Międzynarodowa Konwencja Telegraficzna Petersburska z 1875 r., przejrzana w Lizbonie w 1908 r.

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 28 kwietnia 1922 r.

o przystąpieniu Polski do Międzynarodowego Związku Telegraficznego.

Podaje się niniejszem do wiadomości, że w wykonaniu artykułu 19 aneksu 1 Traktatu między Mocarstwami Sprzymierzonemi i Stowarzyszonemi a Polską, podpisanego w Wersalu dnia 28 czerwca 1919 roku (Dz. U. R. P. z 1920 r. № 10 poz. 728), a ratyfikowanego przez Polskę, zgodnie z ustawą z dnia 31 lipca 1919 r. (Dz. U. R. P. z 1920 r. № 35 poz. 199) Rząd Polski przystąpił dnia 30 czerwca 1920 r. do Międzynarodowej Konwencji Telegraficznej, podpisanej w Petersburgu dnia 10/22 lipca 1875 r.

Międzynarodowa Konwencja Telegraficzna Petersburska brzmi jak następuje:

MIĘDZYNARODOWA KONWENCJA TELEGRAFICZNA PETERSBURSKA Z 1875 R.

Przejrzana w Lizbonie w 1908 r.

Jego Cesarska Mość Cesarz Niemiecki, Jego Cesarska Mość Cesarz Austrjacki, Król Czeski etc, Apostolski Król Węgierski, Jego Królewska Mość Król Belgów, Jego Królewska Mość Król Duński, Jego Królewska Mość Król Hiszpański, Jego Ekscelencja Pan Prezydent Rzeczypospolitej Francuskiej, Jego Królewska Mość Król Grecki, Jego Królewska Mość Król Włoski, Jego Królewska Mość Król Holenderski, Jego Mość Szach Perski, Jego Królewska Mość Król Portugalski i Algarwejski, Jego Cesarska Mość Cesarz Wszechrosyjski, Jego Królewska Mość Król Szwecji i Norwegji, Prezydent Konfederacji Szwajcarskiej i Jego Cesarska Mość Cesarz Turecki, ożywieni pragnieniem zabezpieczyć i ułatwić międzynarodową służbę telegraficzną, postanowili, zgodnie z art. 56 międzynarodowej Konwencji telegraficznej, podpisanej w Paryżu dn. 5/17 maja 1865 r. wprowadzić do tej Konwencji zmiany i ulepszenia, poddane przez doświadczenie.

W tym celu mianowali oni na swych pełnomocników:

Jego Cesarska Mość Cesarz Niemiecki:

Księcia Henryka VII Reuss, swego generała-porucznika i generała-adjutanta, swego ambasadora nadzwyczajnego i Pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Cesarska Mość Cesarz Austrjacki, Król Czeski etc, Apostolski Król Węgierski:

Pana Barona Ferdynanda de Langenau, swego radcę tajnego, swego ambasadora nadzwyczajnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Królewska Mość Król Belgijski:

Pana Hrabiego Errembault de Dudzeele, swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Królewska Mość Król Duński:

Pana Karola de Vind, swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Królewska Mość Król Hiszpański;

Pana Manuel'a de Acuna i de Witte, Margrabiego de Bedmar, Granda hiszpańskiego, swego ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Ekscelencja Pan Prezydent Rzeczypospolitej Francuskiej:

Pana Generała Le Flô, ambasadora Francji przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Królewska Mość Król Grecki:

Pana Marcoran, swego chargé d'affaires w Petersburgu;

Jego Królewska Mość Król Włoski:

Pana Hrabiego Raphaël'a Barbolani, swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Królewska Mość Król Holenderski:

Pana Fredéric'a Van der Hoeven, swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Mość Szach Perski:

Mirzą Abdulrahim Chan Saedul Mulk, swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Królewska Mość Król Portugalski i Algarwejski:

Pana Wice-Hrabiego Frederic'a Stuart de Figaniere i Marao kawalera swego dworu i swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Cesarska Mość Cesarz Wszechrosyjski:

Pana Barona Aleksandra Jomini, swego rzeczywistego radcę przybocznego, kierownika ministerstwa spraw zagranicznych;

Jego Królewska Mość Król Szwecji i Norwegji:

Pana Georges'a Due, swego posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Jego Ekscelencja Pan Prezydent Konfederacji Szwajcarskiej:

Pana pułkownika Związku Bernarda Hammer, posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego Konfederacji Szwajcarskiej przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Niemieckim;

Jego Cesarska Mość Cesarz Turecki:

Kiarnil Paszę, swego ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego przy Jego Cesarskiej Mości Cesarzu Wszechrosyjskim;

Którzy po zakomunikowaniu sobie swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i należyte co do formy, zgodzili się na następujące artykuły:

Art.  1.

