Ochrona zwierząt podczas transportu (2012/2031 (INI)).

A.

mając na uwadze, że ochrona zwierząt jest w XXI wieku wyrazem człowieczeństwa oraz wyzwaniem dla europejskiej cywilizacji i kultury; mając na uwadze, że podstawą każdego działania na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt powinny być wnioski naukowe, a także przekonanie, że zwierzęta są stworzeniami zdolnymi do odczuwania, których szczególne potrzeby należy wziąć pod uwagę zgodnie z art. 13 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

B.

mając na uwadze, że transport zwierząt jest wynikiem czynników gospodarczych i logistycznych, jednakże może on jednocześnie powodować powstawanie dodatkowych kosztów społecznych i środowiskowych (zwiększony ruch samochodowy, dodatkowe emisje CO₂);

C.

mając na uwadze, że transport zwierząt powinien być obsługiwany zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz UE, zwierzęta pochodzące z państw trzecich powinny być poddawane dokładnej kontroli i nadzorowi, by zapewnić producentom europejskim stabilną sytuację konkurencyjną i bodziec do poprawy norm transportu zwierząt w krajach trzecich;

D.

mając na uwadze, że europejskie przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt nie mogą skutkować zniekształceniem wolnego handlu towarem ani też prowadzić do nieproporcjonalnych kosztów finansowych, należy również pamiętać o szczególnie niekorzystnej sytuacji geograficznej regionów peryferyjnych i najbardziej oddalonych;

E.

mając na uwadze, że transport mięsa i innych produktów zwierzęcych jest łatwiejszy technicznie i bardziej racjonalny etycznie niż transport żywych zwierząt przeznaczonych wyłącznie na ubój;

F.

mając na uwadze, że transport zwierząt na znaczne odległości w niehigienicznych i niekorzystnych warunkach może zwiększyć zagrożenie przenoszenia i rozprzestrzeniania chorób;

G.

mając na uwadze, że zachowanie zasad dobrostanu zwierząt może mieć wpływ na jakość produktów zwierzęcych;

H.

mając na uwadze, że ubój zwierząt i przetwórstwo mięsa w możliwie najmniejszej odległości od miejsca hodowli zwierząt może pomóc obszarom wiejskim w ich zrównoważonym rozwoju; należy również wziąć pod uwagę, że nie zawsze dostępna jest odpowiednia liczba właściwych rzeźni w wystarczająco niewielkiej odległości, jak również to, że utrzymanie małych, lokalnych rzeźni wiąże się z poważnymi wyzwaniami gospodarczymi; mając na uwadze, że wysoki standard higieny i inne wymogi nałożone przepisami UE na tego rodzaju zakłady doprowadziły do restrukturyzacji i spadku liczby dostępnych rzeźni; mając zatem na uwadze konieczność zbadania sposobów zapewnienia rentowności małych rzeźni;

I.

mając na uwadze, że ograniczenia czasu transportu i nadmiernie restrykcyjne warunki mogą zagrozić regularnym dostawom rynkowym w pewnych krajach i odległych regionach terytorium UE, w wyniku czego działalność pewnych firm nie będzie opłacalna, ze wszelkimi konsekwencjami związanymi z utratą konkurencyjności,

J.

mając na uwadze, że warunki transportu zwierząt są przedmiotem powszechnego zainteresowania,

1.

przyjmuje do wiadomości sprawozdanie Komisji przedstawiające stan realizacji rozporządzenia Rady (WE) Nr 1/ 2005, które zawiera konkluzję, że rozporządzenie to ma pozytywny wpływ na dobrostan zwierząt w czasie transportu, lecz wskazuje również, że wciąż utrzymują się poważne problemy z dobrostanem zwierząt podczas transportu, głównie z powodu zbyt mało rygorystycznego przestrzegania przepisów w państwach członkowskich oraz z niedostatecznego poziomu ich wdrożenia;

2.

wzywa Komisję do zapewnienia skutecznego i jednolitego wdrożenia istniejących przepisów unijnych dotyczących transportu zwierząt we wszystkich państwach członkowskich UE; jest zdania, że skuteczniejsze wdrażanie przepisów ma podstawowe znaczenie dla skuteczności i funkcjonowania bieżących przepisów celem poprawy warunków transportu i uniknięcia wypaczenia konkurencji w państwach członkowskich UE.

