Sprawa C-571/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 18 czerwca 2025 r. w sprawie T-450/22, MeSoFa/SRB, wniesione w dniu 28 sierpnia 2025 r. przez MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji
Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 18 czerwca 2025 r. w sprawie T-450/22, MeSoFa/SRB, wniesione w dniu 28 sierpnia 2025 r. przez MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji(Sprawa C-571/25 P)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 20 października 2025 r.)
Strony
Wnosząca odwołanie: MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji (przedstawiciele: M. Fellner i P. Blaschke, Rechtsanwälte)
Druga strona postępowania: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB), Europejski Bank Centralny (EBC)
Żądania wnoszącej odwołanie
- uchylenie zaskarżonego wyroku;
- stwierdzenie nieważności decyzji SRB/EES/2022/19 Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) z dnia 1 marca 2022 r. w sprawie oceny warunków restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Sberbank Europe AG;
- obciążenie SRB i EBC ich własnymi kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem;
- obciążenie SRB kosztami poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi sześć zarzutów.
Po pierwsze, wnosząca odwołanie podnosi, że SRB nie była uprawniona do przyjęcia wobec niej decyzji o nieprzepro- wadzaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Wnosząca odwołanie twierdzi, że Sąd popełnił błąd przyjmując, iż SRB była do tego uprawniona i podnosi, że takie uprawnienie (i) nie może wynikać z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 806/2014 1 (zwanego dalej "rozporządzeniem SRM"); (ii) byłoby sprzeczne z art. 18 ust. 1 rozporządzenia SRM, który nie przewiduje decyzji o nieprzeprowadzaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; (iii) wymagałoby zaangażowania Komisji i Rady, gdyby istniało uprawnienie do przyjmowania decyzji o nieprzeprowadzaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; oraz (iv) nie jest konieczne do dokonania przeglądu oceny znajdowania się u progu upadłości lub zagrożenia upadłością.
Po drugie, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd popełnił błąd, zakładając, iż przysługujące wnoszącej odwołanie prawo do bycia wysłuchanym nie zostało naruszone przez SRB w decyzji z dnia 1 marca 2022 r., ponieważ (i) wnosząca odwołanie zakwestionowała nie tylko ocenę SRB dotyczącą art. 18 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia SRM, ale również ocenę dotyczącą art. 18 ust. 1 lit. c) rozporządzenia SRM; (ii) nie została wysłuchana w związku ze wszystkimi wymogami określonymi w art. 18 ust. 1 lit. a)-c) rozporządzenia SRM; oraz (iii) że prawo do bycia wysłuchanym w odniesieniu do wymogów zawartych w art. 18 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia SRM nie zostało wykorzystane przez zarząd wnoszącej odwołanie poprzez spełnienie obowiązku informacyjnego przewidzianego w prawie bankowym przed restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją.
Po trzecie, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd popełnił błąd, przyjmując, iż w decyzji z dnia 1 marca 2022 r. SRB przedstawiła wystarczające uzasadnienie powodów, dla których nie było dostępnych środków alternatywnych w odniesieniu do art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia SRM, oraz odstępując od sporządzonego planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
Po czwarte, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd popełnił błąd, przyjmując, iż SRB w decyzji z dnia 1 marca 2022 r. prawidłowo zastosowała art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia SRM, w szczególności dlatego, że SRB nie miała prawa oprzeć się na ustaleniach EBC w tym względzie, i błędnie odrzuciła ewentualną transakcję rynkową jako realną alternatywę.
Po piąte, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd popełnił błąd, oddalając jako bezzasadny zarzut wnoszącej odwołanie, zgodnie z którym decyzja SRB z dnia 1 marca 2022 r. narusza zasadę proporcjonalności.
Po szóste, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd popełnił błąd, oddalając jako bezzasadny zarzut wnoszącej odwołanie, zgodnie z którym SRB nie miała prawa odstąpić od planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji opartego na art. 23 akapit trzeci rozporządzenia SRM. Odejście od planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wymaga, aby cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogły zostać skuteczniej osiągnięte, podczas gdy SRB ustaliła jedynie, że odstępstwo od planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie zagroziłoby celom restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, co jest zupełnie inną kwestią.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.5441 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-571/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 18 czerwca 2025 r. w sprawie T-450/22, MeSoFa/SRB, wniesione w dniu 28 sierpnia 2025 r. przez MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji |
| Data aktu: | 2025-10-20 |
| Data ogłoszenia: | 2025-10-20 |