rady. Jako że przygotowanie wykazu państw niewspółpracujących powinno pociągać za sobą stosowanie wobec tych państw przeciwdziałających środków handlowych, właściwe jest zastrzeżenie sobie przez Radę prawa do bezpośredniego wykonywania uprawnień wykonawczych w tej konkretnej dziedzinie.
(33) Niezbędne jest skuteczne odstraszanie podmiotów z państw członkowskich przed udziałem w połowach NNN prowadzonych przez statki pływające pod banderami państw trzecich i działających poza obszarem Unii oraz przed wspieraniem takich połowów; powinno to pozostawać bez uszczerbku dla pierwszeństwa odpowiedzialności państwa bandery. Państwa członkowskie powinny zatem wprowadzić niezbędne środki i współpracować między sobą oraz z państwami trzecimi przy identyfikowaniu swoich podmiotów krajowych prowadzących połowy NNN, dopilnować, aby zostały one odpowiednio ukarane, oraz weryfikować działalność swoich podmiotów krajowych biorących udział w działalności statków rybackich z państw trzecich poza obszarem Unii.
(34) Utrzymywanie się dużej liczby poważnych naruszeń zasad wspólnej polityki rybołówstwa na wodach unijnych lub naruszeń, których dopuszczają się podmioty unijne, jest w znacznym stopniu skutkiem zbyt łagodnych kar przewidzianych na mocy ustawodawstw państw członkowskich w związku z poważnymi naruszeniami tych zasad. Złą sytuację pogarsza dodatkowo duża różnorodność wysokości kar w poszczególnych państwach członkowskich, która zachęca podmioty prowadzące nielegalną działalność do połowów na wodach morskich lub na terytoriach państw członkowskich, w których kary są najniższe. Aby rozwiązać ten problem na podstawie przepisów rozporządzeń (WE) nr 2371/2002 oraz (EWG) nr 2847/93 w tym zakresie, należy w Unii zbliżyć maksymalne wysokości kar administracyjnych przewidzianych w związku z poważnymi naruszeniami zasad wspólnej polityki rybołówstwa, biorąc pod uwagę wartość produktów rybołówstwa pozyskanych w wyniku dopuszczania się poważnego naruszenia, powtarzanie się tego naruszenia oraz wartość szkody poczynionej w danych zasobach połowowych i w środowisku morskim, a także należy przewidzieć środki natychmiastowego egzekwowania prawa oraz środki uzupełniające.
(35) Poza postępowaniem stanowiącym poważne naruszenie zasad działalności połowowej, prowadzenie działalności gospodarczej związanej bezpośrednio z połowami NNN, w tym handel produktami rybołówstwa, przywóz produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN lub fałszowanie dokumentów powinny być również uznawane za poważne naruszenia wymagające przyjęcia zharmonizowanych maksymalnych wysokości kar administracyjnych przez państwa członkowskie.
(36) Kary przewidziane za poważne naruszenia niniejszego rozporządzenia powinny również być stosowane wobec osób prawnych, gdyż naruszenia te są w znacznej mierze dokonywane w interesie osób prawnych lub dla ich korzyści.
(37) Należy w zharmonizowany sposób wprowadzić w Unii przepisy odnoszące się do obserwacji statków rybackich na morzu przyjęte przez niektóre regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem.
(38) Aby możliwe było zadbanie o to, by prowadzono odpowiednie dochodzenia w sprawie połowów NNN i by połowy te podlegały karom, a także, aby możliwe było stosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, niezbędna jest współpraca pomiędzy państwami członkowskimi, Komisją oraz współpraca z państwami trzecimi. Aby wzmocnić taką współpracę, powinien zostać stworzony system wzajemnej pomocy.
(39) Zgodnie z zasadą proporcjonalności, dla osiągnięcia podstawowego celu, jakim jest wyeliminowanie połowów NNN, konieczne i właściwe jest przyjęcie przepisów dotyczących środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia swoich celów, zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu.
(40) Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji(5).
(41) Niniejsze rozporządzenie uznaje połowy NNN za pogwałcenie mających zastosowanie przepisów ustawowych lub wykonawczych, ponieważ w znacznym stopniu uniemożliwiają one osiągnięcie celów przepisów, które zostały pogwałcone, i zagrażają trwałości danych zasobów lub ochronie środowiska morskiego. Ze względu na ograniczony zakres niniejszego rozporządzenia, jego wdrażanie musi być oparte na stosowaniu rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, które ustanawia podstawowe ramy kontroli i monitorowania działalności połowowej w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, i powinno stanowić jego uzupełnienie. Niniejsze rozporządzenie wzmacnia zatem przepisy rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 w zakresie inspekcji w portach statków rybackich z państw trzecich, które zostają uchylone i zastąpione systemem inspekcji w portach określonym w rozdziale II niniejszego rozporządzenia. Ponadto niniejsze rozporządzenie przewiduje w rozdziale IX szczególny system kar mający zastosowanie do połowów NNN. Przepisy rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 dotyczące kar mają zatem nadal zastosowanie do tych pogwałceń zasad wspólnej polityki rybołówstwa, które nie zostały uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu.