3.

zdecydowanie potępia niedostateczne podstawy i dane naukowe leżące u podstaw sprawozdania Komisji, takie jak badanie przeprowadzone przez wykonawcę zewnętrznego oparte głównie na ankiecie wypełnianej przez strony bezpośrednio uczestniczące w transporcie zwierząt lub posiadające bezpośredni interes związany tym z transportem;

4.

wyraża obawę, że istnieje ryzyko, iż w niektórych przypadkach zawarte w sprawozdaniu dane pochodzące z państw członkowskich, których nie można było dokładnie zweryfikować, mogą nie w pełni odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy w zakresie transportu zwierząt ze względu na zróżnicowane metody i narzędzia kontroli stosowane w poszczególnych państwach członkowskich;

5.

wyraża zaniepokojenie, że stopień wykonywania przepisów dotyczących transportu zwierząt bardzo różni się w poszczególnych państwach członkowskich, w związku z powyższym wzywa Komisję do podjęcia działań zapewniających pełną i jednolitą kontrolę przestrzegania warunków transportu;

6.

wzywa Komisję do podjęcia działań mających na celu intensyfikację współpracy i komunikacji między właściwymi organami państw członkowskich;

7.

zwraca uwagę, że sprawozdanie Komisji nie zawiera pełnego oszacowania wszystkich kosztów transportu zwierząt i ogranicza się do wpływu na handel wewnątrzunijny, skutków regionalnych i społeczno-gospodarczych, wpływu na dobrostan zwierząt, podstaw naukowych i środków kontroli, przestrzegania przepisów i egzekwowania rozporządzenia (WE) nr 1/2005; dlatego też wzywa Komisję do przedstawienia pełnego oszacowania wszystkich kosztów gospodarczych, społecznych i środowiskowych transportu zwierząt oraz korzyści z niego płynących, w tym porównania transportu zwierząt do uboju i transportu tusz oraz produktów żywnościowych, jak również wpływu transportu na cenę produktów mięsnych, z położeniem szczególnego nacisku na tereny najbardziej oddalone oraz zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron;

8.

wzywa Komisję do zainicjowania szeroko zakrojonej kampanii informacyjnej skierowanej do konsumentów na temat przepisów europejskich w zakresie dobrostanu zwierząt, w ramach której podawane będą stale informacje o zmianach wymaganych od producentów europejskich w celu zwrócenia większej uwagi na ich pracę i poprawienia wartości dodanej ich produkcji;

9.

zwraca uwagę, że w okresie sprawozdawczym 2005-2009 nastąpił istotny wzrost liczby transportowanych zwierząt: bydła o 8 %, świń o 70 %, owiec o 3 %, a jedynie w odniesieniu do koni zanotowano spadek o 17 %; podkreśla, że dwie trzecie przesyłek było transportowanych przez ponad 8 godzin, podczas gdy 4 % transportów jest dłuższych niż maksymalny czas podróży i tym samym wymaga rozładunku i odpoczynku przed dalszą podróżą. ubolewa, że w przypadku prawie 2 % przesyłek nie były dostępne godziny podróży, co stanowi ponad pięciokrotny wzrost w stosunku do roku 2005;

10.

