Sprawa T-682/25: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2025 r. - Heilongjiang Eppen Biotech/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 3 października 2025 r. - Heilongjiang Eppen Biotech/Komisja(Sprawa T-682/25)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 1 grudnia 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Heilongjiang Eppen Biotech Co. Ltd (Daqing, Chiny) (przedstawiciel: B. Evtimov, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2025/1330 z dnia 10 lipca 2025 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz lizyny pochodzącej z ChińskiejRepubliki Ludowej (Dz.U. L 2025/1330) - w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej; oraz
- obciążenie Komisji kosztami postępowania oraz kosztami z niego wynikającymi.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1. Zarzut pierwszy dotyczy uchybienia przez Komisję prawu skarżącej do obrony oraz uchybienia przez nią zasadzie dobrej administracji zapisanej w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, przy czym każde z tych uchybień stanowi w ocenie skarżącej naruszenie istotnych wymogów proceduralnych. W konsekwencji miało dojść również do naruszenia art. 2 ust. 6a podstawowego rozporządzenia antydumpingowego 1 .
- Zarzut pierwszy dotyczy błędnego pod względem prawnym ustalenia przez Komisję kosztów i rynkowych wartości odniesienia dla pary wodnej jako jednego z zasadniczych czynników produkcji lizyny, produktu objętego kwestionowanym środkiem antydumpingowym. Ustalenia Komisji dotyczące wartości odniesienia dla pary wodnej są w ocenie skarżącej wadliwe z powodu uchybienia prawu do obrony oraz uchybienia zasadzie dobrej administracji.
Owe uchybienia miały doprowadzić do ustalenia zawyżonych kosztów produkcji skarżącej, które z kolei wykorzystano do zawyżenia konstruowanej wartości normalnej, marginesu dumpingu i cła antydumpingowego w odniesieniu do skarżącej.
Konsekwencją dopuszczenia się tych naruszeń prawa miało być również naruszenie art. 2 ust. 6a podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, ponieważ Komisja nie ustaliła konstruowanej wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, z wykorzystaniem źródeł gwarantujących niezniekształcone międzynarodowe ceny, koszty lub wartości odniesienia lub krajowe koszty w Chinach w zakresie, w jakim w oparciu o dokładne i odpowiednie dowody potwierdzono, że nie są one zniekształcone.
2. Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady obiektywnego porównania przewidzianej w art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, co miało wywrzeć wpływ na ustalenie ceny eksportowej, oraz oczywistych błędów w ocenie, jakich miała dopuścić się Komisja, odrzucając wniosek skarżącej o uznanie jej samej oraz jej przedsiębiorstwa powiązanego w Azji Południowo-Wschodniej za jeden podmiot gospodarczy.
- W zarzucie drugim skarżąca twierdzi, że Komisja nie przeprowadziła obiektywnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową, jak tego wymaga art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, dokonując nieuzasadnionego dostosowania w dół z tytułu kosztów i zysku z ceny eksportowej skarżącej, które Komisja miała błędnie oprzeć na art. 2 ust. 10 lit. i) podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.
Skarżąca twierdzi również, że Komisja dopuściła się oczywistych błędów w ocenie, odrzucając wniosek o uznanie jej samej oraz jej przedsiębiorstwa powiązanego w Azji Południowo-Wschodniej za jeden podmiot gospodarczy, i odnosi się do elementów, na których w zaskarżonym rozporządzeniu oparła się Komisja, by odrzucić ów wniosek.
3. Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady dobrej administracji przez Komisję, która miała nałożyć na skarżącą nieracjonalne obciążenia dowodowe. Skarżąca twierdzi również, że doszło do naruszenia zasady obiektywnego porównania przewidzianej w art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, ponieważ Komisja miała nie włączyć uzasadnionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych do konstruowanej wartości normalnej skarżącej.
- W zarzucie trzecim skarżąca twierdzi, że Komisja nałożyła na nią nieracjonalne obciążenia, wymagając od niej przedstawienia informacji na temat źródła danych z państwa trzeciego bardziej szczegółowych niż te, którymi dysponuje sama Komisja.
Skarżąca opiera się na niedawnym orzecznictwie, które zakwestionowała sama Komisja. Skarżąca powołuje się na zasadę dobrej administracji i na zasadę obiektywnego porównania zapisaną w art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.6309 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-682/25: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2025 r. - Heilongjiang Eppen Biotech/Komisja |
| Data aktu: | 2025-12-01 |
| Data ogłoszenia: | 2025-12-01 |