Streszczenie decyzji Komisji z dnia 20 lipca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 Porozumienia EOG (Sprawa COMP/38.866 - Fosforany paszowe).

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 20 lipca 2010 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 Porozumienia EOG

(Sprawa COMP/38.866 - Fosforany paszowe)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5004)

(Jedynie teksty w językach angielskim i francuskim są autentyczne) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/C 111/09)

(Dz.U.UE C z dnia 9 kwietnia 2011 r.)

Dnia 20 lipca 2010 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003⁽¹⁾Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnicy handlowej.

1. WPROWADZENIE

(1) W związku z niniejszą sprawą przyjęto dwie decyzje: z jednej strony nieco uproszczoną decyzję na korzyść przedsiębiorstw, które w swoich formalnych wnioskach ugodowych ("propozycjach ugodowych")⁽²⁾ przyznały się do udziału w kartelu w sprawie sprzedaży fosforanów spożywczych stosowanych w paszach, z drugiej zaś strony decyzję w sprawie przedsiębiorstw Timab Industries S.A. oraz Compagnie Financière et de Participation Roullier (Francja) (zwanych dalej "CFPR/Timab"), które porzuciły postępowanie ugodowe. Niniejsze streszczenie wiąże się z decyzją skierowaną do stron postępowania ugodowego.

(2) Jedenastu adresatów decyzji dopuściło się pojedynczego i ciągłego naruszenia art. 101 TFUE oraz - od dnia 1 stycznia 1994 r. - art. 53 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanego dalej "Porozumieniem EOG"), polegającego na porozumieniu co do sprzedaży fosforanów spożywczych stosowanych w paszach

2. OPIS SPRAWY 2.1. Procedura

(3) Postępowanie wszczęto na podstawie wniosku o zwolnienie z grzywny przedstawionego przez przedsiębiorstwo Kemira w dniu 28 listopada 2003 r. Wniosek dotyczył okresu od 1989 r. do 2003 r. Dalsze dowody Komisja uzyskała dzięki kontrolom przeprowadzonym w dniach 10 i 11 lutego 2004 r. W dniu 18 lutego 2004 r. wniosek o złagodzenie kary złożyło przedsiębiorstwo Tessenderlo. Następnie Komisja otrzymała kolejne wnioski o złagodzenie kary od przedsiębiorstw Quimitécnica i od CFPR/Timab.

(4) Pismem z dnia 19 stycznia 2009 r. poinformowano strony o decyzji dotyczącej rozpoczęcia postępowania w celu zawarcia ugody. W wyniku rozmów ugodowych wszystkie strony przedstawiły swoje propozycje ugodowe w terminach, jakie im wyznaczono, poza przedsiębiorstwami CFPR/Timab, które porzuciły postępowanie ugodowe.

(5) W dniu 23 listopada 2009 r. Komisja przyjęła pakiet sześciu pisemnych zgłoszeń zastrzeżeń skierowanych do ogółu stron. Oprócz CFPR/Timab wszystkie strony udzieliły odpowiedzi, potwierdzając, że treść pisemnych zgłoszeń zastrzeżeń była zgodna z ich propozycjami oraz że nadal są zainteresowane postępowaniem ugodowym.

(6) Na posiedzeniach w dniu 2 i 16 lipca 2010 r. Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominującej wydał przychylną opinię. Decyzję tę (podobnie jak decyzję, której adresatami były przedsiębiorstwa TIMAB/CFPR) przyjęto dnia 20 lipca 2010 r.

2.2. Podsumowanie naruszenia przepisów

(7) Omawiana sprawa dotyczy naruszenia przepisów art. 101 TFUE oraz - od dnia 1 stycznia 1994 r. - art. 53 Porozumienia EOG, w zakresie sprzedaży fosforanów spożywczych. Celem kartelu był podział dużej części europejskiego rynku fosforanów spożywczych, polegający na rozdziale pomiędzy członkami kartelu kwot sprzedaży oraz uzgadnianiu cen i - w koniecznym zakresie - warunków sprzedaży.

(8) Porozumienia kartelowe, określone mianem "Club", CEPA (Centre d'Étude des Phosphates Alimentaires), a później Super CEPA, okazały się trwałe i zdolne do dostosowywania się w kolejnych latach do nieustannie zmieniających się warunków przemysłowych i handlowych.

