Meldunki i księgi ludności.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

a dnia 16 października 1930 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych co do art. 14 ust. 2, 20 ust. 1, 23 ust. 2 i 3 oraz z Ministrem Spraw Zagranicznych co do art. 20 ust. 2 o meldunkach i księgach ludności.

Na podstawie art. 1 ust. 2, art. 2, 5, 14, 20, 22, 23 i 30 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 309) zarządza się co następuje:

Rozdział  I.

Postanowienia ogólne.

§ 1. Powołane w niniejszem rozporządzeniu artykuły oznaczają artykuły rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 309), a powołane paragrafy oznaczają paragrafy niniejszego rozporządzenia. Powołane paragrafy rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych oznaczają rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych z dnia 16 marca 1930 r. w sprawie wykonania ustawy z dnia 23 maja 1924 r. o powszechnym obowiązku służby wojskowej (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 270).

§  2.

(1) Włożony na gminy wiejskie i miejskie w ust. 1 art. 1 obowiązek prowadzenia ewidencji i kontroli ruchu ludności spełniają one za pośrednictwem swoich zarządów.

(2) W gminach lub miejscowościach, w których prowadzenie ewidencji i kontroli ruchu ludności zostanie powierzone innym organom lub władzom (art. 1 ust. 2), wskazane w niniejszem rozporządzeniu obowiązki gmin należy rozumieć, jako obowiązki tych władz lub organów.

§ 3. W rozumieniu niniejszego rozporządzenia:

(1) ludność gminy, z uwzględnieniem wypadków przewidzianych w §§ 8 - 10, składa się:

a) z osób, mających rzeczywiste miejsce zamieszkania w jakimkolwiek domu w obrębie gminy lub na statku w gminie zarejestrowanym, chociażby w gminie czasowo nieobecnych,

b) z osób czasowo w gminie przebywających.

(2) Przez zamieszkanie w gminie rozumie się fakt zajmowania w obrębie gminy mieszkania wśród okoliczności, wskazujących na ześrodkowanie tam stosunków osobistych i gospodarczych.

(3) Pojęcie czasowego pobytu obejmuje stan przebywania w jakimkolwiek domu bez zamiaru obrania sobie tam miejsca zamieszkania.

(4) Dowodem zamieszkania jest zapisanie do rejestru mieszkańców gminy, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

§  4.

(1) Zmiana miejsca zamieszkania następuje przez rzeczywiste zamieszkanie w obrębie innej gminy, połączone z zamiarem ustalenia tam swej siedziby.

(2) Zmiana miejsca zamieszkania nie następuje z powodu czasowej nieobecności w danej miejscowości.

§ 5. Do czasowo nieobecnych w miejscu swego zamieszkania zalicza się:

a) osoby, znajdujące się w podróży,

b) osoby, pracujące sezonowo, jeżeli powracają periodycznie do swego miejsca zamieszkania,

c) osoby, przebywające w innej gminie dla wypoczynku, kuracji i t p., albo w szpitalach i innych tym podobnych zakładach publicznych względnie prywatnych dla poprawy zdrowia,

d) osoby, przebywające w innej gminie w celu kształcenia się,

e) niemowlęta, oddane na wykarmienie,

f) osoby, przebywające w więzieniach, zakładach karnych i poprawczych,

g) szeregowi, odbywający służbę wojskową,

h) oficerowie i urzędnicy państwowi delegowani czasowo z miejsca swej służby do innej miejscowości,

i) osoby nieobecne w miejscu swego zamieszkania z powodów natury przemijającej.

§ 6. Następujące osoby będą uważane za mieszkańców gmin, w których, stosownie do poniżej wskazanych okoliczności, się znajdują:

a) osoby, wyszczególnione w § 5 pkt d), e), f) i g), jeżeli nie posiadają w żadnej gminie miejsca zamieszkania (§§ 3, 7 i 8),

b) służba domowa wedle miejsca zamieszkania swego pracodawcy, jeżeli nie zachodzą okoliczności, przewidziane w § 9,

c) dzieci nieznanych rodziców, przebywające w domach dla podrzutków, sierocińcach, zakładach wychowawczych, opiekuńczych i t. p. względnie znalezione.

§ 7. Osoby, posiadające prawne miejsce zamieszkania w obrębie pewnej gminy (art. 1 - 5 ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o prawie właściwem dla stosunków prywatnych wewnętrznych, Dz. U. R. P. Nr. 101, poz. 580), będą uważane za mieszkańców tej gminy tylko wówczas, jeżeli zachodzą warunki, ustalone w § 3 ustęp 1 punkt a) oraz w ust. 2 tegoż paragrafu, albo jeżeli zachodzi wypadek, przewidziany w §§ 8 i 9.

§ 8. Osoby, nieposiadające w żadnej gminie miejsca zamieszkania w zrozumieniu §§ 3-7 tudzież osoby, zamieszkujące na wozach, w taborach, nigdzie nie zarejestrowanych barkach lub łodziach albo innych t. p. ruchomych urządzeniach mieszkalnych, a nie zajmujące lokalu w jakimkolwiek domu w obrębie gminy (§ 3) będą uważane za mieszkańców gmin według miejsca ostatniego ich zamieszkania, a w braku takowego za mieszkańców gmin, w których posiadają prawne miejsce zamieszkania stosownie do przepisów prawa cywilnego lub stosownie do okoliczności za mieszkańców gmin, w których się urodziły.

§ 9. Za miejsce zamieszkania osoby, zwykle mieszkającej w 2 lub więcej miejscowościach, będzie uważana stosownie do okoliczności jedna z tych miejscowości, a mianowicie ta, w której osoba interesowana posiada siedzibę główną, lub w której wykonywa główny swój zawód lub urząd, lub gdzie znajduje się jej majętność, albo, o ale chodzi o małoletnich i niewłasnowolnych - gdzie znajduje się ich prawne miejsce zamieszkania.

§  10.

(1) Miejsce zamieszkania ustala z urzędu lub na wniosek zainteresowanej osoby lub też na żądanie władz zarząd gminy stosownie do postanowień §§ 3 - 9.

(2) Od decyzji w tym względzie zarządu gminy może być wniesione odwołanie w przeciągu dni 14 do właściwej władzy administracji ogólnej która rozstrzyga ostatecznie.

(3) W wypadkach, w których miejsce zamieszkania me da się ustalić na podstawie §§ 3 - 9, określa je właściwa terytorjalnie władza administracji ogólnej.

(4) W wypadkach sporu między zainteresowanemi gminami mają zastosowanie przepisy art. 5 ust. 1 i 4 zdanie ostatnie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnem (Da. U. R. P. Nr. 36, poz. 341).

Rozdział  II.

O meldunkach.

§  11.

(1) Obowiązek zameldowania i wymeldowania (art. 7 i 8) polega na dostarczeniu właściwym władzom lub organom (art. 1, 6 i 15) odpowiedniego zgłoszenia lub odpowiedniej karty zameldowania względnie wymeldowania w 2 egzemplarzach podpisanych a wypełnionych pismem czytelnem ściśle według wzoru Nr. 1, 2, 3 lub 4. W wypadkach przewidzianych w § 46 ust. 2 zgłoszenia (karty) są dostarczane w jednym egzemplarzu. W wypadkach przewidzianych w § 46 ust. 4 meldunki mogą być dokonywane ustnie.

