(2022/C 244/16)
(Dz.U.UE C z dnia 27 czerwca 2022 r.)
Strony
Wnoszące odwołanie: Zoi Apostolopoulou i Anastasia Apostolopoulou-Chrysanthaki (przedstawiciel: Dionysios Gkouskos, dikigoros)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszących odwołanie
- Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. w sprawach połączonych T-721/18 i T-81/19 1 ;
- Uwzględnienie w całości skarg w sprawach połączonych T-721/18 i T-81/19;
- obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszące odwołanie w obydwu instancjach: w pierwszej instancji i w postępowaniu odwoławczym.
Zarzuty i główne argumenty
W uzasadnieniu odwołania wnoszące odwołanie podnoszą pięć(5) zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący wewnętrznie sprzecznego i błędnego uzasadnienia w odniesieniu do naruszenia przez Komisję zasady dobrej administracji
W zaskarżonym wyroku Sąd odrzucił jako niedopuszczalny zarzut wnoszących odwołanie dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i uznał, że w skargach w sprawach połączonych nie przedstawiono okoliczności faktycznych i prawnych, na których oparty jest ten zarzut, innymi słowy Sąd oparł się na błędnym i wewnętrznie sprzecznym uzasadnieniu, ponieważ:
1. sam Sąd orzekł, że przedmiot skarg wszczynających postępowanie jest precyzyjny, jasny i szczegółowy i oddalił podniesiony przez Komisję zarzut niedopuszczalności, dotyczący nieprecyzyjnego sformułowania wspomnianych skarg (pkt 73 zaskarżonego wyroku);
2. Sąd orzekł także (pkt 124 zaskarżonego wyroku), że Komisja rzeczywiście podniosła w pismach procesowych wobec wnoszących odwołanie nieprawdziwe zarzuty, które wnoszące odwołanie uważają za stanowiące zachowanie sprzeczne z zasadą dobrej administracji. Innymi słowy, nie tylko zostały przedstawione konieczne okoliczności faktyczne i prawne, (co ponadto wynika z samej treści skarg wszczynających postępowanie), lecz sam Sąd wypowiedział się już w ich przedmiocie.
3. Dokonane przez Sąd ustalenie, że Komisja przedstawiła nieprawdziwe zarzuty wobec wnoszących odwołanie w ramach postępowania sądowego w celu odzyskania kwot, które NIE zostały przyznane wnoszącym odwołanie, sama w sobie potwierdza oczywiste naruszenie zasady dobrej administracji przez Komisję. W odmiennym przypadku należałoby przyznać, że kłamliwe twierdzenia instytucji Unii przed sądem krajowym na szkodę obywateli Unii, są praktyką zgodną z zasadami dobrej administracji.
2. Zarzut drugi, dotyczący niewystarczającego uzasadnienia opartego na argumentach, które nie zostały podniesione i braku rozstrzygnięcia w przedmiocie żądań przedstawionych w skargach dotyczących zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą z niektórych konkretnych, nieprawdziwych i obraźliwych zarzutów Komisji
Zamiast zbadać poszczególne, nieprawdziwe i obraźliwe zarzuty podniesione przeciwko wnoszącym odwołanie i fragmenty znajdujące się w pismach procesowych Komisji, które stanowiły okoliczności leżące u podstaw wniesienia dwóch skarg i ich przedmiot celem ustalenia, czy stanowią one naruszenie dóbr osobistych wnoszących odwołanie i czy mogą stanowić podstawę zadośćuczynienia za krzywdę, czego domagają się wnoszące odwołanie w skargach, Sąd orzekł, że Komisja nie zarzuciła wnoszącym odwołanie, że dopuściły się nadużyć finansowych i na tej podstawie oddalił skargi w sprawach połączonych. Tymczasem taka ocena nie ma związku z przedmiotem skarg w sprawach połączonych, ponieważ wnoszące odwołanie nie żądają w swych skargach odszkodowania z tego powodu, że Komisja zarzuciła im domniemane nadużycia finansowe. Orzekając w ten sposób, Sąd wypowiada się w przedmiocie zarzutu, który nie został podniesiony przez wnoszące odwołanie, skutkiem czego ta ocena nie stanowi wystarczającego uzasadnienia. Sąd, po pierwsze nie orzekł zatem w przedmiocie skarg wnoszących odwołanie i, po drugie, nie uzasadnił wyroku w wystarczający sposób.