uważa, że zasadniczo zwierzęta powinny być poddawane ubojowi jak najbliżej miejsca hodowli; zauważa, że konsumenci opowiadają się za krótszym czasem transportu zwierząt przeznaczonych na ubój, lecz jednocześnie wolą kupować świeże mięso; w związku z tym wzywa Komisję do wyjaśnienia wniosków, jakie należy z tego wyciągnąć; uznaje, że z uwagi na brak egzekwowania rozporządzenie nie spełniło celu ograniczenia transportu żywych zwierząt przeznaczonych na ubój, rozporządzenie to przyczyniło się jednak do poprawy dobrostanu zwierząt w transporcie; wzywa państwa członkowskie, by właściwie wdrożyły obowiązujące przepisy dotyczące transportu zwierząt i wzywa Komisję, by w miarę możliwości wspierała lokalne przetwórstwo; jest zdania, że polityka UE powinna dążyć do tworzenia krótkich i przejrzystych łańcuchów dostaw, przy jednoczesnym gwarantowaniu podaży na rynkach wszystkich państw członkowskich i w najbardziej oddalonych regionach; podkreśla, że unijne przepisy dotyczące higieny, choć zapewniają najwyższy poziom ochrony dla konsumentów, niekoniecznie powinny powstrzymywać rozwój ruchomych lub małych regionalnych rzeźni i zakładów przetwórczych;

11.

wzywa Komisję do przedłożenia jasnej definicji lokalnych rzeźni,

12.

przypomina, że art. 32 wspomnianego rozporządzenia stanowi, iż sprawozdanie Komisji musi uwzględniać "dowody naukowe dotyczące potrzeb związanych z dobrostanem zwierząt" oraz że mogą mu towarzyszyć, w razie potrzeby, stosowne propozycje ustawodawcze dotyczące długoterminowych przewozów;

13.

przyjmuje do wiadomości oświadczenie pisemne Parlamentu Europejskiego nr 49/2011 w sprawie ustalenia maksymalnego 8-godzinnego czasu transportu zwierząt przeznaczonych do uboju, przyznając jednak, że wymóg taki nie ma podstaw naukowych; uważa, że dobrostan zwierząt w trakcie transportu w niektórych przypadkach w większym stopniu zależy od odpowiednich pojazdów oraz właściwego traktowania zwierząt, zgodnie z wnioskami wynikającymi z opinii EFSA z grudnia 2010 r.; niemniej jednak zwraca się do Komisji Europejskiej i państw członkowskich, by sporządziły wytyczne w zakresie wzorcowych praktyk celem poprawy wdrażania rozporządzenia (WE) nr 1/2005 i umocnienia mechanizmów kontroli celem zagwarantowania dobrostanu zwierząt;

14.

nalega na ponowne rozważenie kwestii ograniczenia czasu transportu zwierząt rzeźnych do 8 godzin włącznie z czasem załadunku, bez względu na to, czy odbywa się on drogą lądową czy morską, z pewnymi wyjątkami ze względu na warunki geograficzne w regionach najbardziej oddalonych, słabo rozwiniętą sieć drogową, odległą lokalizację lub potwierdzone wynikami badań naukowych możliwości dłuższego transportu niektórych gatunków zwierząt pod warunkiem przestrzegania zasad dobrostanu zwierząt; zwraca uwagę, że należy umożliwić wydłużenie czasu transportu w razie nieprzewidzianych opóźnień (korki, awarie, wypadki, objazdy, siła wyższa itp.) przy jednoczesnym przestrzeganiu zasad dobrostanu zwierząt i uwzględnieniu wszystkich dostępnych możliwości;

15.

zwraca uwagę, że w sprawozdaniu Komisji podkreśla się - zwłaszcza we wnioskach - zgodnie z opinią EFSA, iż "wydaje się, że niektóre części rozporządzenia nie są w pełni zgodne z aktualnym stanem wiedzy naukowej"; z tego powodu, należy podkreślić konieczność uwzględnienia najnowszych osiągnięć wiedzy naukowej przy sporządzaniu przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt; zwraca uwagę na fakt, że w opinii EFSA podkreśla się, że w kwestii dobrostanu zwierząt, oprócz czasu podróży w grę wchodzą inne aspekty, takie jak właściwy załadunek i rozładunek, jak również projekt pojazdów;

