Moc obowiązująca Drugiego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 15 grudnia 1956 r., Czwartego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 16 grudnia 1961 r., oraz Piątego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Strasburgu dnia 18 czerwca 1990 r.

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 9 lutego 2001 r.

w sprawie mocy obowiązującej Drugiego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 15 grudnia 1956 r., Czwartego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 16 grudnia 1961 r., oraz Piątego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Strasburgu dnia 18 czerwca 1990 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że:

zgodnie z artykułem 5 Drugiego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 15 grudnia 1956 r.,

zgodnie z artykułem 9 Czwartego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 16 grudnia 1961 r.,

zgodnie z artykułem 2 Piątego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 18 czerwca 1990 r.,

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikował powyższe protokoły dnia 31 marca 1993 r. Dokument przystąpienia złożony został Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, jako depozytariuszowi, dnia 22 kwietnia 1993 r.

Zgodnie z artykułem 6 ustęp 1 Drugi Protokół wszedł w życie dnia 15 grudnia 1956 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artykułem 6 ustęp 2, dnia 22 kwietnia 1993 r.

Zgodnie z artykułem 10 ustęp 1 Czwarty Protokół wszedł w życie dnia 16 grudnia 1961 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artykułem 10 ustęp 2, dnia 22 kwietnia 1993 r.

Zgodnie z artykułem 3 ustęp 1 Piąty Protokół wszedł w życie dnia 1 listopada 1991 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artykułem 3 ustęp 2, dnia 1 sierpnia 1993 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1. Następujące państwa stały się stronami Drugiego Protokołu w niżej podanych datach:

Albania 4 czerwca 1998 r.

Austria 13 listopada 1958 r.

Belgia 7 września 1961 r.

Chorwacja 11 października 1997 r.

Cypr 30 listopada 1967 r.

Dania 15 grudnia 1956 r.

Finlandia 11 grudnia 1989 r.

Francja 10 marca 1978 r.

Grecja 2 lutego 1961 r.

Hiszpania 23 czerwca 1989 r.

Islandia 15 grudnia 1956 r.

Irlandia 21 września 1967 r.

Liechtenstein 11 grudnia 1979 r.

Luksemburg 8 stycznia 1960 r.

Łotwa 15 stycznia 1998 r.

Malta 6 maja 1969 r.

Niderlandy 29 kwietnia 1957 r.

Niemcy 7 lipca 1960 r.

Norwegia 15 grudnia 1956 r.

Portugalia 6 lipca 1982 r.

Republika Czeska 30 maja 1995 r.

Rosja 28 lutego 1996 r.

Rumunia 4 października 1994 r.

San Marino 22 marca 1989 r.

Słowacja 15 lipca 1997 r.

Słowenia 8 listopada 1994 r.

Szwajcaria 29 listopada 1965 r.

Szwecja 15 grudnia 1956 r.

Turcja 7 stycznia 1960 r.

Węgry 12 stycznia 1996 r.

Włochy 4 czerwca 1958 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej 8 lipca 1958 r.

2. Przy podpisaniu Drugiego Protokołu oraz w terminie późniejszym następujące państwa złożyły podane niżej deklaracje:

NIDERLANDY

Deklaracja złożona przy podpisaniu, dnia 29 kwietnia 1957 r.

Podpisując Drugi Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, otwarty do podpisu w Paryżu dnia 15 grudnia 1956 r., oświadczam w imieniu Rządu Królestwa Niderlandów, że mój podpis odnosi się tylko do tych terytoriów, do których stosuje się lub będzie się stosować Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisaną w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., oraz Protokół do tej konwencji, podpisany w Paryżu dnia 20 marca 1952 r.

Deklaracja zawarta w liście Stałego Przedstawiciela Niderlandów z dnia 24 grudnia 1985 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 3 stycznia 1986 r.

"Wyspa Aruba, która w chwili obecnej stanowi część Antyli Holenderskich, uzyska autonomię wewnętrzną jako kraj wchodzący w skład Królestwa Niderlandów z dniem 1 stycznia 1986 r.

W związku z powyższym, począwszy od tego dnia, w skład Królestwa będą wchodzić nie dwa kraje, tj. Niderlandy (europejska część Królestwa) i Antyle Holenderskie (położone w rejonie Karaibów), lecz trzy, tj. dwa wyżej wymienione i Aruba.

Ponieważ zmiany, które nastąpią w dniu 1 stycznia 1986 r., dotyczą jedynie wewnętrznych stosunków konstytucyjnych w Królestwie Niderlandów, a Królestwo pozostaje podmiotem prawa międzynarodowego, z którym zawierane są umowy, wspomniane zmiany nie będą wywierały skutków w zakresie prawa międzynarodowego w stosunku do umów zawartych przez Królestwo i stosowanych już do Antyli Holenderskich, włączając Arubę. Umowy te pozostaną w mocy dla Aruby w jej nowym charakterze, jako kraju wchodzącego w skład Królestwa. Dlatego też powyższe umowy, które dotyczą Królestwa Niderlandów, od dnia 1 stycznia 1986 r. będą stosowane również do Antyli Holenderskich (oprócz Aruby) i do Aruby.