(2) Zgłoszenie zamieszkania wzoru Nr. 1 jest przeznaczone do meldowania osób, które przybywają do danego domu z zamiarem zamieszkania tam.

(3) Zgłoszenie zmiany miejsca zamieszkania wzoru Nr. 2 przeznaczone jest do wymeldowywania mieszkańców gminy, którzy wyprowadzają się z zajmowanych przez nich mieszkań.

(4) Karta zameldowania wzoru Nr. 3 jest przeznaczona do meldowania osób, które przybywają do danego domu tylko dla czasowego tam pobytu, t. j. bez zamiaru obrania sobie tam miejsca zamieszkania.

(5) Karta wymeldowania wzoru Nr. 4 przeznaczona jest do wymeldowywania osób, które opuszczają miejsce czasowego swego pobytu.

(6) Karty zameldowania i wymeldowania wzoru Nr 3 i 4 służą również do meldowania czasowej nieobecności w miejscu zamieszkania lub powrotu tam po czasowej nieobecności w wypadkach wyjazdu (i powrotu) zagranicę lub na okres ponad 2 miesiące, osób podlegających powszechnemu obowiązkowi wojskowemu.

(7) Zgłoszenie (karta) służy do zameldowania względnie wymeldowania tylko jednej osoby z wyjątkiem kart wzorów 3A oraz 4A, które służą również do meldowania osób towarzyszących, a mianowicie: żony i dzieci do lat 18.

§  12.

(1) Zgłoszenia urodzeń dzieci żywo urodzonych i zgonów (art. 11) uskutecznia się stosownie do okoliczności przy pomocy zgłoszeń (kart), przewidzianych w § 11, przyczem wzór Nr. 1 i 2 będzie miał zastosowanie w wypadkach, dotyczących osób, zamieszkałych w gminie miejsca urodzenia lub zgonu, zaś wzór Nr. 3 i 4 w wypadkach, dotyczących osób czasowo w gminie przebywających.

(2) Karta urodzenia powinna zawierać: 1) nazwisko, imię i datę urodzenia dziecka, 2) imiona rodziców tudzież nazwisko panieńskie matki, 3) miejsce zamieszkania i dokładny adres tudzież zawód ojca.

(3) Przy dzieciach nieślubnych podaje się nazwisko, stan cywilny i inne wskazane wyżej dane matki.

(4) W braku imienia podaje się płeć noworodka.

(5) W wypadkach, kiedy rodzice nie zamieszkują razem, należy w rubryce "uwagi" wskazać miejsce zamieszkania i dokładny adres tego z małżonków, przy którym dziecko pozostaje.

(6) Karta zgonu winna zawierać: imię, nazwisko, imiona rodziców, miejsce zamieszkania, zawód, datę urodzenia i wyznanie osoby zmarłej oraz dzień, miesiąc i rok zgonu tudzież wskazanie miejsca zgonu.

(7) Zawiadomienia o zmianach w stanie rodzinnym i innych zmianach dotyczących danych, zawartych w zgłoszeniu meldunkowem, lub karcie meldunkowej, uskutecznia się w drodze pisemnej.

(8) Karty zgonu, urodzenia tudzież zawiadomienia o zmianach w stanie rodzinnym, o których mowa w niniejszym paragrafie, powinny być przesyłane gminie w terminie 48 godzin od dnia urodzenia, zgonu lub od dnia dokonania się faktu, będącego przedmiotem zawiadomienia, przyczem postanowienia §§ 13 - 16 mają tu analogiczne zastosowanie.

§  13.

(1) Wykonanie obowiązku, przewidzianego w art. 10 ust. 1, polega na doręczeniu należycie wypełnionego i podpisanego zgłoszenia (karty) odpowiedniego wzoru (§ 11) właścicielowi domu lub osobie go zastępującej, a w wypadkach, przewidzianych w art. 10 ust. 2, osobie, obowiązanej do zawiadomienia o przybyciu względnie wyjeździe.

(2) Wykonanie powyższego obowiązku w stosunku do osób małoletnich ciąży stosownie do okoliczności, na lokatorze głównym, głowie rodziny lub pracodawcy.

(3) Obowiązek lokatora głównego, głowy rodziny, lub pracodawcy zawiadomienia o przybyciu względnie wyjeździe (art. 10 ust. 2) polega na podpisaniu i doręczeniu dostarczonego mu zgłoszenia (karty) właścicielowi domu względnie osobie go zastępującej.

(4) Zgłoszenie (karta) winno być doręczone w takim czasie, aby zameldowanie względnie wymeldowanie mogło się odbyć w terminie przewidzianym w art. 7 i 8.

(5) Potrzebnych druków, zgłoszeń i kart dostarcza osoba, obowiązana do dokonywania czynności meldunkowych (art. 7 i 8) za zwrotem kosztu druków.

(6) Lokator główny, głowa rodziny, pracodawca (art. 10 ust. 2) tudzież właściciel domu obowiązani są przyjąć dostarczone im zgłoszenia i karty (ust. 1 - 3 niniejszego paragrafu) w obrębie tej samej nieruchomości, której zameldowanie względnie wymeldowanie dotyczy, o ile nie zachodzą wypadki wyjątkowe, przewidziane w § 46 ust. 3, oraz na żądanie osoby interesowanej wydać pokwitowanie z odbioru.

(7) Z wyjątkiem wypadków przewidzianych w § 20 ust. 7, karty wzoru Nr. 4 wypełnia i podpisuje tylko właściciel domu lub osoba go zastępująca na podstawie ustnego zawiadomienia o wyjeździe otrzymanego od osoby do tego obowiązanej.

§  14.

(1) Właściciel domu względnie osoba go zastępująca winien upewnić się w dostateczny sposób co do prawdziwości danych, zawartych w zgłoszeniu (karcie) oraz co do tożsamości osoby w niem wyszczególnionej. W tym celu może on żądać uwiarogodnienia zawartych w zgłoszeniu względnie karcie meldunkowej danych przez okazanie dokumentów, a w razie odmowy winien zawiadomić o tem gminę.

(2) Odmawiający uwiarogodnienia zawartych w zgłoszeniu meldunkowem danych będzie wezwany przez gminę do osobistego wylegitymowania się względnie okazania potrzebnych dowodów (§ 43 ust. 4).

(3) Doręczenie zgłoszenia (karty) niepodpisanego albo wypisanego nieczytelnie oraz niewypełnionego należycie bez usprawiedliwionych powodów albo wreszcie doręczenie zgłoszenia (karty), nie odpowiadającego ściśle przepisanemu wzorowi (§ 11) będzie uważane za niedopełnienie obowiązku, przewidzianego w §§ 11 względnie 13, o ile osoba, która niedbale dopełniła swego obowiązku, nie usunie braków na żądanie gminy.

§  15.

(1) Niedostarczenie danych, o których mowa w § 13 ust. 1, 3 i 7, przez osobę do tego obowiązaną nie zwalnia właściciela domu lub osoby go zastępującej od obowiązku uskutecznienia zameldowania względnie wymeldowania we właściwym terminie.

(2) W tym wypadku należy wypełnić zgłoszenie (kartę) w miarę posiadanych informacyj. Powyższe stosuje się analogicznie również do głównego lokatora, głowy rodziny i pracodawcy (§ 13).

