Jugosławia-Polska. Konwencja w sprawie współpracy w zakresie ochrony roślin. Belgrad.1965.12.10.

KONWENCJA

MIĘDZY RZĄDEM POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ A RZĄDEM SOCJALISTYCZNEJ FEDERACYJNEJ REPUBLIKI JUGOSŁAWII W SPRAWIE WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE OCHRONY ROŚLIN ^*

podpisana w Belgradzie dnia 10 grudnia 1965 r.

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 10 grudnia 1965 r. podpisana została w Belgradzie Konwencja między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii w sprawie współpracy w zakresie ochrony roślin o następującym brzmieniu dosłownym:

KONWENCJA MIĘDZY RZĄDEM POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ A RZĄDEM SOCJALISTYCZNEJ FEDERACYJNEJ REPUBLIKI JUGOSŁAWII W SPRAWIE WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE OCHRONY ROŚLIN

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii w celu wzajemnej ochrony swoich terytoriów przed przenoszeniem i rozszerzaniem się niebezpiecznych chorób i szkodników roślin oraz chwastów, jak również dla ułatwienia obrotu roślinami i produktami pochodzenia roślinnego między obydwoma Stronami, zgodziły się zawrzeć niniejszą Konwencję.

W tym celu wyznaczyły swoich pełnomocników: (pominięto),

którzy po wymianie swych pełnomocnictw uznanych za dobre i sporządzone w należytej formie zgodzili się na następujące postanowienia:

Artykuł  1. 

1. W celu zapobieżenia przenoszeniu się niebezpiecznych chorób i szkodników roślin oraz chwastów (artykuł 9) z terytorium jednej z Umawiających się Stron na terytorium drugiej, Strony zobowiązują się, że:

1) przesyłki roślinne przeznaczone do wywozu z terytorium jednej na terytorium drugiej Umawiającej się Strony zaopatrywane będą w świadectwo fitosanitarne, wydane przez organ służby ochrony roślin kraju wywożącego, według wzoru przewidzianego przez Międzynarodową konwencję ochrony roślin, sporządzoną w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 roku,

2) z gruntu, który jest opanowany przez niebezpieczne choroby i szkodniki roślin (artykuł 9), nie będzie dokonywany wywóz roślin na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,

3) rośliny przeznaczone do wywozu z terytorium jednej Umawiającej się Strony poddawane będą uprzednio, jeżeli to będzie potrzebne, dezynfekcji lub dezynsekcji,

4) w świadectwie umieszczone będzie stwierdzenie, że przesyłka roślinna jest wolna od chorób i szkodników roślin oraz chwastów, które są objęte przepisami kwarantanny roślin kraju przywożącego, i że dokonane zostały wymagane zabiegi dezynfekcyjne lub dezynsekcyjne,

5) środki transportowe, z których korzysta się dla wywozu przesyłek roślinnych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, muszą być wolne od określonych w punkcie 4 chorób i szkodników roślin w jakimkolwiek stadium ich rozwoju oraz od chwastów.

2. Postanowienia niniejszego artykułu nie mają zastosowania do przesyłek roślinnych, które zostały przerobione w sposób przemysłowy, tak że ewentualnie istniejące choroby lub szkodniki, określone w punkcie 4, zostały zniszczone.

Artykuł  2. 

1. W celu zapobieżenia przenoszeniu się chorób i szkodników roślin oraz chwastów określonych w artykule 1 punkt 4 z trzecich krajów Umawiające się Strony uregulują na swych terytoriach przewóz przesyłek roślinnych analogicznie do zasad ustalonych w artykule 1.

2. Przewóz przesyłek roślinnych dozwolony jest wyłącznie wtedy, gdy są one zaopatrzone w świadectwa fitosanitarne zgodnie z przepisami kraju, przez który dokonywany jest przewóz.

Artykuł  3. 

1. Umawiające się Strony zobowiązują się w handlu między sobą używać tylko takich materiałów do opakowania, w których nie mogą występować choroby lub szkodniki roślin, o których mowa w artykule 1 punkt 4.

2. Rośliny, przewożone z terytorium jednej Umawiającej się Strony na terytorium drugiej, powinny być praktycznie wolne od ziemi.

Artykuł  4. 