16.

jest świadom istotnych inwestycji, jakich dokonało wiele podmiotów transportowych w trudnych warunkach gospodarczych i z zadowoleniem przyjmuje poprawę w kwestii szkolenia kierowców, specyfikacje pojazdów oraz jakości transportu zwierząt, którą odnotowano w sprawozdaniu Komisji; ubolewa jednak, że wnioski Komisji nie są poparte odpowiednimi, wiarygodnymi danymi; zauważa, że w związku z koniecznymi, istotnymi inwestycjami, wielu wytwórców i ubojni, głównie małych, zakończyło działalność, szczególnie w odległych i odosobnionych obszarach Europy;

17.

wskazuje na istotne różnice pomiędzy państwami członkowskimi w kwestii kosztów modernizacji pojazdów (przykładowo koszt montażu nawigacji satelitarnej waha się od 250 do 6 000 euro), co w znaczny sposób wpływa na równość szans na rynku wewnętrznym, a także poddaje krytyce Komisję za niezbadanie przyczyn takich różnic;

18.

w związku z powyższym zastrzeżeniem wzywa Komisję do przedstawienia pełnej oceny wszystkich kosztów ekonomicznych, środowiskowych i społecznych, jakie wiążą się z transportem zwierząt;

19.

wyraża przekonanie, że przepisy o dobrostanie zwierząt winny być zasadniczo oparte na dowodach naukowych; w związku z tym wzywa Komisję do dokonania aktualizacji przepisów o transporcie zwierząt w kwestii luk pomiędzy przepisami, a najnowszymi naukowymi dowodami zgromadzonymi przez EFSA;

20.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja w swoim sprawozdaniu wykorzystała wyniki badań naukowych przedstawione przez EFSA, które wskazują na potrzebę znacznego ograniczenia czasu transportu koni, co jest zbieżne z sugestiami zawartymi w oświadczeniu Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2010 r.;

21.

wyraża w związku z tym ubolewanie, że pomimo przedłożenia przez EFSA nowych dowodów naukowych dotyczących czasu transportu koni, w sprawozdaniu Komisji nie uwzględniono zaleceń dotyczących zmian ustawodawczych. zwraca się do Komisji, by zaproponowała znacznie skrócony maksymalny czas podróży dla wszystkich przewozów koni rzeźnych zgodnie z dyrektywą Rady 2009/156/WE; nalega ponadto na dokładną, naukową weryfikację standardów dobrostanu koni, w stosownych przypadkach popartą wnioskami ustawodawczymi, w tym na ponowne rozważenie standardów projektowania pojazdów, dostępnego miejsca i zapewnienia wody;

22.

zwraca uwagę, że punkt 9 preambuły rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 wymaga opracowania odpowiednich przepisów dotyczących drobiu, jak tylko dostępne będą odpowiednie oceny EFSA; zauważa więc z ubolewaniem, że sprawozdanie Komisji nie uwzględnia transportu drobiu, pomimo faktu, iż drób jest głównym gatunkiem zwierząt transportowanych w Europie; wzywa zatem Komisję, aby dokonała przeglądu bieżących przepisów UE dotyczących transportu drobiu w oparciu o najnowsze dowody naukowe;

23.

domaga się, by Komisja i Rada dokonały przeglądu rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 w świetle najnowszych dowodów naukowych opublikowanych przez EFSA, a także by wprowadziły ulepszenia szczególnie w odniesieniu do wielkości powierzchni ładownej, takie jak stosowanie wskaźnika kg/m² dla koni oraz równania algometrycznego odnoszącego wielkość do masy w przypadku bydła i owiec oraz łączącego maksymalną liczebność stada brojlerów w pojemnikach w warunkami cieplnymi;

24.