(3) Postanowienia § 14 ust. 2 i 3 i § 16 ust. 4 mają przytem analogiczne zastosowanie.

§  16.

(1) Niewykonanie obowiązków meldunkowych w czasie właściwym, albo wykonanie ich w sposób nieodpowiadający istotnemu stanowi rzeczy nie zwalnia od obowiązku dopełnienia wymaganych czynności w czasie późniejszym względnie dokonania odpowiedniego sprostowania lub uzupełnienia, gdy tylko braki zostaną spostrzeżone.

(2) W razie, gdy z faktu dłuższego pobytu lub z innych okoliczności wynika, że osoba, zameldowana, jako czasowo przebywająca, w rzeczywistości zamieszkuje w danym domu, albo odwrotnie, gdy z. powodu dłuższej nieobecności lub z innych powodów należy wnosić, że osoba zameldowana, jako zamieszkała, w rzeczywistości przebywa tam tylko czasowo - właściciel domu względnie osoba go zastępująca obowiązana jest zażądać potrzebnych wyjaśnień oraz dopełnić zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy odpowiednich czynności meldunkowych w myśl §§ 11 - 15.

(3) Analogiczny obowiązek powiadomienia właściciela domu ciąży również na lokatorze głównym, głowie rodziny i pracodawcy.

(4) W wypadkach, kiedy ustalenie faktu zamieszkania, pobytu względnie faktu zmiany miejsca zamieszkania nasuwa trudności, należy powiadomić gminę (art. 7 - 8), której obowiązkiem będzie przeprowadzenie z urzędu dalszych czynności. Powiadomienie to może nastąpić, w formie ustnej albo pisemnej.

§  17.

(1) Potwierdzenie, przewidziane w art. 12, wydaje gmina bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem osoby, dokonywującej zameldowania względnie wymeldowania, zależnie od żądania osoby interesowanej.

(2) Potwierdzenie uskutecznia się przez umieszczenie daty i podpisu urzędnika oraz odciśnięcie pieczęci gminy na odpowiednim odcinku znoszenia względnie karty.

(3) Żądanie potwierdzenia wyraża się przez wypełnienie przeznaczonego do tego celu odcinka zgłoszenia względnie karty. Potwierdzenie uskutecznia gmina jednocześnie z przyjęciem meldunku.

§  18.

(1) Postanowienia §§ 11 - 17 mają zastosowanie również do cudzoziemców, z tem jednakże, że podlegają oni wymeldowaniu również w wypadkach zmiany miejsca czasowego pobytu.

(2) Zameldowanie i wymeldowanie cudzoziemców dokonywa się przez wypełnienie jednego egzemplarza zgłoszenia (karty) wzorów: Nr. Nr. 1 A, 2A, 3A i 4A i dostarczenie go gminie łącznie z dwoma sporządzonemi i potwierdzonemi przez właściciela domu lub osobę go zastępującą odpisami.

(3) Jeden z dostarczonych gminie odpisów zgłoszenia (karty) cudzoziemca winien być przez gminę niezwłocznie przesłany miejscowej powiatowej władzy administracji ogólnej.

(4) Postanowienia niniejszego paragrafu nie mają zastosowania do osób wskazanych w art. 20 ust. 2.

§  19.

(1) Zameldowanie i wymeldowanie pielgrzymek i wycieczek zbiorowych uskutecznia się w drodze uproszczonej, polegającej na doręczeniu właściwym władzom lub organom zbiorowej listy uczestników wycieczki zamiast indywidualnych kart meldunkowych.

(2) Przy takim uproszczonym trybie postępowania stosowanie będą następujące przepisy:

a) Pielgrzymka względnie wycieczka winna być prowadzona przez kierownika pielgrzymki względnie wycieczki, zaopatrzonego w zaświadczenie stwierdzające charakter pielgrzymki względnie wycieczki i fakt jej zorganizowania pod przewodnictwem danej osoby.

Zaświadczenia takie wystawiają właściwe albo zainteresowane władze, instytucje lub organa państwowe i gminne zależnie od okoliczności.

Polska wiza zbiorowa następuje zaświadczenie dla wycieczek przybywających z zagranicy.

Oprócz zaświadczenia kierownik wycieczki winien posiadać przez siebie podpisaną lisię uczestników wycieczki, o ile wymaganie to będzie zastrzeżone w zaświadczeniu.

b) Obowiązek zawiadomienia o przybyciu względnie wyjeździe oraz obowiązek udzielenia, potrzebnych do zameldowania względnie wymeldowania informacyj (§ 13) jest dokonywany w zastępstwie uczestników wycieczki przez kierownika wycieczki.

c) Obowiązek zameldowania względnie wymeldowania, wycieczki (pielgrzymki) dotyczy tylko osoby kierownika wycieczki i polega na:

aa) podaniu gminie listy uczestników, a w wypadku zwolnienia od tego obowiązku - ilości uczestników pielgrzymki względnie wycieczki,

bb) wskazaniu czasu (ilości dni), w jakim pielgrzymka, względnie wycieczka ma przebywać w danej miejscowości,

cc) podaniu imienia, nazwiska i adresu kierownika pielgrzymki względnie wycieczki oraz,

dd) wskazaniu miejscowości, skąd pielgrzymka względnie wycieczka wyruszyła.

Rozdział  III.

O meldunkach osób, podlegających powszechnemu obowiązkowi wojskowemu.

§  20.

(1) Zameldowania i wymeldowania, przewidziane w § 474 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych, będą uskuteczniane łącznie z meldunkami określonemi w art. 7 - 16 w sposób ustalony w rozdziale 2 niniejszego rozporządzenia i niezależnie od tego, czy wynikają orne z tytułu wykonania powszechnego obowiązku służby wojskowej, czy też z tytułu wykonania ogólnych przepisów meldunkowych (art. 14 ust. 2, art. 23 ust. 2 i 3).

(2) Na podstawie otrzymanych zgłoszeń i kart zameldowania względnie wymeldowania:

oficerów i szeregowych rezerwy lub pospolitego ruszenia, osób zakwalifikowanych do kategorji "A", które nie odbyły jeszcze obowiązkowej służby wojskowej, szeregowych służby czynnej, urlopowanych stale w myśl art. 72 ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym oraz szeregowych służby czynnej, urlopowanych stale wskutek czasowej niezdolności,

urzędy gminne sporządzają i przesyłają do Powiatowej Komendy Uzupełnień zawiadomienia wzoru Nr. 5, lecz tylko w wypadkach gdy zgłoszenia dotyczą:

a) przybycia do danej miejscowości na zamieszkanie,

b) wyjazdu zagranicę,

c) przyjazdu z zagranicy,

d) wprowadzenia się do innego domu w tej samej miejscowości (zmiana adresu),

e) przybycia do danej miejscowości na czasowy pobyt ponad 2 miesiące,

f) powrotu z czasowego pobytu (pkt. e) do miejsca zamieszkania.

(3) Zawiadomienia należy przesyłać do Powiatowej Komendy Uzupełnień, w której dana osoba znajduje się w ewidencji.

(4) Przesłanie zawiadomienia wzoru Nr. 5 Powiatowym Komendom Uzupełnień powinno nastąpić niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedniego zgłoszenia (karty), a w wypadkach, przewidzianych w § 475 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych niezwłocznie po osobistem stawieniu się w gminie osoby, której głoszenie (karta) dotyczy.