Wysokie układające się Strony przyznają każdemu prawo korespondowania za pomocą telegramów międzynarodowych.

Art.  2.

Zobowiązują się one wydać wszelkie konieczne zarządzenia celem zapewnienia korespondencji tajemnicy i należytej ekspedycji.

Art.  3.

Wszelako oświadczają one, iż za międzynarodową służbę telegraficzną nie przyjmują żadnej odpowiedzialności.

Art.  4.

Celem zapewnienia szybkiego przesyłania telegramów, każdy Rząd zobowiązuje się przeznaczyć dla międzynarodowej służby telegraficznej specjalne przewody w dostatecznej ilości.

Przewody te będą zakładane i obsługiwane podług najlepszych warunków, jakie praktyka służbowa da poznać.

Art.  5.

Telegramy dzielą się na trzy kategorje:

1. Telegramy państwowe, jako to: pochodzące od naczelnika państwa, ministrów, naczelnych wodzów sił zbrojnych lądowych i morskich, agentów dyplomatycznych lub konsularnych Rządów układających się, jak również odpowiedzi na rzeczone telegramy.

2. Telegramy służbowe, jako to: pochodzące od Zarządów Telegrafów Państw układających się, które dotyczą bądź międzynarodowej służby telegraficznej, bądź przedmiotów obchodzących ogół, określonych za wspólnem porozumieniem przez rzeczone Zarządy.

3. Telegramy prywatne.

Przy przesyłaniu, telegramy państwowe korzystają z pierwszeństwa przed innymi telegramami.

Art.  6.

Wszelkie telegramy państwowe i służbowe mogą być wyrażone w mowie sekretnej we wszelkich stosunkach.

Telegramy prywatne w mowie sekretnej mogą być wymieniane między dwoma państwami, które dopuszczają ten rodzaj korespondencji.

Państwa, które nie dopuszczają telegramów prywatnych w mowie sekretnej, przy wysyłaniu i przy otrzymywaniu, muszą zezwolić na ich obieg drogą tranzytu, oprócz wypadku zawieszenia ruchu, określonego w art. 8.

Art.  7.

Wysokie Strony układające się zastrzegają sobie prawo zatrzymania każdego telegramu prywatnego, który wydałby się niebezpiecznym dla bezpieczeństwa Państwa, lub który sprzeciwiałby się ustawom kraju, porządkowi publicznemu lub dobrym obyczajom.

Art.  8.

Każdy Rząd zastrzega sobie także prawo zawieszania międzynarodowej obsługi telegraficznej na czas nieokreślony, o ile uważa to za konieczne, bądź wogóle, bądź tylko na pewnych linjach i dla pewnego rodzaju korespondencji i z obowiązkiem natychmiastowego zawiadomienia ze swej strony o tem wszystkie inne układające się Rządy.

Art.  9.

Celem większego zabezpieczenia i ułatwienia przesyłki i doręczania korespondencji, Wysokie Strony układające się zobowiązują się dać możność każdemu wysyłającemu korzystania z rozmaitych sposobów, ustanowionych wspólnie przez Zarządy telegrafów Państw układających się.

Również zobowiązują się one dać mu możność korzystania z zarządzeń, powziętych i notyfikowanych przez którekolwiek z innych Państw, co do używania specjalnych sposobów przesyłki lub doręczania.

Art.  10.

Wysokie Strony układające się oświadczają, iż dla ułożenia taryf międzynarodowych przyjmują następujące podstawy:

Taksa stosowana do wszelkiej korespondencji, wymienionej jedną i tą samą drogą między biurami dwu jakichkolwiek Państw układających się będzie jednakowa. Jednak dla zastosowania jednakowej taksy jedno i to samo Państwo w Europie może być podzielone co najwyżej na dwa wielkie obszary terytorjalne.

Skalę taksy ustala jedno państwo po drugiem za wspólnem porozumieniem między Rządami Państw krańcowych i pośredniczących.

Taksy taryfowe stosowane do korespondencji wymienianej między Państwami układającemi się mogą być w każdym czasie zmienione za wspólną ich zgodą.

Jednostką monetarną służącą do ułożenia taryf międzynarodowych jest frank.

Art.  11.

Telegramy dotyczące służby międzynarodowych telegrafów Państw układających się są przesyłane bezpłatnie na całej sieci rzeczonych Państw.

Art.  12.

Wysokie Strony układające się zobowiązują się do wzajemnych obrachunków z pobranych przez nie opłat.

Art.  13.

