Sprawa T-139/24: Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2024 r. - WebGroup Czech Republic/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2024 r. - WebGroup Czech Republic/Komisja(Sprawa T-139/24)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 13 maja 2024 r.)
Strony
Strona skarżąca: WebGroup Czech Republic, a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciele: M. Pinto de Lemos Fermiano Rato i A. Kontosakou, lawyers)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania:
Skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2023) 8850 wersja ostateczna z dnia 20 grudnia 2023 r. wskazującej XVi- deos jako bardzo dużą platformę internetową zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 1 (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją") w zakresie, w jakim Komisja nałożyła w niej na stronę skarżącą na podstawie art. 39 ust. 1 rozporządzenia 2022/2065 obowiązek, zgodnie z którym dostawcy bardzo dużych platform internetowych, którzy prezentują reklamy na swoich interfejsach internetowych, mają podawać do wiadomości publicznej w określonej sekcji swojego interfejsu internetowego, za pomocą umożliwiającego wyszukiwanie na podstawie wielu kryteriów i niezawodnego narzędzia oraz za pośrednictwem interfejsów programowania aplikacyjnego, repozytorium zawierające informacje, o których mowa w art. 39 ust. 2 tego rozporządzenia, przez cały okres prezentowania reklamy aż do upływu jednego roku po ostatnim zaprezentowaniu reklamy na swoich interfejsach internetowych, oraz
- stwierdzenie częściowej niemożności zastosowania art. 39 rozporządzenia 2022/2065 w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim w ust. 1 obowiązek, w ramach którego dostawcy bardzo dużych platform internetowych, którzy prezentują reklamy na swoich interfejsach internetowych, mają podawać do wiadomości publicznej w określonej sekcji swojego interfejsu internetowego, za pomocą umożliwiającego wyszukiwanie na podstawie wielu kryteriów i niezawodnego narzędzia oraz za pośrednictwem interfejsów programowania aplikacyjnego, repozytorium zawierające informacje, o których mowa w art. 39 ust. 2 tego rozporządzenia, przez cały okres prezentowania reklamy aż do upływu jednego roku po ostatnim zaprezentowaniu reklamy na swoich interfejsach internetowych, oraz
- obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.
Zarzut ten dotyczy tego, że nałożony na stronę skarżącą w art. 39 ust. 1 rozporządzenia nr 2022/2065 obowiązek podawania do publicznej wiadomości repozytorium zawierającego co najmniej informacje wskazane w art. 39 ust. 2 tego rozporządzenia jest niezgodny z prawem, ponieważ narusza przysługujące skarżącej i jej reklamodawcom prawo do poufności, a także przysługujące jej prawo podstawowe do prowadzenia działalności gospodarczej [art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej "kartą")] oraz jej prawo własności (art. 17 karty).
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2024.3077 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-139/24: Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2024 r. - WebGroup Czech Republic/Komisja |
| Data aktu: | 2024-05-13 |
| Data ogłoszenia: | 2024-05-13 |