(5) Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego paragrafu mają analogiczne zastosowanie również do zawiadomień o zgonach (§ 12) osób, wskazanych w § 474 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych oraz do oficerów zawodowych w stanie spoczynku bez względu na wiek, a podoficerów zawodowych w stanie spoczynku do 56 roku życia włącznie. Obowiązek przesyłania tych zawiadomień do P. K. U. ciąży na gminie miejsca zamieszkania osoby zmarłej.

(6) Potwierdzenia zameldowania względnie wymeldowania w wypadkach, przewidzianych w § 475 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych, uskutecznia gmina na dokumentach wojskowych, względnie poborowych, a w razie ich braku w sposób wskazany w § 17 (§ 478 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych).

(7) Danych potrzebnych do wypełnienia karty wymeldowania wzoru Nr. 4 (§ 13 ust. 7) obowiązana jest udzielić osoba, podlegająca wymeldowaniu, przez podpisanie i wypełnienie karty (§ 13 ust. 1). Postanowienia § 13 ust. 3 - 6 mają przytem analogiczne zastosowanie

(8) Rubryką "stosunek do wojskowości" należy w zgłoszeniach (kartach) wypełniać: względnie sprawdzać na podstawie wojskowego dokumentu osobistego względnie dokumentu poborowego, przedłożonego przez osobę, której zgłoszenie (karta) dotyczy.

§  21.

(1) W wypadkach osobistego zgłoszenia się (§ 475 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych) gmina jest obowiązana zbadać dokumenty wojskowe zgłaszającego się oraz sprawdzić treść otrzymanego zameldowania względnie wymeldowania.

(2) Jeżeli w chwili osobistego zgłoszenia się zameldowania względnie wymeldowania jeszcze niedostarczono gminie, urząd gminny obowiązany jest przyjąć meldunek ustny (lub pisemny), sporządzić odpowiednią kartę meldunkową stosownie od § 11 i potwierdzić zgłaszającemu się dopełnienie tego obowiązku w myśl § 20 ust. 6. Urząd gminny jest obowiązany w tych wypadkach zażądać natychmiast wyjaśnień co do niedostarczenia zgłoszenia (karty), spowodować jej dostarczenie (§ 16 ustęp 1), poczem po sprawdzeniu przesłać kartę meldunkową do P. K. U. (§ 20 ust. 2).

(3) W wypadkach stwierdzenia, że osoba, której zgłoszenie (karta) dotyczy, nie posiada dokumentu wojskowego lub poborowego, albo posiada ten dokument sfałszowany lub zniszczony tudzież w razie stwierdzenia niedopełnienia obowiązku meldunkowego czy też innego naruszenia wskazanych wyżej przepisów meldunkowych - urząd gminny jest obowiązany spisać odpowiedni protokół i przesłać go powiatowej władzy administracji ogólnej celem pociągnięcia winnego do odpowiedzialności. Fakt pociągnięcia do odpowiedzialności powinna gmina zaznaczyć na przesyłanej do Powiatowej Komendy Uzupełnień karcie meldunkowej.

(4) W stosunku do osób, które nie są obowiązane do osobistego zgłoszenia w gminie zmiany miejsca zamieszkania, lub pobytu, fakt nieposiadania wojskowego dokumentu osobistego ma być stwierdzony w rubryce "uwagi" zgłoszenia (karty) przez właściciela domu względnie osobę obowiązaną do zawiadomienia o przybyciu względnie wyjaździe.

(5) Przeciwko osobom, które nie dopełnią obowiązku osobistego zgłoszenia się do gminy, gmina obowiązana jest wdrożyć kroki, przewidziane w § 43 ust. 4.

§  22.

(1) Właściciele domów względnie osoby ich następujące obowiązani są niezwłocznie powiadomić gminy o wszelkich niedokładnościach lub zmianach dotyczących meldunków, przewidzianych w §§ 474 i 475 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych, a w szczególności obowiązani są niezwłocznie powiadamiać gminy o osobach, które: a) zgłosiły wyjazd zagranicę, a faktycznie nie wyjechały, b) zmieniają często miejsce swego pobytu (komiwojażerowie, handlarze wędrowni i t. p.), c) są nieobecne w miejscu swego zamieszkania dłużej aniżeli 2 miesiące bez wymeldowania (§ 474 pkt. 4), d) których charakter pobytu w danej miejscowości jest nieustalony lub wątpliwy z punktu widzenia przepisów meldunkowych (§§ 14 - 16).

(2) Analogiczny obowiązek powiadomienia właściciela domu ciąży również na lokatorze głównym głowie rodziny i pracodawcy.

(3) Wskazane w ust. 1 § 20 meldunki winny być również sprawdzane przez gminy w myśl § 43. We wszystkich wypadkach ujawnionych niedokładności względnie wątpliwości, o których mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, gminy obowiązane są nadto wzywać osoby interesowane do osobistego zgłoszenia się, a to celem ustalenia stanu faktycznego lub kwestji odpowiedzialności, sprawdzenia odpowiednich meldunków i t. p., a w stosunku do osób, wskazanych w § 477 rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych celem uzyskania od nich stałych adresów, umożliwiających przesyłanie im rozkazów wojskowych.

(4) O wszelkich stwierdzonych niedokładnościach lub zmianach, dotyczących zgłoszeń i zawiadomień, wymienionych w § 20 lit. a - f gminy są obowiązane zawiadamiać niezwłocznie właściwe Powiatowe Komendy Uzupełnień.

(5) Ewidencje, osób, podlegających powszechnemu obowiązkowi wojskowemu, prowadzą gminy stosownie do § 24 i stosownie do otrzymywanych w tym względzie instrukcyj specjalnych.

Rozdział  IV.

O sposobie prowadzenia ewidencji ruchu ludności.

§  23.

(1) Prowadzenie ewidencji i kontroli ruchu ludności (art. 2) polega na utrzymywaniu stałej ewidencji ludności, zamieszkałej w danej gminie i zmian w składzie tejże ludności, oraz na utrzymywaniu ewidencji ludności, przebywającej w gminie czasowo.

(2) Ewidencja ludności zamieszkałej w gminie prowadzi się przy pomocy rejestru mieszkańców i ksiąg pomocniczych, wskazanych w rozdziale V.

(3) Zgłoszenia wzoru Nr. 1 i 2 (1A i 2A) są przechowywane przez gminy i służą dla celów ewidencji ruchu ludności, stosownie do potrzeb gminy, przyczem zgłoszenia już nieaktualne każdego 10-cio lecia powinny być wydzielane w odrębne jednostki archiwalne.

(4) Ewidencję ruchu ludności czasowo przebywającej prowadzi się stosownie do potrzeb gminy na podstawie kart zameldowania i wymeldowania wzoru Nr. 3 i 4 (3A i 4A), przechowywanych w układzie alfabetycznym nazwisk lub według ulic i Nr. domów względnie według poszczególnych wsi i osiedli, albo wreszcie w porządku chronologicznym. Karty nieaktualne tychże wzorów każdego roku są wydzielane w odrębne jednostki archiwalne.

