San Marino-Europejska Wspólnota Gospodarcza. Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej. Bruksela.1992.11.27.

UMOWA PRZEJŚCIOWA W SPRAWIE HANDLU I UNII CELNEJ

między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

z jednej strony, oraz

REPUBLIKA SAN MARINO,

z drugiej strony,

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie w sprawie współpracy i unii celnej, zawarte w Brukseli w dniu 16 grudnia 1991 roku między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino;

ZWAŻYWSZY, że wspomniane porozumienie, oprócz zatwierdzenia ze strony Wspólnoty, wymaga ratyfikacji przez parlamenty narodowe, co opóźni jego wejście w życie;

UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie, jakie Strony przywiązują do wzmocnienia i rozwoju wzajemnych stosunków, w szczególności w dziedzinie handlu i gospodarki;

ZWAŻYWSZY, że postanowienia handlowe i celne wspomnianego porozumienia powinny zostać szybko wdrożone w drodze umowy przejściowej,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

TYTUŁ  1

Unia celna

Artykuł  1

Niniejszym ustanawia się unię celną między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, dla produktów wskazanych w działach 1-97 Wspólnej Taryfy Celnej, z wyjątkiem produktów wchodzących w zakres Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.

Artykuł  2

1. Postanowienia niniejszego tytułu stosuje się do:

a) towarów wyprodukowanych we Wspólnocie lub w Republice San Marino, włącznie z towarami uzyskanymi całkowicie lub częściowo z produktów pochodzących z państw trzecich i będących przedmiotem swobodnego obrotu we Wspólnocie lub w Republice San Marino;

b) towarów pochodzących z państw trzecich i będących w swobodnym obrocie we Wspólnocie lub w Republice San Marino.

2. Produkty pochodzące z państw trzecich uważa się za będące w swobodnym obrocie we Wspólnocie lub w Republice San Marino, jeżeli dopełniono wszelkich formalności przywozowych, wraz z pobraniem wszelkich opłat celnych lub wymaganych opłat o równoważnym skutku, oraz jeżeli nie nastąpił całkowity lub częściowy zwrot opłat celnych lub opłat o skutku równoważnym w odniesieniu do wspomnianych produktów.

Artykuł  3

Postanowienia niniejszego tytułu stosuje się również do towarów uzyskanych we Wspólnocie lub w Republice San Marino, do wytworzenia których użyto produktów pochodzących z państw trzecich i nie będących w swobodnym obrocie we Wspólnocie ani w Republice San Marino. Niemniej jednak, niniejsze postanowienia stosuje się do tych towarów, gdy Umawiająca się Strona dokonująca wywozu pobiera opłatę celną nałożoną we Wspólnocie na produkty z państw trzecich użyte do wytworzenia towarów.

Artykuł  4

1. Umawiające się Strony powstrzymają się od wprowadzania w stosunkach między sobą nowych opłat celnych przywozowych lub wywozowych lub opłat o skutku równoważnym.

2. Republika San Marino powstrzyma się również od dokonywania zmian w odniesieniu do opłat celnych określonych w ustępie 1, stosowanych w odniesieniu do towarów przywożonych ze Wspólnoty od dnia 1 stycznia 1991 roku, nie naruszając istniejących zobowiązań między San Marino a Włochami, wprowadzonych na mocy wymiany listów z dnia 21 grudnia 1972 roku.

Artykuł  5

1. Wymiana handlowa między Wspólnotą a Republiką San Marino jest zwolniona ze wszystkich opłat celnych przywozowych i wywozowych oraz opłat o skutku równoważnym, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 2 i 3.

2. W celu zniesienia z dniem 1 stycznia 1996 roku opłat o skutku równoważnym na towary przywożone ze Wspólnoty, Republika San Marino zobowiązuje się wprowadzić, w terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszej Umowy, podatku uzupełniającego odpowiadającego opłatom pobieranym obecnie od towarów przywożonych, który będzie obciążał produkty krajowe przeznaczone na rynek wewnętrzny. Podatek uzupełniający będzie stosowany w całości począwszy od wyżej wymienionej daty. Podatek uzupełniający będzie stosowany jako środek o charakterze ochronnym i będzie obliczany na podstawie wartości dodanej produktu krajowego, przy stawkach równych stawkom stosowanym do przywożonych towarów podobnego rodzaju.

3. a) Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy, Wspólnota, z wyjątkiem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, zezwala zwolnienie z opłat celnych przywozu towarów z Republiki San Marino.

b) Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy, Królestwo Hiszpanii oraz Republika Portugalska będą stosowały w odniesieniu do Republiki San Marino takie same opłaty celne przywozowe, jakie stosują na mocy Aktu Przystąpienia w odniesieniu do Wspólnoty, według stanu na dzień 31 grudnia 1985 roku.

