Rozporządzenie 2377/99 ustanawiające normę handlową dla szparagów

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2377/99

z dnia 9 listopada 1999 r.

ustanawiające normę handlową dla szparagów

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw⁽¹⁾, ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1257/1999⁽²⁾, w szczególności jego art. 2 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje

(1) Szparagi znajdują się wśród produktów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96, dla których należy przyjąć normy. W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 454/92 z dnia 26 lutego 1992 r. ustanawiającym normy jakości dla szparagów⁽³⁾, zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 888/97⁽⁴⁾, należy wprowadzić kilka zmian. W celu zapewnienia jasności prawnej, rozporządzenie (EWG) nr 454/92 powinno zostać uchylone, a zasady o których mowa przeredagowane. W tym celu, a także w interesie zachowania przejrzystości na rynku światowym należy uwzględnić normy dla szparagów zalecane przez Grupę Roboczą ds. Normalizacji Produktów Łatwo Psujących się i Rozwoju Jakości Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ).

(2) Należy uprościć system klasyfikacji szparagów według wielkości tak, by odpowiadał on zmianom zachodzącym w uprawie i warunkach sprzedaży, w szczególności w odniesieniu do wymogów handlu hurtowego i konsumentów. Uproszczenie to obejmuje usunięcie przepisów ustalających maksymalną długość pędów, złagodzenie wymagań dotyczących średnicy pędów w tabeli wielkości szparagów oraz obniżenie minimalnej dopuszczalnej średnicy pędów szparagów zielonych i fioletowozielonych do 3 mm. Zmiany te umożliwią obrót cienkimi zielonymi szparagami i szparagami "triguero" na tych samych warunkach, co pozostałymi odmianami szparagów.

(3) Skutkiem zastosowania tych norm powinno być usunięcie z rynku produktów o niedostatecznej jakości, dostosowanie produkcji do wymagań konsumentów, ułatwienie stosunków handlowych opartych na uczciwej konkurencji i tym samym poprawa opłacalności produkcji.

(4) Normy stosuje się na wszystkich etapach obrotu. Przewóz na duże odległości, składowanie przez pewien okres czasu i różne czynności przeładunkowe, jakim poddawany jest produkt, mogą powodować pogorszenie jego jakości ze względu na biologiczny rozwój produktu lub jego ograniczoną trwałość. Tego rodzaju pogorszenie jakości należy brać pod uwagę przy stosowaniu norm na wszystkich etapach obrotu od chwili jego wysyłki. Ponieważ produkty klasy ekstra muszą być szczególnie starannie sortowane i pakowane, w ich przypadku należy uwzględnić jedynie ewentualną utratę świeżości i jędrności.

(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

Normy handlowe dla szparagów objętych kodem CN 0709 20 00 są zgodne z normami wymienionymi w załączniku.

Normy te obowiązują na wszystkich etapach obrotu, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2200/96.

Jednakże, na etapach następujących po wysyłce, produkty mogą wykazywać, w porównaniu z przepisami normy:

– niewielki ubytek świeżości i jędrności,

– dla produktów w klasach niższych niż ekstra, niewielkie pogorszenie wyglądu spowodowane ich rozwojem i skłonnością do psucia się.

Artykuł  2

Rozporządzenie (EWG) nr 454/92 niniejszym traci moc.

Artykuł  3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 listopada 1999 r.

	W imieniu Komisji
	Franz FISCHLER
	Członek Komisji

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1.

⁽²⁾ Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80.

⁽³⁾ Dz.U. L 52 z 27.2.1992, str. 29.

⁽⁴⁾ Dz.U. L 126 z.17.5.1997, str. 11.

ZAŁĄCZNIK ¹

NORMA JAKOŚCI DLA SZPARAGÓW

I. OKREŚLENIE PRODUKTU

Niniejszą normę stosuje się do pędów odmian (cultivar) wyhodowanych z Asparagus officinalis L., które mają być dostarczone konsumentom świeże, z wyłączeniem szparagów przeznaczonych do przetwórstwa przemysłowego.