3. Zarzut trzeci, dotyczący przeinaczenia argumentacji wnoszących odwołanie i wewnętrznie sprzecznych ocen co do naruszenia zasady rzetelności postępowania i prawa do rzetelnego procesu
W całkowicie wewnętrznie sprzeczny sposób Sąd, słusznie twierdząc, że wnoszące odwołanie podniosły, iż zachowanie, które zarzucają Komisji w sprawie T-81/19, jest niezgodne zarówno ze spoczywającym na stronach postępowania obowiązkiem prawdomówności i uczciwości, który jest wspólną zasadą prawa państw członkowskich, jak i z podstawową ogólną zasadą należytego sprawowania wymiaru sprawiedliwości (prawem do rzetelnego procesu), następnie orzekł, iż wnoszące odwołanie nie powołały się na naruszenie normy prawa Unii. Niemniej jednak właśnie to wynika z samej treści ich skarg. Tym samym Sąd nie orzekł w przedmiocie tej części skargi w sprawie T-81/19 i przedstawił wewnętrznie sprzeczne i niewystarczające uzasadnienie.
4. Zarzut czwarty, oparty na przeinaczeniu przedmiotu skarg oraz błędnej wykładni i błędnym zastosowaniu art. 299, 268 i 340 TFUE
Sąd niesłusznie uznał, że:
1. przedmiotem sporu było zachowanie przedstawicieli Komisji (jako przedstawicieli prawnych), chociaż to sama Komisja jest stroną w sporze i odpowiada za wypłatę odszkodowania z tytułu odpowiedzialności pozaumownej;
2. naruszenie obowiązku prawdomówności przez Komisję i naruszenie prawa wnoszących odwołanie do rzetelnego procesu sądowego wchodzą w zakres kontroli prawidłowości przeprowadzenia egzekucji, dokonanie której to kontroli jest zadaniem sądów krajowych, podczas gdy uchybienia popełnione przez Komisję, o których mowa w skargach, stanowią naruszenia praw podstawowych obywateli Unii przez instytucję Unii podlegające odszkodowaniu z tytułu odpowiedzialności pozaumownej, ponieważ Sąd ma w tym zakresie wyłączną właściwość na podstawie art. 268 i 340 TFUE; oraz, że
3. wnoszące odwołanie powołują się na naruszenie krajowego przepisu proceduralnego, podczas gdy powołują się one na naruszenie wspólnych dla państw członkowskich zasad prawnych, ogólnej zasady prawa Unii i podstawowych praw podmiotowych chronionych w prawie Unii, co wynika z samej treści skarg, i co sam Sąd przyznał w pozostałych fragmentach wydanego przez siebie wyroku.
5. Zarzut piąty, dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 299, 317 i 325 TFUE
Sąd, uznając całkowicie zasadność argumentów, zgodnie z którymi Komisji zarzucano "nieprawdziwe sprawozdania" na szkodę wnoszących odwołanie, rozszerza w całkowicie arbitralny sposób zakres prawa Komisji do przyśpieszenia egzekucji wierzytelności, paradoksalnie i w sposób bezprecedensowy w nauce prawa nie uwzględnia tego, że Komisja nie może korzystać z tego niezbywalnego prawa w sposób kłamliwy i naruszając podstawowe prawa podmiotowe wnoszących odwołanie stanowiące minimalny, demokratyczny próg w odniesieniu do każdego bezprawnego zachowania instytucji Unii.
Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026
Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026
Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026
Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje podpisana przez prezydenta nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
08.01.2026
W dniu 7 stycznia wchodzi w życie nowelizacja Prawa budowlanego, która ma przyspieszyć proces budowlany i uprościć go. W wielu przypadkach zamiast pozwolenia na budowę wystarczające będzie jedynie zgłoszenie robót. Nowe przepisy wprowadzają też ułatwienia dla rolników oraz impuls dla rozwoju energetyki rozproszonej. Zmiany przewidują także większą elastyczność w przypadku nieprawidłowości po stronie inwestora.
06.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2022.244.12 |
| Rodzaj: | Ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-124/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 21 grudnia 2021 r. w sprawach połączonych T-721/18 i T-81/19, Apostolopoulou i Apostolopoulou-Chrysanthaki/Komisja, wniesione w dniu 21 lutego 2022 r. przez Zoï Apostolopoulou i Anastasię Apostolopoulou-Chrysanthaki |
| Data aktu: | 27/06/2022 |
| Data ogłoszenia: | 27/06/2022 |