Czechosłowacja-Polska. Konwencja Turystyczna. Praga.1925.05.30.

KONWENCJA TURYSTYCZNA

pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeskosłowacką, podpisana dnia 30 maja 1925 r. w Pradze.

(Ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 30 lipca 1925 r. - Dz. U. R. P. № 89 poz. 626).

Przekład.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

MY, STANISŁAW WOJCIECHOWSKI,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

wszem wobec i każdemu zosobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

Dnia trzydziestego maja tysiąc dziewięćset dwudziestego piątego roku w Pradze została podpisana Konwencja Turystyczna pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeskosłowacką o następującem brzmieniu dosłownem:

Konwencja turystyczna Polsko-Czeskosłowacka.

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z jednej strony oraz

PREZYDENT REPUBLIKI CZESKOSŁOWACKIEJ

z drugiej strony,

ożywieni wspólnem pragnieniem dalszego rozwoju wzajemnych stosunków, opartych na podstawie traktatu handlowego i innych umów ekonomicznych, mając na względzie umożliwienie swym obywatelom korzystania z piękna przyrody przez ułatwienie i popieranie ruchu turystycznego na pograniczu polsko-czeskosłowackiem,

postanowili zawrzeć Konwencję Turystyczną, oraz wyznaczyli w tym celu Pełnomocników, a mianowicie:

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej:

p. dr. Walerego Goetla,

Profesora Geologji na Uniwersytecie Jagiellońskim i Akademji Górniczej w Krakowie, Komisarza Rządu Polskiego w Międzynarodowej Komisji do wytknięcia granicy polsko-czeskosłowackiej, i

p. Jerzego Bogorya-Kurzenieckiego,

Radcę Ministerjalnego i Kierownika Komitetu i Referatu Tranzytowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych;

Prezydent Republiki Czeskosłowackiej:

p. Jana Dvořačka,

Ministra Pełnomocnego i Szefa Sekcji Ekonomicznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych, oraz

p. Władysława Kovara,

Radcę Ministerjalnego w Ministerstwie Handlu,

którzy uzgodnili po wymianie pełnomocnictw, uznanych za dobre i sporządzone we właściwej formie, następujące postanowienia:

Artykuł pierwszy. 

Zostaje ustalony "pas turystyczny" o szerokości, określonej na mapie, dołączonej jako część integralna do niniejszej Konwencji, obejmujący wszystkie tereny ważne pod względem turystycznym po obu stronach granicy polsko-czeskosłowackiej. W pasie tym zapewniona jest swoboda ruchu turystycznego na jednakowych warunkach dla obywateli obu Stron kontraktujących.

Art.2.

Pas turystyczny obejmuje trzy części w szczególności:

1. Część pierwsza obejmuje terytorjum, ograniczone:

a) po stronie polskiej, linjami kolejowemi Cieszyn - Bielsk, Bielsko - Żywiec, Żywiec - Sucha - Chabówka - Rabka, stąd drogą turystyczną, znaczoną przez koty 940, 1.207 na szczyt Turbacza (1.311 m), na mapie mylnie oznaczony jako Niedźwiedź, stąd grzbietem górskim przez Wierzch Przysłop (l.187 m) na wschód po szczyt Gorzeć (1.229 m), a stąd do wsi Ochotnicy drogą górską: w dalszym ciągu drogą, prowadzącą z Ochotnicy do gościńca, wiodącego doliną Dunajca ze Szczawnicy, następnie wzdłuż niego z biegiem rzeczki przez Łącko do Starego Sącza; stąd granica pasa turystycznego biegnie wzdłuż dróg i ścieżek górskich przez Myślec na szczyt Ostrej (838 m), grzbietem przez Pisaną Halę (1.044m), koty 1083 i 983, Groniek(1.882 m), przez Słotwinę do Krynicy, a stąd gościńcem przez Tylicz i Muszynkę ku granicy państwowej;

b) po stronie czeskosłowackiej, od koty 559 w punkcie, gdzie granicą państwową przecina gościniec Konieczna - Zborów, następnie wzdłuż niego przez Zborów do Bardjowa, stąd wzdłuż drogi, wiodącej przez Tarnów i Malczów do Obrucznej, stąd wzdłuż granicy państwowej do Popradu, dalej doliną Popradu wzdłuż drogi, względnie linji kolejowej, do Lubotyna, dalej wzdłuż gościńca, wiodącego przez Pławiec, Pławnicę i Lubowlę do Podolińca, stąd wzdłuż linji kolejowej Podoliniec - Poprad - Liptowski Św. Mikułacz - Królewiany - Żylina - Czacza do Turzówki, stąd wzdłuż gościńca, wiodącego z Turzówki przez koty 508 i 867 do Bilej, a wreszcie wzdłuż linij kolejowych Bila - Frydland, Frydland - Frydek - Mistek, Frydek - Mistek - Czeski Cieszyn.