Pędy szparagów klasyfikowane są do czterech grup według ich barwy:

1. szparagi białe,

2. szparagi fioletowe o główce koloru od różowego do fioletowego i części będącej pędem koloru białego,

3. szparagi fioletowo-zielone, które są częściowo fioletowe a częściowo zielone,

4. szparagi zielone posiadające zieloną główkę i większą część pędu.

Niniejszej normy nie stosuje się do szparagów zielonych i fioletowo-zielonych o średnicy poniżej 3 mm oraz szparagów białych i fioletowych o średnicy poniżej 8 mm, pakowanych w wiązki lub opakowania jednostkowe.

II. PRZEPISY DOTYCZĄCE JAKOŚCI

Celem normy jest określenie wymagań jakościowych dla szparagów po ich przygotowaniu i zapakowaniu.

A. Wymagania minimalne

We wszystkich klasach, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych dla każdej klasy oraz dopuszczalnej tolerancji, pędy muszą:

– być nieuszkodzone,

– być w dobrym stanie; niedopuszczalny jest produkt zaczynający gnić lub psuć się w sposób wykluczający jego przydatność do spożycia,

– być wolne od uszkodzeń spowodowanych nieodpowiednim myciem lub schładzaniem,

– być czyste, praktycznie wolne od jakichkolwiek widocznych substancji obcych,

– wyglądać i pachnieć świeżo,

– być praktycznie wolne od szkodników,

– być praktycznie wolne od uszkodzeń spowodowanych przez szkodniki,

– być praktycznie wolne od stłuczeń,

– być wolne od nadmiernego zawilgocenia powierzchniowego, tzn. odpowiednio osuszone jeśli były myte bądź schładzane zimną wodą,

– wolne od obcych zapachów i/lub smaków.

Cięcie u podstawy pędu powinno być w miarę możliwości czyste.

Ponadto poszczególne pędy nie mogą być puste w środku, popękane, obrane ani połamane. Dopuszczalne są jednak niewielkie pęknięcia, jakie mogą się ujawnić po zbiorze, pod warunkiem, że nie przekraczają one granic określonych w części IV A: "Tolerancje dotyczące jakości".

Stan szparagów powinien być taki, aby mogły one:

– wytrzymać transport i przeładunek, oraz

– dotrzeć do miejsca przeznaczenia w zadowalającym stanie.

B. Klasyfikacja

Szparagi dzieli się na trzy klasy jakości określone poniżej:

i) Klasa ekstra

Szparagi w tej klasie muszą być najwyższej jakości, bardzo dobrze uformowane i praktycznie proste. Zgodnie z cechami charakterystycznymi dla danej odmiany, ich główki muszą być bardzo zwarte.

Dopuszcza się jedynie bardzo niewielkie ślady rdzy na pędach; które można usunąć w trakcie normalnego obierania przez konsumenta.

Dla szparagów odmiany białej, zarówno główki jak i pędy muszą być białe; na pędach dopuszcza się jedynie słaby różowy odcień.

Szparagi odmiany zielonej muszą być zielone w całości.

W tej klasie nie dopuszcza się żadnych oznak zdrewnienia pędów.

Cięcie u podstawy pędu musi być jak najbardziej prostopadłe do osi. W celu poprawy konfekcjonowania, w przypadku szparagów w pęczkach, dopuszcza się lekko skośne cięcie w szparagach położonych w warstwie zewnętrznej, pod warunkiem, że skos nie przekracza 1 cm.

ii) Klasa I

Szparagi w tej klasie powinny być dobrej jakości i dobrze uformowane. Pędy mogą być lekko skrzywione. Zgodnie z cechami charakterystycznymi dla danej odmiany, ich główki powinny być zwarte.

Dopuszcza się niewielkie ślady rdzy na pędach, które można usunąć w trakcie normalnego obierania przez konsumenta.

W przypadku szparagów odmiany białej zarówno główki jak i pędy mogą mieć słaby różowy odcień.

