Islandia-Polska. Traktat Handlowy i Nawigacyjny. Warszawa.1924.03.22.

TRAKTAT HANDLOWY I NAWIGACYJNY

pomiędzy Polską a Islandją

podpisany dnia 22 marca 1924 r.

(zatwierdzony ustawą z dnia 25 lipca 1924 r. - Dz. U. R. P. Nr 72, poz. 701).

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

MY

S T A N I S Ł A W W O J C I E C H O W S K I

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Wszem wobec i każdemu z osobna komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

W dniu dwudziestym drugim marca, tysiąc dziewięćset dwudziestego czwartego roku podpisany został w Warszawie pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Duńskiego, działającym w imieniu Islandji na podstawie ustawy związkowej duńsko-islandskiej, Traktat Handlowy i Nawigacyjny, który słowo w słowo brzmi jak następuje:

Traktat Handlowy i Nawigacyjny pomiędzy Polską a Islandją.

POLSKA

z jednej strony

i

ISLANDJĄ

z drugiej strony,

pragnąc rozwinąć stosunki handlowe i nawigacyjne pomiędzy wymienionemi państwami, postanowiły zawrzeć Traktat Handlowy i Nawigacyjny. W tym celu Rząd Polski i Rząd Duński, w imieniu Islandji na mocy ustawy związkowej duńsko-islandskiej, mianowali w charakterze Pełnomocników: (pominięto),

którzy po zakomunikowaniu sobie wzajemnie swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i należyte co do formy, zgodzili się na następujące artykuły:

Artykuł  I. 

Polska i Islandja zobowiązują się przyznać sobie wzajemnie we wszystkiem co dotyczy ich handlu, przemysłu i żeglugi traktowanie conajmniej tak korzystne jak to, które jest przyznane, lub będzie mogło być przyznane państwu najbardziej uprzywilejowanemu.

Artykuł  II. 

Odnośnie do handlu, traktowanie na stopie państwa najbardziej uprzywilejowanego stosowane będzie w szczególności do ceł przywozowych i wywozowych i do wszystkich innych opłat jakiegokolwiek rodzaju, jak również do innych warunków, dotyczących przywozu i wywozu, tranzyta i przewozu towarów oraz do zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych, o ile te ostatnie nie będą uważane za konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa publicznego lub dla celów sanitarnych lub weterynaryjnych.

Artykuł  III. 

Odnośnie do żeglugi, traktowanie na stopie państwa najbardziej uprzywilejowanego stosowane będzie w szczególności do opłat jakiegokolwiek rodzaju, jak również pod względem dopuszczania statków do ładowania i wyładowywania produktów oraz pod względem wszystkich formalności dotyczących statków i ich załogi.

Artykuł  IV. 

Statki żeglujące pod flagą jednej z Wysokich Układających się Stron i zaopatrzone w papiery i dokumenty okrętowe wymagane jako dowód przynależności państwowej statków handlowych przez ustawodawstwo tej Strony, uważane będą za statki tej Strony, na wodach terytorjalnych drugiej.

Specjalna umowa regulować będzie wzajemne uznawanie świadectw pomiarowych i zdatności do żeglugi wydanych przez kompetentne władze.

Artykuł  V. 

O ile statek jednej z Układających się Stron osiądzie na mieliźnie przy brzegach drugiej, najbliższy urzędnik konsularny państwa, do którego statek należy, będzie o tem możliwie jaknajszybciej zawiadomiony przez władze miejscowe, które winny we wszelki sposób służyć pomocą dla ochrony wszelkich praw zainteresowanych osób w wyratowaniu statku i ładunku. Produkty uratowane nie będą podlegały żadnemu cłu, o ile nie będą dopuszczone do konsumpcji wewnętrznej.

Artykuł  VI. 

Obywatele będą korzystali pod względem swobody wjazdu na terytorjum drugiego państwa i prawa osiedlania się tam i wykonywania tam handlu, przemysłu i zawodów, z traktowania równie korzystnego jak to, które przyznane jest obywatelom państwa najbardziej uprzywilejowanego, włączając również to co dotyczy opodatkowania osób i opodatkowania wykonywania handlu, przemysłu i zawodów.

Artykuł  VII. 

Spółki cywilne i handlowe, założone prawnie na mocy ustaw jednej z Układających się Stron i mające swą siedzibę na jej terytorjum, uznane będą przez drugą Stronę za legalnie istniejące, byle tylko nie miały celu niedozwolonego lub przeciwnego dobrym obyczajom, i będą miały, stosując się do ustaw i przepisów i na tych samych warunkach co spółki krajowe, wolny i łatwy dostęp do sądów, bądź jako powód, bądź jako pozwany, jak również do władz.

Spółki cywilne i handlowe uznane w ten sposób przez każdą z Układających się Stron będą mogły, o ile nie jest to przeciwne ustawodawstwu z drugiej strony i stosując się do ustaw i przepisów tej Strony, osiedlać się na jej terytorjum, zakładać tam swe filje i oddziały i wykonywać tam swój przemysł. Wyłączone są wszelako gałęzie handlu i przemysłu, które ze względu na ich charakter użyteczności ogólnej, włączając te spółki finansowe i ubezpieczeniowe, podlegałyby specjalnym ograniczeniom, stosowanym do wszystkich państw.