W związku z powyższym, umowy wymienione w załączonym aneksie, których Królestwo Niderlandów jest stroną i które stosuje się do Antyli Holenderskich, od dnia 1 stycznia 1986 r., jeśli dotyczą Królestwa Niderlandów, będą stosowane w odniesieniu do Antyli Holenderskich i Aruby".

Lista konwencji, do których odnosi się deklaracja

...

22. Drugi Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy (1956)

...

NIEMCY

Deklaracja zawarta w liście Stałego Przedstawiciela Republiki Federalnej Niemiec z dnia 20 sierpnia 1960 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 23 sierpnia 1960 r.

Drugi Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy stosuje się również do Landu Berlin od dnia 7 lipca 1960 r.

3. Następujące państwa stały się stronami Czwartego Protokołu w niżej podanych datach:

Albania 4 czerwca 1998 r.

Austria 16 grudnia 1961 r.

Belgia 4 czerwca 1964 r.

Chorwacja 11 października 1997 r.

Cypr 30 listopada 1967 r.

Dania 16 grudnia 1961 r.

Finlandia 11 grudnia 1989 r.

Francja 10 marca 1978 r.

Grecja 24 maja 1965 r.

Hiszpania 23 czerwca 1989 r.

Irlandia 21 września 1967 r.

Islandia 29 czerwca 1995 r.

Liechtenstein 11 grudnia 1979 r.

Luksemburg 5 listopada 1963 r.

Łotwa 15 stycznia 1998 r.

Malta 6 maja 1969 r.

Niderlandy 16 grudnia 1961 r.

Niemcy 10 grudnia 1963 r.

Norwegia 16 grudnia 1961 r.

Portugalia 6 lipca 1982 r.

Republika Czeska 30 maja 1995 r.

Rosja 28 lutego 1996 r.

Rumunia 4 października 1994 r.

San Marino 22 marca 1989 r.

Słowacja 15 lipca 1997 r.

Słowenia 8 listopada 1994 r.

Szwajcaria 29 listopada 1965 r.

Szwecja 18 września 1962 r.

Turcja 1 czerwca 1962 r.

Węgry 12 stycznia 1996 r.

Włochy 20 września 1966 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej 24 lutego 1971 r.

4. Przy podpisaniu Czwartego Protokołu oraz w terminie późniejszym następujące państwa złożyły podane niżej zastrzeżenia i deklaracje:

FRANCJA

Zastrzeżenie złożone przy podpisaniu dnia 16 lutego 1961 r. i wycofane w liście Ministerstwa Spraw Zagranicznych z dnia 16 lutego 1962 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 19 lutego 1962 r.

"Przy podpisaniu Rząd Republiki Francuskiej oświadczył, że postanowienia artykułu 3 (b) nie będą stosowane."

Deklaracja zawarta w liście Ministerstwa Spraw Zagranicznych z dnia 16 lutego 1962 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 19 lutego 1962 r.

"Rząd francuski oświadcza, w związku ze stosowaniem artykułu 3 (b), że podczas posiedzeń Trybunału sędziom zostaną przyznane takie ułatwienia w zakresie ceł i kontroli wymiany walut, jakie mogą być niezbędne dla niezakłóconego wykonywania ich obowiązków."

NIEMCY

Deklaracja zawarta w liście Stałego Przedstawiciela Republiki Federalnej Niemiec z dnia 29 stycznia 1964 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 30 stycznia 1964 r.

"Czwarty Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy z dnia 16 grudnia 1961 r., będzie stosowany również do Landu Berlin począwszy od 10 grudnia 1963 r., to jest od dnia, w którym protokół wejdzie w życie w stosunku do Republiki Federalnej Niemiec."

NIDERLANDY

Deklaracja złożona przy podpisaniu bez zastrzeżenia ratyfikacji dnia 16 grudnia 1961 r.

"Rząd Niderlandów oświadcza, że Czwarty Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzony dnia 16 grudnia 1961 r., stosuje się do europejskiej części Królestwa."

Deklaracja zawarta w liście Stałego Przedstawiciela Niderlandów, z dnia 25 lipca 1962 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 26 lipca 1962 r.

"Rząd Niderlandów oświadcza, że Czwarty Protokół do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, z dnia 16 grudnia 1961 r., stosuje się do Holenderskich Indii Zachodnich."

Deklaracja zawarta w liście Stałego Przedstawiciela Niderlandów z dnia 24 grudnia 1985 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 3 stycznia 1986 r.

"Wyspa Aruba, która jest obecnie częścią Antyli Holenderskich, uzyska autonomię wewnętrzną jako kraj wchodzący w skład Królestwa Niderlandów z dniem 1 stycznia 1986 r. W związku z powyższym począwszy od tego dnia w skład Królestwa będą wchodzić nie dwa kraje, tj. Niderlandy (europejska część Królestwa) i Antyle Holenderskie (położone w rejonie Karaibów), lecz trzy, tj. dwa wyżej wymienione i Aruba.

