Trzeba podkreślić, że w rozumieniu wskazanych przepisów emerytem jest osoba, która posiada wyłącznie status emeryta (a nie podwójny status - emeryta i rencisty). Wobec tego, jeśli pracownik po przejściu na emeryturę podjął zatrudnienie, to świadczenia socjalne należą mu się wyłącznie z tytułu pozostawania w stosunku pracy (z tytułu posiadania statusu pracownika). Trzeba bowiem podkreślić, że emeryt, który podejmuje pracę staje się pracownikiem i z tego tytułu ma prawo do świadczeń z zakładowego funduszu socjalnego. Podkreślił to Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 15 listopada 1991 r., I PZP 56/91 (OSNC 1992/4/63), w której stwierdził, że jeśli chodzi o prawo do korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, to status pracownika jest "mocniejszy" od statusu emeryta i jeżeli emeryt ponownie podejmie pracę, to świadczenia przysługują mu nie z tej racji, że jest emerytem, lecz dlatego, że jest pracownikiem.
W związku z powyższym - nauczycielom, którzy przeszli na emeryturę, a następnie ponownie podjęli zatrudnienie w szkole - świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych przysługują wyłącznie na tej podstawie, że nauczyciele ci są aktualnie pracownikami szkoły. Nauczyciele, o których mowa, nie są uprawnieni do podwójnych świadczeń socjalnych - z racji pozostawania w zatrudnieniu i z racji wcześniejszego przejścia na emeryturę. Jak wynika z przywołanej powyżej uchwały Sądu Najwyższego, status pracownika jest "mocniejszy", co oznacza, że przez podjęcie ponownego zatrudnienia emeryt staje się pracownikiem (uzyskuje status pracownika) i na tej wyłącznie podstawie przysługują mu świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