(5) Sposób prowadzenia archiwum, przechowywania zgłoszeń i kart tudzież sposób prowadzenia kartotek ustalą gminy w wydanych przez siebie regulaminach (§ 46).

§  24.

(1) Niezależnie od powyższych obowiązkowych dla każdej gminy form ewidencji, gminy mogą z własnej inicjatywy utrzymywać dodatkową ewidencję ruchu poszczególnych kategoryj ludności np. ewidencję osób korzystających z opieki społecznej, dzieci w wieku szkolnym, stałą ewidencję osób, posiadających prawa wyborcze i t. p. (§ 46).

(2) Na ten cel może być użyty drugi egzemplarz zgłoszenia (karty).

(3) Urzędy gminne, które w myśl § 57 rozporządzenia wykonawczego do ustawy o podstawowych obowiązkach i prawach szeregowych Wojska Polskiego (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 71, poz. 643) są obowiązane przyjmować meldunki szeregowych czasowo urlopowanych - prowadzą oddzielną księgę meldunkową według wzoru Nr. 2, ustalonego temże rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych, tudzież wydają poświadczenia, przewidziane w § 57 wymienionego rozporządzenia.

Rozdział  V.

O rejestrze mieszkańców gminy i o księgach pomocniczych.

§ 25. Gminy, względnie organa, obowiązane do utrzymywania ewidencji i kontroli ruchu ludności prowadzą:

a) rejestr mieszkańców gminy, według wzoru Nr. 6 lub 7,

b) księgę kontroli ruchu ludności zamieszkałej w gminie - według wzoru Nr. 8 i 8A, która służy za podstawę do obliczeń ruchu ludności każdej gminy w okresie rocznym oraz za podstawę do kontroli czynności gminy dotyczących prowadzenia rejestru mieszkańców i ksiąg pomocniczych (§§ 31 ust. 5, 33 ust. 2).

§  26.

(1) Rejestr mieszkańców prowadzony jest:

a) w formie księgi (wzór Nr. 6), albo też

b) w postaci kartoteki z kart rodzinnych (wzór Nr. 7), układanej w porządku alfabetycznym według nazwiska głowy rodziny.

(2) O wyborze jednego ze wskazanych wyżej systemów (księga, kartoteka) decydują gminy.

(3) Rejestr mieszkańców, prowadzony w postaci księgi może być podzielony na tomy (zeszyty) stosownie do alfabetycznego porządku ulic i bieżącego porządku numerów domów, albo według poszczególnych wsi i - osiedli.

(4) Jeżeli zastosowano podział według ulic, numerów domów, wsi lub innych zasadniczych działów ma tomy (zeszyty), to do każdego tomu stosuje się wszelkie przepisy dotyczące rejestru, jajko całości.

§  27.

(1) W wypadku zaprowadzenia rejestru mieszkańców w formie księgi, gmina obowiązana jest założyć i utrzymywać alfabetyczny skorowidz do tego rejestru w postaci listy lub kartoteki ogólnej mieszkańców całej gminy. Do tego celu może służyć jeden egzemplarz zgłoszenia.

(2) Jeżeli rejestr mieszkańców składa się z kilku tomów, - każdy tom winien być zaopatrzony, niezależnie od skorowidza ogólnego, w alfabetyczny wykaz nazwisk wpisanych do tego tomu.

(3) W wypadku zaprowadzenia rejestru mieszkańców systemem kartoteki w porządku alfabetycznym, gmina obowiązana jest założyć i utrzymywać dodatkowo rejestr domów, zawierający spis wszystkich domów, zamieszkałych i niezamieszkałych wedle ich numeracji porządkowej (wzór Nr. 9). Postanowienia ust. 3 i 4 § 26 mają przytem analogiczne zastosowanie.

(4) Rejestr domów winien zawierać nadto wyszczególnienie według numerów porządkowych wszystkich mieszkań (lokali) każdego domu, imię i nazwisko głównego lokatora, sublokatora (sublokatorów), tudzież osób zamieszkujących tam z jakiegokolwiek innego tytułu (członkowie rodziny, służba domowa etc.), jeżeli noszą inne nazwiska oraz inne dane, stosownie do rubryk, wskazanych we wzorze. Poszczególnych członków rodzin, noszących jedno i to samo nazwisko i zajmujących wspólne mieszkanie, nie wymienia się, lecz tylko podaje się ogólną ich ilość (łącznie z głową rodziny).

(5) Postanowienia ustępu poprzedniego nie mają zastosowania do hoteli, szpitali i t. p. zakładów, przeznaczonych dla osób chwilowo tam przebywających. Wyjątek stanowią mieszkania administracji, personelu służbowego lub innych osób, stale w tych zakładach zamieszkałych.

(6) Wyszczególnienie mieszkań nie jest również wymagane w zakładach i instytucjach, prowadzących gospodarstwo domowe pod wspólnym zarządem, jak np. bursach, przytułkach dla starców lub osób nieuleczalnie chorych, sierocińcach, klasztorach i t. p.

(7) W gminach wiejskich wyszczególnienie mieszkań w poszczególnych domach może być zaniechane w wypadkach, gdy domy nie składają się z większej ilości mieszkań.

(8) Sposób dokonania numeracji domów tudzież numeracji mieszkań w poszczególnych domach określą w miarę potrzeby rozporządzenia właściwych wojewodów.

§  28.

(1) Przewidzianą w art. 5 księgę meldunkową prowadzi się według wzoru Nr. 10, wpisując do niej wszystkie osoby, przybywające i opuszczające zakład.

(2) Przewidziane w tymże artykule listy prowadzi się według wzoru Nr. 10A. Powinny one zawierać wykaz osób, przebywających w zakładzie.

Rozdział  VI.

O prowadzeniu rejestru mieszkańców.

§  29.

(1) Rejestr zawierać winien nazwiska wszystkich osób w gminie zamieszkałych oraz wszelkie zmiany, dotyczące zarówno składu mieszkańców gminy i ich stanu rodzinnego, jak i ich miejsca zamieszkania.

(2) Nikt nie może być zapisany do rejestru w dwóch lub więcej gminach równocześnie.

(3) W razie zmiany miejsca zamieszkania powinno nastąpić skreślenie z rejestru jednej gminy i zapisanie do rejestru drugiej. Datę skreślenia względnie zapisania stanowią: data faktycznego opuszczenia miejsca poprzedniego zamieszkania względnie data przybycia do miejsca nowego zamieszkania.

(4) Osoby, zamieszkujące w dwóch lub więcej miejscowościach, mogą być zapisane tylko w jednej z nich, a mianowicie w tej, która etanowi siedzibę główną (§ 9).

§  30.

(1) Z wyjątkiem wypadków, przewidzianych w § 36, zapisanie i skreślenie rejestru dokonywa się na podstawie dowodu zamieszkania względnie dowodu zmiany miejsca zamieszkania, które zainteresowane gminy przesyłają sobie w drodze wzajemnej wymiany odpowiednich zawiadomień (wzór A, B, C, D i E).

(2) Zawiadomienie wzoru A, czyli dowód zmiany miejsca zamieszkania, stwierdzający fakt opuszczenia dotychczasowego miejsca zamieszkania, przesyła gmina, która otrzymała zgłoszenie wzoru Nr. 2, albo zawiadomienie wzoru C, do gminy nowego miejsca zamieszkania osoby wymeldowanej, o ile gmina ta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

(3) Zawiadomienie wzoru B, czyli dowód zamieszkania jest stwierdzeniem faktu zamieszkania i zapisania do rejestru mieszkańców osoby, której zamiar zmiany miejsca zamieszkania był zapowiedziany zawiadomieniem wzoru A.

