Pobór w formie ryczałtu podatków obrotowego i dochodowego od osób prowadzących zakłady rzemieślnicze.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW

z dnia 8 grudnia 1956 r.

w sprawie poboru w formie ryczałtu podatków obrotowego i dochodowego od osób prowadzących zakłady rzemieślnicze.

Na podstawie art. 11 i art. 12 ust. 3 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 49, poz. 452) oraz art. 3, art. 77 ust. 3 i art. 102 ust. 2 dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym (Dz. U. z 1950 r. Nr 56, poz. 506, z 1953 r. Nr 9, poz. 27 i z 1956 r. Nr 55, poz. 252) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Na wniosek podatnika podatki obrotowy i dochodowy pobiera się w formie ryczałtu od osób prowadzących zakłady rzemieślnicze, jeżeli osoby te:

1) 1 zatrudniają w zakładzie rzemieślniczym nie więcej niż cztery osoby, nie licząc małżonka oraz uczniów zatrudnionych na podstawie pisemnej umowy o naukę, zarejestrowanej w izbie rzemieślniczej;

2) osiągnęły w roku poprzedzającym rok podatkowy obrót nie przekraczający 660.000 zł w stosunku rocznym, a w roku podatkowym osiągają obrót nie przekraczający 660.000 zł;

3) poza obejściem, w którym mieści się zakład rzemieślniczy, nie utrzymują więcej niż jednego stałego miejsca sprzedaży, przy czym zarówno w zakładzie rzemieślniczym, jak i w stałym miejscu sprzedaży są sprzedawane tylko wyroby własnej produkcji; zastrzeżenie to nie dotyczy wyrobów obcej produkcji, jeżeli stanowią one niezbędny dodatek do gotowego i związanego z wykonywanym rzemiosłem wyrobu własnej produkcji;

4) nie korzystają przy wykonywaniu rzemiosła z usług osób nie zatrudnionych w zakładzie rzemieślniczym oraz z usług innych zakładów rzemieślniczych lub przedsiębiorstw; nie wyłącza jednak pobierania ryczałtu korzystanie z usług:

a) zakładów cholewkarskich przez zakłady szewskie,

b) zakładów stolarskich przez zakłady tapicerskie i odwrotnie,

c) zakładów blacharskich, elektromechanicznych, brązowniczych, spawalniczych, odlewniczych i tokarskich (w drzewie i metalu) przez inne zakłady rzemieślnicze w zakresie wykonywania usług, których rzemieślnik przyjmujący zlecenie nie może wykonać we własnym zakładzie rzemieślniczym,

d) 2 pozostałych zakładów rzemieślniczych pokrewnych branż, jeżeli świadczenia w zakresie korzystania z usług innych zakładów nie przekraczają 5% rocznego obrotu zakładu rzemieślniczego, zlecającego wykonanie usług;

5) nie wykonują innych świadczeń podlegających podatkowi obrotowemu; zastrzeżenie to dotyczy również członków ich rodziny, których dochody z mocy przepisów o podatku dochodowym podlegają łącznemu opodatkowaniu z dochodem tych osób; nie wyłącza jednak pobierania podatku w formie ryczałtu wykonywanie przez małżonka we własnym imieniu świadczeń podlegających opodatkowaniu podatkami obrotowym i dochodowym w formie karty podatkowej.

2. Za rzemiosło uważa się wykonywanie sposobem nie fabrycznym przemysłów objętych obowiązującymi przepisami w zakresie prawa przemysłowego.

3. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają również zastosowanie w przypadkach, gdy zakład rzemieślniczy stanowi własność nie więcej niż pięciu osób posiadających uprawnienia rzemieślnicze i nie zatrudnia ani pracownika najemnego, ani członka rodziny, nie licząc ich małżonków. W tym przypadku przy ustalaniu wysokości ryczałtu kwotowego przyjmuje się, że zakład jest prowadzony przez rzemieślnika z odpowiednią ilością zatrudnionych (nie więcej niż cztery osoby).

