Reforma zasad udzielania pomocy państwa usługom świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2011/2146(INI)).

Reforma zasad udzielania pomocy państwa usługom świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym

P7_TA(2011)0494

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2011 r. w sprawie reformy zasad UE dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2011/2146(INI))

(2013/C 153 E/07)

(Dz.U.UE C z dnia 31 maja 2013 r.)

Parlament Europejski,

– uwzględniając art. 14 i art. 106 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz jego protokół nr 26,

– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 marca 2011 r. pt. Reforma zasad UE dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (COM(2011)0146),

– uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie stosowania od 2005 r. zasad UE dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz wyniki konsultacji społecznych (SEK(2011)0397),

– uwzględniając przeprowadzone przez Komisję w 2010 r. wysłuchanie publiczne na temat pomocy państwa pt. Przepisy dotyczące usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym,

– uwzględniając wytyczne z dnia 7 grudnia 2010 r. dotyczące zastosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z zakresu pomocy państwa, zamówień publicznych i rynku wewnętrznego do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, w tym do usług społecznych (SEK(2010)1545),

– uwzględniając dyrektywę Komisji 2006/111/WE z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw⁽¹⁾,

– uwzględniając decyzję Komisji 2005/842/WE z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym⁽²⁾,

– uwzględniając przepisy wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych⁽³⁾,

– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 19 stycznia 2001 r. pt. "Usługi użyteczności publicznej Europie"⁽⁴⁾,

– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 września 1996 r. w sprawie europejskich usług świadczonych w interesie ogólnym⁽⁵⁾,

– uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 1 lipca 2011 r. w sprawie reformy zasad UE dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym⁽⁶⁾,

– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczącego reformy zasad UE dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym⁽⁷⁾,

– uwzględniając orzeczenie z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH⁽⁸⁾,

– uwzględniając swoje rezolucje: z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie przyszłości usług społecznych świadczonych w interesie ogólnym⁽⁹⁾, z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie usług społecznych użyteczności publicznej w Unii Europejskiej⁽¹⁰⁾, z dnia 27 września 2006 r. w sprawie białej księgi Komisji na temat usług użyteczności publicznej⁽¹¹⁾, z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie zielonej księgi na temat usług użyteczności publicznej⁽¹²⁾, z dnia 13 listopada 2001 r. w sprawie komunikatu Komisji pt. "Usługi użyteczności publicznej w Europie"⁽¹³⁾ oraz z dnia 17 grudnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego "Usługi użyteczności publicznej w Europie"⁽¹⁴⁾,

– uwzględniając art. 48 Regulaminu,

– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0371/2011),

A. mając na uwadze, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym mają ogromne znaczenie pośród wspólnych wartości Unii, sprzyjają przestrzeganiu praw podstawowych oraz spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej, przez co mają kluczowe znaczenie z punktu widzenia walki z nierównościami społecznymi, a także w coraz większym stopniu z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju;

B. mając na uwadze, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym wnoszą znaczący wkład w potencjał gospodarczy i konkurencyjność państw członkowskich i przez to służą nie tylko zapobieganiu kryzysom gospodarczym i ich pokonywaniu, lecz również ogólnemu dobrobytowi gospodarczemu;

C. mając na uwadze, że udostępnienie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym sprzyja skutecznej realizacji strategii Europa 2020 oraz to, że usługi te, w szczególności w dziedzinach zatrudnienia, kształcenia i integracji społecznej, mogą przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wzrostu, co w rezultacie doprowadzi do osiągnięcia ustalonego wysokiego poziomu wydajności, zatrudnienia i spójności społecznej;

D. mając na uwadze, że opracowanie racjonalnych pod względem kosztów rozwiązań przez konkurujące ze sobą przedsiębiorstwa prywatne leży w interesie obywateli oraz ma istotne znaczenie w świetle obecnej sytuacji budżetowej;

E. mając na uwadze, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym są usługami, które bez ingerencji publicznej nie zawsze byłyby dostępne lub byłyby dostępne w niewystarczającym stopniu;