(4) Zawiadomienie wzoru C przesyła gmina w wypadku skonstatowania u siebie faktu zamieszkania osoby, o której nie otrzymano zawiadomienia wzoru A iż gminy poprzedniego jej zamieszkania. Zawiadomienie to w odróżnieniu od zawiadomienia wzoru B, zawiera nadto prośbę o nadesłanie dowodu zmiany miejsca zamieszkania wzoru A.

(5) Zawiadomienie wzoru D jest odpowiedzią na zawiadomienie wzoru A, lub C w wypadkach negatywnego wyniku poszukiwań.

(6) Zawiadomienie wzoru E przesyła się w celu ponaglenia odpowiedzi na zawiadomienie wzoru A względnie C.

(7) Jeżeli po wysłaniu zawiadomienia wzoru A względnie C okaże się, że osoba, o którą chodzi, zamieszkuje względnie zamieszkiwała ostatnio w innej gminie, aniżeli gmina, do której wysłano zawiadomienie, gmina wysyłająca obowiązana jest przesłać ponownie zawiadomienie odpowiedniego wzoru pod właściwym adresem.

(8) Osoba skreślona albo zapisana do rejestru mieszkańców może żądać od właściwej gminy wydania jej odpisu dowodu zmiany miejsca zamieszkania (wzór A) względnie dowodu zamieszkania (wzór B). Za wydanie takiego dowodu gminy mogą pobierać opłaty, w wysokości określonej regulaminem (§ 46).

§  31.

(1) Zawiadomienie wzoru A i C wanno być wysłane niezwłocznie t. j. bezpośrednio po otrzymaniu zgłoszenia zmiany miejsca zamieszkania lub zgłoszenia zamieszkania względnie od chwili otrzymania wiadomości o fakcie, który ma być potwierdzony w drodze wymiany zawiadomień (§ 32).

(2) Najpóźniej do dnia 15 po otrzymaniu zawiadomienia gmina obowiązana jest przesłać żądaną odpowiedź.

(3) O ile gmina wysyłająca zawiadomienie wzoru A względnie C nie otrzyma żądaną odpowiedzi w ciągu 21 dni, obowiązana jest wystosować ponaglenie wzoru E.

(4) W braku odpowiedzi w ciągu dalszych dni 14, gmina obowiązana jest przesłać zawiadomienie wzoru E powiatowej władzy administracji ogólnej terytorjalnie właściwej dla gminy, która nie udzieliła odpowiedzi.

(5) Przebieg powyższej korespondencji winien być uwidoczniony w odpowiedniej rubryce księgi kontroli ruchu ludności (§ 25 punkt b).

§  32.

(1) Jeżeli po wysłaniu zawiadomienia wzoru A - okaże się że dowód zamieszkania wzoru B nie może być uzyskany, ponieważ osoba wymeldowana nie zamieszkała w miejscowości, wskazanej przez nią w zgłoszeniu zmiany miejsca zamieszkania, gmina, którą wymeldowany opuścił, powinna z urzędu ustalić nowe miejsce zamieszkania, wdrażając niezbędne dochodzenia (§ 43) oraz spowodować odpowiednie sprostowanie wymeldunku (§ 16 ust. 1).

(2) Gminy obowiązane są postępować w powyższy sposób również w wypadkach, kiedy stwierdzone zostanie, że osoba, zamieszkała w gminie, opuściła swą dotychczasową siedzibę bez wymeldowania.

(3) Analogiczny obowiązek ciąży także na gminie, która ustali, że na jej obszarze obrała sobie miejsce zamieszkania osoba, co do której nie otrzymano zawiadomienia wzoru A.

§  33.

(1) Miejscem poprzedniego zamieszkania osoby, przybyłej na zamieszkanie do pewnej gminy z zagranicy, lub z obszaru W. M. Gdańska, a zamieszkałej poprzednio na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (reemigracja, repatrjacja), jest gmina, w której osoba ta zamieszkiwała bezpośrednio przed opuszczeniem granic Rzeczypospolitej Polskiej i tam też powinno być skierowane zawiadomienie wzoru C.

(2) Do osób, które przybyły na zamieszkanie (stały pobyt, osiedlenie się) z zagranicy i nie zamieszkiwały nigdy przedtem w Rzeczypospolitej Polskiej (imigracja) oraz osób, które przenoszą swe miejsce zamieszkania poza granice Rzeczypospolitej Polskiej (emigrują) postanowienia § 30 ust. 1 - 5 nie mają zastosowania. W wypadkach takich w odpowiednich rubrykach księgi kontroli ruchu ludności, należy uczynić odpowiednią adnotację (§ 31 ust. 5).

§ 34. W wypadkach:

a) braku informacyj co do nowego miejsca zamieszkania osoby, która wyprowadziła się z danej gminy,

b) wyjazdu na zamieszkanie poza granice Rzeczypospolitej Polskiej względnie na obszar W. M. Gdańska,

c) braku informacyj co do poprzedniego miejsca zamieszkania, oraz braku miejsca zamieszkania wogóle (§ 10 ustęp 3),

d) przybycia na zamieszkanie do gminy z zagranicy, lub z obszaru W. M. Gdańska (§ 33),

gminy, na których ciąży obowiązek dokonania wskazanych w § 30 czynności, winne są w terminie dni 30 przesłać stosownie do okoliczności zgłoszenie Nr. 1 lub 2 względnie 1 A lub 2 A do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, gdzie zgłoszenia te będą utrzymywane w osobnej ewidencji, W wypadkach wskazanych w punktach a) oraz c) zgłoszenie takie winno być przesłane po uprzedniem dokonaniu poszukiwań (§ 32) w terminie 6 miesięcy od dnia zamieszkania w gminie względnie od dnia wyprowadzenia się z gminy danej osoby, a w wypadkach wskazanych w punktach b) oraz d) - w terminie dni 30.

§  35.

(1) Gminy i organa, prowadzące ewidencję i kontrolę mchu ludności, obowiązane są sprawdzić dane, które mają być wciągnięte do rejestru.

(2) Treść zapisu w każdej rubryce rejestru winna być potwierdzona właściwemi dokumentami i dowodami.

(3) Rubryki, których treść nie może być potwierdzona w sposób powyższy, powinny być pozostawione bez wypełnienia, aż do czasu uzyskania właściwych dowodów.

§  36.

(1) Skreślenie z rejestru osób, zamieszkałych w gminie, może nastąpić również bez wymiany zawiadomień (§ 30 ustęp 1), na podstawie posiadanych przez gminę dowodów względnie zgłoszeń:

a) w razie śmierci osoby, zapisanej do rejestru,

b) w razie jej wyjazdu w celu osiedlenia się poza granicami Rzeczypospolitej (emigracji) lub na obszarze W. M. Gdańska,

c) w razie opuszczenia miejsca zamieszkania w danej gminie, o ile nowe miejsce zamieszkania, pomimo przedsięwziętych kroków (§ 32) nie zostało ujawnione w ciągu pięciu miesięcy.

