Raport 2026 Poprawmy prawo W ramach akcji Prawo.pl i LEX wskazujemy przepisy do zmiany
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa T-175/21: Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2021 r. - RH / Komisja.

Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2021 r. - RH / Komisja
(Sprawa T-175/21)
(2021/C 206/43)

Język postępowania: angielski

(Dz.U.UE C z dnia 31 maja 2021 r.)

Strony

Strona skarżąca: RH (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 lutego 2021 r. o wykluczeniu udziału skarżącej w przetargach na zamówienia publiczne i dotacje podlegające budżetowi Unii i 11. Europejskiemu Funduszowi Rozwoju lub jej wyboru do celów wrażania funduszy UE na podstawie rozporządzenia (EU, Euratom) nr 2018/1046 i wdrażania funduszy na podstawie Europejskiego Funduszu Rozwoju podlegającego rozporządzeniu (EU) nr 2018/1877 na okres 18 miesięcy i o ogłoszeniu wykluczenia na stronie internetowej Komisji;
przyznanie skarżącej odszkodowania w kwocie 17 385 832 EUR;
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi siedem zarzutów.

1.
Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa przy kwalifikacji prawnej poważnego wykroczenia zawodowego.
Skarżąca podnosi, że całość zarzutów pozwanej opiera się na li tylko hipotetycznym założeniu, że skarżąca mogła potencjalnie mieć dostęp do informacji poufnych, gdy spotykała się z beneficjentami. Pozwana naruszyła w ten sposób prawo przy kwalifikacji prawnej poważnego wykroczenia zawodowego w rozumieniu art. 93 ust. 1 rozporządzenia Rady (EC, Euratom) nr 1605/2002 1 , art. 106 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EU, Euratom) nr 966/2012 2  i art. 136 ust. 1 lit. c) ppkt v) rozporządzenia (EU, Euratom) nr 2018/1046 3 .
2.
Zarzut drugi dotyczy naruszenia domniemania niewinności i odwrócenia ciężaru dowodu.
Oprócz tego, że zaskarżona decyzja nie dokonuje właściwej kwalifikacji "poważnego wykroczenia zawodowego", to skarżąca podnosi, iż ciężar udowodnienia zarzutów spoczywa na pozwanej, gdyż skarżąca jest niewinna, dopóki nie udowodni się jej winy.
3.
Zarzut trzeci dotyczy błędu w ocenie okoliczności faktycznych i oczywistego braku poważnego wykroczenia zawodowego, w szczególności określonego w art. 136 ust. 1 lit. c) ppkt v) rozporządzenia (EU, Euratom) nr 2018/1046 (co w każdym razie stanowi oczywisty błąd), a także braku zgodności z prawem raportu OLAF-u i zaskarżonej decyzji.
Skarżąca zdecydowanie kwestionuje twierdzenia Komisji i wniosek na temat wykroczenia zawodowego oraz utrzymuje, że nie usiłowała pozyskać ani nie pozyskała poufnych informacji związanych ze swoimi projektami. OLAF i DG NEAR rażąco błędnie odczytały okoliczności faktyczne, przeinaczyły dowody przedstawiane przez skarżącą i wyciągnęły błędne wnioski prawne w związku z tymi okolicznościami i dowodami.
4.
Zarzut czwarty dotyczy naruszenia obowiązku staranności i dobrej administracji zawartego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
Skarżąca podnosi, że pozwana nie działała z należytą starannością zarówno jeśli chodzi o prowadzenie dochodzenia OLAF-u, jak i decyzję DG NEAR.
5.
Zarzut piąty dotyczy naruszenia prawa do obrony.
Skarżąca podnosi, że w czasie wizytacji przez OLAF w siedzibie skarżącej nie wskazano jasno, iż skarżąca jest postrzegana/określana jako osoba objęta dochodzeniem. Skarżąca po raz pierwszy zorientowała się, że uznaje się ją za osobę objętą dochodzeniem w wyniku doręczenia podsumowania okoliczności faktycznych. Skoro OLAF uznawał skarżącą za osobę objętą dochodzeniem, to jest tym bardziej niezrozumiałe, dlaczego zarząd skarżącej nie został przesłuchany w czasie dochodzenia prowadzącego do podsumowania okoliczności faktycznych.
6.
Zarzut szósty dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia.
W niniejszej sprawie pozwana oskarża skarżącą o usiłowanie pozyskania poufnych informacji, lecz nie wskazuje danych informacji ani konkretnych okoliczności uzasadniających kwalifikacje prawną jako "poważnego wykroczenia zawodowego". Skarżąca nie jest więc w stanie zrozumieć zaskarżonej decyzji i w pełni skontrolować jej zgodności z prawem, a także ustalić, czy informacje rzeczywiście były poufne oraz dostarczyć dowodów, że były one jednak publicznie dostępne dla wszystkich potencjalnych konkurentów.
Pozwana nie wyjaśniła również w ocenie skarżącej, dlaczego zarzucane wykroczenie, o ile zostanie ono wykazane (quod non), należałoby uznać za poważne w świetle okoliczności sprawy. Sankcja publicznego ogłoszenia wykluczenia również nie jest jej zdaniem właściwie uzasadniona.
7.
Zarzut siódmy dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności w odniesieniu do sankcji wykluczenia i jego publicznego ogłoszenia.
Skarżąca podnosi, że pozwana naruszyła prawo poprzez naruszenie zasady proporcjonalności przy ocenie kryteriów uzasadniających sankcję wykluczenia. Ponadto twierdzi, tytułem ewentualnym, że gdyby okoliczności należało uznać za poważne wykroczenie zawodowe (quod non), sankcja wykluczenia na 18 miesięcy z jego ogłoszeniem jest nieproporcjonalna w świetle konkretniej oceny kryteriów określonych w art. 136 ust, 3 rozporządzenia (EU, Euratom) nr 2018/1046.
1 Rozporzadzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporzadzenia finansowego majacego zastosowanie do budzetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. 2002 L 248, s. 1).
2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. 2012 L 298, s. 1).
3 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. 2018 L 193, s. 1).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2021.206.35

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa T-175/21: Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2021 r. - RH / Komisja.
Data aktu:2021-05-31
Data ogłoszenia:2021-05-31