Konkluzje dotyczące stworzenia przez Unię Europejską "znaku dziedzictwa europejskiego".

Konkluzje Rady dotyczące stworzenia przez Unię Europejską "znaku dziedzictwa europejskiego"

(2008/C 319/04)

(Dz.U.UE C z dnia 13 grudnia 2008 r.)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

ODNOSZĄC SIĘ

– do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

– do rezolucji Rady z dnia 16 listopada 2007 r.⁽¹⁾ dotyczącej europejskiego planu działań na rzecz kultury oraz konkluzji Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie planu prac w dziedzinie kultury na lata 2008-2010⁽²⁾, których jednym z celów jest propagowanie dziedzictwa kulturowego,

PRZYJMUJĄC Z ZAINTERESOWANIEM

– komunikat Komisji z dnia 10 maja 2007 r. dotyczący europejskiej agendy kultury w dobie globalizacji świata⁽³⁾,

– a także rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie europejskiej agendy kultury w dobie globalizacji⁽⁴⁾, w której Parlament Europejski opowiada się za "utworzeniem znaku dziedzictwa europejskiego, które miałoby na celu podkreślanie europejskiego wymiaru dóbr kultury, zabytków, obiektów i miejsc pamięci, które są świadectwem historii i dziedzictwa Europy",

UWZGLĘDNIAJĄC

– międzyrządowy projekt "znak dziedzictwa europejskiego", zapoczątkowany w Granadzie w kwietniu 2006 r. przez kilka państw członkowskich,

PODKREŚLAJĄC W SZCZEGÓLNOŚCI

– znaczenie wyczulenia młodzieży na wspólne dziedzictwo kulturowe, a zatem konieczność ułatwienia jej dostępu do europejskiego dziedzictwa kulturowego,

1. UWAŻA, ŻE UTWORZENIE PRZEZ UNIĘ EUROPEJSKĄ "ZNAKU DZIEDZICTWA EUROPEJSKIEGO",

a) którego celem jest podkreślenie w sposób konkretny wspólnej historii Europy dzięki wyróżnieniu i nadaniu odpowiedniej rangi dziedzictwu kulturowemu o znaczeniu europejskim,

b) mogłoby przyczynić się:

– do nadania odpowiedniej rangi dziedzictwu państw członkowskich i wspólnemu dziedzictwu kulturowemu, oraz do ich większego oddziaływania,

– do zwiększenia wiedzy i przywiązania obywateli do ich wspólnego, lecz różnorodnego dziedzictwa kulturowego i do ich historii,

– do ekonomicznej atrakcyjności i do trwałego rozwoju obszarów, zwłaszcza dzięki turystyce kulturalnej,

– do edukacji artystycznej, kulturalnej i historycznej oraz - dzięki temu - do pogłębienia dialogu międzykulturowego, zwłaszcza między ludźmi młodymi,

– do dzielenia się doświadczeniami i do wymiany dobrych praktyk w całej Europie w zakresie nadawania odpowiedniej rangi dziedzictwu kulturowemu,

– bardziej ogólnie, do krzewienia wartości demokratycznych i praw człowieka, na których opiera się integracja europejska i europejskie obywatelstwo,

2. UZNAJE, ŻE "ZNAK DZIEDZICTWA EUROPEJSKIEGO" UNII EUROPEJSKIEJ POWINIEN BYĆ PRZYZNAWANY NA PODSTAWIE WSPÓLNYCH JASNYCH I PRZEJRZYSTYCH KRYTERIÓW:

a) do tego znaku kwalifikować by się mogły:

– zabytki, stanowiska naturalne i miejskie, krajobrazy kulturowe oraz miejsca pamięci, a także dobra kultury i dziedzictwo niematerialne, jeżeli jest związane z danym miejscem, w tym również dziedzictwo współczesne

– zwane dalej "stanowiskiem"⁽⁵⁾,

– pod warunkiem że przez swój charakter transgraniczny lub ogólnoeuropejski są one świadectwem historii, wspólnych wartości lub dziedzictwa kultury europejskiej, w szczególności integracji europejskiej,

b) kandydatury do znaku powinny stanowić długofalowe projekty, z którymi wiązałoby się:

– promowanie europejskiego wymiaru stanowiska: jego miejsca i roli w historii Europy, prądów kulturowych, artystycznych, naukowych i technicznych, osobowości i wydarzeń związanych z danym stanowiskiem mającym duże znaczenie dla historii Europy i integracji europejskiej itp.,