1. Wywóz, przywóz i przewóz przesyłek roślinnych może być dokonywany wyłącznie przez wyznaczone przejścia graniczne.

2. Umawiające się Strony dążyć będą do tego, by przejścia, o jakich mowa w ust. 1, zostały zaopatrzone w urządzenia do dezynfekcji i dezynsekcji oraz w inne urządzenia potrzebne do przeprowadzania kontroli fitosanitarnej.

Artykuł  5. 

1. Kraj przywożący zastrzega sobie prawo przeprowadzania przez swoje organy służby ochrony roślin kontroli fitosanitarnej przesyłek roślinnych, które są przywożone lub przewożone. Ponadto kraj przywożący może zastosować inne środki przewidziane jego przepisami.

2. Kontrola fitosanitarna przesyłek roślinnych przeprowadzana będzie w zasadzie w przejściach granicznych i bezpośrednio po nadejściu przesyłki.

3. Jeżeli organ służby ochrony roślin jednej z Umawiających się Stron nie zezwoli na przewóz przesyłki roślinnej lub zarządzi specjalne środki kwarantanny, powinien powiadomić o tym telegraficznie w ciągu 12 godzin po dokonanej kontroli kompetentny organ służby ochrony roślin drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł  6. 

1. Przesyłki roślinne, które przeznaczone są dla przedstawicielstw dyplomatycznych Umawiających się Stron, podlegają przepisom niniejszej Konwencji, nawet jeżeli stanowią część składową przesyłek, w których znajduje się inny towar.

2. Kontroli przewidzianej w niniejszej Konwencji nie podlega poczta dyplomatyczna, która nie może zawierać przesyłek roślinnych.

Artykuł  7. 

Przy wywozie ziemniaków, cebul, kłączy i roślin z korzeniami z terytorium jednej Umawiającej się Strony na terytorium drugiej w świadectwie fitosanitarnym należy stwierdzić, że:

1) przesyłka pochodzi z gruntu, który nie jest opanowany przez mątwika ziemniaczanego (Heterodera rostochiensis Woll),

2) grunt, z którego pochodzi przesyłka, przed zasadzeniem (zasianiem) roślin i w okresie ich wegetacji był badany na obecność mątwika ziemniaczanego,

3) przesyłka przed załadowaniem była kontrolowana na obecność cyst mątwika ziemniaczanego.

Artykuł  8. 

1. Umawiające się Strony zgadzają się współpracować i wzajemnie sobie pomagać w zwalczaniu niebezpiecznych i rozpowszechnionych chorób i szkodników roślin oraz chwastów.

2. W ramach współpracy, o jakiej mowa w ust. 1, Umawiające się Strony udzielać sobie będą wzajemnej pomocy fachowej i technicznej w zakresie i na warunkach każdorazowo uzgodnionych między kompetentnymi organami służby ochrony roślin Umawiających się Stron. Wydatki z tym związane ponosi kraj zwracający się o pomoc.

Artykuł  9. 

1. Umawiające się Strony informować się będą wzajemnie o pojawieniu się na ich terytorium niebezpiecznych chorób, szkodników i chwastów roślin uprawnych i leśnych ze wskazaniem miejsc ich występowania oraz o przeprowadzonych zabiegach.

2. Do niebezpiecznych chorób, szkodników i chwastów zalicza się:

Choroby:

1) Synchytrium endobioticum (Schilb.) Pers.

2) Mycosphaerella linorum Wr.

3) Diplodia zeae (SW.) Lev.

4) Tilletia brevifaciens G. W. Fischer

5) Xanthomonas stewarti E. F. Smith

6) Bacterium sepedonicum Spieck

7) Bacterium solanacearum (E. F. Smith)

Szkodniki:

1) Hyphantria cunea Drury

2) Ceratitis capitata Wied.

3) Quadraspidiotus perniciosus Comst.

4) Laspeyresia molesta Busck.

5) Heterodera rostochiensis Woll.

Chwasty:

1) Cuscuta sp.

2) Orobanche sp.

3. Wykaz zawarty w ust. 2 może ulec zmianie na podstawie porozumienia w drodze wymiany pism pomiędzy kompetentnymi organami służby ochrony roślin Umawiających się Stron.

4. Wzajemne informowanie Umawiających się Stron powinno obejmować również dane o silnym występowaniu i przebiegu zwalczania innych chorób i szkodników roślin oraz chwastów, powodujących większe straty.