(2) Zapisanie do rejestru z pominięciem trybu postępowania, przewidzianego w § 30 może nastąpić;

a) z decyzji gminy, powziętej na podstawie dostarczonych jej dokumentów (§ 35) w wypadku urodzenia się dziecka z rodziców, zamieszkałych w danej gminie,

b) na podstawie decyzji miejscowej powiatowej władzy administracji ogólnej:

aa) w wypadkach braku miejsca zamieszkania wogóle (§ 10 ustęp 3),

bb) w wypadkach braku wiadomości co do poprzedniego miejsca zamieszkania o ile ono pomimo przedsięwziętych kroków nie zostało ujawnione w ciągu 5 miesięcy (§ 32) oraz

cc) w wypadkach przybycia do gminy na zamieszkanie z zagranicy.

§ 37. Prowadzący akta stanu cywilnego względnie księgi metrykalne powinni w ciągu pierwszych 15 dni miesięcy: stycznia, kwietna, lipca i października każdego roku przesyłać do gminy zamieszkania wyciągi z aktów stanu cywilnego względnie ksiąg metrykalnych, dotyczące każdego indywidualnie wypadku urodzenia, zgonu tudzież zawarcia związku małżeńskiego, zarejestrowanego w tych aktach względnie księgach w ciągu poprzedniego kwartału. Wyciągi powyższe powinny zawierać numer odpowiedniej księgi względnie aktu tudzież dane wyszczególnione dla każdego wypadku w § 12. Zawiadomienie o zaślubinach winno zawierać: a) numer rejestru, b) dzień, miesiąc, rok zaślubin, c) nazwiska i imiona, zawód, datę i miejsce urodzenia (miejscowość, gmina, powiat), miejsce zamieszkania, wyznanie, tudzież imiona rodziców każdego z małżonków.

§ 38. Otrzymane przez gminę w myśl § 12 zawiadomienia (o zgonie, urodzinach i t. p.), dotyczące osób, czasowo w gminie przebywających, t. j. osób, zamieszkałych w innej gminie, powinny być niezwłocznie przesłane do gminy ich miejsca zamieszkania.

§  39.

(1) W wypadkach nadania lub stwierdzenia obywatelstwa polskiego, uznania za obywatela polskiego, wystawienia zaświadczenia o obywatelstwie polskiem na dowodzie osobistym (art. 19), pozbawienia, utraty, lub zrzeczenia się obywatelstwa polskiego oraz w wypadkach udzielenia zezwolenia na zmianę nazwiska władza, która wydała odnośny akt administracyjny, obowiązana jest powiadomić o tem w terminie dni 10 gminę miejsca zamieszkania osoby, której orzeczenie dotyczy, a to celem poczynienia odpowiednich adnotacyj we właściwych rubrykach rejestru.

(2) Władza administracji ogólnej powiadamia również gminę o wiadomych jej wypadkach zmiany przynależności państwowej osiedlonego w Polsce cudzoziemca.

§ 40. Zapisanie do rejestru cudzoziemca może nastąpić tylko z decyzji właściwej władzy administracji ogólnej.

§  41.

(1) Dane rejestru mieszkańców będą sprawdzane na podstawie wyników każdorazowego powszechnego spisu ludności.

(2) Kwestję użycia do tego celu operatów powszechnego spisu ludności reguluje art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 października 1919 r. o organizacji statystyki administracyjnej (Dz. U. R. P. Nr. 85, poz. 464).

Rozdział  VII.

Postanowienia specjalne.

§  42.

(1) Gminy obowiązane są utrzymywać księgi, rejestry i kartoteki, przewidziane w rozdziale IV i V, oraz akta, dotyczące prowadzenia ewidencji i kontroli ruchu ludności we wzorowym porządku i przechowywać je w sposób zabezpieczający przed zniszczeniem.

(2) W wypadku zniszczenia rejestru mieszkańców wojewódzka władza administracji ogólnej zarządzi założenie nowego rejestru na podstawie wyników powszechnego spisu ludności (§ 41 ust. 2) albo też w drodze ankiety wzoru Nr. 11, 11 A i 12, jeżeli założenie rejestru miałoby nastąpić w okresie pomiędzy dwoma powszechnemi spisami ludności.

§  43.

(1) Gminy obowiązane są utrzymywać ciągłą kontrolę ruchu ludności przez zorganizowanie systematycznego nadzoru nad należytem przestrzeganiem przez ludność postanowień, dotyczących meldunków.

(2) W wyniku dokonanej kontroli gmina obowiązana jest z własnej inicjatywy przedsięwziąć potrzebne kroki do poczynienia odpowiednich poprawek w rejestrze mieszkańców względnie do wykonania postanowień § 16 ust. 1 i 4 tudzież §§ 29 - 38.

(3) Właściciele domów lub osoby ich następujące (art. 9) tudzież osoby obowiązane do udzielenia danych, potrzebnych do zameldowania względnie wymeldowania (art. 10) obowiązane są udzielić gminom oraz działającym z ramienia gminy urzędnikom wszelkich potrzebnych w tym zakresie informacyj.

(4) W razie potrzeby ustalenia tożsamości lub ustaleń a innych danych, wymaganych przy prowadzeniu rejestru mieszkańców (§ 35 ust. 1 i 2), gmina może żądać osobistego stawiennictwa osoby, której dane te dotyczą lub osoby, obowiązanej do udzielenia tych danych (art. 10) w celu wylegitymowania względnie przedłożenia gminie potrzebnych dokumentów.

(5) W wypadkach niewykonania obowiązków meldunkowych, albo w razie niewykonania zarządzeń, wydanych na podstawie niniejszego rozporządzenia przez władze do tego powołane, będą w granicach niezbędnej potrzeby stosowane środki postępowania przymusowego (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 36, poz. 342).

(6) Rozporządzenia szczegółowe, dotyczące unormowania kwestji kontroli, przewidzianej w niniejszym paragrafie oraz w § 45, wydawać będą w miarę potrzeby wojewódzkie władze administracji ogólnej na zasadzie art. 22.

§  44.

(1) Właściwa władza administracji ogólnej obowiązana jest co najmniej raz do roku dokonać lustracji czynności gmin w zakresie prowadzenia ewidencji i kontroli ruchu ludności, badając stan i prawidłowość prowadzenia ksiąg i rejestrów, oraz sposób ich przechowywania (§ 42 ust. 1).

(2) Niezależnie od tego księgi i rejestry powinny być badane przy okazji każdej inspekcji dokonywanej przez te władze.

§  45.

(1) Ze względu na interesy bezpieczeństwa i spokoju publicznego nadzór nad przestrzeganiem przez ludność obowiązków meldunkowych należy również do organów Policji Państwowej.

(2) Organa Policji Państwowej będą wspierały organa gminne przy wykonywaniu przez nie nadzoru przewidzianego w § 43.

(3) Organa Policji Państwowej obowiązane są powiadamiać gminę o każdym spostrzeżonym fakcie, wymagającym sprostowania w rejestrze mieszkańców względnie wymagającym dopełnienia zaniechanego obowiązku (§ 16). Doniesienia o zachodzących w tym względzie przekroczeniach (art. 24 i 25) należy kierować według właściwości.

§  46.

