Rumunia-Polska. Umowa o międzynarodowych przewozach drogowych. Bukareszt.1968.01.29.

UMOWA

sporządzona w Bukareszcie dnia 29 stycznia 1968 r.

między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii o międzynarodowych przewozach drogowych,

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Socjalistycznej Republiki Rumunii,

ożywione pragnieniem dalszego rozwoju wzajemnej współpracy w zakresie międzynarodowych przewozów drogowych osób i ładunków między obydwu krajami, jak również tranzytem przez ich terytoria,

postanowiły zawrzeć niniejszą umowę i w tym celu wyznaczyły swych Pełnomocników, a mianowicie:

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Jerzego FIDLERA, Chargé d'Affaires ad interim Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Bukareszcie,

Rząd Socjalistycznej Republiki Rumunii - Victora MATEEVICI, Dyrektora Generalnego Transportu Samochodowego w Ministerstwie Transportu Samochodowego, Lotniczego i Żeglugi,

którzy po wymianie pełnomocnictw uznanych za dobre i sporządzone w należytej formie zgodzili się na następujące postanowienia:

Artykuł  1

1. Każda Umawiająca się Strona przyznaje przewoźnikom drugiej Umawiającej się Strony prawo wykonywania przewozów osób i ładunków na swoim terytorium oraz tranzytem przez swoje terytorium pojazdami samochodowymi, zarejestrowanymi na terytorium tej drugiej Umawiającej się Strony, na warunkach ustalonych w niniejszej umowie.

2. Przewozy, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, mogą być wykonywane tylko przez przewoźników Umawiających się Stron, którzy zgodnie z prawem wewnętrznym swego kraju są uprawnieni do wykonywania tych przewozów.

Artykuł  2

Dla celów stosowania niniejszej umowy:

a) określenie "autobus" oznacza pojazd samochodowy przeznaczony do przewozu osób, posiadający więcej niż dziewięć miejsc siedzących, w tym również miejsce siedzące dla kierowcy;

b) określenie "regularne przewozy osób autobusami" oznacza przewozy osób wykonywane na określonej trasie, według rozkładu jazdy i taryfy uprzednio wspólnie zatwierdzonych i ogłoszonych, między miejscami na trasie ustalonymi w zezwoleniu;

c) określenie "nieregularne przewozy osób autobusami" oznacza wszystkie pozostałe przewozy osób, w tym również przewozy turystyczne;

d) określenie "przewozy turystyczne" oznacza przewozy osób autobusami organizowane i wykonywane przez cały rok albo w niektórych jego okresach, na dowolnych trasach, zgodnie z porozumieniami zawartymi między organizacjami turystycznymi Umawiających się Stron.

Artykuł  3

1. Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą wykonywać regularne przewozy osób autobusami na lub przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony na podstawie zezwolenia właściwego organu tej drugiej Umawiającej się Strony.

2. Organizacja i wykonywanie regularnych przewozów osób autobusami są regulowane w drodze porozumień między właściwymi organami Umawiających się Stron.

Artykuł  4

Wykonywanie przez przewoźników jednej Umawiającej się Strony na lub przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony nieregularnych przewozów osób autobusami, wraz z przewozami turystycznymi, nie wymaga zezwoleń.

Artykuł  5

1. Każdy autobus wykonujący przewóz osób powinien posiadać listę przewożonych osób, którą należy okazywać na żądanie organów kontrolnych.

2. Właściwe organy Umawiających się Stron mogą ustalić wzór listy przewożonych osób dla regularnych przewozów osób autobusami.

3. Właściwe organy Umawiających się Stron ustalają wspólnie, jakie inne dokumenty kontrolne powinien posiadać kierowca autobusu przy wykonywaniu regularnych przewozów osób na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł  6

1. Przewozy ładunków pojazdami samochodowymi wykonywane są na podstawie zezwoleń właściwych organów Umawiających się Stron.

2. Na każdy pojazd samochodowy z przyczepą lub bez przyczepy wymagane jest zezwolenie. Zezwolenie to należy okazywać na żądanie organów kontrolnych.

Artykuł  7

1. Właściwe organy Umawiających się Stron ustalają wspólnie limity zezwoleń na rok następny, z uwzględnieniem zasady wzajemności, i przekazują je sobie in blanco w terminie do 15 grudnia danego roku.

2. W przypadku gdy ilość przekazanych zezwoleń okaże się niewystarczająca, mogą zostać przekazane dalsze zezwolenia.

3. Zezwolenia przekazane w sposób określony w ustępach 1 i 2 niniejszego artykułu wydawane są przez właściwy organ każdej z Umawiających się Stron swoim przewoźnikom.

Artykuł  8

Nie wymagają zezwoleń:

a) przewozy rzeczy przesiedlenia;

b) przewozy eksponatów na międzynarodowe targi i wystawy urządzane na terytorium jednej z Umawiających się Stron;

c) przewozy zwierząt oraz wszelkiego rodzaju sprzętu na międzynarodowe imprezy urządzane na terytorium jednej z Umawiających się Stron;

d) przewozy zwłok.