W przypadku szparagów zielonych przynajmniej 80 % długości pędu musi mieć barwę zieloną.

W odmianie szparagów białych niedopuszczalne są pędy zdrewniałe. W przypadku pozostałych odmian, dopuszcza się ślady zdrewnienia w dolnej części pędu, pod warunkiem, że zdrewnienie znika w trakcie normalnego obierania przez konsumenta.

Cięcie u dołu pędu musi być jak najbardziej prostopadłe do osi.

iii) Klasa II

Do tej klasy zalicza się szparagi nie kwalifikujące się do żadnej z wyżej wymienionych klas lecz spełniające wymagania minimalne określone powyżej.

W porównaniu z klasą I, pędy mogą być gorzej uformowane, bardziej zakrzywione i, zgodnie z cechami charakterystycznymi dla danej odmiany, ich główki mogą być lekko rozwarte.

Dopuszcza się niewielkie ślady rdzy na pędach usuwalne w trakcie normalnego obierania przez konsumenta.

Główki szparagów odmiany białej mogą mieć przebarwienia, w tym przebarwienia o odcieniu zielonym.

Główki szparagów odmiany fioletowej mogą mieć lekko zielonkawy odcień.

W przypadku szparagów zielonych, przynajmniej 60 % długości pędu musi mieć barwę zieloną.

Pędy mogą być lekko zdrewniałe.

Cięcie u dołu pędu może być lekko ukośne.

III. PRZEPISY DOTYCZĄCE KLASYFIKACJI WEDŁUG DŁUGOŚCI LUB WAGI

Wielkość ustala się na podstawie długości i średnicy pędów.

A. Klasyfikacja według długości

Długość pędów winna wynosić:

– ponad 17 cm w przypadku szparagów długich,

– 12-17 cm w przypadku szparagów krótkich,

– ponad 12 cm dla szparagów klasy II ułożonych w opakowaniu, lecz nie wiązanych w pęczki,

– poniżej 12 cm dla główek szparagów.

Maksymalna dopuszczalna długość pędów szparagów białych i fioletowych wynosi 22 cm, a dla szparagów zielonych i fioletowo-zielonych 27 cm.

Maksymalna dopuszczalna różnica długości pędów pakowanych w ściśle związanych pęczkach nie może przekraczać 5 cm.

B. Klasyfikacja według średnicy

Średnicę pędu mierzy się w połowie jego długości.

Minimalne średnice i rozmiary wynoszą:

Szparagi białe i fioletowe

Klasa	Minimalna średnica	Jednolitość
Ekstra	12 mm	Maksymalna różnica średnicy między najgrubszym a najcieńszym pędem w tym samym opakowaniu lub pęczku nie może przekraczać 8 mm
I	10 mm	Maksymalna różnica średnicy między najgrubszym a najcieńszym pędem w tym samym opakowaniu lub pęczku nie może przekraczać 10 mm
II	8 mm	Brak wymagań dotyczących jednolitości

Szparagi fioletowo-zielone i zielone

Klasa	Minimalna średnica	Jednolitość
Ekstra i I	3 mm	Maksymalna różnica średnicy między najgrubszym a najcieńszym pędem w tym samym opakowaniu lub pęczku nie może przekraczać 8 mm
II	3 mm	Brak wymagań dotyczących jednolitości

IV. PRZEPISY DOTYCZĄCE TOLERANCJI

W każdej jednostce opakowania dopuszcza się następujące tolerancje dla produktów nie spełniających wymagań ustalonych dla danej klasy:

A. Tolerancje dotyczące jakości

i) Klasa ekstra

Do 5 % ilości lub wagi pędów mogą stanowić pędy, które nie spełniają wymagań tej klasy, lecz są zgodne z wymaganiami dla klasy I lub, w wyjątkowych przypadkach, mieszczą się w granicach tolerancji dla tej klasy, bądź pędy mające niewielkie niezabliźnione pęknięcia pojawiające się po zbiorze.