2. Druga część obejmuje terytorjum po obu stronach granicy wzdłuż linji kolejowej Stryj - Munkaczewo. Terytorjum to ograniczone jest następującą linją:

a) po stronie polskiej, od przecięcia granicy państwowej przez gościnie Niżny Wereczki- Klimiec, wzdłuż tego gościńca przez Tucholkę do Pławią, stąd drogą jezdną przez Hołowiecko do Tuchli, dalej doliną Oporu do ujścia Różanki, a stąd przez szczyty Kiczurka (875 m), Płaj (876 m), Wysoki Wierch (1.245 m) na szczyt Czarna Repa;

b) po stronie czeskosłowackiej, od skrzyżowania drogi Oporzec - Wyżnę Studene doliną potoku Studeny aż do Iski, stąd przez Bukowce na szczyt Hrabię (1.374 m), dalej po grzbiecie Połoniny Borszawy przez Wielki Wierch (1.598 m) na Stoh (1.679 m), dalej przez Zeniową (1.367 m) do stacji kolejowej Woczni, stąd na północ wzdłuż linji kolejowej lub drogi do Wołowca, stąd gościńcem Wołowiec - Wyżny Wereczki do Zdienowej, doliną Zdienówki przez Bukowiec do szczytu Ruski Put (1.311 m).

3. Trzecia część obejmuje terytorjum po obu stronach linji kolejowej Stanisławów - Worochta - Trzebusza, ograniczone linją:

a) po stronie polskiej, od szczytu Douha (1.368 m) przez Babiny Pohar doliną Zielenicy do Leśniczówki Ilma, odtąd drogą przez przełęcz Szczewka do Dory, odtąd wzdłuż gościńca przez Jaremcze, Mikuliczyn do Talarowa, odtąd grzbietem gór przez szczyty Worachteński (1.325 m), Kitulówkę (1.382 m) na drogę jezdną z Worochty przez Krzywopole do Żabiego - Ilcia, stąd doliną Czarnego Czeremoszu do Jawornika, dalej doliną Szybenego na szczyt Stoch (1.655 m).

b) po stronie czeskosłowackiej, ze szczytu Stoh (1.655 m) po grzbiecie górskim przez Korbul (1.700 m), Mieniskę (1.820 m), Mezipotoky (1.716 m), Bandriaska (1.947 m), Pop Iwan (1.960 m), Prełukę (1.416 m), Żouty (1.893 m), do stacji Trebusza, stąd doliną Cisy do Biliny, dalej ścieżką górską przez szczyt Douhyj (870 m) na grzbiet pasma Świdowca i wzdłuż niego ku północy przez szczyty Stare (1.475 m), Bliźnicę (1.883 m), Stih (1.707 m), Tatulską (1.774 m), Tatarówkę (1.710 m), odtąd przez przełęcz Okolę na szczyt Bratkowską (1.782 m).

Art.  3.

Członkowie towarzystw, wymienionych w art. 4, mają prawo przebywania również w miejscowościach, przeciętych linjami kolejowemi, stanowiącemi granicę pasa turystycznego.

Pozatem, poza granicami pasa turystycznego, mają oni na podstawie legitymacji, wydanej i potwierdzonej wedle art. 4, prawo do korzystania z pociągów, kursujących na linjach kolejowych: Czeski Cieszyn - Bogumin, Bogumin - Piotrowice - Dziedzice, Dziedzice - Bielsko, oraz linjach Chabówka - Nowy Sącz i Nowy Sącz - Stary Sącz.

Art.  4.

Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej oraz Czeskosłowackiej, będący członkami towarzystw turystycznych, lub narciarskich, mających siedzibę, w Polsce lub Czechosłowacji, które oznaczą obydwa Rządy po uprzedniem porozumieniu, mają prawo swobodnego ruchu w pasie turystycznym na podstawie legitymacyj, wydanych im przez odnośne towarzystwo i zaopatrzonych w fotografję posiadacza.

Legitymacje te podlegają zatwierdzeniu właściwych władz administracyjnych I-ej instancji stałego miejsca zamieszkania posiadacza legitymacji oraz odnośnych urzędów konsularnych, poczerń zyskają charakter przepustki, zwanej "przepustką turystyczną". Zatwierdzenie przez urzędy konsularne będzie wydawane bezpłatnie, a ma ono ważność na okres jednego roku kalendarzowego.

Zarówno zatwierdzenia władz administracyjnych, jak i urzędów konsularnych mogą być odmówione bez podania powodu.