(9) Głównym przedmiotem uzgodnienia był podział ilości fosforanów spożywczych dostarczanych do kilku państw europejskich, w tym państw członkowskich, rzeczywistych lub przyszłych, oraz pewnych państw, które z czasem przystąpiły do Porozumienia EOG. Przedsiębiorstwa uzgadniały także określone ograniczenia w zakresie produkcji (dotyczące np. produkcji opartej na technice kwasu fosforowego lub przekierowywaniu pewnej części surowców oraz nadwyżek produkcji na rynki nawozów) i dzieliły się klientami. Członkowie kartelu porozumieli się zwłaszcza co do systemu kwot obejmującego różne obszary geograficzne na terenie Europy, w oparciu o który producentom przydzielano wielkości sprzedaży i poszczególnych klientów. W stosownych przypadkach uciekano się do rekompensat w celu wyrównania różnic.

(10) Celem kartelu było także uzgadnianie między zainteresowanymi członkami cen stosowanych w poszczególnych państwach i - w razie konieczności - warunków sprzedaży.

(11) Przedsiębiorstwa kontaktowały się ze sobą często i spotykały się w regularnych odstępach czasu w celu dokonywania wspomnianego uzgodnienia poprzez umowy dotyczące kontroli cen i podziału rynku, zarówno na poziomie europejskim, jak i w poszczególnych państwach. Przedsiębiorstwa przewidziały i stosowały mechanizmy monitorowania i rekompensaty w celu nadzorowania umowy o podziale rynku oraz interweniowania w sporach dotyczących znacznych różnic w stosunku do uzgodnionych kwot na poziomie europejskim i krajowym oraz rozstrzygania tych sporów. Nie przeszkadzało to jednak stronom korzystać z okazji do podawania niewłaściwych danych i wprowadzania się wzajemnie w błąd.

(12) Ceny, zwyżki cen i inne warunki sprzedaży czy kupna (w przypadku kupna jedynie w koniecznych przypadkach) dyskutowano w odniesieniu do każdego państwa oddzielnie.

(13) Całość naruszenia dotyczyła przeważającej części obszaru Unii, a następnie także dużej części obszaru EOG⁽³⁾ i trwała co najmniej od dnia 19 marca 1969 r. co najmniej do dnia 10 lutego 2004 r.

2.3. Adresaci decyzji i okres trwania naruszenia przepisów

(14) W niniejszej decyzji następujące podmioty prawne dopuściły się naruszenia w określonych poniżej okresach:

– Yara Phosphates Oy: co najmniej od dnia 19 marca 1969 r. do dnia 28 listopada 2003 r.,

– Kemira Oyj: co najmniej od dnia 1 kwietnia 1989 r. do dnia 28 listopada 2003 r.,

– Yara Suomi Oy: co najmniej od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 28 listopada 2003 r.,

– Tessenderlo Chemie N.V.: co najmniej od dnia 19 marca 1969 r. do dnia 10 lutego 2004 r.,

– Ercros S.A.: co najmniej od dnia 31 stycznia 1992 r. do dnia 10 lutego 2004 r.,

– Ercros Industrial S.A.: co najmniej od dnia 31 stycznia 1992 r. do dnia 10 lutego 2004 r.,

– FMC Foret S.A.: co najmniej od dnia 31 stycznia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.,

– FMC Chemicals Netherlands B.V.: co najmniej od dnia 31 stycznia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.,

– FMC Corporation: co najmniej od dnia 31 stycznia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.,

– Quimitécnica.com - Comércio e Indústria Química S.A.: co najmniej od dnia 21 października 1993 r. do dnia 10 lutego 2004 r.,

– José de Mello SGPS S.A.: co najmniej od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 10 lutego 2004 r.

2.4. Środki zaradcze

(15) W celu określenia wysokości grzywien, Komisja stosuje zasady określone w wytycznych w sprawie grzywien z 2006 r.⁽⁴⁾. Stosuje ona także przepisy obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r. oraz swojego obwieszczenia o prowadzeniu postępowań ugodowych wobec przyjęcia decyzji na podstawie art. 7 i art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawach kartelowych.

