Produkcja, poprawa jakości i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej oraz zasady gospodarowania tą odzieżą.

UCHWAŁA Nr 9

RADY MINISTRÓW

z dnia 7 stycznia 1972 r.

w sprawie produkcji, poprawy jakości i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej oraz w sprawie zasad gospodarowania tą odzieżą.

W celu zwiększenia odpowiedzialności za produkcję i zaopatrzenie w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej oraz zapewnienia prawidłowej gospodarki tą odzieżą i sprzętem Rada Ministrów w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:

I.

Produkcja odzieży ochronnej, roboczej i sprzętu ochrony osobistej.

§ 1-6. 1 (uchylone).

II.

Zaopatrywanie w odzież i sprzęt.

§ 7-9. 2 (uchylone).

III.

Zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem.

§  10.

1. Za koordynację w zakresie gospodarowania odzieżą i sprzętem odpowiedzialny jest Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac.

2. Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych ustala ramowe zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem.

3. Resortowe zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem ustalają właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych).

4. Organem opiniodawczym i doradczym w zakresie gospodarowania odzieżą i sprzętem Komitetu Pracy i Płac jest Międzyresortowa Komisja do Spraw Gospodarowania Odzieżą i Sprzętem, powołana przez Prezesa Rady Ministrów.

§ 11. Ministrowie (kierownicy urzędów centralnych), przewodniczący prezydiów wojewódzkich rad narodowych, dyrektorzy zjednoczeń i przedsiębiorstw (kierownicy jednostek równorzędnych) są odpowiedzialni za całość gospodarki odzieżą oraz sprzętem w podległych im przedsiębiorstwach (zakładach pracy).

§  12.

1. Ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i z zarządami głównymi właściwych związków zawodowych ustalają ramowe resortowe tabele norm odzieży i sprzętu. Ramowe resortowe tabele norm powinny obejmować normy dla typowych stanowisk pracy lub grup stanowisk pracy powszechnie występujących w resorcie.

2. Branżowe tabele norm dla wszystkich stanowisk pracy występujących w branży z uwzględnieniem warunków pracy mających wpływ na zakres wyposażenia w odzież i sprzęt ustalają w uzgodnieniu z zarządami głównymi właściwych związków zawodowych ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) lub z ich upoważnienia dyrektorzy zjednoczeń (kierownicy jednostek równorzędnych), opierając się na ramowych resortowych tabelach norm odzieży i sprzętu (ust. 1).

3. W ramowych resortowych tabelach i w tabelach branżowych (ust. 1 i 2) normy odzieży i sprzętu dla stanowisk pracy występujących w różnych resortach należy ustalać na podstawie norm odzieży i sprzętu resortów (branż), w których stanowiska te występują jako stanowiska typowe.

4. Normy wyposażenia w ochrony częściowe i sprzęt ochrony osobistej ustalają dyrektorzy (równorzędni kierownicy) zakładów pracy w porozumieniu z radą zakładową, opierając się na tabelach ramowych resortowych (ust. 1) lub na tabelach branżowych (ust. 2).

5. Minister (kierownik urzędu centralnego) w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i zarządem głównym właściwego związku zawodowego może wyrazić zgodę na ustalenie zakładowych tabel norm odzieży i sprzętu, opierających się na branżowych tabelach norm obowiązujących w zjednoczeniu grupującym dany zakład pracy.

6. Tabele norm odzieży i sprzętu dla pracowników ministerstw (urzędów centralnych) oraz dla pracowników rad narodowych ustalają odrębne przepisy.

§  13.

1. Pracownicy zatrudnieni stale lub sezonowo mają prawo do bezpłatnej odzieży i sprzętu.

2. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą zamiast odzieży roboczej otrzymać ekwiwalent pieniężny na zasadach ustalonych w ramowych zasadach gospodarowania odzieżą i sprzętem (§ 10 ust. 2).

3. Zakres i zasady wydawania odzieży i sprzętu dla osób świadczących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy ustala minister (kierownik urzędu centralnego) w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i zarządem głównym właściwego związku zawodowego.

§  14.