4. Nie wyłącza korzystania z ryczałtu wzrost o 10% obrotu określonego w ust. 1 pkt 2, jeżeli wzrost ten spowodowany został świadczeniami wykonywanymi na eksport; okoliczność ta powinna być uprzednio zgłoszona organowi finansowemu, a następnie odpowiednio udokumentowana.

5. 3 Zatrudnionego w zakładzie rzemieślniczym w charakterze czeladnika jednego z wyszkolonych w tym zakładzie uczniów nie uważa się przez okres 12 miesięcy po złożeniu przez tego ucznia egzaminu czeladniczego za pracownika najemnego, a traktuje się go jako ucznia, jeżeli zakład rzemieślniczy jest prowadzony przy zatrudnieniu nie więcej niż jednego pracownika najemnego, który został w tym zakładzie już uprzednio wyszkolony na czeladnika i jeżeli zakład nie zmienił w istotnym stopniu rodzaju wykonywanych świadczeń, a w szczególności, jeżeli nie przeszedł ze świadczenia usług na produkcję towarową. O zatrudnieniu w charakterze czeladnika wyszkolonego ucznia podatnik jest obowiązany zawiadomić wydział finansowy w terminie 7 dni, licząc od dnia zatrudnienia, dołączając jednocześnie dowód stwierdzający datę złożenia przez tego ucznia egzaminu czeladniczego, warunek, iż pracownik najemny powinien być uprzednio wyszkolony na czeladnika w zakładzie rzemieślniczym, w którym jest zatrudniony, nie odnosi się do usługowych zakładów rzemieślniczych wykonujących świadczenia usług dla ludności w zakresie następujących rodzajów (specjalności) rzemiosł:

1) bednarstwo,

2) bieliźniarstwo - damskie, męskie, dziecięce, pościelowe, wyrób kołder,

3) blacharstwo - budowlane, karoseryjne, naczyniowe, naprawa chłodnic,

4) brązownictwo,

5) budowa dróg,

6) budownictwo,

7) cerowanie artystyczne,

8) ciesielstwo,

9) cukiernictwo - usługowy wypiek ciast,

10) czapnictwo,

11) dekarstwo,

12) drukarstwo,

13) dziewiarstwo,

14) elektromechanika - grzejnicza, medyczna, samochodowa, silnikowa, elektromiernictwo,

15) farbiarstwo,

16) fotografowanie,

17) fryzjerstwo,

18) garbarstwo - wyprawa i farbowanie skór futerkowych, odświeżanie futer i skór futerkowych,

19) garncarstwo - naprawa przedmiotów z porcelany,

20) gorseciarstwo,

21) grawerstwo - emalierstwo, grawerstwo,

22) hafciarstwo - koronkarstwo, mereżkarstwo, szmuklerstwo, wyszywanie na tkaninach,

23) instalatorstwo centralnego ogrzewania,

24) instalatorstwo chłodnicze,

25) instalatorstwo elektryczne,

26) instalatorstwo gazowe,

27) instalatorstwo wodociągowo-kanalizacyjne,

28) instrumentarstwo muzyczne - lutnictwo, naprawa fortepianów, pianin, harmonii oraz instrumentów dętych drewnianych i metalowych, naprawa instrumentów perkusyjnych, strojenie instrumentów klawiszowych,