Rządy obu Państw mogą w porozumieniu wprowadzić zmiany powyższych warunków.

Art.  5.

Właściwe władze administracyjne I-ej instancji obu Stron kontraktujących mogą wydawać specjalne legitymacje zbiorowe dla wycieczek szkolnych na przeciąg 6 dni, upoważniające do swobodnego ruchu w pasie turystycznym z zastrzeżeniem, że kierownik wycieczki wykaże się poświadczeniem dyrekcji szkoły i dołączeniem listy imiennej uczestników wycieczki oraz legitymacją osobistą towarzystw, oznaczonych wedle art. 4.

Art.  6.

Obie Strony zobowiązują się udzielać we wzajemnem porozumieniu członkom towarzystw, oznaczonych wedle art. 4, zniżek kolejowych na linjach, leżących w pasie turystycznym. O rozmiarach tych zniżek i warunkach ich otrzymania porozumieją się władze kolejowe obu Państw.

Art.  7.

Członkowie towarzystw, oznaczonych wedle art. 4, mogą w obrąbie pasa turystycznego przekraczać granicą państwową również na drogach turystycznych oraz będą korzystali z udogodnień celnych, przewidzianych dla ruchu podróżnych.

Art.  8.

Korzystanie przez posiadaczów przepustek turystycznych z pojazdów mechanicznych, jak i wogóle ruch turystyczny kołowy, odbywać się może tylko według przepisów, obowiązujących w tej mierze w obydwóch Państwach.

W obrębie pasa turystycznego będzie dopuszczony na zasadzie wzajemnego porozumienia ruch autobusów osobowych, należących do przedsiębiorstw obu Stron, zawierających Konwencją.

Art.  9.

Zapewnia się swobodę dojazdu i dowozu do schronisk, leżących na terytorjum jednej ze Stron kontraktujących, przez terytorjum drugiej, o ile niema innego dojazdu i przy zachowaniu istniejących przepisów.

Art.  10.

W punkcie granicznym Łysa Polana - Jaworzyna, w Tatrach, przywrócone zostanie połączenie telefoniczne obu Stron w celu ułatwienia służby ratunkowej i meteorologicznej.

Obie Strony zobowiązują się do udzielania jak najdalej idącego poparcia i ułatwień polskiej i czeskosłowackiej służbie meteorologicznej w pasie turystycznym, w kierunku wzajemnego bezpośredniego komunikowania sobie wiadomości meteorologicznych.

Art.  11.

Niniejsza Konwencja nie dotyka specjalnych lokalnych ułatwień ruchu turystycznego w obrębie Tatr oraz w Beskidach Śląskich.

Art.  12.

Celem przestrzegania postanowień niniejszej Konwencji odbywać się będą w razie potrzeby zjazdy interesowanych władz obu Stron i delegatów towarzystw, oznaczonych wedle art. 4, zwoływane w porozumieniu przez oba Rządy.

Art.  13.

Instrukcje, które Rządy obu Stron kontraktujących wydadzą dla swych władz wykonawczych celem wprowadzenia niniejszej Konwencji w życie, zostaną zakomunikowane Rządowi drugiej Strony.

Art.  14.

Niniejsza Konwencja będzie ratyfikowana, a dokumenty ratyfikacyjne zostaną wymienione w Warszawie. Konwencja wejdzie w życie po upływie 15 dni od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych i pozostanie w mocy tak długo, dopóki nie zostanie wymówiona przez jedną ze Stron kontraktujących za rocznem wypowiedzeniem.

Na dowód czego Pełnomocnicy podpisali niniejszą Konwencją i opatrzyli ją swemi pieczęciami.

Spisano w Pradze, trzydziestego maja tysiąc dziewięćset dwudziestego piątego roku, w dwóch oryginałach, po jednym dla każdej Strony.

(L. S.) Walery Goetel

(L. S.) Jerzy Bogorya-Kurzeniecki

(L. S.) Jan Dvořaček

(L. S.) Ladislav Kovař

Zaznajomiwszy się z powyższą Konwencją, uznaliśmy ją i uznajemy za słuszną zarówno w całości, jak i każde z zawartych w niej postanowień, oświadczamy, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i zatwierdzona i przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

W Warszawie, dnia 15 września 1925 r.

ZAŁĄCZNIK 

Partje objęte konwencją turystyczną

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

• Identyfikator: Dz.U.1926.57.333
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Czechosłowacja-Polska. Konwencja Turystyczna. Praga.1925.05.30.
• Data aktu: 1925-05-30
• Data ogłoszenia: 1926-06-11
• Data wejścia w życie: 1926-06-12