Potrzeba dyskusji o prawach pacjenta w szpitalach psychiatrycznych

Prezes NRL Maciej Hamankiewicz wystosował lis do Rzecznik Praw Pacjenta list nawiązujący do swojego wcześniejszego pisma, w którym stwierdził, że samorząd lekarski nadal widzi potrzebę rzeczowej dyskusji nad kształtem przepisów dotyczących zasad działania rzeczników praw pacjenta szpitala psychiatrycznego. Dla dobra pacjentów konieczna jest dalsza wymiana poglądów między Rzecznikiem Praw Pacjenta i środowiskiem lekarskim mająca na celu ustalenie zakresu uprawnień rzeczników praw pacjenta szpitala psychiatrycznego.

Dziękując za przesłane wyjaśnienia dotyczące zakresu kompetencji rzeczników praw pacjenta szpitala psychiatrycznego Prezes NRL zauważył, że obowiązujące przepisy nie są aż tak jednoznaczne jak wynikałoby z przesłanej przez Panią Rzecznik odpowiedzi, a przykłady wskazywane zarówno przez konsultanta krajowego z dziedziny psychiatrii prof. Marka Jaremę jak i innych lekarzy psychiatrów potwierdzają istnienie szeregu wątpliwości, które wymagają wyjaśnienia:

„W procesie leczenia prawa pacjenta muszą być przestrzegane. Samorząd lekarski wie o tym chyba najlepiej, ponieważ obowiązki lekarza związane z poszanowaniem praw pacjenta zapisał w Kodeksie Etyki Lekarskiej zanim zostały one gdziekolwiek skodyfikowane.

Leczenie pacjentów z zaburzeniami psychicznymi jest zadaniem trudnym i odpowiedzialnym. Zaburzenia psychiczne zniekształcają pacjentowi obraz świata, dezorganizują jego zachowanie, a przez to utrudniają lub wręcz uniemożliwiają podejmowanie racjonalnych decyzji, czasem doprowadzają do zachowań zagrażających jemu samemu i jego otoczeniu. W takich przypadkach lekarze są uprawnieni do leczenia bez zgody pacjenta, a nawet wbrew jego woli.

Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego reguluje kwestie leczenia osób z zaburzeniami psychicznymi zmierzając do tego, aby leczenie, a zwłaszcza przyjęcie do szpitala psychiatrycznego odbywało się za zgodą chorego. Niemniej jednak w określonych sytuacjach ustawa ta przewiduje leczenie pacjenta bez jego zgody.

Nawet najlepiej skonstruowane przepisy prawa nigdy nie będą w stanie jednoznacznie rozwiązywać wszystkich sytuacji, jakie zdarzają się w życiu. Dlatego w przypadku przepisów dotyczących niesienia pomocy medycznej konieczna jest ich mądra interpretacja. Jej podstawowym kryterium winno być dobro pacjenta, którego najwyższym przejawem jest dążenie do poprawy stanu zdrowia. W końcowym fragmencie pisma z dnia 12 listopada 2012 r. Pani Minister słusznie uznaje dobro pacjenta za „ten sam cel” dla środowiska medycznego i osób pełniących funkcję rzecznika praw pacjenta szpitala psychiatrycznego.”

Prezes NRL odniósł się bezpośrednio do tych fragmentów odpowiedzi Pani Minister, które zdaniem samorządu zawodowego lekarzy są dyskusyjne.

Źrodło: www.nil.org.pl