29) introligatorstwo - oprawa ksiąg,

30) kamieniarstwo,

31) kapelusznictwo - damskie, czyszczenie i odświeżanie kapeluszy męskich,

32) kilimiarstwo,

33) kołodziejstwo,

34) kominiarstwo,

35) kowalstwo - artystyczne, pojazdowe, naprawa maszyn i narzędzi rolniczych,

36) krawiectwo damskie - miarowe ciężkie, miarowe lekkie, dziecięce,

37) krawiectwo męskie - miarowe cywilne, miarowe mundurowe, krawiectwo skórzane,

38) kuśnierstwo,

39) lakiernictwo,

40) malarstwo,

41) malowanie na tkaninach,

42) mechanika gaśnic i urządzeń przeciwpożarowych,

43) mechanika maszyn,

44) mechanika ortopedyczna,

45) mechanika precyzyjna,

46) optyka,

47) parasolnictwo,

48) piekarstwo - usługowy wypiek chleba i wymiana mąki na chleb,

49) powroźnictwo,

50) pozłotnictwo,

51) radiomechanika,

52) rękawicznictwo - skórzane,

53) rymarstwo - kaletnictwo, rymarstwo sportowe, siodlarstwo pojazdowe, wyrób i naprawa uprzęży,

54) rzeźnictwo (również z mięsa końskiego) - usługowy ubój zwierząt i usługowe wędliniarstwo, rozbieranie tusz zwierzęcych,

55) stolarstwo - budowlane, meblowe, sportowe, rzeźbiarstwo w drzewie, wyrób trumien,

56) szewstwo - wyrób i naprawa obuwia,

57) szewstwo ortopedyczne,

58) szklarstwo - budowlane, pojazdowe, oprawa obrazów, szlifierstwo szkła,

59) szkutnictwo,

60) sztukatorstwo,

61) ślusarstwo - naprawa maszyn, naprawa rowerów, nożownictwo, pilnikarstwo, spawalnictwo, ślusarstwo ogólne, ślusarstwo budowlane, tokarstwo w metalu, naprawa narzędzi, naprawa wag,

62) ślusarstwo samochodowe i motocyklowe,

63) tapicerstwo,

64) wiertnictwo studzien,

65) wulkanizatorstwo,

66) wyrób broni i amunicji,

67) wyrób i naprawa wiecznych piór i ołówków automatycznych, naprawa wiecznych piór i ołówków automatycznych,

68) zabawkarstwo - naprawa zabawek i lalek,

69) zduństwo,

70) zegarmistrzostwo,

71) złotnictwo - szlifowanie kamieni szlachetnych, półszlachetnych i bursztynu, wyrób i naprawa przedmiotów z metali szlachetnych,

72) żaglownictwo.

6. 4 Ulga podatkowa z tytułu szkolenia uczniów, o której mowa w ust. 5, przysługuje na dwóch uczniów wyszkolonych i zatrudnionych w danym zakładzie rzemieślniczym w charakterze czeladników, jeżeli zakład ten:

1) jest prowadzony bez zatrudnienia innych, poza tymi wyszkolonymi uczniami, pracowników najemnych i wykonuje usługi dla ludności w zakresie rodzajów (specjalności) rzemiosł wymienionych w ust. 5,

2) jest prowadzony na terenie miejscowości o liczbie mieszkańców do 25.000 przy zatrudnieniu poza tymi wyszkolonymi uczniami nie więcej niż dwóch pracowników najemnych i wykonuje usługi dla ludności w zakresie następujących rodzajów (specjalności) rzemiosł:

a) elektromechanika - grzejnicza, samochodowa, silnikowa,

b) instalatorstwo centralnego ogrzewania,

c) instalatorstwo elektryczne,

d) instalatorstwo gazowe,

e) instalatorstwo wodociągowo-kanalizacyjne,

f) instrumentarstwo muzyczne - lutnictwo, naprawa fortepianów, pianin, harmonii oraz instrumentów dętych drewnianych i metalowych, naprawa instrumentów perkusyjnych, strojenie instrumentów klawiszowych,

g) kołodziejstwo,

h) kowalstwo - artystyczne, pojazdowe, naprawa maszyn i narzędzi rolniczych,

i) radiomechanika,

j) rymarstwo - kaletnictwo, rymarstwo sportowe, siodlarstwo pojazdowe, wyrób i naprawa uprzęży,

k) ślusarstwo - ślusarstwo ogólne,

l) ślusarstwo samochodowe i motocyklowe.

Przepis ust. 5 co do zawiadomienia o zatrudnieniu i co do udowodnienia wyszkolenia stosuje się odpowiednio.