ii) Klasa I

Do 10 % ilości lub wagi pędów mogą stanowić pędy, które nie spełniają wymagań tej klasy, lecz są zgodne z wymaganiami dla klasy II lub, w wyjątkowych przypadkach, mieszczą się w granicach tolerancji dla tej klasy, bądź pędy mające niewielkie niezabliźnione pęknięcia pojawiające się po zbiorze.

iii) Klasa II

Do 10 % wagi ilości lub wagi pędów mogą stanowić pędy nie spełniające ani wymagań tej klasy ani wymagań minimalnych, z wyłączeniem pędów naruszonych przez gnicie lub inny rodzaj zepsucia, które czyni je niezdatnymi do spożycia. Ponadto, oprócz tolerancji przekraczającej10 %, kolejne 10 % ilości lub wagi pędów może przypadać na pędy puste w środku bądź pędy z oznakami bardzo niewielkich pęknięć spowodowanych myciem.

W żadnym wypadku w opakowaniu lub pęczku nie może znajdować się więcej niż 15 % pędów pustych w środku.

B. Tolerancje dotyczące wielkości

W odniesieniu do wszystkich klas, do 10 % ilości bądź wagi mogą stanowić pędy niespełniające wymagań danej klasy wielkości przy maksymalnym odchyleniu nieprzekraczającym 1 cm długości i 2 mm średnicy.

V. PRZEPISY DOTYCZĄCE KONFEKCJONOWANIA

A. Jednorodność

Zawartość każdego opakowania zbiorczego, opakowania jednostkowego bądź pęczka w tym samym opakowaniu zbiorczym powinna być jednolita; mogą się tam znajdować jedynie pędy tej samej odmiany, pochodzenia, barwy i rozmiaru (w przypadku, gdy wymagana jest klasyfikacja pod względem długości).

Niemniej jednak, w odniesieniu do barwy, dopuszczalne są pędy innych odmian, przy zachowaniu poniższych warunków:

– szparagi białe: do 10 % ilości lub wagi szparagów fioletowych w klasach ekstra i I oraz do 15 % w klasie II,

– szparagi fioletowe, zielone i fioletowo-zielone: do 10 % ilości lub wagi szparagów z innej grupy kolorystycznej.

W przypadku klasy II, dopuszczalne jest mieszanie szparagów białych i fioletowych pod warunkiem odpowiedniego oznakowania.

Widoczna część zawartości każdego opakowania zbiorczego lub jednostkowego, lub pęczka musi być reprezentatywna dla całej zawartości.

Bez naruszania dotychczasowych przepisów w tym zakresie produkty objęte niniejszym rozporządzeniem mogą być mieszane, w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży o wadze netto równej trzem kilogramom lub mniejszej, z różnymi rodzajami świeżych owoców i warzyw na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 48/2003⁽¹⁾.

B. Konfekcjonowanie

Szparagi mogą być konfekcjonowane w następujący sposób:

i) w ściśle związanych pęczkach

Pędy znajdujące się na zewnątrz każdego pęczka muszą odpowiadać wyglądem i średnicą przeciętnym pędom z całego pęczka.

W klasie ekstra, pędy szparagów powiązane w pęczki muszą mieć identyczną długość.

Pęczki muszą być równo rozmieszczone w opakowaniu; każdy pęczek być owinięty papierem w celu zabezpieczenia.

Wszystkie pęczki w danym opakowaniu muszą mieć tą samą wagę i długość.

ii) w opakowaniach jednostkowych lub ułożone w opakowaniu, ale nie związane.

Naklejki umieszczane indywidualnie na produktach nie mogą, po usunięciu, pozostawiać widocznych śladów kleju ani prowadzić do uszkodzeń skórki.

C. Pakowanie

Szparagi muszą być pakowane w sposób zapewniający odpowiednią ochronę produktu.

Materiały zastosowane wewnątrz opakowania muszą być nowe, czyste i takiej jakości, aby zapobiegały jakimkolwiek uszkodzeniom zewnętrznym lub wewnętrznym produktu. Użycie materiałów, w szczególności papieru bądź etykiet zawierających specyfikacje handlowe jest dozwolone, o ile nadruki bądź etykiety zostały wykonane przy użyciu nietoksycznych farb drukarskich lub klejów.