F. mając na uwadze, że usługi społeczne świadczone w interesie ogólnym (SSGI) odgrywają istotną rolę, jeżeli chodzi o poszanowanie podstawowych praw, i w znaczący sposób przyczyniają się do wyrównania szans;

G. mając na uwadze, że obecne prawodawstwo UE umożliwia zwolnienie z obowiązku powiadomienia szpitali i przedsiębiorstw zajmujących się budownictwem socjalnym, tj. podmiotów świadczących usługi w ogólnym interesie gospodarczym, których celem jest zaspokojenie podstawowych potrzeb społecznych;

H. mając na uwadze, że art. 106 i 107 TFUE stanowią podstawę prawną reformy zasad dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, a w oparciu o art. 14 TFUE Parlament Europejski i Rada, działając za pomocą rozporządzeń i zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, mogą określać zasady i warunki funkcjonowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, zwłaszcza warunki o charakterze gospodarczym i finansowym, nie naruszając kompetencji państw członkowskich;

I. mając na uwadze, że protokół nr 26 TFUE stanowi, iż usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym powinny zapewniać wysoki poziom jakości, bezpieczeństwa i przystępności cenowej, równe traktowanie oraz propagowanie powszechnego dostępu i praw odbiorców, oraz że w protokole tym wyraźnie uznano szczególne znaczenie tych usług;

J. mając na uwadze, że to państwa członkowskie i ich organy publiczne są najlepiej przygotowane do tego, by właściwie służyć swoim obywatelom, przez co odpowiadają za określenie dokładnego zakresu i sposobu udostępniania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym; mając też na uwadze, że w art. 1 Protokołu nr 26 Traktatu z Lizbony wyraźnie uznano szeroki zakres uprawnień dyskrecjonalnych organów krajowych, regionalnych i lokalnych do zarządzania tymi usługami oraz do ich zlecania i organizowania;

K. mając na uwadze, że rekompensaty obejmują wszelkie korzyści przyznane w dowolny sposób przez państwo lub korzyści w postaci środków państwowych;

1. zwraca uwagę na cele przedstawione przez Komisję, która chce zapewnić większą przejrzystość w kwestii stosowania zasad dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym z uwzględnieniem ich różnorodności;

2. domaga się od Komisji Europejskiej wyjaśnienia związków pomiędzy regułami rynku wewnętrznego a świadczeniem usług publicznych oraz zapewnienia stosowania zasady pomocniczości przy definiowaniu, organizowaniu i finansowaniu usług publicznych;

3. podkreśla, że poprawa w zakresie stosowania i zrozumienia przepisów została osiągnięta poprzez zastosowanie w 2005 r. odpowiednich środków, tzw. pakietu środków przyjętych po wydaniu wyroku w sprawie Altmark; zwraca uwagę na to, że konsultacje społeczne wykazały jednak, że instrumenty prawne muszą być jeszcze bardziej zrozumiałe, prostsze, proporcjonalniejsze i skuteczniejsze;

4. podkreśla, że wyniki konsultacji społecznych wykazały, iż poza obciążeniem administracyjnym do niestosowania przepisów mogły przyczynić się niepewność i błędna interpretacja, w szczególności w odniesieniu do kluczowych pojęć przepisów w sprawie pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, takich jak "akt powierzenia świadczenia usług", "zrównoważone zyski", "przedsiębiorstwo", "usługi gospodarcze i niegospodarcze" lub ich "związek z rynkiem wewnętrznym";

5. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji udzielenia dalszych wyjaśnień odnośnie do oddzielenia działalności gospodarczej i niemającej charakteru gospodarczego od usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, tak aby zapewnić większą pewność prawną i uniknąć wnoszenia pozwów do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz wszczynania przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; wzywa Komisję do dostarczenia dalszych wyjaśnień na temat czwartego kryterium, które Trybunał Sprawiedliwości UE zawarł w orzeczeniu w sprawie Altmark, oraz do zagwarantowania, że metoda obliczania zrównoważonych zysków będzie dostatecznie jasna i będzie uwzględniać różnorodność usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym; apeluje zatem do Komisji, by nie sporządzała zamkniętej listy; proponuje, aby Komisja nie ograniczała się przy tym wyłącznie do przytoczenia orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, lecz aby określiła miarodajne kryteria ułatwiające zrozumienie i stosowanie użytych pojęć; zwraca się do Komisji, by określiła, jak sama rozumie pojęcie prawdziwej usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym;