7. 5 Za zakłady wykonujące świadczenia usług dla ludności, o których mowa w ust. 5 i 6, uważa się zakłady, w których obrót osiągnięty z tytułu wykonywania usług wynosi co najmniej 60% - w miejscowościach do 10 tysięcy mieszkańców, a w pozostałych miejscowościach - co najmniej 75% ogólnego obrotu.

§ 2. Przepisów niniejszego rozporządzenia nie stosuje się:

1) 6 do osób wykonujących rzemiosła: cukiernictwo, dziewiarstwo, garbarstwo, kilimiarstwo, krawiectwo damskie konfekcyjne i półmiarowe, krawiectwo męskie konfekcyjne i półmiarowe, kuchmistrzostwo, piekarstwo, pończosznictwo, rzeźnictwo i wędliniarstwo (również z mięsa końskiego), tkactwo, wyrób przedmiotów ze sztucznych tworzyw oraz złotnictwo;

2) do osób opłacających podatki obrotowy i dochodowy w formie karty podatkowej.

3) 7 do osób wykonujących rodzaje (specjalności) rzemiosł objęte tabelami stawek ryczałtu kwotowego, których należności z tytułu podatków obrotowego i dochodowego obliczone na zasadach ogólnych oczywiście przekraczałyby górne granice stawek ryczałtu kwotowego określone w tabelach tego ryczałtu dla danego rodzaju (specjalności) rzemiosła, danego rodzaju świadczeń, ilości osób zatrudnionych i rodzaju miejscowości.

§ 3. Osoby opłacające ryczałt obowiązane są do uzyskania karty rejestracyjnej.

§  4.

1. Ryczałt obejmuje należność podatkową ze źródeł przychodów objętych ryczałtem. Jeżeli podatnik osiąga dochody z innych źródeł przychodów podlegających tylko podatkowi dochodowemu dochody te podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych; do dochodu osiąganego z tych innych źródeł przychodów stosuje się skalę podatkową odpowiadającą dochodowi osiągniętemu ze wszystkich przychodów (łącznie z dochodem ze źródeł objętych ryczałtem).

2. 8 Zmiana wysokości ryczałtu w następnym roku podatkowym może nastąpić tylko w przypadkach, gdy zakres lub rozmiar działalności gospodarczej oraz warunki wykonywania czynności, z których przychody podlegają ryczałtowi, uległy istotnym zmianom w porównaniu do roku poprzedniego bądź gdy zostały stwierdzone okoliczności wskazujące na to, że ryczałt za rok ubiegły był ustalony w wysokości oczywiście za niskiej. O zmianie wysokości ryczałtu orzeka na podstawie materiału dowodowego komisja podatkowa, działająca przy udziale przedstawiciela terenowego cechu.

3. 9 Podatnicy opłacający ryczałt wolni są od przewidzianych w przepisach o postępowaniu podatkowym i o zobowiązaniach podatkowych obowiązków w zakresie prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych, miesięcznych deklaracji o obrocie i dochodzie oraz opłacania zaliczek miesięcznych na podatki obrotowy i dochodowy. Podatnicy ci obowiązani są jednak wydawać - zgodnie z przepisami o postępowaniu podatkowym - kolejno numerowane rachunki stwierdzające sprzedaż wyrobów lub wykonanie świadczenia usług oraz przechowywać w kolejności numerów kopie tych rachunków. Obowiązek posiadania i przechowywania rachunków na zakupiony towar oraz ewidencji tych rachunków regulują odrębne przepisy.

§ 5. Ryczałt pobiera się w postaci ryczałtu kwotowego lub ryczałtu umownego.

§  6.

1. Stawki ryczałtu kwotowego określone są w tabelach ryczałtu kwotowego, które zostaną ustalone osobnym rozporządzeniem.

2. 10 Dla tych rodzajów (specjalności) rzemiosł, dla których są ustalone w tabelach stawki ryczałtu kwotowego, ryczałt w postaci ryczałtu umownego może być ustalony tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy rozmiar działalności gospodarczej podatnika tak znacznie odbiega od rozmiaru przeciętnej tego rodzaju działalności, że stawki ryczałtu kwotowego byłyby dla podatnika oczywiście za wysokie.

