Sprawa C-217/25, Wajir: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Niderlandy) w dniu 20 marca 2025 r. - DA/Minister van Asiel en Migratie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Niderlandy) w dniu 20 marca 2025 r. - DA/Minister van Asiel en Migratie (Sprawa C-217/25, Wajir 1 )(C/2025/2845)
(Dz.U.UE C z dnia 2 czerwca 2025 r.)
Sąd odsyłający
Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: DA
Druga strona postępowania: Minister van Asiel en Migratie
Pytania prejudycjalne
1) Czy dla zakwalifikowania danego obiektu jako "specjalny ośrodek zatrzymań" w rozumieniu art. 10 dyrektywy w sprawie przyjmowania 2 obowiązują takie same normy/przesłanki, jakie obowiązują w odniesieniu do "specjalnych ośrodków detencyjnych" w rozumieniu art. 16 dyrektywy w sprawie powrotów 3 , czy też normy/ przesłanki, których spełnienie konieczne jest dla zakwalifikowania jako "specjalny ośrodek detencyjny" w rozumieniu dyrektywy w sprawie powrotów, stanowią minimum konieczne dla zakwalifikowania jako "specjalny ośrodki zatrzymań" w rozumieniu dyrektywy w sprawie przyjmowania? Jeżeli te normy/przesłanki stanowią minimum, to jakie jeszcze normy/przesłanki obowiązują dodatkowo?
2) Czy działa zgodnie z art. 10 dyrektywy w sprawie przyjmowania państwo członkowskie, które w ramach standardowej procedury wykorzystuje obiekt detencyjny, w którym w różnych oddziałach, oddzielnie od siebie przebywają zarówno wnioskodawcy, o których mowa w dyrektywie w sprawie przyjmowania, jak również osoby osadzone na podstawie przepisów prawa karnego, a oddziały te nie różnią się od siebie pod względem budowy i wyposażenia, a w razie konieczności są wykorzystywane zamiennie?
3) Czy dla odpowiedzi na poprzednie pytanie ma znaczenie kwestia tego, czy wykorzystuje się wspólną infrastrukturę przeznaczoną zarówno dla osób osadzonych na podstawie przepisów prawa karnego, jak i zatrzymanych cudzoziemców, na skutek czego może nastąpić kontakt pomiędzy osobami zatrzymanymi na podstawie przepisów dotyczących cudzoziemców a osobami osadzonymi na podstawie przepisów prawa karnego? Co należy przy tym rozumieć przez sformułowanie "przebywają oddzielnie od siebie"? Czy oznacza to, że żadna forma kontaktu nie jest dopuszczalna? Jeżeli nie, to jakie formy kontaktu są dopuszczalne?
4) Co należy rozumieć przez sformułowanie "przy ograniczeniu do tego, co ściśle niezbędne" dla danego celu w rozumieniu wyroku Trybunału w sprawie Landkreis 4 ? Czy oznacza to, że jeżeli brak jest bezpośredniej relacji pomiędzy ograniczeniem a celem zatrzymania, który polega na zapobieganiu nielegalnemu wjazdowi, ograniczenie to jest z definicji niedopuszczalne?
5) Jeżeli państwa członkowskie mogłyby nakładać dodatkowe ograniczenia, które nie są bezpośrednio związane z celem zatrzymania, to jakie przesłanki musiałyby spełniać te ograniczenia, biorąc również pod uwagę konieczność zapewnienia pełnego poszanowania praw podstawowych cudzoziemca, w szczególności prawa do godności ludzkiej, wolności, życia prywatnego i rodzinnego oraz prawa do informacji, o których mowa w art. 1, 6, 7 i 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?
6) Jeżeli państwa członkowskie mogłyby nakładać dodatkowe ograniczenia, które nie są bezpośrednio związane z celem zatrzymania, to w jaki sposób sądy mają dokonywać kontroli legalności tych ograniczeń? Czy powinna zostać przeprowadzona pełna, czy ograniczona kontrola?
7) Co należy rozumieć przez strefy znajdujące się na świeżym powietrzu? Jakim wymogom podlega/podlegają taka/ takie strefa/-y?
8) Czy art. 10 ust. 2 dyrektywy w sprawie przyjmowania należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie nie mogą ograniczać dostępu do stref na świeżym powietrzu?
Jeżeli państwa członkowskie mogą ograniczać dostęp do stref na świeżym powietrzu, to jakie wymogi powinny być związane z tym ograniczeniem, biorąc również pod uwagę konieczność zapewnienia pełnego poszanowania praw podstawowych cudzoziemca, w szczególności prawa do godności ludzkiej i wolności, o których mowa w art. 1, 6 i 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?
9) Jakie okoliczności powinien brać pod uwagę sąd, dokonując oceny tego, czy warunki przetrzymywania mające zastosowanie w danym ośrodku są takie, aby w miarę możliwości pozwalały zapobiec temu, by przetrzymywanie było zbliżone do zamknięcia w środowisku więziennym, odpowiednim dla osadzenia w celu odbycia kary?