Postanowienia niniejszej Konwencji są uzupełnione przez regulamin, którego przepisy mogą być w każdym czasie zmienione za wspólną zgodą przez Zarządy Państw układających się.

Art.  14.

Organ centralny znajdujący się pod wysoką władzą wyższego Zarządu jednego z Rządów układających się, wyznaczony w tym celu przez regulamin, ma powierzone sobie gromadzić, uzgadniać i publikować wszelkiego rodzaju informacje, dotyczące międzynarodowego ruchu telegraficznego, przygotowywać materjał dla podań o zmiany w taryfach i regulaminie służbowym, ogłaszać przyjęte zmiany - wogóle przeprowadzać wszelkie badania i wykonywać wszelkie prace wchodzące w zakres międzynarodowego ruchu telegraficznego.

Koszty, które są spowodowane przez tę instytucję, ponoszone są przez wszystkie Zarządy Państw układających się.

Art.  15.

Taryfę i regulamin przewidziane przez art. 10 ł 13 załącza się do niniejszej Konwencji. Posiadają one równą z nią wartość i uzyskują moc obowiązującą równocześnie z nią.

Będą one podlegały rewizjom, przy których wszystkie Państwa, jakie w nich uczestniczyły będą mogły mieć swych przedstawicieli.

W tym celu konferencje administracyjne będą się odbywały perjodycznie, przyczem każda konferencja ustali miejsce i datę następnego zebrania.

Art.  16.

Konferencje te złożone będą z delegatów reprezentujących Zarządy Państw układających się.

W obradach każdy Zarząd ma prawo do jednego głosu z zastrzeżeniem, aby, gdy chodzi o kilka różnych Zarządów jednego i tego samego Rządu, prośba skierowana była przez tenże w drodze dyplomatycznej do Rządu kraju, gdzie ma się zebrać konferencja, przed datą ustaloną dla jej otwarcia, oraz aby każdy z tych zarządów miał swe specjalne i wyraźnie oddzielne przedstawicielstwo.

Rewizje, które wynikają z obrad konferencji, mają moc wykonawczą dopiero po otrzymaniu aprobaty wszystkich Rządów Państw układających się.

Art.  17.

Wszystkie Strony układające się zastrzegają sobie wzajem prawo zawierania między sobą ewentualnych porozumień szczegółowych wszelkiego rodzaju w przedmiotach służby, które nie dotyczą ogółu Państw.

Art.  18.

Państwa, które nie brały wcale udziału w niniejszej konwencji, na swe życzenie będą dopuszczone do przystąpienia doń.

To przystąpienie będzie notyfikowane w drodze dyplomatycznej temu z Państw układających się, w łonie którego odbyła się ostatnia konferencja, to zaś Państwo zanotyfikuje je wszystkim innym Państwom.

Pociągnie ono za sobą z samego prawa, przystąpienie do wszystkich klauzul i dopuszczenie do wszystkich korzyści, zawarowanych przez niniejszą konwencję.

Art.  19.

Stosunki telegraficzne z Państwami, nie przystępujące!™ do Konwencji, lub z przedsiębiorstwami prywatnemi, normowane są w interesie ogólnym stopniowego rozwoju komunikacji przez regulamin, przewidziany w art. 13 niniejszej Konwencji.

Art.  20.

Niniejsza Konwencja będzie podana do wykonania począwszy od dnia 1-go stycznia 1876 r., nowego stylu, i pozostaje w mocy przez czas nieograniczony i aż do upływu jednego roku, licząc od dnia w którym zostanie dokonane wypowiedzenie.

Wypowiedzenie wywiera swoje skutki tylko wzglądem tego Państwa, które je uczyniło; dla innych Stron układających się Konwencja pozostaje w mocy.

Art.  21.

i ostatni.

Niniejsza Konwencja będzie ratyfikowana i dokumenty ratyfikacyjne będą wymienione w Petersburgu w terminie możliwie najkrótszym.

Sporządzono w St. Petersburgu dnia 10/22 lipca 1875 r.

Na dowód czego odnośni Pełnomocnicy podpisali ją i przyłożyli na niej swe pieczęcie herbowe.

Barbolani.

H. VII P. Reuss.

Langenau.

Errembault De Dudzeele.

C. de Vind.

Le rnarquis de Bedmar.

General de Flô.

Spyridion Marccran.

F. P. Van Der Hoeven.

Abdulrahim.

Figaniére.

Baron Jomini.

Due.

Hammer Col. féd.

Kiamil.

Do Międzynarodowego Związku Telegraficznego, powstałego na zasadzie przynależności do powyższej Konwencji, należą Państwa, kraje i terytorja następujące:

LISTA

krajów, państw i terytorjów, należących do międzynarodowego związku telegraficznego.