§  7.

1. 11 Podatnicy objęci przepisami niniejszego rozporządzenia opłacają ryczałt, jeżeli przy składaniu deklaracji o uzyskanie karty rejestracyjnej zgłoszą wniosek o zaliczenie do ryczałtu.

2. W razie niezgłoszenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, istnieje obowiązek opłacania podatku obrotowego i podatku dochodowego na zasadach ogólnych, a co do obowiązku i sposobu prowadzenia ksiąg - stosuje się przepisy o tych księgach.

§  8.

1. Wnioski o zaliczenie do ryczałtu rozpatruje komisja podatkowa, działająca przy udziale kierownika organu finansowego pierwszej instancji oraz przedstawiciela terenowego cechu.

2. Komisja orzeka o zaliczeniu do ryczałtu kwotowego bądź ryczałtu umownego oraz o wysokości tego ryczałtu.

3. Przy wydawaniu orzeczeń bierze się pod uwagę wszystkie istotne okoliczności mające znaczenie dla zaliczenia i wysokości ryczałtu.

4. Na wniosek kierownika organu finansowego pierwszej instancji bądź z urzędu - komisja po wysłuchaniu opinii przedstawiciela terenowego cechu orzeka o odmownym załatwieniu wniosku podatnika o przyznanie mu ryczałtu, jeżeli podatnik nie odpowiada warunkom określonym w § 1; w tym przypadku komisja przekazuje sprawę organowi finansowemu celem opracowania wniosku o ustalenie podatków obrotowego i dochodowego na zasadach ogólnych.

§  9.

1. Organ finansowy - po zasięgnięciu opinii komisji podatkowej - może obniżyć wysokość ryczałtu kwotowego dla osób:

1) które ukończyły do dnia 1 stycznia roku podatkowego 60 lat, oraz dla osób, które zostały uznane za inwalidów lub które utraciły ponad 45% zdolności zarobkowania - do 50%, pod warunkiem niezatrudniania w zakładzie innych osób prócz uczniów i małżonka, a w braku małżonka - prócz jednej osoby pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym;

2) które zatrudniają inwalidów lub osoby, które utraciły ponad 45% zdolności zarobkowania - do 10% na każdego inwalidę.

2. Okoliczności wymienione w ust. 1 powinny być również wzięte pod uwagę przy ustalaniu wysokości ryczałtu umownego.

3. Przy ustalaniu wysokości ryczałtu nie uwzględnia się przerwy w działalności gospodarczej podatnika.

§ 10. Organ finansowy zawiadamia podatnika o orzeczeniu komisji podatkowej.

§  11.

1. Od decyzji w sprawie zaliczenia do ryczałtu lub w sprawie jego wysokości przysługuje podatnikowi prawo wniesienia odwołania w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji.

2. Odwołanie podlega rozpatrzeniu przez komisję podatkową działającą przy udziale kierownika organu finansowego pierwszej instancji oraz przedstawiciela terenowego cechu w obecności podatnika. Jeżeli podatnik na wezwanie nie zgłosi się, odwołanie może być rozpatrzone i w jego nieobecności.

3. Od decyzji wydanej w trybie określonym w ust. 2 przysługuje podatnikowi w terminie dwutygodniowym prawo zrzeczenia się ryczałtu bądź zażądania, aby jego odwołanie zostało rozpatrzone przez organ finansowy drugiej instancji. W razie niezrzeczenia się ryczałtu w tym terminie bądź niewniesienia żądania, aby odwołanie zostało rozpatrzone przez organ finansowy drugiej instancji - orzeczenie komisji podatkowej staje się prawomocne.