wzywa Komisję Europejską, aby w dwustronnych negocjacjach handlowych prowadzonych z państwami trzecimi wymagała wdrażania zasad unijnych w zakresie dobrostanu zwierząt oraz by propagowała w ramach Światowej Organizacji Handlu umiędzynarodowienie postanowień wspólnotowych w tej kwestii;

25.

z zadowoleniem przyjmuje informacje o wdrożeniu systemu nawigacji monitorującego transport zwierząt, wyrażając równocześnie ubolewanie w związku z powstaniem dużych różnic we wdrażaniu w poszczególnych państwach członkowskich oraz że system ten tylko w niewielkim zakresie wykorzystywany jest do kontroli transportu zwierząt; zwraca się do Komisji o przedstawienie do dnia 1 stycznia 2014 r. wniosków ustawodawczych mających na celu utworzenie wspólnych ogólnounijnych ram gromadzenia danych i nadzoru za pomocą systemu nawigacji satelitarnej, w oparciu o wysyłanie danych w czasie rzeczywistym;

26.

wyraża rozczarowanie, że nie wykorzystano lepiej nowo powstających technologii, które stanowiłyby wsparcie w tej dziedzinie i ograniczyłyby koszty w długiej perspektywie czasowej;

27.

wzywa do przejścia na technologie elektroniczne, tak aby państwa członkowskie mogły odciążyć przedsiębiorstwa, ułatwiając przechowywanie i przekazywanie danych wymaganych przez różne organy administracji;

28.

wzywa Komisję do zbadania możliwości zastosowania nowatorskich i dotychczasowych technologii w pojazdach do transportu zwierząt w celu regulowania, monitorowania i rejestrowania temperatury i wilgotności, które są istotnymi aspektami kontroli i ochrony dobrostanu określonych kategorii zwierząt podczas transportu (zgodnie z zaleceniami EFSA);

29.

podkreśla, że inspekcje należy prowadzić w jednakowy sposób na terenie całej Unii oraz proporcjonalnie do rocznej liczby zwierząt przewożonych każdego roku w każdym państwie członkowskim, aby zapewnić i utrzymać właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz uniknąć zakłóceń konkurencji w UE; apeluje ponadto do Komisji o zwiększenie liczby inspekcji przeprowadzanych przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii w dziedzinie dobrostanu i transportu zwierząt; uważa, że różne metody gromadzenia danych i odmienne mechanizmy kontroli utrudniają uzyskanie dokładnego obrazu przestrzegania przepisów w poszczególnych państwach członkowskich; dlatego też wzywa Komisję do przyjęcia bardziej ujednoliconych metod składania sprawozdań oraz do przeprowadzenia dalszej analizy danych pochodzących ze sprawozdań z kontroli Biura ds. Żywności i Weterynarii i formularzy państw członkowskich odnoszących się do ich wieloletnich krajowych planów kontroli (MANCP);

30.

wzywa Komisję, by zapewniła prowadzenie inspekcji weterynaryjnych zwierząt przeznaczonych do transportu pod koniec ich transportu;

31.

z zaniepokojeniem przyjmuje informację wskazującą na poważne różnice w interpretowaniu przepisów rozporządzenia w poszczególnych krajach członkowskich, co zagraża celom rozporządzenia i zakłóca konkurencję; w związku z tym wzywa Komisję do opublikowania odpowiedniego wyjaśnienia i wytycznych do rozporządzenia, które wyeliminują możliwość dowolnej jego interpretacji;

32.

zauważa, że wszelkie uchybienia przy wdrożeniu są często wynikiem wymogów prawnych, których nie można wdrożyć w praktyce, lub które są niezgodne z prawem krajowym; wzywa Komisję, aby sprawdziła bieżące rozporządzenie pod kątem takich niezgodności;

33.

z zaniepokojeniem przyjmuje informację o tolerowaniu w niektórych państwach członkowskich przejawów oczywistego naruszania przepisów rozporządzenia, np. akceptowania niemożliwych do zrealizowania dzienników podróży, przeładowanych pojazdów i niedostatecznej powierzchni ładownej;

