(2022/C 340/62)
(Dz.U.UE C z dnia 5 września 2022 r.)
Strony
Strona skarżąca: Stóttingfjallets Miljóskyddsfórenmg (Lycksele, Szwecja) (przedstawiciel: G. Byrne, Barrister at Law)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odrzucającej jako niedopuszczalny przedstawiony przez stronę skarżącą wniosek z dnia 15 grudnia 2021 r. o przeprowadzenie kontroli wewnętrznej, notyfikowanej stronie skarżącej pismem z dnia 1 kwietnia 2022 r., ze względu na to, że decyzja ta narusza traktaty;
- ponadto lub tytułem ewentualnym stwierdzenie, że Komisja niezgodnie z prawem nie podjęła działań na podstawie art. 265 TFUE, mimo że została do tego wezwana pismem strony skarżącej z dnia 15 grudnia 2021 r. lub nie zajęła stanowiska w przedmiocie zawartego w tym piśmie żądania strony skarżącej;
- stwierdzenie, że w okolicznościach, w których szwedzki zintegrowany krajowy plan w dziedzinie energii i klimatu ze stycznia 2020 r. (zwany dalej "szwedzkim KPEiK") jest niezgodny z konwencją z Aarhus, został on w sposób niezgodny z prawem oceniony lub przyjęty lub opublikowany przez Komisję, a w związku z tym narusza on prawo Unii i prawo międzynarodowe lub jest on nielegalny;
- stwierdzenie, że w okolicznościach, w których utrzymują się i są kontynuowane poważne naruszenia prawa ochrony środowiska, Komisja uchybiała ciążącemu na niej na mocy prawa Unii i prawa międzynarodowego obowiązkowi podjęcia działań, które są niezbędne i właściwe do zareagowania na niezgodność szwedzkiego KPEiK z konwencją z Aarhus i do usunięcia tej niezgodności;
- stwierdzenie, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 1 nie zapewnia skuteczności postanowieniom konwencji z Aarhus, w tym art. 7 tej konwencji, i jako takie jest niezgodne z prawem Unii i międzynarodowym prawem ochrony środowiska, a więc nielegalne;
- z uwagi na brak zgodności KPEiK, a w szczególności szwedzkiego KPEiK, z konwencją z Aarhus, stwierdzenie, że niewypełnienie przez Komisję obowiązków ciążących na niej na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/1999 stanowi naruszenie rzeczonego rozporządzenia, naruszenie konwencji, a ponadto naruszenie przewidzianych w traktatach obowiązków podjęcia działań;
- obciążenie Komisji koszami postępowania poniesionymi przez skarżącego.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1. W zarzucie pierwszym strona skarżąca podnosi, że należy stwierdzić nieważność decyzji Komisji podanej do wiadomości strony skarżącej pismem z dnia 1 kwietnia 2022 r. Strona skarżąca zwróciła się do Komisji z wnioskiem przedstawionym w piśmie z dnia 15 grudnia 2021 r. W odpowiedzi na wniosek strony skarżącej, we wspomnianym wyżej piśmie Komisja uznała wniosek skarżącego za niedopuszczalny. Strona skarżąca utrzymuje, że decyzja Komisji w tym względzie zawiera zasadnicze błędy, narusza prawo Unii, międzynarodowe prawo ochrony środowiska, a także traktaty. Strona skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła obowiązki podjęcia działań ciążące na niej na mocy traktatów i prawa międzynarodowego, w tym na mocy art. 3, 6 i 7 przyjętej przez Komisję Gospodarczą do Spraw Europy Narodów Zjednoczonych Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (zwanej dalej "konwencją z Aarhus"). Strona skarżąca podnosi ponadto, że zaskarżona decyzja Komisji narusza prawo wtórne Unii, w tym art. 9 i 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1367/2006 2 . Strona skarżąca utrzymuje, że decyzja Komisji narusza przysługujące jej na mocy konwencji z Aarhus i rozporządzenia nr 1367/2006 prawo dostępu do sprawiedliwości. Co więcej, strona skarżąca podnosi, że akt administracyjny Komisji zdefiniowany w rozporządzeniu nr 1367/2006 stanowi naruszenie traktatów.
2. W zarzucie drugim, podniesionym dodatkowo lub tytułem ewentualnym w stosunku do zarzutu pierwszego, strona skarżąca twierdzi, że Komisja nie podjęła działań w rozumieniu art. 265 TFUE w odniesieniu do ocenionych, przyjętych i opublikowanych przez tę instytucję KPEiK, w tym w szczególności w odniesieniu do szwedzkiego KPEiK. Nie podejmując działań w reakcji na wystosowany przez stronę skarżącą zgodnie z art. 265 TFUE wniosek o przeprowadzenie kontroli wewnętrznej, Komisja naruszyła ciążące na niej obowiązki podjęcia działań wynikające z traktatów, a w szczególności z art. 3 TUE i art. 191 TFUE. Naruszenie to świadczy także o rażącym naruszeniu międzynarodowego i europejskiego prawa zwyczajowego i prawa traktatowego, w tym art. 3, 6 i 7 konwencji z Aarhus, art. 9 i 10 rozporządzenia nr 1367/2006, jak też decyzji VII/8f Zgromadzenia Stron konwencji z Aarhus w sprawie wypełniania przez Unię Europejską obowiązków ciążących na niej na mocy konwencji (ze zmianami), przyjętej w dniu 21 października 2021 r.
3. W zarzucie trzecim strona skarżąca utrzymuje, że niezapewnienie przez Komisję pełnej zgodności szwedzkiego KPEiK z konwencją z Aarhus oznacza, iż rzeczony KPEiK jest i we wszystkich istotnych momentach był oceniany, przyjmowany i publikowany z oczywistym naruszeniem prawa Unii i prawa międzynarodowego, wobec czego jest on nielegalny. W tym względzie strona skarżąca podnosi w odniesieniu do rzeczonego KPEiK zarzut niegodności z prawem na podstawie art. 277 TFUE.
4. W zarzucie czwartym strona skarżąca twierdzi, że rozporządzenie (UE) 2018/1999 nie zapewnia skuteczności postanowieniom konwencji z Aarhus, w tym art. 7 tej konwencji, i jako takie jest niezgodne z unijnym i międzynarodowym prawem ochrony środowiska. Strona skarżąca podnosi w tym kontekście, że rozporządzenie (UE) 2018/1999 narusza traktaty i powinno zostać uznane za nielegalne.
Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026
Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026
Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026
Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje podpisana przez prezydenta nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
08.01.2026
W dniu 7 stycznia wchodzi w życie nowelizacja Prawa budowlanego, która ma przyspieszyć proces budowlany i uprościć go. W wielu przypadkach zamiast pozwolenia na budowę wystarczające będzie jedynie zgłoszenie robót. Nowe przepisy wprowadzają też ułatwienia dla rolników oraz impuls dla rozwoju energetyki rozproszonej. Zmiany przewidują także większą elastyczność w przypadku nieprawidłowości po stronie inwestora.
06.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2022.340.44 |
| Rodzaj: | Ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-345/22: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2022 r. - Stöttingfjällets Miljöskyddsförening/Komisja |
| Data aktu: | 05/09/2022 |
| Data ogłoszenia: | 05/09/2022 |