Spółki raz dopuszczone zgodnie z ustawami i przepisami, które obowiązują lub będą obowiązywały na terytorjum odnośnego kraju nie będą podlegały podatkom, opłatom lub daninom jakiejkolwiek nazwy lub rodzaju, innym lub wyższym od tych, które są ustanowione lub będą mogły być ustanowione dla spółek państwa najbardziej uprzywilejowanego.

Opodatkowana może być tylko ta część majątku spółki, która istotnie znajduje się w kraju, gdzie pobierane są podatki lub daniny oraz tranzakcje, które tam są zawierane.

Artykuł  VIII. 

Traktat niniejszy będzie ratyfikowany i ratyfikacje będą wymienione w Warszawie, możliwie jaknajprędzej.

Wejdzie on w życie piętnastego dnia po wymianie ratyfikacji.

Traktat zawarty jest na przeciąg jednego roku, o ile jednak po upływie tego terminu nie zostanie wymówiony, będzie on przedłużony w drodze milczącej zgody na czas nieograniczony i będzie mógł być wymówiony w każdym czasie.

W wypadku wymówienia, będzie on pozostawał w mocy jeszcze przez sześć miesięcy od dnia, w którym jedna z Układających się Stron złoży drugiej notyfikację o zamiarze uchylenia jego działania.

W dowód czego Pełnomocnicy podpisali niniejszy Traktat.

Sporządzono w Warszawie, w podwójnym egzemplarzu, dnia dwudziestego drugiego marca tysiąc dziewięćset dwudziestego czwartego roku.

PROTOKÓŁ KOŃCOWY.

Niżej podpisani, zgromadzeni w dniu dzisiejszym w celu podpisania Traktatu Handlowego i Nawigacyjnego, zgodzili się na to co następuje:

Uwzględniając stosunki jakie istnieją między Danją a Islandją, zgodnie z treścią ustawy związkowej z 30 listopada 1918 r., rozumie się, że Polska nie będzie mogła powoływać się na postanowienia powyższego Traktatu dla żądania korzyści specjalnych jakie Islandja przyznała, lub mogłaby przyznać w przyszłości Danji.

W dowód czego Pełnomocnicy podpisali niniejszy Protokół.

Sporządzono w Warszawie, w podwójnym egzemplarzu, dnia dwudziestego drugiego marca tysiąc dziewięćset dwudziestego czwartego roku.

PROTOKÓŁ DODATKOWY.

Artykuł  pierwszy.

Wysokie Układające się Strony zgadzają się, iż Polska będzie mogła podczas trwania niniejszego Traktatu, rozciągnąć wszystkie przywileje i obowiązki wynikające z postanowień tego Traktatu na Wolne Misto Gdańsk, notyfikując to Królewskiemu Rządowi Duńskiemu.

Artykuł II.

Dla wykonania postanowienia artykułu poprzedniego obydwie Układające się Strony wymienią noty treści następującej:

I. Nota Rządu Rzeczypospolitej Polskiej:

"Mam zaszczyt podać do wiadomości Waszej Ekscelencji, że postanowienia Traktatu Handlowego i Nawigacyjnego, który podpisany został dnia 22 marca 1924 pomiędzy Polską a Islandją, rociągać się będą również na Wolne Miasto Gdańsk, od dnia ............................

Zechce Pan przyjąć, Panie Ministrze, wyrazy wysokiego szacunku ...".

II. Nota Królewskiego Rządu Duńskiego:

"Mam zaszczyt potwierdzić odbiór noty Nr ................ z dnia dzisiejszego, w której Wasza Ekscelencja komunikuje mi, iż postanowienia Traktatu Handlowego i Nawigacyjnego, który podpisany został dnia 22 marca 1924 roku pomiędzy Islandją a Polską, rozciągać się będą również na Wolne Miasto Gdańsk, od dnia ..............................

Zechce Pan przyjąć, Panie Ministrze, wyrazy wysokiego szacunku ...".

Artykuł  III.

Protokół niniejszy, który stanowi integralną część Traktatu Handlowego i Nawigacyjnego pomiędzy Polską a Islandją, podpisany w dniu dzisiejszym w Warszawie, będzie ratyfikowany jednocześnie z powyższym Traktatem.

W dowód czego Pełnomocnicy podpisali niniejszy Protokół.

Sporządzono w Warszawie, w podwójnym egzemplarzu, dnia dwudziestego drugiego marca tysiąc dziewięćset dwudziestego czwartego roku.

Zaznajomiwszy się z powyższym Traktatem uznaliśmy go i uznajemy za słuszny, zarówno w całości, jak i każde z zawartych w nim postanowień oświadczamy, że jest przyjęty, ratyfikowany i zatwierdzony i przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywany.

Na dowód czego, wydaliśmy akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

W Warszawie, dnia 7 sierpnia 1924 roku.

• Identyfikator: Dz.U.1924.74.734
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Islandia-Polska. Traktat Handlowy i Nawigacyjny. Warszawa.1924.03.22.
• Data aktu: 22/03/1924
• Data ogłoszenia: 28/08/1924
• Data wejścia w życie: 13/08/1924