(42) Ochrona osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych jest uregulowana rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy unijne i o swobodnym przepływie takich danych(6); rozporządzenie to ma zastosowanie w całości do przetwarzania danych osobowych dla celów niniejszego rozporządzenia, a w szczególności odnośnie do praw związanych z danymi podlegającymi udostępnieniu, poprawianiu, blokowaniu lub usuwaniu oraz do powiadamiania stron trzecich, które w rezultacie nie zostały już wyszczególnione w niniejszym rozporządzeniu.
(43) Wejście w życie przepisów niniejszego rozporządzenia w dziedzinach objętych rozporządzeniami Rady (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1093/94(7), (WE) nr 1447/1999(8), (WE) nr 1936/2001(9) i (WE) nr 601/2004(10) powinno skutkować częściowym lub całkowitym uchyleniem tych rozporządzeń,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
| W imieniu Rady | |
| M. BARNIER | |
| Przewodniczący |
(1) Opinia z dnia 23 maja 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Opinia z dnia 29 maja 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Opinia wydana w wyniku konsultacji o charakterze nieobowiązkowym.
(3) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.
(4) Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.
(5) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.
(6) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
(7)Rozporządzenie Rady (WE) nr 1093/94 z dnia z dnia 6 maja 1994 r. ustalające warunki, na których statki rybackie państw trzecich mogą bezpośrednio wyładowywać i sprzedawać swoje połowy w portach unijnych (Dz.U. L 121 z 12.5.1994, s. 3).
(8)Rozporządzenie Rady (WE) nr 1447/1999 z dnia 24 czerwca 1999 r. ustanawiające wykaz rodzajów zachowań, które poważnie naruszają zasady wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 167 z 2.7.1999, s. 5).
(9)Rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 z dnia 27 września 2001 r. ustanawiające środki kontroli stosowane do połowów niektórych zasobów ryb masowo migrujących (Dz.U. L 263 z 3.10.2001, s. 1).
(10)Rozporządzenie Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiające określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (Dz.U. L 97 z 1.4.2004, s. 16).
(11) Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.
- zmieniony przez art. 53 rozporządzenia Komisji nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. (Dz.U.UE.L.09.280.5) z dniem 1 stycznia 2010 r.
- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia Komisji nr 86/2010 z dnia 29 stycznia 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.26.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2010 r.
- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia Komisji nr 202/2011 z dnia 1 marca 2011 r. (Dz.U.UE.L.11.57.10) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 9 marca 2011 r.
- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 2022/1479 z dnia 7 września 2022 r. (Dz.U.UE.L.2022.233.36) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 września 2022 r.
- zmieniony przez sprostowanie z dnia 26 stycznia 2011 r. (Dz.U.UE.L.11.22.8). Zmiany nie zostały naniesione na tekst.
- zmieniony przez art. 4 pkt 21 rozporządzenia nr 2023/2842 z dnia 22 listopada 2023 r. (Dz.U.UE.L.2023.2842) zmieniającego nin. rozporządzenie rady (we) z dniem 10 stycznia 2026 r.
- zmieniony przez sprostowanie z dnia 26 stycznia 2011 r. (Dz.U.UE.L.11.22.8).
- zmieniony przez art. 4 pkt 22 rozporządzenia nr 2023/2842 z dnia 22 listopada 2023 r. (Dz.U.UE.L.2023.2842) zmieniającego nin. rozporządzenie rady (we) z dniem 10 stycznia 2026 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, która wejdzie w życie w dniu 27 stycznia.
12.01.2026W Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację, która ma zakończyć spory między nabywcami i deweloperami o powierzchnie sprzedawanych mieszkań i domów. W przepisach była luka, która skutkowała tym, że niektórzy deweloperzy wliczali w powierzchnię użytkową metry pod ściankami działowymi, wnękami technicznymi czy skosami o małej wysokości - a to mogło dawać różnicę w finalnej cenie sięgającą nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Po zmianach standardy dla wszystkich inwestycji deweloperskich będą jednolite.
12.01.2026Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2008.286.1 |
| Rodzaj: | Rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 |
| Data aktu: | 29/09/2008 |
| Data ogłoszenia: | 29/10/2008 |
| Data wejścia w życie: | 01/01/2010, 29/10/2008 |