Sprawa C-574/25, Balneari Rimini II: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Rimini (Włochy) w dniu 2 września 2025 r. - Balneari Rimini/Comune di Rimini
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Rimini (Włochy) w dniu 2 września 2025 r. - Balneari Rimini/Comune di Rimini(Sprawa C-574/25, Balneari Rimini II)
(C/2025/5814)
(Dz.U.UE C z dnia 10 listopada 2025 r.)
Sąd odsyłający
Giudice di pace di Rimini
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: Balneari Rimini
Druga strona postępowania: Comune di Rimini
Pytania prejudycjalne
1) Czy art. 195 i art. 51 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, również w świetle art. 345 TFUE, motywy 9 i 57, art. 1 ust. 5 i art. 2 ust. 2 lit. a) i i) dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym 1 należy interpretować w ten sposób, że koncesje na majątek publiczny położony nad brzegiem morza w celach turystycznorekreacyjnych, takie jak koncesja spółki będącej powódką, działającej w sektorze turystycznym, która świadczy w sposób ciągły i nieokazjonalny usługi o charakterze niegospodarczym w interesie publicznym i prowadzi działalność leżącą w interesie publicznym na terenie będącym własnością państwa, taką ochrona własności publicznej, ochrona zdrowia publicznego i higieny publicznej, ochrona prawa osób niepełnosprawnych do dostępu do helioterapii i kąpieli, a także działalność turystyczną, kulturalną i środowiskową, są wyłączone z zakresu stosowania dyrektyw harmonizujących, takich jak dyrektywa 2006/123/WE i/lub art. 49 TFUE?
2) Czy koncesje na majątek publiczny położony nad brzegiem morza w celach turystycznorekreacyjnych, takie jak koncesja spółki będącej powódką, których posiadacz nie świadczy określonych przez podmiot zamawiający usług, lecz prowadzi działalność gospodarczą na obszarze stanowiącym majątek publiczny na podstawie umowy przyznającej mu prawo do zarządzania określonymi dobrami lub zasobami publicznymi, w ramach systemu prawa prywatnego lub publicznego, co do którego państwo określa jedynie ogólne warunki korzystania, gdy koncesje te dotyczą zasobów naturalnych, można jednak uznać za wyłączone z zakresu stosowania zezwoleń, o których mowa w dyrektywie 2006/123/WE i/lub koncesji na usługi o zasięgu transgranicznym, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji w świetle motywów 4 i 15 dyrektywy 2014/23/UE 2 ?
3) Niezależnie od odpowiedzi na poprzednie pytania, [...], czy koncesje na majątek publiczny położony nad brzegiem morza w celach turystycznorekreacyjnych, takie jak koncesja spółki będącej powódką, które zaczęły obowiązywać przed dniem 28 grudnia 2009 r. i były kilkakrotnie przedłużane na mocy ustawy na czas nieokreślony, ostatnio na podstawie art. 24 ust. 3-septies dekretu z mocą ustawy nr 113 z dnia 24 czerwca 2016 r. bez nowej koncesji i bez żadnej istotnej zmiany koncesji, pozostają w każdym razie poza zakresem stosowania dyrektywy 2006/123/WE w rozumieniu art. 44 tej dyrektywy usługowej, a także w sposób analogiczny lub bezpośredni, w rozumieniu art. 43 dyrektywy 2014/23/UE?
4) Niezależnie od odpowiedzi na poprzednie pytania, [...] czy art. 12 dyrektywy 2006/123/WE nie ma w każdym razie zastosowania do koncesji na majątek publiczny położony nad brzegiem morza w celach turystycznorekreacyjnych, takich jak koncesja spółki będącej powódką, w sytuacji gdy rząd włoski, jako właściciel majątku publicznego położonego nad brzegiem morza, za pośrednictwem Presidenza del Consiglio dei Ministri (prezydencji rady ministrów) w oficjalnym memorandum z dnia 6 października 2023 r., poinformował o braku niedoboru przybrzeżnych zasobów naturalnych, z uwzględnieniem danych krajowych, zgodnie z ogólnym, abstrakcyjnym, proporcjonalnym i niedyskryminującym podejściem, oraz czy stanowi naruszenie art. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i zasady lojalnej współpracy działanie Komisji Europejskiej, która w uzasadnionej opinii z dnia 16 listopada 2023 r. zamykającej postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2020/4118, wszczęte wezwaniem do usunięcia uchybienia z dnia 3 grudnia 2020 r., zakwestionowała dane krajowe odnośnego państwa dotyczące braku niedoboru zasobów naturalnych, grożąc wniesieniem do Trybunału Sprawiedliwości skargi o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie dawnego art. 258 TFUE i udzielając lub umożliwiając rozpowszechnienie jak najszerszej informacji na temat pełnej treści uzasadnionej opinii?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.5814 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-574/25, Balneari Rimini II: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Rimini (Włochy) w dniu 2 września 2025 r. - Balneari Rimini/Comune di Rimini |
| Data aktu: | 2025-11-10 |
| Data ogłoszenia: | 2025-11-10 |