4. W zakresie handlu produktami rolnymi między Wspólnotą a San Marino, Republika San Marino zobowiązuje się przyjąć wspólnotowe postanowienia odnoszące się do weterynarii, zdrowia roślin i jakości, w przypadkach niezbędnych dla sprawnego funkcjonowania Umowy.

Artykuł  6

1. Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy, Republika San Marino w odniesieniu do państw niebędących członkami Wspólnoty stosuje:

– wspólnotową taryfę celną,

– przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne mające zastosowanie do kwestii celnych we Wspólnocie i niezbędne w celu sprawnego funkcjonowania unii celnej,

– wspólną politykę handlową Wspólnoty,

– postanowienia wspólnotowe dotyczące handlu produktami rolnymi wymienionymi w załączniku II do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, z wyjątkiem postanowień dotyczących refundacji i kwot wyrównawczych przy wywozie,

– Wspólnotowe postanowienia weterynaryjne, dotyczące zdrowia roślin i jakości, jeśli to konieczne dla sprawnego funkcjonowania Umowy.

Przez postanowienia określone w niniejszym ustępie rozumie się postanowienia stosowane aktualnie we Wspólnocie.

2. Postanowienia określone w ustępie 1 tiret od drugiego do piątego, zostaną ustalone szczegółowo przez Komitet do spraw Współpracy.

3. Na zasadzie odstępstwa od ustępu 1 tiret pierwsze, z opłat celnych zwalnia się publikacje, dzieła sztuki, materiały naukowe lub edukacyjne oraz preparaty i sprzęt medyczny przekazywane Rządowi San Marino, a także insygnia, medale, znaczki, materiały drukowane i inne podobne przedmioty lub materiały papierowe przeznaczone dla Rządu.

Artykuł  7

1. a) Przez okres pięciu lat od chwili wejścia niniejszej Umowy w życie, oraz przez dalszy okres, jeżeli nie zostanie osiągnięte porozumienie zgodnie z literą b), Republika San Marino upoważnia Europejską Wspólnotę Gospodarczą, występującą w imieniu i na rzecz Republiki San Marino, do dopełniania formalności celnych, w szczególności tych dotyczących dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów wysyłanych do San Marino z państw trzecich. Przedmiotowe formalności dopełniane będą przez urzędy celne Wspólnoty wymienione w załączniku do niniejszej Umowy.

b) Pod koniec tego okresu i zgodnie z artykułem 16, Republika San Marino może sama dopełniać formalności celnych, po uprzednim porozumieniu Umawiających się Stron.

2. W przypadku nałożenia opłat celnych przywozowych na towary zgodnie z ustępem 1, opłaty te pobierane są w imieniu Republiki San Marino. San Marino zobowiązuje się nie refundować tych kwot zainteresowanym stronom, w sposób bezpośredni lub pośredni, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 4.

3. Komitet do spraw współpracy podejmuje decyzje dotyczące:

a) ewentualnych zmian w wykazie urzędów celnych właściwych w zakresie odprawy celnej towarów, określonych w ustępie 1, oraz zmiany procedury spedycji przedmiotowych towarów do Republiki San Marino;

b) porozumienia o przekazaniu Ministerstwu Finansów Republiki San Marino kwot zebranych na mocy ustępu 2 oraz udziału procentowego odprowadzanego przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą na pokrycie kosztów administracyjnych,

zgodnie z odpowiednimi postanowieniami obowiązującymi we Wspólnocie;

c) innych uzgodnień koniecznych w celu prawidłowego wykonania postanowień niniejszego artykułu.

4. Podatki i opłaty wyrównawcze w przywozie na produkty rolne mogą być przeznaczane przez San Marino na wsparcie produkcji lub wywozu. Niemniej jednak, San Marino zobowiązuje się do niewprowadzania refundacji wywozowych oraz kwot wyrównawczych wyższych niż te, które wprowadziła Europejska Wspólnota Gospodarcza w odniesieniu do wywozu do państw trzecich.

Artykuł  8

Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy zabrania się stosowania ograniczeń ilościowych w przywozie i wywozie oraz wszelkich środków o skutku równoważnym między Wspólnotą a Republiką San Marino.

