Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Jorna Dohrmanna (2018/2277(IMM)).

Wniosek o uchylenie immunitetu Jørna Dohrmanna

P8_TA(2019)0221

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Jorna Dohrmanna (2018/2277(IMM))

(2021/C 108/15)

(Dz.U.UE C z dnia 26 marca 2021 r.)

Parlament Europejski,

– uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu J0rna Dohrmanna złożony przez ministra sprawiedliwości Królestwa Danii, przekazany w dniu 6 listopada 2018 r. przez stałego przedstawiciela Danii przy Unii Europejskiej i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 28 listopada 2018 r. w związku z postępowaniem karnym na mocy § 260 ust. 1 pkt 1, § 291 ust. 1 i § 293 ust. 1, w związku z § 21 duńskiego kodeksu karnego,

– po wysłuchaniu wyjaśnień J0rna Dohrmanna zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

– uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

– uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. ¹ ,

– mając na uwadze § 57 Konstytucji Królestwa Danii,

– uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

– uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0178/2019),

A. mając na uwadze, że prokuratura okręgowa w Viborgu złożyła wniosek o uchylenie immunitetu J0rna Dohrmanna, posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Danii, w związku z przestępstwami w rozumieniu § 260 ust. 1 pkt 1, § 291 ust. 1 i § 293 ust. 1, w związku z § 21 duńskiego kodeksu karnego; mając w szczególności na uwadze, że postępowanie dotyczy domniemanego bezprawnego stosowania przymusu, wandalizmu oraz próby nieuprawnionego użycia przedmiotu należącego do innej osoby;

B. mając na uwadze, że w dniu 26 kwietnia 2017 r. Jørn Dohrmann, przed swoim prywatnym miejscem zamieszkania w Vamdrup, wyrwał kamerę operatorowi, który filmował jego dom z odległości około 195 metrów w celu wykorzystania zarejestrowanych materiałów w dokumencie telewizyjnym na temat niektórych duńskich posłów do Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że Jørn Dohrmann zagroził zniszczeniem kamery; mając na uwadze, że uszkodził on wspomnianą kamerę, w tym mikrofon, ekran i kabel; mając na uwadze, że wszedł on w posiadanie kamery i karty pamięci z zamiarem jej nieuprawnionego wykorzystania, tj. przejrzenia zarejestrowanej treści, co mu się jednak nie powiodło, ponieważ pod jego adres przybyła policja, która przejęła kamerę i kartę pamięci, którą uprzednio wyjął z urządzenia;

C. mając na uwadze, że operatorowi najpierw postawiono zarzut naruszenia § 264a duńskiego kodeksu karnego w związku z filmowaniem bez zezwolenia osób znajdujących się na terenie prywatnym; mając na uwadze, że prokurator okręgowy zalecił odstąpienie od zarzutów ze względu na brak wymaganego elementu zamiaru, który uzasadniałby skazanie za naruszenie przepisów § 264a duńskiego kodeksu karnego;

D. mając na uwadze, że policja regionu Jutlandia Południowo-Wschodnia wskazała, iż firma zatrudniająca dziennikarza, do której należała kamera, wystąpiła o odszkodowanie w wysokości 14 724,71 DKK w związku ze sprawą oraz że co do zasady sprawy o wandalizm, kradzież, przywłaszczenie itp., w których wnosi się o karę grzywny, muszą być rozstrzygane w sądzie, jeżeli strona poszkodowana domaga się odszkodowania;

E. mając na uwadze, że początkowo w sprawie przeciwko Jørnowi Dohrmannowi prokuratura okręgowa zaleciła nałożenie grzywny w wysokości 20 000 DKK zamiast kary pozbawienia wolności, bez stawiania formalnych zarzutów;

F. mając na uwadze, że Jørn Dohrmann zaprzeczył stawianym mu zarzutom; mając na uwadze, że zdaniem prokuratora krajowego niekonsekwencją byłoby rozstrzygnięcie sprawy w drodze propozycji przyjęcia grzywny pozasądowej;

G. mając na uwadze, że w celu wszczęcia postępowania przeciwko Jørnowi Dohrmannowi właściwy organ złożył wniosek o uchylenie jego immunitetu;

H. mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

I. mając na uwadze, że zgodnie z § 57 akapit 1 duńskiej konstytucji żaden poseł do duńskiego parlamentu nie może być bez zgody tego ostatniego oskarżony lub podlegać jakiejkolwiek karze pozbawienia wolności, chyba że został złapany na gorącym uczynku; mając na uwadze, że przepis ten chroni wyłącznie w przypadku spraw z oskarżenia publicznego, nie zaś spraw z oskarżenia prywatnego; mając na uwadze, że jeżeli sprawę można rozstrzygnąć w drodze propozycji przyjęcia grzywny pozasądowej, zgoda duńskiego parlamentu nie jest wymagana;

J. mając na uwadze, że zakres immunitetu przyznanego członkom duńskiego parlamentu w istocie odpowiada zakresowi immunitetu przyznanemu posłom do Parlamentu Europejskiego na mocy art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, iż poseł do Parlamentu Europejskiego może skorzystać z immunitetu, jeżeli wyraził opinię w czasie wykonywania obowiązków służbowych, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że taki związek musi być bezpośredni i oczywisty;

K. mając na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej i w związku z tym nie mają wyraźnego ani bezpośredniego wpływu na wykonywanie przez Jørna Dohrmanna mandatu posła do Parlamentu Europejskiego;

L. mając na uwadze, że nie ma dowodów na fumus persecutionis ani powodów, by je podejrzewać;

1. postanawia uchylić immunitet Jørna Dohrmanna;

2. zobowiązuje przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji ministrowi sprawiedliwości Królestwa Danii i Jørnowi Dohrmannowi.

1 Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2021.108.150
• Rodzaj: Decyzja
• Tytuł: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Jorna Dohrmanna (2018/2277(IMM)).
• Data aktu: 26/03/2019
• Data ogłoszenia: 26/03/2021