34.

wzywa też organy graniczne poszczególnych państw członkowskich do współpracy i wymiany informacji na temat transgranicznego transportu zwierząt;

35.

wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia skutecznych, proporcjonalnych i zniechęcających sankcji za naruszanie przepisów rozporządzenia, zgodnie z jego art. 25; zwraca uwagę na różny poziom kar i sankcji za to samo naruszenie w poszczególnych państwach członkowskich i domaga się większej harmonizacji sankcji na terenie UE, aby zagwarantować skuteczniejsze wdrażanie rozporządzenia; wzywa Komisję do przedłożenia do dnia 1 lipca 2013 r. sprawozdania zawierającego analizę kar za istotne naruszenia dobrostanu zwierząt w transporcie drogowym we wszystkich państwach członkowskich, porównywalnego ze sprawozdaniem na temat kar w dziedzinie przepisów społecznych w transporcie drogowym 10 ;

36.

zwraca uwagę na zasady odpowiedzialności, gdzie odpowiedzialność za transport zwierząt niezdolnych do podróży nie jest wystarczająco jasno określona, aby zapewnić by zwierzęta niezdolne do podróży nie były transportowane, a osoby podlegające sankcjom niekoniecznie posiadają odpowiednie uprawnienia, by zapobiec transportowi,

37.

wzywa Komisję do prowadzenia działań prawnych przeciwko państwom członkowskim, które nie stosują przepisów w sposób poprawny i nakładania na nie sankcji;

38.

wzywa państwa członkowskie do wzmocnienia kontroli całego łańcucha produkcji, aby położyć kres praktykom naruszającym rozporządzenie i pogarszającym warunki transportu zwierząt, takich jak zezwalanie przeładowanym pojazdom na kontynuowanie podróży lub zezwalanie na dalszą działalność punktów kontroli, które nie dysponują stosowną infrastrukturą umożliwiającą zapewnienie zwierzętom odpoczynku, paszy i wody;

39.

uważa, że właściwe kształcenie i szkolenie przewoźników i podmiotów transportujących jest niezbędne dla właściwego traktowania zwierząt, a co za tym idzie stanowi podstawę ich ochrony i dobrostanu; wzywa wszystkie państwa członkowskie do poprawy lub poszerzenia programów kształcenia i szkolenia obowiązujących na mocy rozporządzenia (WE) nr 1/2005; zwraca uwagę, że czas trwania i standard szkoleń w dużym stopniu różni się w poszczególnych państwach członkowskich; dlatego też domaga się przedstawienia jasnych wytycznych unijnych z myślą o opracowywaniu lepszych i bardziej jednolitych szkoleń dla kierowców i osób zajmujących się zwierzętami;

40.

podkreśla kluczową rolę sprzedawców detalicznych, przedsiębiorstw gastronomicznych i producentów żywności, którzy powinni zatroszczyć się o to, by przyjęte przez nich standardy zakładały, że mięso pochodzi od zwierząt, które hodowano lokalnie i poddano lokalnemu ubojowi, oraz że były one transportowane w warunkach nienaruszających ich dobrostanu;

41.

wyraża zaniepokojenie w związku z licznymi doniesieniami o wykorzystywaniu nieodpowiednich pojazdów do transportu żywych zwierząt zarówno na lądzie, jak i na morzu i wzywa do monitorowania takich praktyk w większym zakresie;

o o o

42.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

Identyfikator:	Dz.U.UE.C.2015.434.59
Rodzaj:	rezolucja
Tytuł:	Ochrona zwierząt podczas transportu (2012/2031 (INI)).
Data aktu:	2012-12-12
Data ogłoszenia:	2015-12-23

Ochrona zwierząt podczas transportu (2012/2031 (INI)).

Ochrona zwierząt podczas transportu

Dz.U.UE.C.2015.434.59