Artykuł  9

Umowa niniejsza nie stanowi przeszkody w stosowaniu zakazów lub ograniczeń na towary przywożone, wywożone lub w tranzycie, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego; ochroną zdrowia i życia ludzi, zwierząt i roślin, ochroną narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej, ochroną własności intelektualnej, przemysłowej lub handlowej lub kontrolą odnoszącą się do złota i srebra. Zakazy te i ograniczenia nie powinny jednak stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu między Umawiającymi się Stronami.

Artykuł  10

Umawiające się Strony powstrzymują się od nakładania podatków krajowych lub od stosowania praktyk prowadzących bezpośrednio lub pośrednio do dyskryminacji produktów jednej z Umawiających się Stron na rzecz podobnych produktów drugiej Umawiającej się Strony.

Produkty wysyłane na terytorium jednej z Umawiających się Stron nie kwalifikują się do zwrotu opłat wewnętrznych w kwocie wyższej niż opłaty pobrane bezpośrednio lub pośrednio.

Artykuł  11

1. W przypadku wystąpienia poważnych zakłóceń w którymkolwiek sektorze gospodarki jednej z Umawiających się Stron, dana Umawiająca się Strona może podjąć konieczne środki ochronne, zgodnie z procedurą i warunkami przewidzianymi w poniższych ustępach.

2. W przypadku, określonym w ustępie 1, przed podjęciem przewidzianych w nim środków lub w przypadkach przewidzianych w ustępie 3, dana Umawiająca się Strona niezwłocznie dostarczy Komitetowi do spraw współpracy wszystkich istotnych informacji, koniecznych do szczegółowego przeanalizowania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania, które będzie możliwe do przyjęcia przez Umawiające się Strony. Na wniosek drugiej Umawiającej się Strony, w ramach Komitetu do spraw współpracy odbędą się konsultacje, przed podjęciem właściwych środków przez daną Umawiającą się Stronę.

3. W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań uniemożliwiających uprzednie przeprowadzenie szczegółowej analizy, zainteresowana Umawiająca się Strona może bezzwłocznie zastosować środki ostrożności, które są bezwzględnie konieczne do opanowania zaistniałej sytuacji.

4. Przy doborze środków należy przyznać pierwszeństwo tym, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie niniejszej Umowy. Środki takie nie mogą wykraczać poza zakres niezbędny do rozwiązania zaistniałego problemu.

Podjęcie środków ochronnych musi zostać niezwłocznie notyfikowane Komitetowi do spraw współpracy, który przeprowadza regularne konsultacje w sprawie przedmiotowych środków, w szczególności w celu ich zniesienia tak szybko, jak pozwolą na to okoliczności.

Artykuł  12

1. Oprócz współpracy przewidzianej w artykule 13 ustęp 8, władze administracyjne Umawiających się Stron, odpowiedzialne za wykonanie postanowień niniejszej Umowy, zobowiązane są współpracować w innych przypadkach, celem zapewnienia zgodności z postanowieniami niniejszej Umowy.

2. Komitet do spraw współpracy ustanawia procedury niezbędne do zastosowania postanowień ustępu 1.

TYTUŁ  II

Postanowienia ogólne i końcowe

Artykuł  13

1. Niniejszym powołuje się Komitet do spraw współpracy, do którego zadań należy zarządzanie niniejszą Umową i zapewnienie jej prawidłowego wykonania. W tym celu Komitet formułuje zalecenia. Komitet podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w Umowie. Wykonanie decyzji następuje przez Umawiające się Strony zgodnie z ich postanowieniami.

2. W celu prawidłowego wykonania Umowy, Umawiające się Strony zobowiązane są prowadzić wymianę informacji oraz, na wniosek jednej ze Stron, przeprowadzać wzajemne konsultacje w ramach Komitetu do spraw współpracy.

3. Komitet do spraw współpracy opracowuje swój regulamin.

4. W skład Komitetu do spraw współpracy wchodzą przedstawiciele Wspólnoty, z jednej strony, oraz przedstawiciele Republiki San Marino, z drugiej strony.

5. Komitet do spraw współpracy podejmuje decyzje za wspólnym porozumieniem.

6. Komitetowi do spraw współpracy przewodniczą na zmianę przedstawiciele Umawiających się Stron, zgodnie z regulaminem.

7. Komitet do spraw Współpracy zbiera się na wniosek jednej z Umawiających się Stron, który powinien być przedłożony przynajmniej miesiąc przed datą przewidywanego posiedzenia. W przypadku gdy Komitet zwoływany jest na podstawie artykułu 11, zbiera się on w terminie ośmiu dni roboczych od dnia przedłożenia wniosku.

8. Zgodnie z procedurą ustanowioną w ustępie 1, Komitet do spraw współpracy ustanawia metody współpracy administracyjnej, do celów stosowania artykułu 2 i 3, opierając się na metodach przyjętych przez Wspólnotę w odniesieniu się do obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi.