4. W razie zrzeczenia się opłacania ryczałtu powstaje obowiązek opłacania podatków obrotowego i dochodowego na zasadach ogólnych. Obowiązek prowadzenia ksiąg powstaje w tym przypadku od pierwszego dnia miesiąca następującego po zrzeczeniu się ryczałtu.

5. W razie zgłoszenia żądania, aby odwołanie zostało rozpatrzone przez organ finansowy drugiej instancji, odwołanie to podlega rozpatrzeniu na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu podatkowym dla załatwiania odwołań.

§  12.

1. Ryczałt płatny jest bez wezwania organu finansowego w 12 ratach miesięcznych w terminie do dnia 7 każdego miesiąca za miesiąc ubiegły.

2. Do czasu doręczenia orzeczenia ustalającego ryczałt podatnicy, którzy złożyli wniosek o zaliczenie do ryczałtu, obowiązani są wpłacać w terminie przewidzianym w ust. 1 na poczet ryczałtu kwoty odpowiadające miesięcznej wysokości ryczałtu na rok ubiegły, a w razie opłacenia w ubiegłym roku podatków obrotowego i dochodowego na zasadach ogólnych - kwoty odpowiadające zaliczce przypadającej za miesiąc grudzień ubiegłego roku. Podatnicy, którzy rozpoczną wykonywanie świadczeń w ciągu roku podatkowego, obowiązani są wpłacać kwoty odpowiadające zaliczce, obliczonej na podstawie obrotów i dochodów za miesiąc ubiegły. Jeżeli wpłacona kwota okaże się mniejsza od kwoty przypadającej do uiszczenia na mocy orzeczenia ustalającego ryczałt na bieżący rok podatkowy, powstałą różnicę podatnicy obowiązani są wpłacić w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia zawiadomienia o orzeczeniu.

3. W razie uzasadnionej czasowej przerwy w wykonywaniu świadczeń, spowodowanej szczególnymi okolicznościami, np. dłuższą chorobą, wypoczynkiem, powołaniem na ćwiczenia wojskowe, trwającej nieprzerwanie co najmniej 15 dni - nie pobiera się ryczałtu za pełny okres trwania przerwy w wysokości 1/30 miesięcznej raty ryczałtu za każdy dzień przerwy; warunkiem zastosowania tego przepisu jest zgłoszenie przerwy przez podatnika w terminie siedmiu dni po powstaniu okoliczności powodujących przerwę.

4. W razie rozpoczęcia w ciągu roku podatkowego wykonywania świadczeń podlegających ryczałtowi, obowiązek zapłacenia pełnej ustalonej kwoty ryczałtu powstaje, poczynając od miesiąca, w którym rozpoczęto wykonywanie świadczeń.

5. W razie zaprzestania w ciągu roku wykonywania świadczeń podlegających ryczałtowi, zgłoszonego w trybie przewidzianym w przepisach o postępowaniu podatkowym, nie pobiera się ryczałtu za czas od miesiąca następującego po zaprzestaniu wykonywania świadczeń.

§ 13. Podatnicy opłacający ryczałt obowiązani są zawiadomić organ finansowy w terminie siedmiu dni o zmianach, jakie powstały w stosunku do stanu faktycznego podanego we wniosku:

1) które uzasadniają powstanie obowiązku podatkowego na zasadach ogólnych;

2) które nie powodują następstw określonych w pkt 1, lecz mają wpływ na wysokość ryczałtu, mianowicie o zmianach w stanie zatrudnienia, o zmianach miejsca wykonywania świadczeń oraz o zmianach rodzaju wykonywanych świadczeń.

§  14.

