Fundacja Sunflowers rozpoczęła rekrutację do pierwszej w Polsce Letniej Szkoły Międzynarodowego Prawa Karnego.
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa T-392/25: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2025 r. - Galić i in. / Komisja

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2025 r. - Galić i in. / Komisja
(Sprawa T-392/25)

(C/2025/4803)

Język postępowania: niemiecki

(Dz.U.UE C z dnia 8 września 2025 r.)

Strony

Strona skarżąca: Josip Galić (Zagreb, Chorwacja), Galić d.o.o. za proizvodnju i usluge (Kutjevo, Chorwacja), Experta grupa d.o.o. za trgovinu, usluge i turisticka agencija (Pozega Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat M. Brand)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- zasądzenie od pozwanej na rzecz Josipa GALICA kwoty 38 310 995,00 EUR powiększonej o odsetki w określonej w skardze wysokości;

- zasądzenie od pozwanej na rzecz spółki Galic d.o.o. kwoty 5 960 537,48 EUR powiększonej o odsetki w określonej w skardze wysokości;

- zasądzenie od pozwanej na rzecz spółki Experta grupa d.o.o. kwoty 3 382 776,77 EUR powiększonej o odsetki w określonej w skardze wysokości;

- stwierdzenie, że strona pozwana ponosi wobec wszystkich skarżących odpowiedzialność za całokształt szkód, które nie były jeszcze znane i zostały w bezprawny i zawiniony sposób wyrządzone poszczególnym skarżącym wskutek niezgodnego z prawem i mającego znamiona poważnego zawinionego prowadzenia dochodzenia OLAF OC/2019/0464/A4 lub też publikacji sprawozdania Olaf-u za 2020 r. (dostęp https://anti-fraud.ec.europa.eu/ system/files/2022-01/olaf_report_2020_de.pdf);

- obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez stronę pozwaną gwarancji proceduralnych przewidzianych w art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 1 .

- OLAF nie uwzględnił okoliczności łagodzących i nie działał w sposób obiektywny i bezstronny, co spowodowało powstanie szkody. Gdyby postępowanie było prowadzone w sposób obiektywny, musiałoby zostać umorzone. Skarżący nie zostaliby wymienieni w sprawozdaniu rocznym OLAF-u. Nie doszłoby zatem do wyrządzenia szkody.

2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez pozwaną podstawowego prawa do dobrej administracji.

- W odniesieniu do uzasadnienia tego zarzutu odwołania należy odesłać do uzasadnienia zarzutu pierwszego.

3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez pozwaną zasady bezstronności.

- OLAF naruszył prawa skarżących w ten sposób, że oczywiście niebezstronny urzędnik nie zadeklarował się jako taki, lecz zajął stanowisko co do istoty sprawy na niekorzyść skarżących.

4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez pozwaną prawa do umorzenia postępowania.

- OLAF nie uwzględnił dowodów łagodzących, podczas gdy postępowanie po przeprowadzeniu analizy sytuacji prawnej powinno było zostać umorzone. Gdyby OLAF przestrzegał naruszonego prawa podstawowego, nie doszłoby powstania szkody w jej całokształcie.

5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez pozwaną zasady niedziałania prawa wstecz.

- OLAF wydał decyzję w oparciu o regulację prawną, która została wydana dopiero po zaistnieniu okoliczności faktycznych sprawy i która nie miała do nich zastosowania. Skarżące działały zgodnie z obowiązującym w tamtym czasie prawem. W konsekwencji postępowanie powinno było zostać umorzone.

6. Zarzut szósty dotyczący naruszenia przez pozwaną rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 2 .

- Publikując sprawozdanie roczne za 2020 r. OLAF nie chronił danych osobowych pierwszej i drugiej ze skarżących, w związku z czym można je było łatwo zidentyfikować, a media doniosły, że te skarżące dopuściły się nadużycia finansowego, co pociągnęło za sobą poważne konsekwencje i szkody.

7. Zarzut siódmy dotyczący uchybienia przez pozwaną uchybiła obowiązkowi przestrzegania przewidzianej w art. 10 rozporządzenia nr 883/2013 zasady poufności i ochrony danych.

- W odniesieniu do uzasadnienia tego zarzutu odwołania należy odesłać do uzasadnienia zarzutu szóstego.

8. Zarzut ósmy dotyczący naruszenia przez pozwaną zasady domniemania niewinności.

- W sprawozdaniu rocznym za 2020 r. OLAF uznał, że skarżące dopuściły się oszustwa. W ten sposób zostało naruszone podstawowe prawo do domniemania niewinności. Media przejęły terminologię użytą w sprawozdaniu rocznym OLAF-u i wykorzystały ją w swych publikacjach. Skarżące poniosły w ten sposób podnoszoną szkodę.

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 2013, L 248, s. 1).
2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. 2018, L 295, s. 39).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2025.4803

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa T-392/25: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2025 r. - Galić i in. / Komisja
Data aktu:2025-09-08
Data ogłoszenia:2025-09-08