2.4.1. Podstawowa wysokość grzywny

(16) Zgodnie z przepisami wytycznych w sprawie grzywien podstawowa kwota grzywny nakładanej na każdą ze stron jest sumą kwoty zmiennej i kwoty dodatkowej. W celu ustalenia kwoty zmiennej grzywny pewna część wartości sprzedaży (mieszcząca się pomiędzy 0 a 30 %), której wielkość uzależniona jest od wagi naruszenia, zostanie pomnożona przez liczbę lat, w ciągu których dokonywano naruszenia. Kwota dodatkowa stanowi od 15 do 25 % wartości sprzedaży towarów lub usług, których dotyczy naruszenie w danym roku (tzn. zasadniczo w ostatnim roku trwania naruszenia).

(17) Grzywnę nakładaną na przedsiębiorstwa, które wyraziły zgodę na udział w postępowaniu ugodowym, oblicza się według metody przedstawionej w wytycznych w sprawie grzywien, podobnie jak w przypadku przedsiębiorstw, które nie przystały na takie postępowanie (CFPR/Timab), o czym mowa w oddzielnej decyzji wspomnianej wyżej. Jednak zgodnie z obwieszczeniem o postępowaniach ugodowych tylko przedsiębiorstwa, które wyraziły zgodę na ten udział, korzystają ze zmniejszenia grzywien.

(18) Zgodnie z przepisami wytycznych w sprawie grzywien podstawowa kwota grzywny wynosi 17 % wartości sprzedaży fosforanów spożywczych stosowanych w paszach, jaką realizowały przedsiębiorstwa w państwach EOG, których dotyczyło naruszenie.

(19) Kwotę podstawową mnoży się przez liczbę lat uczestnictwa w porozumieniu naruszającym przepisy, aby w pełni uwzględnić czas uczestnictwa każdego przedsiębiorstwa w naruszeniu.

2.4.2. Korekty kwoty podstawowej

(20) W tej sprawie nie występują okoliczności obciążające ani łagodzące.

2.4.3. Zastosowanie 10 % limitu obrotów

(21) Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 wartość grzywny nałożonej na każde przedsiębiorstwo nie może przekraczać 10 % jego rocznego obrotu uzyskanego w roku obrotowym poprzedzającym decyzję Komisji. Ze względu na to, że podstawowe kwoty grzywien w przypadku przedsiębiorstw Tessenderlo Chemie N.V., Yara Suomi Oy, Yara Phosphates Oy oraz Quimitécnica.com - Comércio e Indústria Química S.A. przekraczają limit 10 % obrotów z 2009 r., podstawowe kwoty grzywien nakładanych na wspomniane przedsiębiorstwa są dostosowywane zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003.

2.4.4. Zastosowanie obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar z 2002 r.: zmniejszenie grzywien

(22) Przedsiębiorstwo Kemira złożyło w dniu 28 listopada 2003 r. wniosek o zwolnienie z grzywny, który rozpatrzono pozytywnie w dniu 16 grudnia 2003 r., jako że zainteresowany spełniał warunki obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar. Przedsiębiorstwa Yara Phosphates i Yara Suomi, które w momencie składania wniosku były częścią tego samego przedsiębiorstwa, co Kemira, korzystają z tego samego zwolnienia z grzywny.

(23) Dowody przedstawione przez przedsiębiorstwo Tessenderlo istotnie zwiększały wartość dowodów w rozumieniu obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar. Zadecydowano zatem o zmniejszeniu o 50 % grzywny, która w przeciwnym przypadku zostałaby nałożona na przedsiębiorstwo Tessenderlo, w odniesieniu do okresu następującego po dniu 31 marca 1989 r. Ponadto zgodnie z pkt 23 obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar przedsiębiorstwu Tessenderlo przyznano częściowe zwolnienie, gdyż jego wniosek o złagodzenie kary umożliwił Komisji przedłużenie czasu trwania naruszenia.

(24) Dowody przedstawione w dniu 27 marca 2007 r. i następnie uzupełnione przez przedsiębiorstwo Quimitécnica istotnie zwiększały wartość dowodów w rozumieniu obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar. Przedsiębiorstwu Quimitécnica przyznaje się zmniejszenie o 25 % grzywny, jaka zostałaby na nie nałożona w przeciwnym przypadku. Przedsiębiorstwo José de Mello, które w momencie składania wniosku o złagodzenie kary było częścią tego samego przedsiębiorstwa co Quimitécnica, korzysta z tego samego zmniejszenia grzywny.

