Sprawa C-533/22, Adient: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 13 czerwca 2024 r. - SC Adient Ltd & Co. Kg v. Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală - Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti - Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Argeş

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 13 czerwca 2024 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Argeș - Rumunia) - SC Adient Ltd & Co. Kg / Agenț ia Naț ională de Administrare Fiscală, Agenț ia Naț ională de Administrare Fiscală - Direcț ia Generală Regională a Finanț elor Publice Ploieș ti - Administraț ia Județ eană a Finanț elor Publice Argeș

(Sprawa C-533/22 ¹ , Adient)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 44 - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 - Artykuł 11 ust. 1 - Miejsce świadczenia usług - Pojęcie "stałego miejsca prowadzenia działaln=ości gospodarczej" - Zdolność pod względem zaplecza personalnego i technicznego do odbioru i wykorzystywania usług świadczonych do własnych potrzeb - Usługi produkcji tapicerki samochodowej świadczone przez spółkę na rachunek innej spółki, należącej do tej samej grupy, mającej siedzibę w innym państwie członkowskim)

Język postępowania: rumuński

(C/2024/4557)

(Dz.U.UE C z dnia 29 lipca 2024 r.)

Sąd odsyłający

Tribunalul Argeş

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC Adient Ltd & Co.Kg

Strona przeciwna: Agenț ia Naț ională de Administrare Fiscală, Agenț ia Naț ională de Administrare Fiscală - Direcț ia Generală Regională a Finanț elor Publice Ploieș ti - Administraț ia Județ eană a Finanț elor Publice Argeș

Sentencja

1) Artykuł 44 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady (UE) 2018/1695 z dnia 6 listopada 2018 r., oraz art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

należy interpretować w ten sposób, że:

nie można uznać, iż spółka będąca podatnikiem podatku od wartości dodanej (VAT), mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, która korzysta z usług świadczonych przez spółkę mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, posiada dla celów określenia miejsca świadczenia tych usług stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w tym ostatnim państwie członkowskim, z tego tylko powodu, że obie spółki należą do tej samej grupy lub że spółki te są ze sobą związane umową o świadczenie usług.

2) Artykuł 44 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2018/1695, oraz art. 11 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011

należy interpretować w ten sposób, że:

ani okoliczność, iż spółka będąca podatnikiem VAT, mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, korzystająca z usług przetwarzania towarów świadczonych przez spółkę mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, posiada w tym ostatnim państwie członkowskim strukturę, która uczestniczy w dostawie produktów gotowych uzyskanych w wyniku tych usług przetwarzania, ani to, że te czynności dostawy są dokonywane w przeważającej części poza tym ostatnim państwem członkowskim, czynności dokonywane w tym państwie podlegają zaś VAT, nie mają znaczenia dla wykazania do celów określenia miejsca świadczenia usług, że owa spółka posiada w tym państwie członkowskim stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3) Artykuły 44 i 192a dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2018/1695, oraz art. 11 i 53 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011

należy interpretować w ten sposób, że:

spółka będąca podatnikiem podatku od wartości dodanej, mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, która korzysta z usług świadczonych przez spółkę z siedzibą w innym państwie członkowskim, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w tym ostatnim państwie członkowskim, jeżeli zaplecze personalne i techniczne, którym dysponuje ona w rzeczonym państwie członkowskim, nie jest odrębne od zaplecza, za pomocą którego świadczone są na jej rzecz usługi, lub jeżeli to zaplecze personalne i techniczne zapewnia jedynie wykonywanie czynności przygotowawczych lub pomocniczych.

1 Dz.U. C 463 z 5.12.2022.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2024.4557
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa C-533/22, Adient: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 13 czerwca 2024 r. - SC Adient Ltd & Co. Kg v. Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală - Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti - Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Argeş
• Data aktu: 2024-06-13
• Data ogłoszenia: 2024-07-29