Szkolenie online Krajobraz prawny po NIS 2 i UKSC - odpowiedzialność kierownictwa i kluczowe obowiązki organizacji 24.02.2026 r., godz. 12:00
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Standard organizacyjny leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA 1
z dnia 6 lutego 2023 r.
w sprawie standardu organizacyjnego leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych

Na podstawie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450) zarządza się, co następuje:
§  1.
 Rozporządzenie określa standard organizacyjny leczenia bólu przewlekłego oraz bólu stanowiącego istotny problem kliniczny, w warunkach ambulatoryjnych.
§  2.
 Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
ból:
a)
ból stanowiący istotny problem kliniczny - ból wymagający leczenia w opinii pacjenta i lekarza,
b)
ból przewlekły - ból bez oczywistej biologicznej wartości, który zwykle trwa dłużej niż 3 miesiące;
2)
skala oceny bólu - skalę stosowaną do pomiaru natężenia bólu:
a)
skala numeryczna - (numerical rating scale - NRS) 11-punktowa skala od 0 do 10 punktów; kolejne cyfry są uszeregowane wzdłuż poziomej linii; punkt 0 położony na lewym końcu oznacza "brak bólu", punkt 10 znajdujący się na prawym końcu określa stwierdzenie "najsilniejszy ból, możliwy do wyobrażenia",
b)
skala obrazkowa - (faces pain scale - FPS) skala przedstawiająca kilka wyrazów twarzy, za pomocą których ocenia się stopień nasilenia bólu,
c)
skala słowna - (verbal rating scale - VRS) skala składająca się z kolejno ustawionych określeń stopnia nasilenia bólu: brak bólu, łagodny ból, umiarkowany ból, silny ból, bardzo silny ból,
d)
skala wzrokowo-analogowa - (visual analogue scale - VAS) skala w postaci linijki o długości 10 cm; pozwala na ocenę w skali: od "brak bólu" do "bardzo silny ból (najsilniejszy wyobrażalny ból)".
§  3.
 Ustala się standard organizacyjny leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych, zgodnie z którym:
1)
dokonuje się oceny bólu na podstawie:
a)
badania podmiotowego, obejmującego w szczególności pozyskanie informacji o:
przyczynie bólu i jego umiejscowieniu,
natężeniu bólu,
charakterze bólu i okolicznościach związanych z jego występowaniem,
dotychczasowym leczeniu,
wpływie bólu na jakość życia pacjenta,
zdarzeniach lub okolicznościach, które mogą być związane z bólem lub innymi zgłaszanymi przez pacjenta dolegliwościami,
b)
badania przedmiotowego,
c)
badań pomocniczych obejmujących:
ocenę zaburzeń czucia,
badania obrazowe,
badania laboratoryjne,
d)
numerycznej skali oceny bólu, a w przypadku pacjentów, u których brak możliwości zastosowania skali numerycznej - w innej skali oceny natężenia bólu; w przypadku dziecka również odpowiedniej do wieku i stanu intelektualnego pacjenta;
2)
monitoruje się skuteczność leczenia bólu przez ocenę:
a)
natężenia bólu - w spoczynku i w ruchu oraz średnie w ciągu ostatniego tygodnia,
b)
osiągniętej poprawy w wyniku zastosowanego leczenia,
c)
występowania działań niepożądanych po zastosowanym leczeniu,
d)
skuteczności leczenia działań niepożądanych,
e)
stopnia stosowania się pacjenta do zaleceń terapeutycznych,
f)
stopnia satysfakcji pacjenta z zastosowanego leczenia;
3)
ocenę zmiany natężenia bólu prowadzi się z użyciem tej samej skali oceny bólu;
4)
prowadzi się postępowanie terapeutyczne mające na celu uśmierzanie i leczenie bólu, w tym zmianę leczenia w przypadku wystąpienia działań niepożądanych;
5)
prowadzi się edukację pacjenta w zakresie farmakoterapii i stosowanego leczenia, w szczególności informuje się o działaniach niepożądanych po zastosowanym leczeniu.
§  4.
1.
 Ambulatoryjne świadczenia zdrowotne w zakresie leczenia bólu są udzielane w poradni leczenia bólu w przypadku:
1)
wyczerpania możliwości diagnostycznych lub leczniczych dotyczących pacjenta z bólem lub
2)
trudności w postawieniu właściwego rozpoznania zespołu bólowego, lub
3)
niewielkiej skuteczności dotychczasowego leczenia i utrzymywania się natężenia bólu powyżej 5 w skali numerycznej albo odpowiednika tej wartości natężenia bólu w skalach, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. b-d, lub
4)
wskazań do zastosowania inwazyjnych metod leczenia lub trudności w opanowaniu działań niepożądanych po zastosowanym leczeniu.
2.
 W poradni leczenia bólu stosuje się metody terapeutyczne mające na celu uśmierzanie i leczenie bólu z wyłączeniem procedur medycznych możliwych wyłącznie do zastosowania w leczeniu szpitalnym.
§  5.
 W przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia bólu, o których mowa w § 1, sporządza się kartę oceny natężenia bólu, której wzór określa załącznik do rozporządzenia.
§  5a.
 W przypadku prowadzenia karty oceny natężenia bólu w postaci elektronicznej, natężenie bólu ustalane w czasie badania podmiotowego określa się za pomocą skal oceny bólu, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a-c.
§  6.
 Kartę oceny natężenia bólu dołącza się do dokumentacji medycznej pacjenta.
§  7.
 Podmioty wykonujące działalność leczniczą dostosują swoją działalność do wymagań określonych niniejszym rozporządzeniem w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§  8.
 Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK

Karta oceny natężenia bólu

1 ) Na dzień ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej działem administracji rządowej - zdrowie kieruje Minister Zdrowia, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz.U.2023.2704).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.2025.612 t.j.

Rodzaj:rozporządzenie
Tytuł:Standard organizacyjny leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych.
Data aktu:2023-02-06
Data ogłoszenia:2025-05-09
Data wejścia w życie:2023-02-24