6. jest zaniepokojony tym, że Komisja chce wprowadzić dodatkowe wymogi w celu zagwarantowania, że stopień wpływu na rozwój handlu nie będzie sprzeczny z interesami Unii, i uważa, że wprowadzenie tych wymogów spowoduje brak pewności prawa;

7. podkreśla, że "akt powierzenia świadczenia usług" jest gwarancją przejrzystości, którą należy zachować w celu zapewnienia obywatelom większej widoczności świadczenia usług, przy czym powinno się również zwiększyć zakres obowiązków (w ramach aktu powierzenia świadczenia usług), w szczególności poprzez elastyczniejsze stosowanie zasad; apeluje o to, aby projekt, któremu towarzyszy "umowa zadaniowa", był uznawany za dopuszczalny akt powierzenia świadczenia usług;

8. podkreśla, że reformę zasad UE dotyczących pomocy państwa można przeprowadzić wyłącznie przy uwzględnieniu szczególnego przeznaczenia usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i pełnym poszanowaniu zasady pomocniczości, ponieważ w myśl Protokołu nr 26 TFUE odpowiedzialność za przygotowanie, realizację, finansowanie i organizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym spoczywa przede wszystkim na państwach członkowskich i ich władzach krajowych, regionalnych i lokalnych, które mają szeroką swobodę działania i wyboru w tym zakresie;

9. podkreśla, że w ramach przeglądu przepisów należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby użyte pojęcia i terminy wspólnotowe zostały wyraźnie dostosowane do istoty usług publicznych oraz różnorodności form organizacyjnych i uczestniczących podmiotów, a także uwzględnić faktyczne ryzyko ich wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi;

10. zwraca uwagę na specyfikę usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym na szczeblu regionalnym i lokalnym, które nie wpływają na konkurencję na rynku wewnętrznym i w których przypadku powinna być możliwa uproszczona i przejrzysta procedura ułatwiająca wprowadzanie innowacji oraz udział małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);

11. popiera zarówno koncepcję wartości progowych dla zwolnienia z obowiązku powiadomienia o wypłacie przez państwo rekompensaty za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, jak i związane z nią zmniejszenie obciążeń administracyjnych; w oparciu o wyniki przeprowadzonych konsultacji proponuje zwiększenie wartości progowych, które wskazują na to, jaką należy podjąć decyzję w sprawie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym;

12. podkreśla, że w art. 14 TFUE oraz w Protokole nr 26 dołączonym do Traktatu z Lizbony uznano szczególny charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, a także uznaje szczególną rolę władz krajowych, lokalnych i regionalnych w tym zakresie; podkreśla, że reforma zasad UE dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym stanowi jedynie część niezbędnych usprawnień systemu prawnego mającego zastosowanie do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym poprzez spójne europejskie ramy prawne; zaznacza, że każdy instrument prawny będzie musiał zagwarantować pewność prawa; zwraca się do Komisji o to, by wywiązała się ze zobowiązania podjętego w Akcie o jednolitym rynku i sporządziła przed upływem 2011 r. komunikat przedstawiający działania mające zagwarantować stworzenie ram, dzięki którym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym oraz usługi społeczne świadczone w interesie ogólnym spełnią swoją rolę;

13. podkreśla, że zgodnie z art. 106 ust. 2 TFUE przedsiębiorstwa, którym powierzono świadczenie usług w ogólnym interesie, podlegają przepisom dotyczącym zakazu i kontroli pomocy państwa w granicach, w jakich stosowanie tych postanowień nie stanowi prawnej lub faktycznej przeszkody w wykonywaniu szczególnych zadań powierzonych im przez organy krajowe, regionalne lub lokalne; podkreśla w związku z tym, że art. 14 TFUE stanowi jasno, iż Unia i państwa członkowskie, każde w granicach swych kompetencji i w granicach stosowania traktatu, zapewniają, aby te usługi były świadczone na podstawie zasad i na warunkach, które pozwolą im wypełniać ich zadania; apeluje zatem, aby w reformie zasad UE dotyczących pomocy państwa uwzględniono oba artykuły i dopilnowano, by rekompensata przyznawana z tytułu wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym nie obciążała nadmiernie finansów publicznych ani nie skutkowała obniżeniem jakości świadczonych usług;

