Nowe kryteria oceny kompleksowej uczelni
Ministerstwo Nauki określi zasady dokonywania oceny kompleksowej uczelni - rozporządzenie w tej sprawie przekazano do konsultacji społecznych i uzgodnień międzyresortowych. Ocena kompleksowa stanowi jedną z form ewaluacji jakości kształcenia przeprowadzanej przez Polską Komisję Akredytacyjną.
Ocena jest dokonywana na wniosek uczelni posiadającej wyłącznie pozytywne oceny programowe albo pozytywną ocenę kompleksową i kończy się wydaniem oceny pozytywnej albo odmową wydania oceny pozytywnej. Pozytywna ocena kompleksowa jest wydawana na okres od 3 do 8 lat. W przypadku odmowy wydania pozytywnej oceny kompleksowej, uczelnia nie może wystąpić o przeprowadzenie takiej oceny przez okres 5 lat, chyba że Komisja wskaże krótszy termin.
Ocena kierunków lekarskich w cieniu konfliktu interesów>>
W projektowanym rozporządzeniu proponuje się, aby kryteriami oceny kompleksowej były:
- funkcjonowanie systemu zapewnienia jakości kształcenia i jego związek ze strategią uczelni;
- sposób ustalania programów studiów, ich monitorowania, okresowych przeglądów i doskonalenia;
- zasady przyjęć na studia, sposób prowadzenia kształcenia, w tym zapewnienie rozwoju studenta i uzyskania efektów uczenia się, oraz uwzględnianie osiągnięć studenta, weryfikacja efektów uczenia się i przeprowadzanie egzaminów dyplomowych;
- funkcjonowanie polityki kadrowej uczelni oraz rozwój kadry dydaktycznej i naukowej;
- dysponowanie infrastrukturą i innymi zasobami dydaktycznymi oraz funkcjonowanie systemu wsparcia dla studentów;
- funkcjonowanie systemu zarządzania informacją, w tym podawanie do wiadomości publicznej informacji dotyczących kształcenia.
Czytaj też w LEX: Efektywność i jakość wybranych publicznych uczelni funkcjonujących w Polsce >
Proponowane kryteria oceny kompleksowej zostały opracowane z uwzględnieniem zaleceń zawartych w „Standardach i wskazówkach dotyczących zapewnienia jakości w Europejskim Obszarze Szkolnictwa Wyższego” („Standards and Guidelines for Quality Assurance in the European Higher Education Area” – ESG. Standardy ESG zostały przyjęte w 2005 r. przez ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe z państw tworzących Europejski Obszar Szkolnictwa Wyższego na wniosek przygotowany przez Europejskie Stowarzyszenie na rzecz Zapewniania Jakości w Szkolnictwie Wyższym (ENQA) we współpracy z Europejską Unią Studentów (ESU), Europejskim Stowarzyszeniem Instytucji Szkolnictwa Wyższego (EURASHE) oraz Europejskim Stowarzyszeniem Uniwersytetów (EUA). Standardy ESG nie wyznaczają norm jakości, nie przesądzają o sposobie wdrażania procesów zapewniania jakości kształcenia przez uczelnie, lecz ukierunkowują działania uczelni podejmowane w celu zapewnienia i doskonalenia tej jakości. Uczelnie są odpowiedzialne za jakość kształcenia oraz jej zapewnienie i doskonalenie. Zapewnianie oraz doskonalenie jakości kształcenia są wzajemnie ze sobą powiązane i wspierają budowę kultury jakości, której rozwój staje się udziałem wszystkich członków wspólnoty danej uczelni.
Czytaj też w LEX:
Przedsiębiorczy uniwersytet publiczny. Spojrzenie z perspektywy regulacji prawnych >
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
