Sprawa T-641/25: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2025 r. - ClientEarth/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 19 września 2025 r. - ClientEarth/Komisja(Sprawa T-641/25)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 24 listopada 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: ClientEarth (Ixelles, Belgia) (przedstawiciel: F. Logue, Solicitor)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 9 lipca 2025 r. (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją"), w drodze której Komisja odrzuciła wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej z dnia 30 stycznia 2025 r., złożony na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady 1 , w odniesieniu do pewnych przepisów decyzji Komisji (UE) 2024/3080 2 (zwanej dalej "regulaminem wewnętrznym") i załącznika do niej, gdzie przewidziano "Szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji"; oraz
- obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi podane niżej zarzuty.
1. Zarzut pierwszy jest oparty na twierdzeniu, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa poprzez uznanie wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej za niedopuszczalny.
Odrzucając wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej, Komisja dopuściła się naruszenia prawa ze względu na to, że kwestionowane przepisy można uznać za naruszające prawo ochrony środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 1367/2006.
2. Zarzut drugi jest oparty na twierdzeniu, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa poprzez uznanie, iż art. 65 ust. 1 regulaminu wewnętrznego oraz art. 1 i art. 2 ust. 1 załącznika do regulaminu wewnętrznego nie naruszają art. 2 ust. 1 lit. a) i art. 3 rozporządzenia nr 1367/2006.
Komisja dopuściła się naruszenia poprzez stwierdzenie, że kwestionowane przepisy - w zakresie, w jakim przewidują prawo dostępu do dokumentów zawierających informacje dotyczące środowiska wyłącznie dla obywateli Unii oraz osób fizycznych lub prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową w państwie członkowskim - nie naruszają przepisów rozporządzenia nr 1367/2006.
3. Zarzut trzeci jest oparty na twierdzeniu, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa przy dokonywaniu wykładni a) definicji dokumentów "przechowywanych przez" i/lub "sporządzanych przez" Komisję, b) wyjątków od obowiązku rejestracji dokumentów oraz c) wymogów dotyczących przechowywania i/lub rejestracji niektórych wiadomości tekstowych:
- Komisja dopuściła się naruszenia poprzez przyjęcie wąskiej definicji sformułowań "przechowywane przez" i "sporządzane przez";
- Komisja dopuściła się naruszenia poprzez uznanie, że regulamin wewnętrzny nie wyłącza - w sposób niezgodny z prawem - niektórych kategorii dokumentów z obowiązku rejestracji dokumentów;
- Komisja dopuściła się naruszenia poprzez uznanie, że zasada wymagająca automatycznego usuwania wiadomości tekstowych nie uniemożliwi - w sposób niezgodny z prawem - dostępu do wiadomości tekstowych zawierających informacje dotyczące środowiska.
4. Zarzut czwarty jest oparty na twierdzeniu, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa poprzez określenie ogólnych domniemań nieujawniania:
- Komisja dopuściła się w zaskarżonej decyzji naruszenia poprzez określenie ogólnego domniemania, że dostęp do opinii Służby Prawnej narusza interesy chronione na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady 3 ;
- Komisja dopuściła się w zaskarżonej decyzji naruszenia poprzez określenie ogólnego domniemania, że dostęp do dokumentów związanych z toczącym się postępowaniem w sprawie pozwolenia narusza interesy chronione na mocy art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001;
- Komisja dopuściła się w zaskarżonej decyzji naruszenia poprzez brak uznania, że interes publiczny, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1367/2006, może mieć pierwszeństwo przed interesami chronionymi na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1049/2001;
- Komisja dopuściła się naruszenia poprzez wskazanie, że postępowanie w sprawie pozwolenia toczy się do czasu, gdy istnieje kończący je akt, który nie będzie już mógł zostać zaskarżony przed sądami Unii lub sądami państw członkowskich.
5. Zarzut piąty jest oparty na twierdzeniu, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa poprzez zawężenie zakresu dokumentów ustawodawczych, do których należy zapewnić bezpośredni publiczny dostęp zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 1367/2006 odczytywanym w związku z art. 12 rozporządzenia nr 1049/2001, oraz poprzez opóźnienie momentu, w którym taki dostęp należy zapewnić:
- Komisja dopuściła się naruszenia poprzez uznanie, że nie ma obowiązku zapewnienia bezpośredniego publicznego dostępu do dokumentów ustawodawczych;
- Komisja dopuściła się w zaskarżonej decyzji naruszenia poprzez uznanie, że moment zapewnienia bezpośredniego dostępu do niektórych dokumentów ustawodawczych na podstawie art. 3 ust. 1 załącznika nie jest sprzeczny z art. 12 rozporządzenia nr 1049/2001 odczytywanym w związku z art. 11 rozporządzenia nr 1367/2006 i orzecznictwem;
- Komisja dopuściła się naruszenia poprzez uznanie, że zamknięty wykaz dokumentów ustawodawczych wymienionych w art. 3 ust. 2 załącznika jest zgodny z art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 odczytywanym w związku z art. 11 rozporządzenia nr 1367/2006.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.6187 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-641/25: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2025 r. - ClientEarth/Komisja |
| Data aktu: | 2025-11-24 |
| Data ogłoszenia: | 2025-11-24 |