Polska	Od	30 czerwca	1920	r.
W. M. Gdańsk	"	1 marca	1922	"
Afryka południowa (Związek)1)	"	1 stycznia	1911	"
Argentyna (Republika)	"	1 stycznia	1889	"
Australja (Federacja) 2)	"	1 stycznia	1903	"
Austrjacka Republika Federacyjna	"	1 marca	1922	"
Belgja	"	1 stycznia	1866	"
Boliwja	"	1 czerwca	1907	"
Brazylja	"	4 lipca	1877	"
Bułgarja	"	18 września	1880	"
Ceylon	"	1 stycznia	1897	"
Chili	"	1 stycznia	1908	"
Chiny	"	1 lutego	1921	"
Czechosłowacja	"	10 stycznia	1920	"
Cyrenaika	"	1 marca	1922	"
Danja	"	1 stycznia	1866	"
Egipt	"	9 grudnia	1876	"
Erytrea	"	1 lipca	1908	"
Finlandja	"	1 września	1920	"
Francja i Algerja 5)	"	1 stycznia	1866	"
Grecja	"	1 stycznia	1866	"
Hiszpanja 4)	"	1 stycznia	1866	"
Indje Brytyjskie	"	1 stycznia	1869	r.
Indje Holenderskie	"	1 lipca	1872	"
Indochiny Francuskie	"	26 maja	1884	"
Islandja 3)	"	1 października	1906	"
Japonja 8)	"	18 stycznia	1879	"
Jugosławja	"	9 lutego	1866	"
Kolonje Portugalskie	"	1 stycznia	1894	"
Kongo Belgijskie	"	1 stycznia	1912	"
Luksemburg	"	2 marca	1866	"
Łotwa	"	1 stycznia	1922	"
Madagaskar	"	1 stycznia	1903	"
Marokko	"	1 stycznia	1912	"
Niemcy	"	1 stycznia	1866	"
Norwegja	"	1 stycznia	1866	"
Nowa Kaledonja	"	1 stycznia	1895	"
Nowa Zelandja	"	2 czerwca	1878	"
Niderlandy	"	1 stycznia	1866	"
Obszar Sarry	"	1 września	1920	"
Persja	"	1 stycznia	1869	"
Portugalja	"	1 stycznia	1866	"
Rumunja	"	9 lutego	1866	"
Senegal	"	26 marca	1885	"
Sjam	"	21 kwietnia	1883	"
Szwecja	"	1 stycznia	1866	"
Szwajcarja	"	1 stycznia	1866	"
Tunis	"	1 lipca	1885	"
Turcja	"	1 stycznia	1866	"
Urugwaj	"	1 stycznia	1902	"
Wenezuela	"	7 marca	1921	r.
Węgry	"	1 stycznia	1866	"
Wielka Brytanja 6)	"	24 lutego	1871	"
Wybrzeże francuskie Somalu	"	1 lipca	1916	"
Włochy 7)	"	1 stycznia	1866	"

1. Różne Państwa, tworzące Związek Afryki Południowej, przystąpiły do Związku Telegraficznego podług dat następujących:

Przylądek Dobrej Nadziei	Od	1 stycznia	1882	r.
Natal	"	16 marca	1881	"
Kolonja Rzeki Pomarańczowej	"	1 lipca	1904	"
Transwal	"	1 lipca	1904	"

2. Różne Państwa, tworzące Federację Australijską, przystąpiły do Związku Telegraficznego podług dat następujących:

Australja Południowa	Od	21 maja	1878	r.
Australja Zachodnia	"	1 stycznia	1894	"
Nowa Walja Południowa	"	25 lutego	1884	"
Ziemia Królowej	"	9 kwietnia	1896	"
Tasmanja	"	8 lipca	1885	"
Wiktorja	"	1 lipca	1880	"

3. Z wyjątkiem wysp Feroe.

4. Łącznie z Wyspami Balaerskiemi i Kanaryjskiemi.

5. Łącznie z podlegającemi Zarządowi Telegraf, francuskich Republiką Andora i ks. Monaco.

6. Łącznie z Gibraltarem, Maltą, Kenyą i Ugandą.

7. Łącznie z podlegającą Zarządowi telegr. włoskich Republiką San Marino.

8. Łącznie z Chosen (Korea), Formozą, Sachalinem japońskim i obszarem Kwantung.

9. Łącznie z Maderą i Azorami.

• Identyfikator: Dz.U.1922.72.649
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Międzynarodowa Konwencja Telegraficzna Petersburska z 1875 r., przejrzana w Lizbonie w 1908 r.
• Data aktu: 22/07/1875
• Data ogłoszenia: 01/09/1922
• Data wejścia w życie: 30/06/1920