Sprawa T-101/25: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2025 r. - Goetz/Rada
Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2025 r. - Goetz/Rada(Sprawa T-101/25)
Język postępowania: niderlandzki
(Dz.U.UE C z dnia 22 kwietnia 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Alain Goetz (przedstawiciel: S. Bekaert, adwokat)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Skarżący wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2023/2768 z dnia 8 grudnia 2023 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga (Dz.U. L 2023/2768) w zakresie, w jakim w tej decyzji pozostawiono nazwisko Alaina Goetza w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji 2010/788/WPZiB 1 ;
- stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2023/2771 z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga (Dz.U. L 2023/2771) w zakresie, w jakim w tym rozporządzeniu wykonawczym pozostawiono nazwisko Alaina Goetza w wykazie zawartym w załączniku Ia do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 2 ;
- orzeczenie, że stwierdzenie nieważności wyżej wymienionych środków ma zastosowanie natychmiast po wydaniu wyroku, niezależnie od wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego;
- nakazanie Radzie Unii Europejskiej pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez skarżącego.
Zarzuty i główne argumenty
Z wyłączeniem rozważań dotyczących arbitrażu międzynarodowego całość stanu faktycznego została opisana w czasie przeszłym. Rada ocenia skarżącego na podstawie działań, które miały mieć miejsce w przeszłości, a nie na podstawie jego postawy i zachowań, które prezentuje obecnie. Jest to sprzeczne z zabezpieczającym i tymczasowym charakterem środków ograniczających. Rada nie może dalej wyciągać na tej podstawie takich samych wniosków jak wnioski zawarte w poprzednich decyzjach utrzymujących w mocy środki ograniczające.
Rada odnosi się w czasie teraźniejszym jedynie do żądania odszkodowawczego podniesionego przez skarżącego wobec władz rwandyjskich przed Międzynarodowym Centrum Rozstrzygania Sporów Inwestycyjnych (zwanym dalej "ICBI"), które zostało stworzone w ramach Grupy Banku Światowego. Przedstawiając takie uzasadnienie utrzymania środków ograniczających, Rada narusza prawo międzynarodowe. Rada nie wykazała również, w jaki sposób żądanie odszkodowawcze podniesione przez skarżącego przed ICBI wobec władz rwandyjskich miałoby uzasadniać utrzymanie w stosunku do niego środków ograniczających i w jaki sposób miałoby przyczynić się to do realizacji celów decyzji 2010/788.
Na poparcie skargi skarżący podnosi 14 zarzutów.
1. Zarzut pierwszy: w zakresie, w jakim zaskarżone akty wiążą środki ograniczające z postępowaniem przed ICBI naruszają one:
- prawo międzynarodowe i art. 21 ust. 1 akapit pierwszy TUE;
- prawo dostępu do sądu.
2. Zarzut drugi: uzasadnienie, które odsyła do postępowania toczącego się przed ICBI, jest niezgodne z prawem, a zatem nieważne. Ponadto decyzja 2010/788 i rozporządzenie nr 1183/2005 nie stanowią dla Rady żadnej podstawy prawnej do nałożenia sankcji na tej podstawie.
3. Zarzut trzeci: uzasadnienie, które odsyła do postępowania toczącego się przed ICBI jest bezskuteczne i narusza wymóg, zgodnie z którym sankcje powinny mieć charakter tymczasowy.
4. Zarzut czwarty: Rada nie jest bezstronna lub przynajmniej można dostrzec oznaki stronniczości.
5. Zarzut piąty: uzasadnienie nie jest odpowiednie, a zaskarżone akty są oparte na błędnej ocenie.
6. Zarzut szósty: nałożone kary mają charakter represyjny i nie służą skłonieniu skarżącego do wprowadzenia zmiany w jego działalności.
7. Zarzut siódmy: Rada uniemożliwia skarżącemu i sądowi Unii dokonanie weryfikacji, czy środki ograniczające oraz decyzje i rozporządzenia, na których środki te się opierają, zostały przyjęte przy zachowaniu istotnych wymogów proceduralnych, kworum i wymaganej liczby głosów określonych w art. 24 ust. 1 TUE, art. 239 TFUE i w regulaminie wewnętrznym Rady 3 .
8. Zarzut ósmy: Rada narusza art. 31 ust. 1 TUE, który zakazuje Radzie wykonywania funkcji prawodawczych w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
9. Zarzut dziewiąty: zaskarżone akty naruszają zakres art. 29 TUE.
10. Zarzut dziesiąty: ograniczenia nałożone na Radę w odniesieniu do zamrożenia aktywów podlegają art. 75 TFUE. Zaskarżone akty nie spełniają przesłanek i ograniczeń przewidzianych w art. 75 TFUE.
11. Zarzut jedenasty: wykładnia, zgodnie z którą środki w postaci zamrożenia aktywów skarżącego nie muszą odpowiadać warunkom i ograniczeniom przewidzianym w art. 75 TFUE, narusza zasadę równego traktowania.
12. Zarzut dwunasty: art. 3 ust. 2 lit. g) decyzji 2010/788 i art. 2b ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 1183/2005, na których opierają się zaskarżone akty, zostały sformułowane zbyt szeroko.
13. Zarzut trzynasty: zaskarżone akty naruszają prawo własności oraz zasady proporcjonalności i skuteczności.
14. Zarzut czternasty: zaskarżone akty naruszają swobodę przemieszczania się i pobytu i prowadzenia działalności gospodarczej przewidzianą w art. 45 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także w art. 20 i 21 TFUE, a także zasady proporcjonalności i skuteczności.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2226 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-101/25: Skarga wniesiona w dniu 11 lutego 2025 r. - Goetz/Rada |
| Data aktu: | 2025-04-22 |
| Data ogłoszenia: | 2025-04-22 |