(25) W dniu 14 października 2008 r. przedsiębiorstwa CFPR/ Timab złożyły wniosek z tytułu obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar, który uzupełniono w dniu 28 października 2008 r. W decyzji skierowanej do wspomnianych przedsiębiorstw przyznano im zmniejszenie w wysokości 5 % zgodnie z obwieszczeniem w sprawie łagodzenia kar.

2.4.5. Zastosowanie obwieszczenia o postępowaniach ugodowych

(26) Zgodnie z pkt 32 obwieszczenia o postępowaniach ugodowych⁽⁵⁾ wynikiem ugody jest 10 % obniżka kwoty grzywny, jaką się nakłada po zastosowaniu limitu 10 % zgodnie z wytycznymi w sprawie grzywien. W przypadkach gdy ugoda dotyczy także podmiotów, które wystąpiły o złagodzenie kary, zmniejszenie grzywny nałożonej na te podmioty zostaje powiększone o łączną obniżkę uzyskaną w zamian za współpracę i zawarcie ugody zgodnie z pkt 33 obwieszczenia o postępowaniach ugodowych. W związku z zastosowaniem obwieszczenie o postępowaniach ugodowych wysokość grzywny nałożonej na wszystkich adresatów niniejszej decyzji zostaje zmniejszona o 10 %.

2.4.6. Wypłacalność przedsiębiorstwa

(27) Dwa z omawianych przedsiębiorstw powołały się na swoją "niewypłacalność" zgodnie z pkt 35 wytycznych w sprawie grzywien z 2006 r. Komisja ponownie zbadała wnioski i dokładnie przeanalizowała dane finansowe dotyczące wspomnianych przedsiębiorstw. W wyniku badania przyjęła ona jeden wniosek i przyznała zmniejszenie kwoty grzywny o 70 %.

3. DECYZJA

(28) Grzywny nakładane na mocy art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 są następujące:

0 EUR	solidarnie na przedsiębiorstwa Yara Phosphates Oy, Yara Suomi Oy i Kemira Oyj.
83.752.000 EUR	na przedsiębiorstwo Tessenderlo Chemie N.V.
1.750.905 EUR	solidarnie na przedsiębiorstwa Quimitécnica.com - Comércio e Indústria Química S.A. i José de Mello SGPS S.A.
1.044.095 EUR	na przedsiębiorstwo José de Mello SGPS S.A.
14.400.000 EUR	solidarnie na przedsiębiorstwa FMC Foret S.A., FMC Chemicals Netherlands B.V. i FMC Corporation
14.850.000 EUR	solidarnie na przedsiębiorstwa Ercros Industrial S.A. i Ercros S.A.

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.

⁽²⁾ Zgodnie z art. 10a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 622/2008 w odniesieniu do prowadzenia postępowań ugodowych w sprawach kartelowych.

⁽³⁾ Co się tyczy zasięgu geograficznego porozumienia, przez cały czas obejmowało ono Austrię, Belgię, Danię, Finlandię, Francję, Irlandię, Niderlandy, Niemcy, Norwegię, Szwecję, Węgry i Zjednoczone Królestwo, podczas gdy inne państwa, jak Hiszpania i Portugalia, były objęte odpowiednio co najmniej od 1992 r. i 1993 r.

⁽⁴⁾ Dz.U. C 210 z 1.9.2006, s. 2.

⁽⁵⁾ Rozporządzenie Komisji (WE) nr 622/2008 z dnia 30 czerwca 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 773/2004 w odniesieniu do prowadzenia postępowań ugodowych w sprawach kartelowych (Dz.U. L 171 z 1.7.2008, s. 3) oraz obwieszczenie Komisji w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych w związku z przyjęciem decyzji na mocy art. 7 i 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawach kartelowych (Dz.U. C 167 z 2.7.2008, s. 1).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2011.111.15
• Rodzaj: Informacja
• Tytuł: Streszczenie decyzji Komisji z dnia 20 lipca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 Porozumienia EOG (Sprawa COMP/38.866 - Fosforany paszowe).
• Data aktu: 09/04/2011
• Data ogłoszenia: 09/04/2011