– nadanie odpowiedniej rangi stanowisku, na przykład przez organizację działań edukacyjnych, artystycznych, kulturalnych i naukowych w różnych formach (wydarzenia, festiwale, artyści rezydenci itp.),

– zapewnienie dobrego zarządzania stanowiskiem,

– czuwanie nad jakością dostępu: polityka jak największej dostępności do stanowiska, promocja wielojęzyczności itp.,

– zwrócenie szczególnej uwagi na młodych ludzi, zwłaszcza przez przyznanie im dostępu do stanowiska na uprzywilejowanych warunkach,

– zwiększenie widoczności i atrakcyjności stanowiska na skalę europejską: odpowiednie oznakowanie, wykorzystanie nowych technologii itp.,

– uczestnictwo w działaniach sieci stanowisk opatrzonych znakiem, ewentualnie w ramach grup zajmujących się konkretnymi zagadnieniami dziedzictwa europejskiego, lub obrazujących wspólny aspekt historii Europy,

3. UWAŻA, ŻE

a) państwa członkowskie uczestniczyłyby w tej inicjatywie na zasadzie dobrowolności;

b) projekt powinien opierać się na następujących zasadach:

– regularna procedura wyboru, oparta na wspólnych jasnych i przejrzystych kryteriach, przeprowadzana najpierw na szczeblu krajowym, a w kolejnym etapie na szczeblu europejskim, z uwzględnieniem poziomu kandydatur i dotycząca za każdym razem rozsądnej i reprezentatywnej liczby stanowisk,

– elastyczne i proste warunki zarządzania, zgodne z zasadą pomocniczości,

– realizacja w poszanowaniu kryteriów wymienionych w punkcie 2 niniejszych konkluzji, synergiczna z istniejącymi projektami, takimi jak lista dziedzictwa światowego UNESCO i "europejskie szlaki kultury" Rady Europy, i uzupełniająca je, a także zgodna z podejściem uzgodnionym w zakresie informowania o stanowiskach opatrzonych znakiem;

c) projekt mógłby korzystać z obowiązujących sposobów finansowania we Wspólnocie, bez uszczerbku dla strategii wsparcia prowadzonych przez każde państwo członkowskie;

d) inicjatywa ta mogłaby być również otwarta dla krajów trzecich uczestniczących w programie Kultura UE;

e) jakość marki "dziedzictwa europejskiego" zależałaby od zgodności z wymogami obowiązującymi stanowiska opatrzone znakiem i mogłaby podlegać okresowym przeglądom;

f) należałoby uwzględnić stanowiska już opatrzone znakiem w ramach projektu międzyrządowego "znak dziedzictwa europejskiego" oraz zdefiniować ich status;

4. ZACHĘCA KOMISJĘ, aby:

– przedstawiła Radzie w rozsądnym czasie i z uwzględnieniem niniejszych konkluzji odpowiedni wniosek dotyczący stworzenia przez Unię Europejską "znaku dziedzictwa europejskiego" i określający uwarunkowania praktyczne odnośnie do realizacji tego projektu.

______

⁽¹⁾ Dz.U. C 287 z 29.11.2007, s. 1.

⁽²⁾ Dz.U. C 143 z 10.6.2008, s. 9.

⁽³⁾ COM(2007) 242 wersja ostateczna-dok. 9496/07.

⁽⁴⁾ 2007/2211(INI).

⁽⁵⁾ Rada odnosi się do definicji powszechnie przyjętych w prawie międzynarodowym lub europejskim (Konwencja UNESCO o środkach zakazu i profilaktyki w nielegalnym przywozie, wywozie i przeniesieniu prawa własności do własności kulturalnych z dnia 14 listopada 1970 r.; Konwencja UNESCO o ochronie światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego z dnia 16 listopada 1972 r.; Konwencja UNESCO o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego z dnia 17 października 2003 r.; Europejska konwencja krajobrazowa z dnia 20 października 2000 r.)

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2008.319.11
• Rodzaj: Zawiadomienie
• Tytuł: Konkluzje dotyczące stworzenia przez Unię Europejską "znaku dziedzictwa europejskiego".
• Data aktu: 13/12/2008
• Data ogłoszenia: 13/12/2008