(1) Organizację biur meldunkowych i ewidencji ruchu ludności w gminie oraz ich tryb urzędowania określą regulaminy, uchwalone przez zarządy gmin, a zatwierdzone przez właściwe władze administracji ogólnej. W stosunku do gmin wiejskich będą w tym wypadku właściwe powiatowe władze administracji ogólnej przy współudziale wydziału powiatowego, a w stosunku do wszystkich gmin miejskich - wojewódzkie władze administracji ogólnej przy współudziale wydziału wojewódzkiego z głosem stanowczym.

(2) W miarę potrzeby i w trybie wyżej przewidzianym gminy mogą zwolnić od obowiązku dostarczania ogłoszeń i kart w 2 egzemplarzach (§ 11 ust. 1), jeżeli jeden egzemplarz tych zgłoszeń i kart okazałby się ze względu na miejscowe warunki wystarczający dla potrzeb gminy.

(3) Regulaminy gmin mogą określić sposób przyjmowania zgłoszeń i kart (§ 13 ust. 6) oraz tryb postępowania wyjątkowego w wypadkach, gdy przyjmowanie przez właściciela domu zgłoszeń i kart na miejscu okazałoby się niemożliwe ze względów lokalnych.

(4) Regulaminy gmin mogą również przewidzieć wypadki wypełniania przez gminy w drodze wyjątku zgłoszeń i kart na podstawie ustnych zeznań (meldunków) osób interesowanych (§ 11 ust. 1).

§ 47. W stolicy i wszystkich miastach, będących siedzibą wojewódzkich i powiatowych władz administracji ogólnej, ustanawia się obowiązek wymeldowywania czasowego pobytu (art. 16 punkt b).

§ 48. Przewidziane w niniejszem rozporządzeniu obowiązki gmin mogą być na terenach uzdrowiskowych powierzone zarządom tych terenów. Rozporządzenia szczegółowe w tym zakresie wydają właściwi terytorialnie wojewodowie.

§  49.

(1) W pomieszczeniach i budynkach, zajmowanych i (zarządzanych przez wojsko tudzież w koszarach i innych miejscach postoju oddziałów armji (art. 20 ust. 1) przewidziane w art. 4, 5, 7, 8 i 11 (§§ 11 - 22) obowiązki właściciela domu ciążą na administratorach gmachów (komendantach gmachów). Władze wojskowe, zajmujące te gmachy lub niemi zarządzające, podają do wiadomości gmin nazwiska administratorów (komendantów) gmachów w myśl art. 9.

(2) Do osób, podlegających zameldowaniu i wymeldowaniu w takich gmachach i miejscach postoju oddziałów armji, nie należą szeregowi wojsk polskich, powołani do służby wojskowej i z tego tytułu tam przebywający.

(3) Postanowienia ust. 1 niniejszego paragrafu mają analogiczne zastosowanie do wszelkich domów i gmachów, znajdujących się pod zarządem instytucyj lub władz rządowych i samorządowych tudzież do wszelkich zakładów publicznych i prywatnych, jako to - zakładów wychowawczych, konwiktów, klasztorów, seminarjów, burs, przytułków i t. p.

§ 50. Przewidziany w art. 5 obowiązek prowadzenia ksiąg meldunkowych w hotelach i t. p. zakładach tudzież list uskutecznia się przy pomocy wzorów Nr. 10 i 10A.

§  51.

(1) Postanowienia niniejszego rozporządzenia nie dotyczą osób, korzystających z przywileju zakrajowości tudzież lokali i pomieszczeń, bądź to zajmowanych przez powyższe osoby, bądź też służących do celów urzędowania przedstawicielstw dyplomatycznych. W wypadkach wątpliwych rozstrzyga Minister Spraw Zagranicznych.

(2) Czynności meldowania innych osób wyszczególnionych w art. 20 ust. 2 przez osoby do tego zobowiązane dokonywane będą zgodnie z postanowieniami niniejszego rozporządzenia.

(3) Jako dokumenty legitymacyjne (art. 17) osób, wskazanych w art. 20 ust. 2 służyć będą: legitymacje wydane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, zaświadczenia specjalne, wystawiane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych lub przez podległe Ministerstwu Spraw Zagranicznych urzędy dyplomatyczne tudzież paszporty dyplomatyczne lub służbowe.

Rozdział  VIII

Postanowienia przejściowe i końcowe.

§ 52. Gminy obowiązane są założyć i prowadzić rejestry, księgi i kartoteki, wymienione w rozdziale IV i V od dnia 1 lipca 1931 r ¹ .

§  53.

(1) Osoby, które w dniu 1 stycznia 1931 r. mają na obszarze danej gminy swoje miejsce zamieszkania, t. j. których pobyt w gminie nie ma charakteru pobytu czasowego, będą przez gminę wpisane do rejestru mieszkańców stopniowo najdalej do 1 lipca 1931 r. ² na podstawie ankiety wzoru Nr. 11, 11A i 12 zarządzonej przez właściwych wojewodów.

(2) Karty ankiety będą przechowywane przez gminy narówni ze zgłoszeniami i kartami zameldowania oraz wymeldowania stosownie do § 23.

§  54.

(1) Istniejące dotychczas księgi meldunkowe (księgi ludności stałej i niestałej, księgi stanowe i t. p.) powinny być zamknięte, sprawdzone i przechowywane przez gminę stosownie do § 42 ustęp 1 i § 44 ustęp 1.

(2) Przechowywanie tych ksiąg może być, jeżeli tego zajdzie potrzeba, powierzone powiatowym władzom administracji ogólnej.

(3) O zamknięciu i oddaniu do przechowania ksiąg winien być w każdym wypadku sporządzony dokładny protokół.

(4) Szczegółowe w tym względzie zarządzenia, wydadzą terytorjalnie właściwe władze administracji ogólnej.

§ 55. Sposób prowadzenia ksiąg i rejestrów, przewidzianych w niniejszem rozporządzeniu, określa instrukcja Ministra Spraw Wewnętrznych. Instrukcja Ministra Spraw Wewnętrznych, wydana w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych i Ministrem Spraw Zagranicznych, ustala obowiązki gmin i urzędów konsularnych w zakresie prowadzenia przez te urzędy ewidencji i kontroli ruchu osób, podlegających obowiązkowi wojskowemu.

§ 56. Pojęcie "stałego miejsca zamieszkania", użyte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wojskowych do ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym - należy rozumieć, jako "zamieszkanie" w znaczeniu § 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

§ 57. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1931 r.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIKI

grafika

1 Z dniem 20 maja 1931 r. termin 1 lipca 1931 r., tj. termin założenia rejestru mieszkańców, przenosi się na dzień 31 grudnia 1931 r., zgodnie z § 1 rozporządzenia z dnia 12 maja 1931 r. o ewidencji ruchu ludności (Dz.U.31.47.409).

2 Z dniem 20 maja 1931 r. termin 1 lipca 1931 r., tj. termin założenia rejestru mieszkańców, przenosi się na dzień 31 grudnia 1931 r., zgodnie z § 1 rozporządzenia z dnia 12 maja 1931 r. o ewidencji ruchu ludności (Dz.U.31.47.409).

• Identyfikator: Dz.U.1930.84.653
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Meldunki i księgi ludności.
• Data aktu: 16/10/1930
• Data ogłoszenia: 04/12/1930
• Data wejścia w życie: 01/01/1931