Kwalifikacje zawodowe osób trudniących się samodzielnie kuciem koni.

ROZPORZĄDZENIE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 22 marca 1928 r.

o kwalifikacjach zawodowych osób trudniących się samodzielnie kuciem koni.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 78, poz. 443) postanawiam co następuje:

Art.  1.

Zawód kucia koni może być wykonywany samodzielnie tylko przez osoby, które posiadają odpowiednie ku temu kwalifikacje, stwierdzone w sposób przewidziany w niniejszem rozporządzeniu.

Postanowienia niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do osób, które przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia trudniły się samodzielnie zawodowem kuciem koni, bądź posiadały świadectwa, uprawniające je do samodzielnego wykonywania tego zawodu, wydane na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.

Postanowienia te nie dotyczą również pracowników zatrudnionych u jednego posiadacza koni kuciem tylko tych koni, które znajdują się w jego posiadaniu.

Art.  2.

Do samodzielnego wykonywania zawodu kucia koni kwalifikowane są - w rozumieniu niniejszego rozporządzenia - osoby, które: ukończyły kurs kucia koni i złożyły wymagany końcowy egzamin w jednej ze szkół wymienionych w art. 3, bądź też złożyły egzamin z kucia koni przed jedną z komisyj, wymienionych w tymże artykule.

Art.  3.

Do przeprowadzania egzaminów z kucia koni i wydawania świadectw, stwierdzających posiadanie kwalifikacyj do samodzielnego wykonywania zawodu kucia koni, uprawnione są:

1) wojskowe szkoły i kursy kucia koni upoważnione do tego przez Ministra Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrami Rolnictwa oraz Przemysłu i Handlu,

2) 1 Cywilne szkoły i kursy kucia koni, upoważnione do tego przez wojewódzką władzę administracji ogólnej,

3) państwowe komisje egzaminacyjne, ustanawiane przez wojewodów (komisarza rządu m. st. Warszawy) na zasadach, które określi Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu,

4) komisje egzaminacyjne powołane przez właściwe izby rzemieślnicze, a także organizacje społeczne, instytucje i zakłady upoważnione do tego przez wojewodę na podstawie zasad, które określi Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

Wzór świadectw ustali Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, a dla wojskowych szkół i kursów kucia koni również w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych.

Art.  4.

Minister Rolnictwa określi w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu:

1) organizację cywilnych szkół i kursów kucia koni, w szczególności zaś kwalifikacje, którym winni odpowiadać kandydaci do tych szkół i kursów, zakres nauczania, kwalifikacje nauczycieli oraz program końcowego egzaminu;

2) skład państwowych komisyj egzaminacyjny cli i program egzaminów przed temi komisjami.

Sposób pokrywania kosztów związanych z przeprowadzeniem egzaminów przez państwowe komisje egzaminacyjne określi Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu.

Przewodniczącym każdej komisji egzaminacyjnej winien być lekarz weterynaryjny.

Art.  5.

Winni samodzielnego wykonywania zawodowego kucia koni bez uzyskania kwalifikacyj, określonych w niniejszem rozporządzeniu, będą karani - o ile czyn ten nie jest zagrożony surowszą karą w obowiązujących innych ustawach - grzywną do 520 złotych lub aresztem do 14 dni.

Orzecznictwo w tych sprawach należy do powiatowej władzy administracji ogólnej, która w orzeczeniach skazujących orzeknie - na wypadek niemożności ściągnięcia grzywny - karę zastępczego aresztu według słusznego uznania, jednak nie ponad dni 14.

Art.  6.

Skazany orzeczeniem karnem powiatowej władzy administracji ogólnej może w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia wnieść na ręce tej władzy żądanie przekazania sprawy właściwemu sądowi okręgowemu, który rozstrzyga prawomocnie przy odpowiedniem zastosowaniu przepisów postępowania obowiązujących go w pierwszej instancji. Na wniosek prokuratora będzie zarządzone postępowanie uproszczone; wyrok sędziego nie ulega zaskarżeniu.

W postępowaniu sądowem orzeczenie władzy administracyjnej zastępuje prawomocny akt oskarżenia (wniosek w postępowaniu uproszczonem). Przed wyznaczeniem rozprawy przewodniczący (sędzia) może zarządzić przesłuchanie przez właściwy sąd powiatowy (pokoju) oskarżonego, świadków i biegłych; świadków i biegłych można przesłuchać pod przysięgą. Sąd postanawia według swego uznania, których świadków i biegłych przesłucha na rozprawie pod przysięgą lub bez zaprzysiężenia, a których zeznania będą odczytane; wolno odczytywać zapiski dochodzenia i inne części akt administracyjnych.

Żądanie przekazania sprawy sądowi nie wstrzymuje ściągnięcia grzywny.

Art.  7.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Rolnictwa w porozumieniu z Ministrami Przemysłu i Handlu i Spraw Wojskowych, a w zakresie orzecznictwa sądowego Ministrowi Sprawiedliwości.

Art.  8.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej z wyjątkiem województwa śląskiego z dniem 1 października 1928 r. jednakowoż rozporządzenie Ministra Rolnictwa, wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu i Ministrem Spraw Wojskowych, może odroczyć wprowadzenie w życie postanowień niniejszego rozporządzenia na poszczególnych obszarach Państwa.

Jednocześnie z wejściem w życie niniejszego rozporządzenia tracą moc obowiązującą wszystkie przepisy w sprawach uregulowanych niniejszem rozporządzeniem.

1 Art. 3 pkt 2 zmieniony przez art. 9 rozp. z mocą ustawy z dnia 11 lipca 1932 r. o unormowaniu właściwości władz i trybu postępowania w zakresie administracji rolnictwa i reform rolnych (Dz.U.32.67.622) z dniem 20 sierpnia 1932 r.

• Identyfikator: Dz.U.1928.36.334
• Rodzaj: rozporządzenie z mocą ustawy
• Tytuł: Kwalifikacje zawodowe osób trudniących się samodzielnie kuciem koni.
• Data aktu: 1928-03-22
• Data ogłoszenia: 1928-03-24
• Data wejścia w życie: 1928-10-01