Artykuł  9

1. Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie mogą wykonywać przewozów osób lub ładunków między dwoma miejscami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

2. Przewoźnicy mogą w drodze powrotnej zabierać ładunki z terytorium drugiej Umawiającej się Strony przeznaczone do kraju rejestracji danego pojazdu samochodowego.

Artykuł  10

Wykonywanie przewozów:

a) osób lub ładunków przez przewoźników jednej Umawiającej się Strony z terytorium drugiej Umawiającej się Strony na terytorium kraju trzeciego lub odwrotnie;

b) pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi na terytorium jednej Umawiającej się Strony, które przekraczają z ładunkiem lub bez ładunku najwyższe wymiary lub ciężary dopuszczone na terytorium drugiej Umawiającej się Strony;

c) materiałów niebezpiecznych,

wymaga specjalnych zezwoleń, wydawanych przez właściwy organ drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł  11

Przewozy ładunków wykonywane są na podstawie listu przewozowego albo innego dokumentu określającego przewożony ładunek.

Artykuł  12

Przewoźnicy Umawiających się Stron obowiązani są, przy wykonywaniu przewozów na podstawie niniejszej umowy, ubezpieczyć swą odpowiedzialność cywilną w odniesieniu do każdego pojazdu samochodowego.

Artykuł  13

Krajowe lub międzynarodowe pozwolenia na prowadzenie pojazdów samochodowych oraz dowody rejestracyjne pojazdów samochodowych, wydane przez właściwy organ lub upoważnioną organizację jednej Umawiającej się Strony, uznawane są za ważne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł  14

Załogi pojazdów samochodowych, osoby konwojujące ładunek, jak również osoby przewożone muszą posiadać ważne dokumenty upoważniające do przekroczenia granic obydwu państw.

Artykuł  15

Przewoźnicy każdej Umawiającej się Strony mogą być zwolnieni na terytorium drugiej Umawiającej się Strony na zasadzie wzajemności od wszelkich opłat i podatków z tytułu wykonywania przewozów drogowych, o których mowa w artykule 1 niniejszej umowy, oraz od opłat od zezwoleń, na podstawie wzajemnego porozumienia między właściwymi organami Umawiających się Stron.

Artykuł  16

1. Paliwo znajdujące się w zwykłych zbiornikach pojazdów jest zwolnione od opłat celnych i wszelkich innych opłat i podatków.

2. Zwolnienie powyższe stosuje się również do części zamiennych wwożonych czasowo w celu wykonania naprawy pojazdu samochodowego wwiezionego czasowo na terytorium drugiej Umawiającej się Strony. Części zastąpione mają być wywiezione z powrotem lub zniszczone pod urzędową kontrolą.

Artykuł  17

Właściwe organy Umawiających się Stron ustalają wspólnie sposób wymiany dokumentacji i danych statystycznych w zakresie przewozów wykonywanych na podstawie niniejszej umowy.

Artykuł  18

Płatności i rozliczenia wynikające z wykonywania przewozów na podstawie niniejszej umowy są dokonywane zgodnie z obowiązującymi Umawiające się Strony umowami płatniczymi.

Artykuł  19

1. Pojazdy samochodowe zarejestrowane na terytorium każdej Umawiającej się Strony, ich kierowcy oraz przewożone tymi pojazdami osoby i ładunki korzystają z pomocy na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

2. Właściwe organy Umawiających się Stron albo wyznaczone przez nie przedsiębiorstwa lub organizacje ustalają w drodze porozumienia rodzaje i sposób udzielania pomocy, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, oraz tryb rozliczeń z tego tytułu.

Artykuł  20

Właściwe organy Umawiających się Stron podają sobie wzajemnie do wiadomości poważniejsze przypadki naruszeń przepisów ruchu drogowego, transportu drogowego lub postanowień niniejszej umowy, dokonane przez przewoźników bądź obsługę pojazdów samochodowych drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł  21

1. Każda Umawiająca się Strona podaje do wiadomości drugiej Umawiającej się Strony, które organy właściwe są w sprawach wynikających ze stosowania niniejszej umowy.

2. Przedstawiciele właściwych organów mogą się zbierać w celu ustalenia szczegółowych zasad wykonywania przewozów oraz limitów zezwoleń, o których mowa w artykule 7 niniejszej umowy, jak również w celu rozwiązywania ewentualnyh trudności, jakie mogą się wyłonić w związku ze stosowaniem niniejszej umowy.

Artykuł  22

Umowa niniejsza podlega zatwierdzeniu przez oba Rządy i wejdzie w życie w dniu otrzymania późniejszej noty dotyczącej jej zatwierdzenia.

Umowa jest zawarta na okres 1 roku i ulega ona automatycznemu przedłużeniu na dalsze okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji, nie później niż na 90 dni przed upływem danego okresu.

Sporządzono w Bukareszcie dnia 29 stycznia roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego ósmego w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach polskim i rumuńskim, przy czym oba teksty mają jednakową moc obowiązującą.

• Identyfikator: M.P.2003.4.38
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Rumunia-Polska. Umowa o międzynarodowych przewozach drogowych. Bukareszt.1968.01.29.
• Data aktu: 29/01/1968
• Data ogłoszenia: 16/01/2003
• Data wejścia w życie: 31/05/1968