Artykuł  14

1. Wszelkie spory między Umawiającymi się Stronami dotyczące wykładni postanowień niniejszej Umowy są przedkładane Komitetowi do spraw współpracy.

2. Jeżeli Komitet do spraw współpracy nie zdoła rozstrzygnąć sporu na swoim kolejnym posiedzeniu, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o powołaniu arbitra, a druga Strona zobowiązana jest powołać drugiego arbitra w terminie dwóch miesięcy.

Komitet do spraw współpracy wybiera trzeciego arbitra.

Decyzje arbitrów podejmowane są większością głosów.

Strony sporu zobowiązane są podjąć środki niezbędne w celu wykonania decyzji arbitrów.

Artykuł  15

W sprawach handlu, przewidzianych w Umowie:

– regulacje stosowane przez Republikę San Marino w odniesieniu do Wspólnoty nie mogą powodować dyskryminacji Państw Członkowskich, ich obywateli lub przedsiębiorstw,

– regulacje stosowane przez Wspólnotę w odniesieniu do Republiki San Marino nie mogą powodować dyskryminacji obywateli lub przedsiębiorstw San Marino.

Artykuł  16

Umowa niniejsza została zawarta na czas nieokreślony. W terminie maksymalnie pięciu lat od jej wejścia w życie, Strony dokonają analizy wyników jej wykonania oraz, w razie konieczności, rozpoczną negocjacje w sprawie wprowadzenia zmian w związku z przeprowadzoną analizą.

Artykuł  17

Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze pisemnej notyfikacji. W takim przypadku Umowa traci moc po upływie sześciu miesięcy od dnia dokonania takiej notyfikacji.

Artykuł  18

Niniejszą Umowę stosuje się do terytoriów, do których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą i na warunkach określonych w Traktacie, z jednej strony, oraz do terytorium Republiki San Marino, z drugiej strony.

Artykuł  19

Niniejsza Umowa podlega zatwierdzeniu przez Umawiające się Strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu powiadomienia o tym, że spełnione zostały procedury określone w akapicie pierwszym.

Niniejsza Umowa przestaje być stosowana z dniem wejścia w życie Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, podpisanej w dniu 16 grudnia 1991 roku.

Artykuł  20

Załącznik do niniejszej Umowy oraz obie załączone do niej deklaracje stanowią jej integralną część.

Artykuł  21

Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach, w językach: duńskim, niderlandzkim, angielskim, francuskim, niemieckim, greckim, włoskim, portugalskim i hiszpańskim, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.

Hecho en Bruselas, el veintisiete de noviembre de mil novecientos noventa y dos.

Udfærdiget i Bruxelles, den syvogtyvende november nitten hundrede og tooghalvfems.

Geschehen zu Brüssel am siebenundzwanzigsten November neunzehnhundertzweiundneunzig.

Εγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι επτά Νοεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο.

Done at Brussels on the twenty-seventh day of November in the year one thousand nine hundred and ninety-two.

Fait à Bruxelles, le vingt-sept novembre mil neuf cent quatre-vingt-douze.

Fatto a Bruxelles, addì ventisette novembre millenovecentonovantadue.

Gedaan te Brussel, de zevenentwintigste november negentienhonderd tweeënnegentig.

Feito em Bruxelas, em vinte e sete de Novembro de mil novecentos e noventa e dois.

Por el Consejo de las Comunidades Europeas

For Rådet for De Europæiske Fællesskaber

Für den Rat der Europäischen Gemeinschaften

Για το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

For the Council of the European Communities

Pour le Conseil des Communautés européennes

Per il Consiglio delle Comunità europee

Voor de Raad van de Europese Gemeenschappen

Pelo Conselho das Comunidades Europeias

(podpis pominięto)

Por la República de San Marino

For Republikken San Marino

Für die Republik San Marino

Για τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου

For the Republic of San Marino

Pour la république de Saint-Marin

Per la Repubblica di San Marino

Voor de Republiek San Marino

Pela República de São Marinho

ZAŁĄCZNIK 

Wykaz urzędów celnych określonych w artykule 7 ustęp 1 litera a):

– LIVORNO

– RAVENNA

– RIMINI

– FORLÌ (CESENA)

– TRIESTE.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1992.359.14
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: San Marino-Europejska Wspólnota Gospodarcza. Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej. Bruksela.1992.11.27.
• Data aktu: 27/11/1992
• Data ogłoszenia: 09/12/1992
• Data wejścia w życie: 01/12/1992