14. uważa, że przygotowywany przez Komisję wniosek dotyczący obligacji projektowych w ramach strategii UE 2020 mógłby i powinien być głównym wektorem rozwoju usług świadczonych w interesie ogólnym zarówno w państwach członkowskich, jak i na szczeblu Unii Europejskiej; podkreśla, że procedury określone w tym celu powinny zostać wyraźnie włączone do ram kwalifikowalności projektów, które to ramy należy zdefiniować zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą;

15. uważa, że niezwykle ważne jest to, aby rekompensata za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym nie zakłócała konkurencji ani nie szkodziła innym przedsiębiorstwom, które nie otrzymują rekompensaty, działającym w tych samych sektorach lub na tych samych rynkach;

16. stwierdza, że warunki dostępu do rekompensaty kosztów netto wykonania usług publicznych dla wszystkich przedsiębiorstw, które są odpowiedzialne za zarządzanie nimi, jest warunkiem ekonomicznie i finansowo koniecznym do prawidłowego wykonywania szczególnych zadań przydzielonych im przez władze publiczne, zwłaszcza w okresie obecnego kryzysu, kiedy to usługi publiczne odgrywają istotną rolę jako automatyczny stabilizator i zabezpieczenie dla obywateli UE znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji i przyczyniają się w ten sposób do ograniczenia społecznych skutków kryzysu;

17. w związku z tym pragnie podkreślić, że rozwój współpracy między podmiotami publicznymi poprzez łączenie zasobów ma duży potencjał w zakresie zwiększania skuteczności użycia środków publicznych i modernizacji usług publicznych w odpowiedzi na nowe potrzeby obywateli na poszczególnych obszarach; podkreśla także znaczenie współpracy transgranicznej;

18. stanowczo podkreśla, że jakość usług publicznych musi być wysoka i że usługi te muszą być dostępne dla wszystkich grup społecznych; w związku z tym z zaniepokojeniem obserwuje restrykcyjną postawę Komisji, która uznaje pomoc państwa na rzecz towarzystw budownictwa socjalnego za usługi społeczne świadczone w interesie ogólnym, jedynie jeżeli usługi te są zastrzeżone wyłącznie dla obywateli lub grup społecznych znajdujących się w trudnej sytuacji, ponieważ takie zawężone rozumienie tej kwestii uniemożliwia osiągnięcie nadrzędnego celu, którym jest przenikanie się grup społecznych i powszechny dostęp;

19. jest zdania, że wysokiej jakości usługi opierają się na prawach człowieka obywateli europejskich; twierdzi też, że należy wzmocnić to podejście oparte na prawach;

20. przypomina o znaczących inwestycjach koniecznych, by unowocześnić infrastrukturę, zwłaszcza w regionach, które najdotkliwiej odczuwają jej brak, w szczególności w obszarze energii, telekomunikacji i transportu publicznego, mających na celu umożliwienie w przyszłości dostaw inteligentnej energii lub usług szerokopasmowych;

21. wzywa Komisję, aby w kosztach, które może pokryć rekompensata, uwzględniała inwestycje w infrastrukturę, która jest niezbędna do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym; przypomina Komisji, że świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym opiera się czasem na długofalowej pomocy publicznej na rzecz inwestycji, a nie na rocznych rekompensatach;

22. wzywa Komisję do zaakceptowania podczas negocjowania dwustronnych umów handlowych publicznego świadczenia w krajach partnerskich usług w ogólnym interesie gospodarczym oraz usług społecznych w interesie ogólnym;