Ponieważ zmiany, które nastąpią w dniu 1 stycznia 1986 r., dotyczą jedynie wewnętrznych stosunków konstytucyjnych w Królestwie Niderlandów, a Królestwo pozostaje podmiotem prawa międzynarodowego, z którym zawierane są umowy, wspomniane zmiany nie będą wywierały skutków w zakresie prawa międzynarodowego w stosunku do umów zawartych przez Królestwo i stosowanych już do Antyli Holenderskich, włączając Arubę. Umowy te pozostaną w mocy dla Aruby, w jej nowym charakterze, jako kraju wchodzącego w skład Królestwa. Dlatego też powyższe umowy, które dotyczą Królestwa Niderlandów, od dnia 1 stycznia 1986 r. będą stosowane również do Antyli Holenderskich (oprócz Aruby) i do Aruby.

W związku z tym umowy wymienione w załączonym aneksie, których Królestwo Niderlandów jest stroną i które stosuje się do Antyli Holenderskich, od dnia 1 stycznia 1986 r., jeśli dotyczą Królestwa Niderlandów, będą stosowane w odniesieniu do Antyli Holenderskich i Aruby."

Lista konwencji, do których odnosi się deklaracja

...

36. Czwarty Protokół do Porozumienia Ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy (1961)

...

TURCJA

Deklaracja złożona przy podpisaniu bez zastrzeżenia ratyfikacji dnia 1 czerwca 1962 r.

"Czwarty Protokół, z uwagi na postanowienia Konstytucji Republiki Turcji oraz wolę Turcji niewiązania się artykułem 10 ustęp 2 Czwartego Protokołu, wejdzie w życie w dniu jego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym; o dacie wejścia w życie zostanie poinformowany Sekretarz Generalny Rady Europy w celu powiadomienia o tym innych państw członkowskich. (Czwarty Protokół został opublikowany w Dzienniku Urzędowym dnia 1 marca 1965 r.)."

WIELKA BRYTANIA

Deklaracja zawarta w liście Stałego Przedstawiciela Zjednoczonego Królestwa z dnia 19 października 1971 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 20 października 1971 r.

"W imieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej mam zaszczyt oświadczyć, że zgodnie z artykułem 8 Czwartego Protokołu, stosowanie niniejszego protokołu będzie rozszerzone na następujące terytoria: obszar administracyjny Jersey, obszar administracyjny Guernsey i wyspę Man."

5. Następujące państwa stały się stronami Piątego Protokołu w podanych niżej datach:

Albania 4 czerwca 1998 r.

Austria 26 marca 1992 r.

Chorwacja 11 października 1997 r.

Dania 18 czerwca 1990 r.

Finlandia 23 listopada 1990 r.

Grecja 15 czerwca 1993 r.

Irlandia 22 marca 1993 r.

Islandia 29 czerwca 1995 r.

Luksemburg 16 czerwca 1994 r.

Łotwa 15 stycznia 1998 r.

Niemcy 14 września 1994 r.

Portugalia 12 lutego 1996 r.

Republika Czeska 30 maja 1995 r.

Rosja 28 lutego 1996 r.

Rumunia 4 października 1994 r.

Słowacja 15 lipca 1997 r.

Słowenia 8 listopada 1994 r.

Szwajcaria 15 grudnia 1993 r.

Turcja 1 czerwca 1994 r.

Węgry 12 stycznia 1996 r.

Włochy 27 stycznia 1995 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej 19 lipca 1991 r.

6. Następujące państwo złożyło podane niżej zastrzeżenie do Piątego Protokołu:

SZWAJCARIA

Zastrzeżenie zawarte w pełnomocnictwie przedłożonym przy podpisaniu bez zastrzeżenia ratyfikacji 15 grudnia 1993 r. i wycofane listem Federalnego Departamentu Spraw Zagranicznych Szwajcarii z dnia 28 maja 1999 r., zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym dnia 3 czerwca 1999 r.

"Szwajcaria weźmie pod uwagę pensje, wynagrodzenia i dodatki wypłacane przez Radę Europy członkom Komisji i członkom Trybunału przy obliczeniu podatku od dochodów pochodzących z innego źródła."

• Identyfikator: Dz.U.2001.55.576
• Rodzaj: Oświadczenie rządowe
• Tytuł: Moc obowiązująca Drugiego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 15 grudnia 1956 r., Czwartego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Paryżu dnia 16 grudnia 1961 r., oraz Piątego Protokołu do Porozumienia ogólnego w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy, sporządzonego w Strasburgu dnia 18 czerwca 1990 r.
• Data aktu: 09/02/2001
• Data ogłoszenia: 04/06/2001
• Data wejścia w życie: 04/06/2001