Sprawa T-786/17: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2017 r. - BTC / Komisja.

Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2017 r. - BTC / Komisja

(Sprawa T-786/17)

Język postępowania: niemiecki

(2018/C 042/49)

(Dz.U.UE C z dnia 5 lutego 2018 r.)

Strony

Strona skarżąca: BTC GmbH (Bolzano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. von Lutterotti i A. Frei)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej Ares (2017) 4799558 z dnia 27 września 2017 r. w sprawie odzyskania przyznanych środków finansowych, a także odnośnej noty obciążeniowej (Nota di Addebito) nr 3241712708 z dnia 2 października 2017 r. oraz decyzji Ares (2017) 4790311 z dnia 2 października 2017 r., doręczonych pocztą elektroniczną w dniu 4 października 2017 r. na adres [e-mail], jak też wszelkich innych (także nieznanych) aktów prawnych, które poprzedzają obie wskazane decyzje, są z nimi związane lub służą ich wykonaniu;

- posiłkowo, stwierdzenie w ramach postępowania arbitrażowego na podstawie art. 272 TFUE i art. 5 ust. 2 umowy o dotację nr C046311 z dnia 29 czerwca 2017 r., że skarżąca nie jest zobowiązana do zapłaty kwoty zażądanej przez Komisję Europejską w nocie obciążeniowej (Nota di Addebito) nr 3241712708 z dnia 2 października 2017 r., wobec czego skarżąca pa prawo zatrzymać tę kwotę;

- w dalszej kolejności, posiłkowo i również w ramach postępowania arbitrażowego na podstawie art. 272 TFUE i art. 5 ust. 2 umowy o dotację nr C046311 z dnia 29 czerwca 2017 r., wyłącznie na wypadek, gdyby skarżąca była zobowiązana do zapłaty na rzecz Wspólnoty Europejskiej jakiejkolwiek kwoty na podstawie umowy o dotację C046311 z dnia 29 czerwca 2017 r., stwierdzenie, że kwota ewentualnie należna od skarżącej jest niższa niż kwota wskazana przez Komisję Europejską w nocie obciążeniowej nr 3241712708 z dnia 2 października 2017 r.;

- w każdym razie, obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania zgodnie z art. 134 regulaminu postępowania, przy czym koszty te szacuje się, w oparciu o włoskie uregulowania dotyczące uiszczania honorariów adwokackich zawarte w dekrecie włoskiego ministra sprawiedliwości nr 55/2014, na kwotę 30 000 EUR powiększoną o 15 % tytułem zwrotu kosztów na zasadzie ryczałtu zgodnie z art. 15 tego dekretu, o 4 % tytułem ustawowej składki na rzecz kasy adwokackiej, a także o 22 % tytułem VAT, o ile jest on należny, z zastrzeżeniem doprecyzowania wysokości tych kosztów w późniejszym czasie, w toku postępowania, z uwzględnieniem rzeczywistego nakładu pracy.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

1. Zarzut pierwszy: nieważność zaskarżonych decyzji ze względu na przedawnienie zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 ¹ .

2. Zarzut drugi: nieważność zaskarżonych decyzji jako sprzecznych z art. 296 TFUE i art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na nieproporcjonalnie długi czas trwania postępowania prowadzącego do wydania decyzji i wskazanej wyżej noty obciążeniowej (naruszenie zasad pewności prawa i rozsądnego czasu trwania postępowania).

3. Zarzut trzeci: nieważność zaskarżonych aktów ze względu na naruszenie art. 296 TFUE oraz art. 41 i 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej z uwagi na błędy popełnione przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, brak, niedostateczne lub wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie decyzji oraz naruszenie prawa dostępu do dokumentów.

4. Zarzut czwarty: nieważność zaskarżonych aktów ze względu na naruszenie art. 2 i 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95, a także naruszenie art. 296 TFUE i art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej z uwagi na nieproporcjonalny charakter dochodzonej kwoty, brak lub błędny charakter ustaleń faktycznych, a także niewystarczające lub wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie decyzji.

5. Zarzut piąty: kwota dochodzona przez Komisję od skarżącej w nocie obciążeniowej nr 3241712708 z dnia 2 października 2017 r. nie jest należna, ponieważ Komisja naruszyła zasadę wykonywania umów w dobrej wierze, ustaliła okoliczności faktyczne zbyt późno i w niewystarczającym zakresie, a także nie oceniła bądź błędnie oceniła zgromadzone dowody.

6. Zarzut szósty: kwota dochodzona przez Komisję od skarżącej w nocie obciążeniowej nr 3241712708 z dnia 2 października 2017 r. nie jest należna, ponieważ wnioski, do jakich Komisja doszła na podstawie sprawozdania OLAF nie odpowiadają okolicznościom faktycznym.

7. Zarzut siódmy: kwota dochodzona przez Komisję od skarżącej w nocie obciążeniowej nr 3241712708 z dnia 2 października 2017 r. jest w każdym razie zbyt wysoka, ponieważ w myśl art. 19 załącznika II do umowy o dotację zwrotowi podlegają jedynie kwoty, które rzeczywiście zostały niesłusznie pobrane, nie zaś kwoty wypłacone na podstawie wiarygodnego i zgodnego z umową rozliczenia (naruszenie zasady dobrej wiary oraz zasady proporcjonalności).

1 Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. 1995, L 312, s. 1).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2018.42.35
• Rodzaj: Ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-786/17: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2017 r. - BTC / Komisja.
• Data aktu: 05/02/2018
• Data ogłoszenia: 05/02/2018