Uproszczenie/proporcjonalność

23. pozytywnie odnosi się do zamiaru Komisji, aby poprzez bardziej zróżnicowane podejście do stosowania zasad dotyczących pomocy państwa zagwarantować, by obciążenia administracyjne spoczywające na organach publicznych i usługodawcach były proporcjonalne do ewentualnego wpływu tego środka na konkurencyjność na rynku wewnętrznym;

24. apeluje zatem o to, by sposób sformułowania przepisów zapewniał ich właściwe stosowanie oraz gwarantował, że nie będą one obarczać zbędnymi obciążeniami organów publicznych i przedsiębiorstw, którym powierzono świadczenie usług w ogólnym interesie, umożliwiając im realizowanie w pełni przypisanych im zadań; zwraca się w związku z tym do Komisji, by ułatwiła zrozumienie zasad i przewidziała zobowiązania związane z rekompensatą publiczną za świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, przez co organy publiczne i usługodawcy zyskają większą pewność prawa;

25. wzywa Komisję do tego, aby w ramach zaplanowanego uproszczenia zasad dotyczących pomocy państwa wprowadziła przepisy służące zwiększeniu elastyczności i przejrzystości przy monitorowaniu nadmiernej rekompensaty oraz by przede wszystkim ulepszyła środki zapobiegające nadmiernej rekompensacie; proponuje w związku z tym, aby w przypadku wieloletnich umów sprawdzenie, czy doszło do nadmiernej rekompensaty, następowało wyłącznie przed upływem okresu obowiązywania umowy i w żadnym wypadku nie częściej niż co trzy lata; proponuje też określenie przejrzystych kryteriów wyliczania kwoty rekompensaty za świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, gdyż pozwoliłoby to na znaczne odciążenie czasowe i finansowe zarówno usługodawców, jak i organów publicznych;

26. zwraca się do Komisji o to, by dowiedziała się od organów publicznych i podmiotów gospodarczych, czy wytyczne z dnia 7 grudnia 2010 r. dotyczące zastosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z zakresu pomocy państwa, zamówień publicznych i rynku wewnętrznego do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, zwłaszcza do usług społecznych świadczonych w interesie ogólnym, spełniają swoje zadanie; zwraca się do Komisji, aby w razie konieczności dostarczała organom publicznym i podmiotom gospodarczym instrukcji, dzięki którym będą stosować te zasady w sposób poprawny;

27. wzywa Komisję do uproszczenia przepisów regulujących delegowanie zadań; domaga się, by zaproszenie do składania projektów, któremu towarzyszy umowa zadaniowa, było uznawane za upoważnienie do świadczenia usług;

Usługi społeczne

28. wzywa Komisję do opracowania specjalnej zasady de minimis w odniesieniu do świadczonych w ogólnym interesie usług społecznych, co do których można założyć, że nie będą one w istotny sposób utrudniać handlu między państwami członkowskimi; w związku z tym proponuje, by dla tego rodzaju usług społecznych wprowadzić odpowiednio podwyższone wartości progowe;

29. opowiada się za utrzymaniem obowiązującego odstępstwa od zasady dotyczącej wartości progowych w przypadku szpitali i przedsiębiorstw zajmujących się budownictwem socjalnym; pozytywnie ocenia wyrażony przez Komisję zamiar uwalniania dalszych kategorii usług społecznych świadczonych w interesie ogólnym od obowiązku powiadamiania o udzielonej im pomocy; wzywa Komisję do zagwarantowania, że rekompensata za świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, służących zaspokojeniu podstawowych potrzeb społecznych określonych przez państwa członkowskie, takich jak opieka nad osobami starszymi i osobami niepełnosprawnymi, opieka nad grupami znajdującymi się w trudnej sytuacji i ich integracja z resztą społeczeństwa, pomoc dzieciom i młodzieży, opieka zdrowotna i dostęp do rynku pracy, będą wyłączone z obowiązku powiadamiania;

30. wyraża przekonanie, że należy chronić i jasno zdefiniować szczególny cel i naturę usług społecznych świadczonych w interesie ogólnym; zwraca się w związku z tym do Komisji o określenie najskuteczniejszego sposobu osiągnięcia tego celu z uwzględnieniem możliwości wprowadzenia przepisów sektorowych;