1. Podatnicy opłacający ryczałt na zasadach niniejszego rozporządzenia zostaną wyłączeni z grupy osób opłacających ryczałt i opłacać będą podatki obrotowy i dochodowy na zasadach ogólnych na podstawie decyzji właściwego organu finansowego:

1) za cześć roku podatkowego - w razie zawiadomienia o utracie warunków do opłacania ryczałtu, z wyjątkiem warunku, o którym mowa w pkt 2 lit. c); w tych przypadkach wyłączenie obejmuje część roku podatkowego, poczynając od miesiąca następującego po powstaniu wymienionych okoliczności;

2) za cały rok podatkowy - w razie:

a) 12 stwierdzenia przez organ finansowy istotnej niezgodności ze stanem faktycznym danych zawartych we wniosku (§ 7) lub zawiadomieniu (§ 13) bądź stwierdzenia, że podatnik nie przestrzega przepisów w zakresie wydawania, posiadania, ewidencjonowania i przechowywania rachunków (§ 4),

b) niezawiadomienia organu finansowego o utracie warunków do opłacania ryczałtu,

c) przekroczenia granicy obrotu zakreślonej w § 1 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 oraz zawiadomienia o tym organu finansowego.

2. Organ finansowy orzeka o wyłączeniu z ryczałtu na podstawie materiału dowodowego po zasięgnięciu opinii komisji podatkowej działającej przy udziale przedstawiciela terenowego cechu.

3. W razie wyłączenia podatnika z grupy osób opłacających zryczałtowany podatek za część roku podatkowego (ust. 1 pkt 1) za podstawę do ustalenia podatku dochodowego za okres nie objęty ryczałtem przyjmuje się dochód osiągnięty w tym okresie i stosuje się do niego stopę podatku odpowiadającą dochodowi obliczonemu w stosunku rocznym.

4. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) wyłączenie z grupy osób opłacających zryczałtowany podatek i opłacanie podatków obrotowego i dochodowego na zasadach ogólnych następuje niezależnie od ciążącej na podatniku odpowiedzialności na podstawie przepisów prawa karnego skarbowego.

5. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 kwoty wpłacone tytułem zryczałtowanego podatku zalicza się na podatek dochodowy za dany rok podatkowy, nadwyżkę zaś - na podatek obrotowy.

6. W razie wyłączenia z grupy osób opłacających zryczałtowany podatek (ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c) obowiązek założenia właściwych ksiąg powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po doręczeniu decyzji o wyłączeniu z ryczałtu.

§  15.

1. 13 Zmiana wysokości ryczałtu następuje w trybie przewidzianym w § 14 ust. 2:

1) w razie zawiadomienia o zmianie w stanie zatrudnienia, o zmianie rodzaju wykonywanych świadczeń oraz o zmianie miejsca wykonywania świadczeń - poczynając od miesiąca, w którym miały miejsce okoliczności uzasadniające zmiany;

2) w razie niezawiadomienia o zwiększeniu stanu zatrudnienia, o zmianie rodzaju wykonywanych świadczeń lub o zmianie miejsca wykonywania świadczeń powodujących wyższą opłatę - za cały rok podatkowy.

2. Orzeczenie zmieniające wysokość ryczałtu powinno zawierać datę, od której następuje zmiana.

3. Jeżeli w następstwie zmian, o których mowa w ust. 1, należałoby obniżyć wysokość ryczałtu, organ finansowy ogranicza tymczasowo pobór miesięcznych rat ryczałtu o kwotę, o jaką należałoby ograniczyć ryczałt, a po zakończeniu roku podatkowego wydaje decyzję zmieniającą wysokość ryczałtu, biorąc pod uwagę całoroczną działalność podatnika.

4. Od decyzji zmieniającej wysokość ryczałtu podatnik może w terminie określonym w § 11 złożyć odwołanie lub zrzec się ryczałtu.

5. Jeżeli podatnik zawiadomi organ finansowy, iż z powodu szczególnych okoliczności zatrudni na krótki okres czasu (nie dłuższy niż miesiąc) większą ilość osób, niż było przyjęte przy ustalaniu ryczałtu i okoliczność ta zostanie potwierdzona przez terenowy cech - nie podwyższa się ryczałtu za okres do końca roku podatkowego, lecz tylko za jeden miesiąc; podwyżka wynosi zarówno przy ryczałcie kwotowym, jak i przy ryczałcie umownym 1/12 różnicy pomiędzy miesięczną stawką ryczałtu kwotowego przy dotychczasowym zatrudnieniu a stawką określoną dla danego rodzaju (specjalności) rzemiosła w tabeli ryczałtu kwotowego dla ilości osób zadudnionych przez ten miesiąc.