10) Czy dokonując oceny, czy dany obiekt można zakwalifikować jako specjalny ośrodek, sąd może ograniczyć się do porównania sposobu, w jaki odbywa się zatrzymanie na podstawie przepisów dotyczących cudzoziemców oraz na podstawie przepisów prawa karnego?
11) Czy art. 11 ust. 5 dyrektywy w sprawie przyjmowania należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie polityce, zgodnie z którą cudzoziemcy będący mężczyznami i cudzoziemcy będący kobietami w ramach standardowej procedury korzystają wspólnie ze wszystkich stref (rekreacyjnych) w ramach tego samego, zamkniętego oddziału, nawet jeśli w ramach tego oddziału mają oni do dyspozycji zamykaną celę, którą dzielą jedynie z osobami tej samej płci (poza osobami będącymi członkami ich rodziny)?
12) Co należy rozumieć przez "możliwie najkrótszy okres" w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy w sprawie przyjmowania w odniesieniu do etapu postępowania sądowego? Jakie fakty/okoliczności mają znaczenie dla oceny kwestii, czy termin ten został zachowany?
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Niderlandy) w dniu 20 marca 2025 r. - DA/Minister van Asiel en Migratie (Sprawa C-217/25, Wajir 5 )
(C/2025/2845)
Język postępowania: niderlandzki
Sąd odsyłający
Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: DA
Druga strona postępowania: Minister van Asiel en Migratie
Pytania prejudycjalne
1) Czy dla zakwalifikowania danego obiektu jako "specjalny ośrodek zatrzymań" w rozumieniu art. 10 dyrektywy w sprawie przyjmowania 6 obowiązują takie same normy/przesłanki, jakie obowiązują w odniesieniu do "specjalnych ośrodków detencyjnych" w rozumieniu art. 16 dyrektywy w sprawie powrotów 7 , czy też normy/ przesłanki, których spełnienie konieczne jest dla zakwalifikowania jako "specjalny ośrodek detencyjny" w rozumieniu dyrektywy w sprawie powrotów, stanowią minimum konieczne dla zakwalifikowania jako "specjalny ośrodki zatrzymań" w rozumieniu dyrektywy w sprawie przyjmowania? Jeżeli te normy/przesłanki stanowią minimum, to jakie jeszcze normy/przesłanki obowiązują dodatkowo?
2) Czy działa zgodnie z art. 10 dyrektywy w sprawie przyjmowania państwo członkowskie, które w ramach standardowej procedury wykorzystuje obiekt detencyjny, w którym w różnych oddziałach, oddzielnie od siebie przebywają zarówno wnioskodawcy, o których mowa w dyrektywie w sprawie przyjmowania, jak również osoby osadzone na podstawie przepisów prawa karnego, a oddziały te nie różnią się od siebie pod względem budowy i wyposażenia, a w razie konieczności są wykorzystywane zamiennie?
3) Czy dla odpowiedzi na poprzednie pytanie ma znaczenie kwestia tego, czy wykorzystuje się wspólną infrastrukturę przeznaczoną zarówno dla osób osadzonych na podstawie przepisów prawa karnego, jak i zatrzymanych cudzoziemców, na skutek czego może nastąpić kontakt pomiędzy osobami zatrzymanymi na podstawie przepisów dotyczących cudzoziemców a osobami osadzonymi na podstawie przepisów prawa karnego? Co należy przy tym rozumieć przez sformułowanie "przebywają oddzielnie od siebie"? Czy oznacza to, że żadna forma kontaktu nie jest dopuszczalna? Jeżeli nie, to jakie formy kontaktu są dopuszczalne?
4) Co należy rozumieć przez sformułowanie "przy ograniczeniu do tego, co ściśle niezbędne" dla danego celu w rozumieniu wyroku Trybunału w sprawie Landkreis 8 ? Czy oznacza to, że jeżeli brak jest bezpośredniej relacji pomiędzy ograniczeniem a celem zatrzymania, który polega na zapobieganiu nielegalnemu wjazdowi, ograniczenie to jest z definicji niedopuszczalne?
5) Jeżeli państwa członkowskie mogłyby nakładać dodatkowe ograniczenia, które nie są bezpośrednio związane z celem zatrzymania, to jakie przesłanki musiałyby spełniać te ograniczenia, biorąc również pod uwagę konieczność zapewnienia pełnego poszanowania praw podstawowych cudzoziemca, w szczególności prawa do godności ludzkiej, wolności, życia prywatnego i rodzinnego oraz prawa do informacji, o których mowa w art. 1, 6, 7 i 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?
6) Jeżeli państwa członkowskie mogłyby nakładać dodatkowe ograniczenia, które nie są bezpośrednio związane z celem zatrzymania, to w jaki sposób sądy mają dokonywać kontroli legalności tych ograniczeń? Czy powinna zostać przeprowadzona pełna, czy ograniczona kontrola?
7) Co należy rozumieć przez strefy znajdujące się na świeżym powietrzu? Jakim wymogom podlega/podlegają taka/ takie strefa/-y?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2845 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-217/25, Wajir: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Niderlandy) w dniu 20 marca 2025 r. - DA/Minister van Asiel en Migratie |
| Data aktu: | 2025-06-02 |
| Data ogłoszenia: | 2025-06-02 |