1. Dyrektorzy zjednoczeń (kierownicy jednostek równorzędnych) przeprowadzają w okresach rocznych analizę zaspokojenia potrzeb, jakości i przydatności odzieży i sprzętu w podległych zakładach pracy i przedstawiają odpowiednie wnioski nadzorującym je ministrom (kierownikom urzędów centralnych), prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).

2. Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, ministrowie (kierownicy urzędów centralnych), prezydia wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) przedstawiają zbiorcze wnioski ministrom wymienionym w § 2 oraz Przewodniczącemu Komitetu Drobnej Wytwórczości. Wnioski dotyczące jakości odzieży i sprzętu przekazywane są również Prezesowi Centralnego Urzędu Jakości i Miar.

§ 15. 3 Zobowiązuje się Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług do:

1) określenia zasad tworzenia i prowadzenia zakładów pralniczych przy zakładach pracy lub pralni międzyzakładowych, przeznaczonych do prania i reperacji odzieży ochronnej i roboczej,

2) wydania wytycznych i ramowych instrukcji technologicznych dotyczących prania odzieży ochronnej i roboczej w pralniach komunalnych, spółdzielczych oraz prowadzonych przez zakłady pracy.

IV.

Przepisy przejściowe i końcowe.

§ 16. Zobowiązuje się ministrów (kierowników urzędów centralnych) do podpisania z zarządami głównymi właściwych związków zawodowych protokołów dodatkowych do układów zbiorowych pracy, wprowadzających zmiany wynikające z niniejszej uchwały oraz przepisów wydanych w celu jej wykonania.

§ 17. Zaleca się centralnym organizacjom spółdzielczym oraz naczelnym organizacjom społecznym stosowanie zasad ustalonych uchwałą.

§ 18. Zobowiązuje się Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac, ministrów wymienionych w § 2, Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości oraz Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar do przedstawiania Radzie Ministrów w terminie do dnia 15 kwietnia każdego roku wniosków wynikających z oceny realizacji uchwały w roku poprzednim.

§ 19. Wykonanie uchwały porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Przewodniczącemu Komitetu Pracy i Płac, wszystkim ministrom (kierownikom urzędów centralnych) oraz prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).

§ 20. Tracą moc wszelkie przepisy w zakresie unormowanym niniejszą uchwałą. W szczególności tracą moc:

1) uchwała nr 78a Rady Ministrów z dnia 5 marca 1957 r. w sprawie poprawy zaopatrzenia pracowników w odzież ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobistej i umundurowanie (Monitor Polski z 1957 r. Nr 30, poz. 206 i z 1958 r. Nr 11, poz. 66),

2) uchwała Rady Ministrów i Centralnej Rady Związków Zawodowych z dnia 8 lutego 1968 r. w sprawie usprawnienia produkcji, poprawy jakości i zasad gospodarowania odzieżą ochronną i roboczą oraz sprzętem ochrony osobistej (Monitor Polski Nr 8, poz. 42),

3) zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego nr 322 z dnia 8 października 1952 r. w sprawie projektowania i zatwierdzania wzorów odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej (Biuletyn PKPG Nr 42, poz. 284).

§ 21. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 § 1-6 uchylone przez § 9 uchwały nr 124 z dnia 10 sierpnia 1979 r. w sprawie produkcji i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej (M.P.79.21.120) z dniem 1 stycznia 1980 r.

2 § 7-9 uchylone przez § 9 uchwały nr 124 z dnia 10 sierpnia 1979 r. w sprawie produkcji i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej (M.P.79.21.120) z dniem 1 stycznia 1980 r.

3 § 15 zmieniony przez § 6 uchwały nr 4 z dnia 5 stycznia 1974 r. w sprawie przekazania pralni i farbiarni komunalnych oraz koordynacji usług pralniczo-farbiarskich (M.P.74.3.15) z dniem 22 stycznia 1974 r.

• Identyfikator: M.P.1972.7.44
• Rodzaj: uchwała
• Tytuł: Produkcja, poprawa jakości i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej oraz zasady gospodarowania tą odzieżą.
• Data aktu: 1972-01-07
• Data ogłoszenia: 1972-02-04
• Data wejścia w życie: 1972-02-04