Opakowania nie mogą zawierać żadnych ciał obcych.

VI. PRZEPISY DOTYCZĄCE OZNAKOWANIA

Na każdym opakowaniu należy umieścić następujące dane szczegółowe, złożone z grup liter umieszczonych po tej samej stronie, naniesione w sposób czytelny, trwały oraz widoczny z zewnątrz.

A. Identyfikacja

Nazwa i adres podmiotu pakującego i/lub wysyłającegoWzmiankę tę można zastąpić:

– dla wszystkich opakowań z wyjątkiem opakowań indywidualnych, oficjalnie wydanym lub zaaprobowanym oznaczeniem kodu określającego podmiot pakujący i/lub wysyłający, umieszczonym w bliskim sąsiedztwie określenia »Podmiot pakujący i/lub wysyłający« (lub odpowiednich skrótów);

– dla wyłącznie opakowań indywidualnych, nazwą i adresem sprzedawcy mającego swoją siedzibę w ramach Wspólnoty, umieszczonymi w bliskim sąsiedztwie określenia "Pakowane dla:" lub określenia równoważnego. W tym przypadku etykieta powinna zawierać kod określający podmiot pakujący i/lub wysyłający. Sprzedawca powinien podać wszelkie informacje potrzebne jednostce kontrolującej co do znaczenia tego kodu.

B. Charakter produktu

"Szparagi", następnie oznaczenie "białe", "fioletowe", "zielone" bądź "fioletowo-zielone", jeśli zawartość opakowania nie jest widoczna z zewnątrz; w razie potrzeby można dodać określenie "krótkie", "główki", lub "mieszane białe i fioletowe".

C. Pochodzenie produktu

Kraj pochodzenia i, nieobowiązkowo, region uprawy lub nazwa krajowa, regionalna lub lokalna miejsca pochodzenia.

D. Charakterystyka jakości handlowej

– Klasa,

– Klasa wielkości wyrażona:

a) w przypadku szparagów podlegających zasadom jednorodności, przez podanie maksymalnej i minimalnej średnicy;

b) w przypadku szparagów niepodlegających zasadzie jednorodności, przez podanie minimalnej średnicy, w połączeniu ze średnicą maksymalną bądź wyrazami "i więcej".

– W przypadku szparagów pakowanych w wiązki lub opakowania jednostkowe, liczba wiązek lub liczba opakowań jednostkowych.

E. Znak kontroli urzędowej (nieobowiązkowo)

Na opakowaniach zbiorczych nie muszą być umieszczone szczegóły wymienione w pierwszym akapicie, jeżeli opakowania te zawierają opakowania detaliczne, wyraźnie widoczne z zewnątrz, a na każdym z opakowań detalicznych umieszczone są te szczegóły. Na opakowaniach takich nie mogą być umieszczone żadne wskazówki wprowadzające w błąd. Jeżeli opakowania te umieszczone są na paletach, szczegóły te podaje się na informacji umieszczonej w oczywistym miejscu na co najmniej dwóch stronach palety.

______

^(*) Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 65.

1 Załącznik:

-zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 46/2003 z dnia 10 stycznia 2003 r. (Dz.U.UE.L.03.7.61) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 31 stycznia 2003 r.

- zmieniony przez art. 1-3 rozporządzenia nr 907/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.163.50) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 20 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 46/2003 z dnia 10 stycznia 2003 r. (Dz.U.UE.L.03.7.61) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 6 stycznia 2005 r.

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 1050/2005 z dnia 5 lipca 2005 r. (Dz.U.UE.L.05.173.3) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 26 lipca 2005 r.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1999.287.6
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Rozporządzenie 2377/99 ustanawiające normę handlową dla szparagów
• Data aktu: 09/11/1999
• Data ogłoszenia: 10/11/1999
• Data wejścia w życie: 17/11/1999, 01/05/2004, 01/01/2000