Sprawa T-534/25: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2025 r. Republika Grecka/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2025 r. Republika Grecka/Komisja(Sprawa T-534/25)
Język postępowania: grecki
(Dz.U.UE C z dnia 3 listopada 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: K. Georgiadis, E. Leftheriotou, A.E. Vasilopoulou i E-E. Krompa)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej (UE) 2025/1147 z dnia 11 czerwca 2025 r. (ad hoc 76), wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez niektóre państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowana jako dokument C(2025) 3622] (Dz.U. L 13.6.2025), w częściach nakładających na Republikę Grecką korekty finansowe w wysokości 418 005 413,88 EUR (kwota netto 414 976 886,29 EUR) w sektorze pomocy obszarowej za lata składania wniosków 2015-2016, 2017-2019 i 2020-2022 w następstwie dochodzeń AA/2016/013/GR (korekta w wysokości 24 402 845,20 EUR); AA/2019/006/GR (korekta w wysokości 119 884 096,46 EUR - korekta netto 118 481 691,48 EUR), AA/2022/004/GR (korekta w wysokości 250 863 169,17 EUR - korekta netto 249 237 046,56 EUR) oraz w dziedzinie zgodności za lata składania wniosków 2021-2022 w następstwie dochodzenia XC/2022/005/GR (korekta w wysokości 22 855 303,05 EUR), jak wskazano szczegółowo w uzasadnieniu skargi, oraz
- obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez Republikę Grecką.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi dwadzieścia zarzutów.
Pierwsze trzy zarzuty dotyczą dochodzenia AA/2016/013/GR. W szczególności stwierdzono, że decyzja Komisji została przyjęta z naruszeniem procedury rozliczania rachunków i powagi rzeczy osądzonej wynikającej z wyroku z dnia 9 września 2020 r. w sprawie T-46/19 (zarzut pierwszy) oraz że nałożenie korekty finansowej zostało dokonane z naruszeniem art. 52 ust. 4 lit. a) rozporządzenia nr 1306/2013 (zarzut drugi). Podniesiono również, że zaskarżona decyzja jest wadliwa ze względu na brak uzasadnienia i została przyjęta z naruszeniem wytycznych dotyczących oceny jakości systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS) "Executable Test Suite (ETS) LPIS data quality measures, version 6.0" oraz zasady proporcjonalności (zarzut trzeci).
Kolejne siedem zarzutów dotyczy dochodzenia AA/2019/006/GR. Zarzut czwarty dotyczy zarzutów Komisji związanych z praktykami zazieleniania, zarówno w wyżejwymienionym dochodzeniu AA/2019/006/GR, jak i w późniejszym dochodzeniu AA/2022/004/GR, i odnosi się do nieprawidłowej interpretacji i zastosowania odpowiednich przepisów art. 44-46 rozporządzenia nr 1307/2013. Zarzut piąty, odpowiadający zarzutowi trzeciemu, dotyczy błędnej wykładni prawa Unii i naruszenia wytycznych dotyczących oceny jakości systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS) "Executable Test Suite (ETS) LPIS data quality measures, version 6.0" oraz zasady proporcjonalności. W zarzucie szóstym podniesiono, że dokonana przez Komisję ocena prawidłowej identyfikacji działek referencyjnych w LPIS, zarówno w dochodzeniu AA/2019/006/GR, jak i w dochodzeniu AA/2022/004/GR, jest pozbawiona podstawy prawnej i narusza zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań. Ponadto zarzucono błędną wykładnię i zastosowanie odpowiednich przepisów unijnych w odniesieniu do ustaleń dotyczących liczby kontroli na miejscu w ramach systemów dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją (zarzut siódmy) oraz kontroli administracyjnych tych systemów (zarzut ósmy). Zarzut dziewiąty, dotyczący odpowiednich środków na podstawie wyników oceny jakości LPIS, opiera się na naruszeniu art. 34 rozporządzenia nr 908/2014, błędzie w ustaleniach faktycznych i braku uzasadnienia. Wreszcie zarzut dziesiąty dotyczy tego, że zastosowana korekta ryczałtowa, w szczególności w wysokości 5,94 % i 6,52 %, jest niezgodna z prawem i nieuzasadniona.
Osiem zarzutów, z wyjątkiem zarzutów czwartego i szóstego odnoszą się do dochodzenia AA/2022/004/GR. W szczególności podniesiono, że zarzut dotyczący braku kontroli nad sztucznym tworzeniem warunków pomocy jest bezzasadny (zarzut jedenasty), że zarzut dotyczący obszarów pozostających do dyspozycji rolnika jest bezzasadny, arbitralny i nieuzasadniony (zarzut dwunasty), że stwierdzenie braku kontroli administracyjnej nad systemami dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją jest niezgodne z prawem i powinno zostać unieważnione (zarzut trzynasty), że twierdzenie Komisji w odniesieniu do trwałych użytków zielonych opiera się na błędnej wykładni prawa Unii (zarzut czternasty), a co się tyczy utrzymania gruntów rolnych w przeciwieństwie do porzucenia gruntów opiera się ono na błędnej podstawie faktycznej i w związku z tym jest obarczone błędem w ustaleniach faktycznych (zarzut piętnasty). Ponadto w odniesieniu do prawidłowego obliczenia pomocy podniesiono, że decyzja Komisji jest bezpodstawna, bezzasadna i błędna pod względem faktycznym (zarzut szesnasty), podczas gdy jej zarzut dotyczący dodatkowej kontroli jest również bezzasadny i pozbawiony uzasadnienia (zarzut siedemnasty). Wreszcie, zgodnie z zarzutem osiemnastym skargi, nałożona korekta jest wadliwa ponieważ jest nieproporcjonalna.
W końcu w odniesieniu do dochodzenia dotyczącego zgodności XC/2022/005/GR podniesiono, że Komisja, która zastosowała ryczałtową korektę w wysokości 5 % w celu stwierdzenia, że kontrole nie zostały przeprowadzone w ciągu roku, dokonała błędnej wykładni i niewłaściwie zastosowała przepisy prawa Unii (zarzut dziewiętnasty) oraz zastosowała nieproporcjonalną korektę finansową (zarzut dwudziesty).
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.5717 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-534/25: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2025 r. Republika Grecka/Komisja |
| Data aktu: | 2025-11-03 |
| Data ogłoszenia: | 2025-11-03 |