Usługi lokalne

31. z zadowoleniem przyjmuje założenie Komisji, aby w przypadku pomocy państwa dla przedsiębiorstw, którym powierzono świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, wprowadzić zasadę de minimis, o ile z uwagi na ograniczony lokalnie zakres działalności należy oczekiwać jedynie nieznacznego oddziaływania na handel między państwami członkowskimi i o ile zagwarantowano, że rekompensata jest wykorzystywana wyłącznie do celów świadczenia konkretnych usług w ogólnym interesie gospodarczym; zwraca się do Komisji o ustalenie, czy w przypadku usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w dziedzinie kultury i edukacji należy także wprowadzić jakieś szczególne ustalenie sektorowe;

32. apeluje do Komisji, aby przedstawiła odpowiednie wartości progowe w odniesieniu do zasady de minimis mającej zastosowanie do rekompensaty dla przedsiębiorstw, którym powierzono świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, tak aby tego typu usługi można było świadczyć w ramach uproszczonej procedury oraz by zdecydowanie zmniejszyć znaczne obciążenia administracyjne, jakie ponoszą usługodawcy, bez wywierania negatywnego wpływu na jednolity rynek; uważa, że taka koncepcja mogłaby opierać się na połączeniu następujących elementów: wysokości rekompensaty i dochodu przedsiębiorstwa, któremu organ lokalny powierzył świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym; twierdzi ponadto, że aby zapewnić niezbędną elastyczność, bardziej właściwe mogłoby być określenie wartości progowej na okres trzech lat budżetowych;

33. przypomina że podmioty świadczące usługi w ogólnym interesie gospodarczym mają różne statusy, na przykład status stowarzyszenia, fundacji, organizacji wolontariackiej i społecznościowej, organizacji typu non-profit i przedsiębiorstwa społecznego; przypomina też, że niektóre z nich działają wyłącznie na szczeblu lokalnym, nie angażują się w działalność komercyjną i wszelkie zyski z usług świadczonych w interesie ogólnym reinwestują na szczeblu lokalnym;

Jakość i skuteczność

34. podkreśla szczególne znaczenie wysokiej jakości usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz konieczność powszechnego dostępu do nich; w związku z tym podkreśla, że zgodnie z postanowieniami TFUE dotyczącymi konkurencji kompetencje Komisji ograniczają się jedynie do kontroli pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz że postanowienia te nie stanowią podstawy prawnej ustalenia kryteriów jakości i skuteczności na poziomie europejskim; uważa, że przy definiowaniu kryteriów jakości i skuteczności usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym należy zwrócić szczególną uwagę na zasadę pomocniczości;

*

* *

35. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 318 z 17.11.2006, s. 17.

⁽²⁾ Dz.U. L 312 z 29.11.2005, s. 67.

⁽³⁾ Dz.U. C 297 z 29.11.2005, s. 4.

⁽⁴⁾ Dz.U. C 17 z 19.1.2001, s. 4.

⁽⁵⁾ Dz.U. C 281 z 26.9.1996, s. 3.

⁽⁶⁾ Dz.U. C 259 z 2.9.2011, s. 40.

⁽⁷⁾ Dz.U. C 248 z 25.8.2011, s. 149.

⁽⁸⁾ Sprawa C-280/00 [2004], Rec. s. I-07747.

⁽⁹⁾ Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0319.

⁽¹⁰⁾ Dz.U. C 301 E z 13.12.2007, s. 140.

⁽¹¹⁾ Dz.U. C 306 E z 15.12.2006, s. 277.

⁽¹²⁾ Dz.U. C 92 E z 16.4.2004, s. 294.

⁽¹³⁾ Dz.U. C 140 E z 13.6.2002, s. 153.

⁽¹⁴⁾ Dz.U. C 14 z 19.1.1998, s. 74.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2013.153E.51
• Rodzaj: rezolucja
• Tytuł: Reforma zasad udzielania pomocy państwa usługom świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2011/2146(INI)).
• Data aktu: 2011-11-15
• Data ogłoszenia: 2013-05-31