Czego nas uczył Profesor Bartoszewski?
W piątek, 24 kwietnia, odszedł Profesor Władysław Bartoszewski. Niespodziewanie, gdyż widzieliśmy, jak przemawiał w trakcie uroczystości 70. rocznicy Powstania w Getcie Warszawskim - z niezmienną mimo wieku energią i erudycją.
[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:HyphenationZone>21</w:HyphenationZone> <w:PunctuationKerning /> <w:ValidateAgainstSchemas /> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables /> <w:SnapToGridInCell /> <w:WrapTextWithPunct /> <w:UseAsianBreakRules /> <w:DontGrowAutofit /> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]Jego dokonania oraz aktywność społeczna i zawodowa mogłyby starczyć na kilka burzliwych życiorysów, ale wypełniły życie jednej, wielobarwnej i zupełnie szczególnej Osobowości.
Był jednym z ostatnich żyjących świadków okrucieństw Holocaust, żołnierzem AK, członkiem Żegoty i uczestnikiem Powstania Warszawskiego. Więzień obozu koncentracyjnego Auschwitz po wojnie represjonowany przez władze Polski Ludowej , opozycjonista, publicysta, dyplomata, wykładowca. Angażował się w budowanie pojednania polsko-niemieckiego oraz poprawę relacji polsko-żydowskich.
[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif][if !supportAnnotations][endif][if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]Prof. Władysław Bartoszewski był wyjątkowy i mieliśmy szczęście, że ktoś tak wybitny nam, Polakom, ale też innym Europejczykom, się przydarzył i nie dał się zamknąć w żadnym schemacie ani systemie. Znakomicie się stało, że tak wiele publikował, zatrzymując świadectwo minionej epoki, która znika, kiedy umierają jej aktorzy, a tylu z nich przecież odeszło w milczeniu. Jest to świadectwo historii, ale też niezwykłej mądrości. Był Autorytetem i Nauczycielem dla różnych narodów, także tych wcześniej zwaśnionych – niemieckiego, polskiego i żydowskiego.
Edukował nas nie tylko z wiedzy o tym, co i w jaki sposób się działo, ale również z moralności, erudycji, empatii, odwagi, znaczenia państwowości i …tego cudownego humoru, rozładowującego napięcie i zjednującego mu nawet adwersarzy. A oto jedna z wielu anegdot, tutaj przytoczona za Polityką:
W 1995 r. kanclerz Niemiec Helmut Kohl przyjechał z wizytą oficjalną do Warszawy. …Bartoszewski – półprywatnie, a może całkiem prywatnie – sugeruje kanclerzowi, że powinien pojechać do Oświęcimia, a on mu będzie towarzyszył. „Przecież już tam byłem – odparł. – Ja też tam byłem! - przypomniałem mu. Trzeba podać dyplomatyczne wyjście każdemu, żeby mógł twarz zachować…
Szczególną Jego zasługą było to, że swoim życiem udowadniał, że Historię można kształtować w imię wartości i przyzwoitości nawet w najcięższym, opresyjnym okresie, a nie tylko poddawać się jej biegowi. Że człowiek uczy się nabierania odwagi i należy wykorzystywać swój potencjał dla realizacji przyjętych wartości. Dziękujemy.
Elżbieta Piotrowska-Albin
Dyrektor Segmentu Edukacja Wolters Kluwer