§ 16. W zakresie przesuwania i przywracania terminów przewidzianych w rozporządzeniu mają zastosowanie przepisy art. 65 dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym (Dz. U. z 1950 r. Nr 56, poz. 506, z 1953 r. Nr 9, poz. 27 i z 1956 r. Nr 55, poz. 252).

§  17.

1. Do czasu ogłoszenia tabel ryczałtu kwotowego (§ 6) dla danego rodzaju (specjalności) rzemiosła wymierza się ryczałt umowny.

2. W ciągu dwóch tygodni od dnia ogłoszenia tabel ryczałtu kwotowego dla danego rodzaju (specjalności) rzemiosła podatnikowi przysługuje prawo zgłoszenia wniosku o zaliczenie do ryczałtu kwotowego.

§ 18. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 marca 1956 r. w sprawie poboru w formie ryczałtu podatków obrotowego i dowodowego od drobnych rzemieślników (Dz. U. Nr 7, poz. 36) w części dotyczącej ryczałtu indywidualnego.

§ 19. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1957 r.

1 § 1 ust. 1 pkt 1:

- zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 1959 r. (Dz.U.59.42.267) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1959 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 8 grudnia 1960 r. (Dz.U.60.60.346) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 grudnia 1960 r.

2 § 1 ust. 1 pkt 4 lit. d) dodana przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 15 lipca 1961 r. (Dz.U.61.34.172) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1961 r.

3 § 1 ust. 5 dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 8 grudnia 1960 r. (Dz.U.60.60.346) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 grudnia 1960 r.

4 § 1 ust. 6:

- dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 8 grudnia 1960 r. (Dz.U.60.60.346) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 grudnia 1960 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 15 lipca 1961 r. (Dz.U.61.34.172) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1961 r.

5 § 1 ust. 7 dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 8 grudnia 1960 r. (Dz.U.60.60.346) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 grudnia 1960 r.

6 § 2 pkt 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 30 stycznia 1958 r. (Dz.U.58.8.24) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1958 r.

7 § 2 pkt 3 dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 11 maja 1960 r. (Dz.U.60.25.145) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 czerwca 1960 r.

8 § 4 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 11 maja 1960 r. (Dz.U.60.25.145) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 czerwca 1960 r.

9 § 4 ust. 3 zmieniony przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 30 stycznia 1958 r. (Dz.U.58.8.24) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1958 r.

10 § 6 ust. 2:

- zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 30 stycznia 1958 r. (Dz.U.58.8.24) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1958 r.

- zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 11 maja 1960 r. (Dz.U.60.25.145) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 czerwca 1960 r.

11 § 7 ust 1 zmieniony przez § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 30 stycznia 1958 r. (Dz.U.58.8.24) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1958 r.

Z dniem 26 stycznia 1957 r. przedłuża się terminy składania wniosków o zaliczenie do ryczałtu ustalone przez § 7 ust 1 nin. rozporządzenia do dnia 15 lutego 1957 r., zgodnie z § 1 pkt. 2 zarządzenia z dnia 13 stycznia 1957 r. w sprawie przedłużenie terminów składania wniosków o zaliczenie do ryczałtu w 1957 r. (M.P.57.6.46).

12 § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) zmieniona przez § 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 30 stycznia 1958 r. (Dz.U.58.8.24) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1958 r.

13 § 15 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 30 stycznia 1958 r. (Dz.U.58.8.24) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1958 r.

• Identyfikator: Dz.U.1956.60.290
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Pobór w formie ryczałtu podatków obrotowego i dochodowego od osób prowadzących zakłady rzemieślnicze.
• Data aktu: 1956-12-08
• Data ogłoszenia: 1956-12-29
• Data wejścia w życie: 1957-01-01