Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 4 listopada 2025 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (ERRS/2025/10)
ZALECENIE EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGOz dnia 4 listopada 2025 r.zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej(ERRS/2025/10)
(Dz.U.UE C z dnia 3 grudnia 2025 r.)
RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym 1 , w szczególności załącznik IX,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego 2 , w szczególności art. 3 oraz art. 16-18,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE 3 , w szczególności tytuł VII rozdział 4 sekcję I,
uwzględniając decyzję Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego 4 , w szczególności art. 18-20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W celu zapewnienia skutecznych i spójnych krajowych środków polityki makroostrożnościowej istotne jest uzupełnienie uznawania wymaganego na podstawie prawa Unii dobrowolną wzajemnością.
(2) Zasady dotyczące dobrowolnej wzajemności w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej określone w zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2 5 mają zapewniać, aby wszelkie środki polityki makroostrożnościowej oparte na ekspozycji, które są aktywowane w jednym państwie członkowskim, były odwzajemniane w pozostałych państwach członkowskich.
(3) W dniu 20 maja 2025 r. austriacki urząd nadzoru finansowego (FMA), działający jako wyznaczony organ do celów art. 133 ust. 9 dyrektywy 2013/36/UE, powiadomił 6 Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) o zamiarze uruchomienia od dnia 1 lipca 2025 r. sektorowego bufora ryzyka systemowego (sSyRB) w wysokości 1 % w odniesieniu do wszystkich istotnych ekspozycji wobec przedsiębiorstw niefinansowych w sektorze budownictwa i nieruchomości zlokalizowanych w Austrii, określonych na podstawie statystycznej klasyfikacji ich działalności gospodarczej określonej w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 7 , z wyjątkiem stowarzyszeń mieszkaniowych nastawionych na ograniczony zysk.
(4) W powiadomieniu FMA zwrócił się również do ERRS o zalecenie odwzajemnienia wskaźnika bufora ryzyka systemowego na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, zgodnie z art. 134 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE.
(5) W zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2, zmienionym zaleceniem ERRS/2017/4 8 , zaleca się, aby odpowiedni organ aktywujący środek polityki makroostrożnościowej, przedkładając ERRS wniosek o wzajemność, zaproponował maksymalny próg istotności, poniżej którego ekspozycję pojedynczego dostawcy usług finansowych na zidentyfikowane ryzyko makroostrożnościowe w jurysdykcji, w której środek polityki makroostrożnościowej jest stosowany przez organ aktywujący, można uznać za nieistotną. ERRS może zalecić inny próg, jeśli uzna to za konieczne. Próg istotności właściwy dla instytucji w odniesieniu do wzajemności sSyRB ustala się na poziomie 100 mln EUR; powinien on mieć zastosowanie na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej.
(6) Wzajemność makroostrożnościowych wymogów kapitałowych uruchamianych przez organy innych państw członkowskich na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, niezależnie od tego, czy dane ekspozycje są utrzymywane za pośrednictwem jednostek zależnych, za pośrednictwem oddziałów, czy też wynikają z bezpośredniego transgranicznego udzielania pożyczek, ogranicza wycieki i arbitraż regulacyjny, przeciwdziała ryzyku systemowemu, a tym samym wspiera ogólną skuteczność polityki makroostrożnościowej. Efekt ten jest osiągany poprzez zapewnienie przeciwdziałania zwiększonemu ryzyku nie tylko w państwie członkowskim, które wprowadziło sSyRB, ale również w innych państwach członkowskich, w których grupy bankowe są narażone na takie zwiększone ryzyko. Uznawanie powinno zatem również mieć na celu zapewnienie wystarczającej odporności grup bankowych narażonych na to ryzyko systemowe. W związku z tym makroostrożnościowe wymogi kapitałowe wynikające z decyzji o uznawaniu środków polityki makroostrożnościowej innych państw członkowskich powinny być zasadniczo stosowane na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej.
(7) W celu uznawania austriackiego wskaźnika sSyRB zgodnie z wnioskiem FMA odpowiednie właściwe lub wyznaczone organy innego państwa członkowskiego mogą ustanowić wskaźnik sSyRB zgodnie z art. 133 ust. 4 oraz art. 134 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.
(8) Należy zatem odpowiednio zmienić zalecenie ERRS/2015/2,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:
ZMIANY
W zaleceniu ERRS/2015/2 wprowadza się następujące zmiany:
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 4 listopada 2025 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.6445 |
| Rodzaj: | zalecenie |
| Tytuł: | Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 4 listopada 2025 r. zmieniające zalecenie ERRS/2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej (ERRS/2025/10) |
| Data aktu: | 2025-11-04 |
| Data ogłoszenia: | 2025-12-03 |
| Data wejścia w życie: | 2025-12-03 |