5. Informacje, o jakich mowa w ust. 1 i 4, należy przekazywać w terminie do 1 kwietnia każdego roku.

Artykuł  10. 

Umawiające się Strony zobowiązują się:

1) przekazywać wyniki badań naukowych w zakresie nowych metod i środków zwalczania niebezpiecznych chorób i szkodników roślin oraz chwastów w rolnictwie i leśnictwie,

2) prowadzić wymianę fachowych czasopism, literatury, materiałów propagandowych i innych publikacji w zakresie ochrony roślin,

3) przekazywać sobie wzajemnie przepisy prawne dotyczące ochrony roślin - po opublikowaniu,

4) powiadamiać się wzajemnie o ewentualnych zmianach przejść granicznych, przez które może być dokonywany przywóz, wywóz i przewóz przesyłek roślinnych.

Artykuł  11. 

Umawiające się Strony będą za pośrednictwem komisji mieszanej do spraw współpracy naukowo-technicznej:

1) dokonywać wymiany fachowców w celu zapoznawania się z organizacją i metodami pracy w zakresie ochrony roślin, przekazywania doświadczeń w zwalczaniu chorób i szkodników roślin oraz chwastów i zapoznawania się z wynikami praz naukowych nad określonymi zagadnieniami,

2) stwarzać możliwości specjalizacji fachowców,

3) w razie potrzeby wspólnie rozwiązywać ważniejsze problemy ochrony roślin interesujące obie Strony.

Artykuł  12. 

Umawiające się Strony przekażą sobie wzajemnie w terminie 30 dni po wejściu w życie niniejszej Konwencji swoje obowiązujące przepisy dotyczące ochrony roślin, w szczególności przepisy regulujące sprawy przywozu, wywozu i przewozu przesyłek roślinnych.

Artykuł  13. 

W celu rozpatrywania kwestii dotyczących praktycznego stosowania niniejszej Konwencji, jak również dla wzajemnego informowania się i dzielenia się doświadczeniami w dziedzinie kwarantanny i ochrony roślin kompetentne organy służby ochrony roślin Umawiających się Stron będą zwoływały w miarę potrzeby wspólne spotkania fachowców. Spotkania te będą się odbywać na przemian na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii.

Artykuł  14. 

Do fachowców udzielających pomocy, o której mowa w artykule 8, oraz do fachowców określonych w artykułach 11 i 13 w okresie ich pracy na terytorium jednej z Umawiających się Stron będą miały zastosowanie postanowienia umowy o ubezpieczeniu społecznym, zawartej między Umawiającymi się Stronami.

Artykuł  15. 

Płatności wynikające z realizacji niniejszej Konwencji dokonywane będą stosownie do porozumienia płatniczego obowiązującego oba państwa.

Artykuł  16. 

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie w życie w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi w Warszawie.

2. Konwencja niniejsza zawarta jest na pięć lat. Ulega ona automatycznemu przedłużaniu na dalsze pięcioletnie okresy, jeżeli jedna z Umawiających się Stron nie wypowie jej na rok przed upływem odpowiedniego okresu.

Sporządzono w Belgradzie, dnia 10 grudnia 1965 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i serbsko-chorwackim, przy czym oba teksty mają jednakową moc obowiązującą.

Na dowód czego pełnomocnicy Umawiających się Stron podpisali niniejszą Konwencję i zaopatrzyli ją pieczęciami.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie, dnia 4 kwietnia 1966 r.

* Z dniem 19 lutego 2008 r. nin. umowa traci moc obowiązującą w stosunkach między Rzecząpospolitą Polską a Bośnią i Hercegowiną, zgodnie z pkt 10 załącznika nr 2 do Porozumienia między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Radą Ministrów Bośni i Hercegowiny o sukcesji prawnej Bośni i Hercegowiny w stosunku do umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii, zawartego w Sarajewie dnia 22 grudnia 2006 r. (M.P.08.52.462).

• Identyfikator: Dz.U.1966.31.183
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Jugosławia-Polska. Konwencja w sprawie współpracy w zakresie ochrony roślin. Belgrad.1965.12.10.
• Data aktu: 1965-12-10
• Data ogłoszenia: 1966-08-09
• Data wejścia w życie: 1966-07-19